kō (p. 148) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. கோர்க்க.] To string--as beads, flowers, ola leaves, &c., to file, கோவை செய்ய. 2. To insert and draw--as a string, thread, ratan, &c., in a hole, a mesh, a braid, &c., to thread a needle, &c., கயிறுமுதலியனகோக்க. 3. To compose, compile, arrange, to reduce to order, or system, தொடையாக்க. 4. To clasp or join --as the hands, &c., to lock--as the arms, தொடுக்க, பிணைக்க. 5. To fabricate, as stories, malicious reports, கதைகோக்க. சரங்கோத்ததுபோலேகோத்துவிட்டார். He arranged it as nicely as a string of flowers. கோத்திழைக்க, inf. [prov.] To mend a hole or rent in a mat, a basket, &c. கோத்துக்கொடுக்க, inf. To thread a needle in hedging, roofing, matting, &c., and pass it through to another person. 2. (fig.) To present in an unfavorable light--as the wrong, injury, &c., done to one by his adversary and thereby to aggravate the enmity. கோத்துச்செய்ய, inf. To reduce a theme to system and make a poem. (p.) கோத்துப்பின்ன, inf. To braid, to lace shoes, stays, &c. கோத்துவாங்க, inf. To turn back the shuttle in weaving so as to exclude the border that it may be of a different color. கோத்துவிட, inf. [prov.] To bring into difficulties. 2. To sow discord, to excite enmity. அத்திரங்கோத்துவிடுதல், v. noun. Setting arrows in the bow and discharging them. (p.) நூலில்லாமற்கோத்தல், v. noun. Fabricating a story without any foundation; (lit.) to string without thread. கோப்பு, v. noun. Stringing, inserting, threading, arranging, methodizing. 2. Gaudiness, showiness, gaiety, parade, இடம்பம். 3. (Rott.) Jest, sport, பகிடி. அவன்நலல்கோப்பாயிருக்கிறான். [prov.] He is a rich man. கோப்புகொடுக்க, inf. To prepare all kinds of food. (R.) 4)

cāmattiyam (p. 177) s. [prov. prop. சாமர்த்தி யம்.] Female puberty, பெண்பக்குவம். 24)

cāyam (p. 177) s. [always in combination.] Evening, afternoon, சாயங்காலம். W. p. 92. SAYAM. 2. (c.) Color, tinge, tint, hue in cloth, leather, paper, &c., நிறம்; [ex Sa. Ch'haya, lustre, color.] 3. The chaya root used as a dye, சாயவேர். சாயங்காலம், s. Evening just before sunset, the close of day, அந்திப்பொழுது. சாயங்காலவந்தனை, s. Evening devotion. (R.) சாயசந்தி, s. Evening twilight. சாயந்தரம், s. [vul.] Evening, close of day, afternoon. சாயரட்சை, s. [prov.] The evening sacrifice, a puja performed at sun-set. See பூசை. 2. [com. சாயலட்சை.] The evening, சாயங்காலம். சாயக்காரர், s. Dyers, stainers. சாயங்காய்ச்ச--சாயந்தீர--சாயந்தோய்க் க--சாயமேற்ற--சாயம்போட, inf. To dye, imbue, stain, tinge, color, tincture. சாயப்பணி, s. Work in dying with red as distinguished from நீலப்பணி. சாயச்சால், s. A vat for dying. சாயச்சேலை, s. A dyed சேலை cloth. சாயப்பொல், s. [prov.] A painted cane, staff, &c. சாயத்துக்குப்போட, inf. To be given for dying. (c.) சாயம்பிடிக்க, inf. To take or imbibe a dye. சாயவேர், s. The chaya-root. சாயவேர்ச்சக்களத்தி, s. A plant. See இம்பூறற்சக்களத்தி. சாயவேர்குத்திகள், s. [prov.] Chayaroot diggers. சாயவோலை, s. Stained, dyed olas or rushes for the ear, for matting, &c. அரைச்சாயம்--இளஞ்சாயம், s. A faint dye. முதுசாயம், s. [loc.] A deep dye. எண்ணெய்ச்சாயம், s. An oil-color. உடற்சாயம், s. [loc.] A partial dye, the middle part of the cloth being left white. காரச்சாயம், s. [prov.] A compound color for dying. சப்பங்கிச்சாயம், s. Color or dye from சப்பங்கி root. முழுச்சாயம், s. A deep and thorough dye. மகரச்சாயம்--பூஞ்சாயம், s. Ruddy, dark color. See மகரம். வேர்ச்சாயம், s. Tinge, dye from chaya roots, &c. 72)

