irācakaram (p. 50) s. The royal tribunal of the king's ministers in Travancore. (Besch.) 2. Wils. p. 7. RAJAKARA. Tax or toll imposed by the king, இறை. இராசகலகம், s. War between states, அரசர்செய்யுஞ்சண்டை. 2. Tyrannical acts of a king towards his subjects, கொடுங்கோன்மை. 3. The invasion of a foreign power, வேற்றரசர்செய்யுங்கலகம். இராசகாரியம், s. Political affairs, affairs of state. 2. [usage.] An important thing. இராசகீரி, s. The ichneumon king --said to be white, of diminutive size and carried by others, வெண்கீரி. இராசகுணம், s. The attributes of the king--being three, viz.: தூங்காமை, vigilance; கல்வி, learning, and துணிவுடை மை, courage, resolution. இராசகுமாரன், s. (fem. குமாரத்தி --குமாரி.) A prince, king's son. இராசகோலம், s. Royal attire, princely bearing. இராசகோழை, s. A violent disease in which the phlegmatic humor is supposed to be prevalent, attended with bloody expectoration, ஓர்நோய். இராசசங்கம்--இராசசபை, s. The royal assembly, senators, courtiers. Wils. p. 72. RAJASAB'HA. இராசசமுகத்தார், s. An assembly of state, assembly in the presence of a king. இராசசின்னம், s. Ensigns of royalty, regalia, the apparatus of a coronation--there are twenty-one of them, viz.: 1. முடி, crown. 2. குடை, the umbrella denoting safety and protection. 3. கவரி, hair-fans. 4. தோட்டி, elephanthook. 5. முரசு, drums. 6. சக்கரம், the discus weapon. 7. யானை, elephants. 8. கொடி, banners. 9. மதில், city-walls. 1. தோரணம், festoons or other decorations. 11. நீர்க்குடம், pots full of water with other things. 12. பூமாலை, garlands. 13. சங்கு, chanks. 14. கடல், seas. 15. மகரம், the sword fish. 16. ஆமை, turtles. 17. இணைக்கயல், a pair of carp-fish. 18. சிங் கம், lions. 19. தீபம், lamps. 2. இடபம், bulls. 21. ஆசனம், the throne. இராசசூயம், s. A sacrifice performed only by a universal monarch attended by his vanquished tributary princes, ஓர்யாகம். Wils. p. 72. RAJASOOYA. இராசசேவை, s. A visit paid to a sovereign. 2. The service of a king. இராசதரிசனம், s. A visit to or sight of the king--deemed auspicious on new year's day, &c., அரசனைக்காண்கை. இராசதருமம்--இராசநீதி, s. Jurisprudence, public justice--whether conduct proper for a king towards his subjects as prescribed in the shastars, or as consistent with acknowledged principles, அரசுநீதி. Wils. p. 7. RAJAD'HARMMA and RAJANEEDI. இராசதானம்--இராசதானி--இராச நகரம்--இராசமாநகரம், s. A metropolis, the residence of a king, a court, அரசன்வாழு நகரம். Wils. p. 71. RAJAD'HANI. இராசதானியாயிருக்க, inf. To be arrogant--as a bold or immodest woman. இராசதிரவியம், s. Royal treasure, wealth. இராசதுரோகம், s. Treason, disloyalty, sedition, any act of unfaithfulness to the state--as smuggling, not paying taxes, &c. Wils. p. 7. RAJADROHA. இராசஸ்திரி, s. A queen, அரசி. இராசத்துவம், s. Royalty, regal power or qualities, imperial dignity, government, dominion, royal prerogative, அரசரியல்பு. Wils. p. 7. RAJATVA. இராசநாகம், s. One of the four high castes of the cobra snake, நால்வகை நாகங்களிலொன்று. See நாகம். இராசநோக்கம்--இராசநோக்கு, s. Royal favor or benignity, clemency in general. 2. A king's look. இராசநோக்காடு, s. The final or most excruciating throes in child-birth. இராசபஞ்சகம், s. Danger from public authority as the result of an astrological calculation, இராசபயம். இராசபட்டம், s. Kingship, kingly office, இராசாதிகாரம். இராசபத்திரம், s. A royal edict, இராசகட்டளை. 2. The title of a royal grant, இராசாவினதிகாரபத்திரிகை. இராசபத்தினி, s. A queen, இரா சாவின்மனைவி. Wils. p. 71. RAJAPATNEE. இராசபயம், s. Danger or apprehension from government, அரசனானேரிடு மச்சம். இராசபரி, s. A royal horse having prescribed specialities, பரியரசு. இராசபாட்டை--இராசபாதை-இராசமார்க்கம், s. A public road, a high way. இராசபிளவை, s. A virulent species of cancer on the back, இராசபுண். இராசபுத்தி, s. Special wisdom, such as leads to great enterprises--considered peculiar to those of princely birth, விசேஷித்தபுத்தி. இராசமகேந்திரம், s. The name of a city. இராசமண்டலம், s. A royal congress. எங்கணுநெருங்கிச்சூழுமிராசமண்டலங்களோடும். With the royal congress which thronged every where. (பாரதம்.) இராசமனை--இராசமாளிகை, s. A royal palace. இராசமாநாகம், s. A species of venomous snake, கருவழலை. இராசமானியம், s. A royal gift of land or otherwise, a munificent grant of a king. இராஜமானியராஜஷ்ரீ, s. A title of excellence used in addressing. இராசமுத்திரை, s. A royal signet. இராசயோகம், s. A configuration of the planets, denoting the highest prosperity and honor to one born under its influence, செனனத்திற்சுபக்கோள்கள்கூடி நிற்கை. 2. One of the four yogas exercised by a sage, ஞானிக்குரியயோகநான்கிலொ ன்று. இராசராசன்--இராசாதிராசன், s. A king of kings, an emperor, a paramount sovereign--a title given to princes or used in compliment merely, சக்கரவர்த்தி. Wils. p. 71. RAJARAJA. 72. RAJAD'HIRAJA. இராசராசேஸ்வரி, s. Durga, துர்க் கை. 2. Parvati, பார்வதி. இராசரிகம்--இராசரிக்கம், s. Royalty, reigning, state, government, dominion, rule, அரசாட்சி. இராசரிகம்பண்ண, inf. To reign. இராசலட்சுமி, s. The goddess who presides over kingdoms, அரசர்திரு. இராசவசியம்--இராசவசீகரம், s. Captivating or winning over a king by magic, &c., இராசாவைத்தன்வசப்படுத்துகை. இராசவட்டம், s. [vul.] Public, political matters. இராசவட்டம்பேச, inf. To speak on political subjects. இராசவரிசை, s. Royal honors, இராசச்சிறப்பு. இராசவர்க்கம், s. The king's ancestry or lineage, the king's relations. 2. A color mixed with white and black. இராசவல்லமை-4, s. The prerogatives of kings are four, viz.: 1. இயற் றல், making acquisitions. 2. ஈட்டல், collecting revenue. 3. காத்தல், preserving treasures. 4. பகுத்தல், distributing or expending revenue. இராசவள்ளி, s. A large, red species of yam, ஓர்வள்ளிக்கொடி. இராசவாகனம், s. A kind of palankeen used by kings, சிவிகை. இராசவாயில், s. The gate of a royal palace. இராசவிட்டூரம், s. Tyranny. இராசவிரணம், s. A large ulcer. இராசவிராசன், s. Kuvera, குபே ரன். 2. A king of kings, இராசாதிராசன். 3. Duriothana, துரியோதனன். இராசவிருட்சம், s. The கொன் றை tree, Cassia fistula, L. Wils. p. 72. RAJAVRUKSHA. இராசவிரோதம், s. Sedition. இராவீதி, s. A high road, royal road, main street. இராசாக்கினை, s. The government, command, justice of a king, அரசனாணை. Wils. p. 72. RAJAGNA. 2. Penalty of law, இராசதண்டம். இராசாங்கம், s. Government, dominion, royalty, monarchy, அரசாட்சி. 2. The component parts or body of a state, which are sixteen. See தசாங்கம். இராசாசனம், s. A throne, சிங்கா சனம். இராசாதிகாரம், s. Royal power, authority, jurisdiction, அரசனுக்குரியவதி காரம். இராசாதிபதி--இராசாதிபன், s. An emperor, a universal monarch, a king of kings. இராசீகம், s. Kingly authority. இராசீகந்தெய்வீகம், s. Unforeseen events, prosperous or adverse, that may happen by royal authority or providence--a term employed in making contracts, &c. 14) *

uttēcam (p. 61) s. Intention, object, motive, design, நோக்கம். 2. A guess, conjecture, rough estimation, a general calculation, மதிப்பு. 3. Statement or declaration of the subject (the name merely) to be discussed--one of the three divisions of போ தரப்பிரகாரம், போதப்பிரகாரமூன்றினொன்று. Wils. p. 149. UDDESHA. அவனையுத்தேசித்து. For his sake. உத்தேசமாகச்சொல்ல, inf. To give a guess, a rough estimate, &c. உத்தேசம்பார்க்க, inf. To make an estimate. 18)

urppu (p. 63) கிறேன், உரப்பினேன், வே ன், உரப்ப, v. n. and a. To whoop, vociferate inarticulately or otherwise--as in driving cattle, scaring away birds, beasts, or human beings, to menace or intimidate by shouts, to bluster, shout, call, அதட்ட. 2. To urge forward beasts of burden with shouts, துரத்த. 3. (p.) To pronounce with aspiration, as the second letter in each of the five series of Sanscrit gutterals, உரத் தொலிக்க. ஆனையையுரப்பிலிடு. Frighten away, or drive the elephants along. ஒருவரேயெதிரினிங்ஙனுரப்பியேதுரப்பர். If but one should oppose them, he may rout them all merely by a menacing shout. உரப்பிப்பார்க்க, inf. To use menace, boisterousness, &c., in order to try the courage of any one to beat him down, &c. உரப்பியடிக்க, inf. To attempt, overcome by boisterous talk, overcome in whole, or in part. உரப்பு, v. noun. Bluster, shout, vociferation, whoop, call, அதட்டுகை.

oṉṟō (p. 84) . An exclamation of wonder, pity, regret, &c., அதிசயவிரக்கச்சொல். (சது.) 2. A copulative particle to connect nouns and sometimes verbs, இடைச் சொல்--as பொய்படுமொன்றோபுனைபூணுங்கையறி யாப் பேதைவினைமேற்கொளின், if an untaught simpleton undertake it, will it be spoiled merely? He will also wear chains. (குறள்.) (p.) ஓ வெள்ளோக்காளம், s. Nausea when water alone is emitted. வெள்ளோக்காளமெடுக்க, inf. To be sick in the stomach. 41)

oppu (p. 82) s. Likeness, similitude, comparison, resemblance, ஒப்புமை. 2. Suitableness, congruity, acceptableness, satisfactoriness, தகுதி. 3. Uniformity, similarity, conformity, oneness, harmony, concord, இசைவு. 4. Beauty, comeliness, gracefulness, அழகு. (பாரதி.) 5. Levelness, evenness, equality, equilibrium, சமம். 6. A funeral elegy, ஒப்பாரி. 7. [in logic.] Comparison as one of the eight means of discovering truth, உவமானப்பிரமாணம். 8. Imitation, சாயல். 9. Acknowledgment, concession, உடன்படுகை. ஒப்புத்தானோ. Do you agree to this? Is it valid? Are you in earnest? அதுஒப்பில்லை. I do not accept it. ஒப்படை, v. noun. Charge, entrusting, surrender, commitment, delivery, capitulation, ஒப்புக்கொடுக்கை; [ex அடை.] ஒப்படைக்க, inf. To entrust, deliver-consign, deliver to the charge of another--as an apprentice or ward. ஒப் புக்கொடுக்க. 2. To make satisfaction. கொடுத்துத்தீர்க்க. 3. To recommend a person, புகழ்ந்தொப்பிக்க. ஒப்படைபண்ண, inf. To deliver in charge, commit, consign, capitulate, ஒப்புக்கொடுக்க. 2. To satisfy, make satisfaction, indemnify, ஒப்பச்செய்ய. ஒப்பணி, s. One of the thirty-five rhetorical figures. See அலங்காரம். ஒப்பளவை, s. As உவமானப்பிர மாணம். ஒப்பாக, inf. To be like, to resemble, conform to, ஒப்பாயிருக்க. 2. To be equal to, be parallel, நேராக. 3. To be proved, திருட்டாந்தமாக. 4. To be satisfactory, acceptable, agreeable, இசைவாக. ஒப்பாக்க, inf. To assimilate, liken, சமனாக்க. 2. To compare, liken, இணையா க்க. ஒப்பாசாரம், s. Right, proper conduct, walking according to established rule, ஒத்தவொழுக்கம். 2. Hypocritical profession of love or friendship, feigned courtesy. dissimulation, pretension, hypocrisy, கபடம். 3. Compact, agreement, உடன்படிக்கை. 4. [prov.] Connivance, க ண்டுங்காணாமலிருக்கை. உனக்கும்அவனுக்கும்ஒப்பாசாரமென்ன. What contract have you made with him? ஒப்பாசாரக்கள்ளன், s. A hypocrite, a dissembler, a feigner, மாயக்காரன். ஒப்பாசாரஞ்சொல்ல, inf. To promise. ஒப்பாசாரம்பண்ண, inf. To make a contract. ஒப்பிட, inf. To use comparison, to liken, உவமிக்க. 2. To compare, to collate, ஒத்துப்பார்க்க. ஒப்பில்லாதது, appel. n. That which is incomparable, precious. ஒப்பில்லாதவன், appel. n. He who is incomparable--God. ஒப்பின்முடித்தல், v. noun. [in grammar.] An author's classing things together on account of some similarity among them, though of different species, 32-உத்தியிலொன்று. ஒப்பின்மை, s. Incomparableness, peerlessness. 2. Dissimilarity. ஒப்புக்கு. Out of compliment, for conformity's sake. ஒப்புக்கழ, inf. To feign weeping, to bewail at funerals for ceremony's sake. ஒப்புக்குச்செய்ய, inf. To do a thing feignedly, merely to please others. ஒப்புக்குச்சொல்ல, inf. To say a thing, or to invite one merely out of compliment, to say for form's sake. ஒப்புக்குவணங்க, inf. To make obeisance, or to worship hypocritically, or for form's sake. ஒப்புக்கொடுக்க, inf. To deliver, consign, make over, to surrender, devote, ஒப்புவிக்க. நீயொப்புக்கொடுக்கவுமில்லை நானொப்புக்கொள் ளவுமில்லை. Thou hast not given it to me, nor have I received it. அக்கினிக்கொப்புக்கொடுக்க, inf. To make an offering to the god of fire, as in marriage ceremonies. 2. To consign to the fire. ஒப்புக்கொள்ள, inf. To receive, take charge of, ஏற்றுக்கொள்ள. 2. To admit, grant, allow, assent, agree to, ஒத் துக்கொள்ள. 3. To be pleased, or satisfied in regard to an object or thing, திருத் திபொருந்த. ஒப்புக்கொண்டுறுதிப்படுத்திக்கொண்டார்கள். They consented to and confirmed it. கிழவிக்கொன்றுமொப்புக்கொள்ளவில்லை. The old woman is pleased with nothing. உத்தியோகத்தையொப்புக்கொள்ள. To enter upon, or succeed another in an office. கோட்டையையொப்புக்கொண்டான். He has taken charge of the fort (from the power that surrendered it). அவனுக்குச்சாப்பாட்டிலேயொப்புக்கொள்ளவில் லை. He has no relish for food. ஒப்புமொழி, s. A written agreement between two parties. ஒப்புறுத்த, inf. To make a comparison, உவமிக்க. ஒப்பெடுத்தழ--ஒப்பிட்டழ, inf. To bewail and sing a funeral elegy, commonly extempore. 18)

ōngku (p. 84) கிறேன், ஓங்கினேன், வேன், ஓங்க, v. a. To lift up, raise the arm, a weapon, a pestle, கையோங்க. 2. v. n. To grow high, rise above others, above the level; to be lofty--as a building, a mountain, a tree; to shoot forth, rise--as a flame, உயர. 3. To mount, soar, எழும்ப. 4. To rise to the surface--as planted rice when flooded, எழ. 5. To be exalted, dignified, eminent, பெருமையுற. 6. To improve, increase in wealth, renown, learning, &c.; to flourish, prosper, increase in size, &c., அதிகரிக்க. ஓங்கியவொள்வாள். The up-lifted glittering sword. நெஞ்சோங்குபரத்துற்றோர். Those whose hearts are placed on the Supreme God. (நன்னெறி.) துக்கசமுத்திரத்திலேயோங்குகிறான். He rises above the waves in the sea of sorrow. ஓங்கிப்பார்க்க, inf. To stand on tip-toe and look. ஓங்கிப்பிடிக்க, inf. To rise and catch, either by becoming erect, or standing on tip-toe, or jumping. ஓங்கியசெல்வம், s. Abounding wealth. பிறன்மனைநோக்காதபேராண்மைசான்றோர்க்கறனொ ன்றோவான்றவொழுக்கு. The magnanimity which disdains to look on another's wife, is it an act of propriety merely? It is exalted virtue. (குறள்.) 47)

kiṭukkṭṭi (p. 109) s. [prov.] An accompanying smaller drum, beaten occasionally in the