cilumpl (p. 186) s. [vul.] Roughness, shagginess, as of a bear, dog, &c., மயிர்சிலும்புதல். 2. Unevenness of cloth or in thatching, matting, hedging, &c., சீலைமுதலியவற்றின் சிலும்பல். 3. Being dishevelled, as the hair, தலைமயிர்ச்சிலும்பல். 4. Being torn, tattered, as clothes, paper, &c., பீற்றல். சிலும்பலில்லாமலிழை. Wind up the thread evenly. 64)

cumattirai (p. 194) s. One of the two wives of Pandu, பாண்டுவின்மறுமனைவி. See மத்திரை. 48)

ptmai (p. 293) s. Softness, tenderness, mellowness--as of ripe fruits or well boiled food, மிருது. 2. Slowness, inertness, inactivity, அமைதி. 3. Lowness or softness of voice, &c., மெல்லோசை. 4. Weakness, gentleness, suavity, tractableness, mildness, placidity, மெத்தெனவு. 5. Pliancy, smoothness, suppleness, blandness, இணக் கம். 6. Submission, resignation, தாழ்மை-In most of the meanings it is limited to jaffna. பதமையானஓலை. Pliant, tender olas fit for matting, &c. பதமையானகடுதாசி. Smooth paper. பதமையானகுணம். Mild or meek disposition. பதமையானவன். A mild, considerate man. 2. A man rather slow. பதமையாகக்காரியம்பார்க்கிறவன். He is one who attends to a thing deliberately. 13)

piṉṉl (p. 320) v. noun. Weft, web, texture, braiding, platting, matting lace-work, wreath, twine, பின்னியது. 2. Entanglement, tangle, hamper, சிக்கு. (See சன்னல் பின்னல். 3. Entangled locks of hair, சடை; [ex பின்னு.] (c.) பின்னல்மோதிரம், s. A curious kind of ring. பின்னல்வேலை, s. Net-work, braiding, platting, matting. 20) *

piramatti (p. 317) . See பிரமகத்தி. 2) *

pirumatti (p. 317) s. Surprise, bewilderment. (Colloq.) 96) *

matti (p. 343) s. Midst, midway, intermediate space or time, நடு; [ex மத்தியம்.] (c.) நான்பேசும்போதுமத்தியிலேவந்தான். He came in the midst of my speech. மத்தியாலவத்தை, s. A middle state between சாக்கிரம் and மேலாலவத்தை. 8)

mattimam (p. 343) s. [improp. மத்திபம்.] Mediocrity, what is middling or ordinary, நடு. (See மத்தியமம்.) 2. The tenor in music, மத்திமநாதம். 3. The waist, இடை. 4. One of the three movements in singing, as to quickness, mediocre. See காலம். 5. [in astron.] Mean, as மத்தியமம். எனக்குக்கண்மத்திபமாயிருக்கிறது. My sight is indifferent, neither good nor bad. மத்திமகண்டம், s. The central portion of the known continent. See கண்டம். மத்திமதானம், s. An ordinary gift. See இடைப்படுதானம். மத்திமதீபம், s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். மத்திமபட்சம், s. A middling rate, kind or class, நடுத்தரம். மத்திமபரிசம், s. [in astron.] Mean-time of the beginning of an eclipse. மத்திமபாதிச்சா, s. [in astron.] Tabular correction of the parallax of the orbit from the first of Cancer, to six signs; also called கர்க்கிச்சா. மத்திமபுடம், s. Mean longitude of a planet. மத்திமபுத்தி, s. [in astron.] Mean daily motion of a planet. மத்திமபூமி, s. [also சீதளோஷ்ணபூமி.] Temperate zone. [adopted.] மத்திமன், s. An ordinary man not distinguished, சாமானியன். 2. One in the middle, நடுஉள்ளவன். 12) *

mattimai (p. 343) s. The third finger, as மத் தியமம். 2. One of the four kinds of sound, that which proceeds from the throat. See வாக்கு. (p.) 13) *

mattiyamam (p. 343) s. The middle place or space, நடு. 2. [also மத்தியமை.] The third or middle finger, நடுவிரல். 3. [in astron.] Mean. 4. The waist, இடுப்பு. W. p. 639. MADHYAMA. மத்தியமகதி, s. Mean motion of a planet. மத்தியமன், s. An ordinary man, as மத்திமன். 15) *

mattiyamāvati (p. 343) s. A tune used at mid-day, ஓரிராகம். 16) *

mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *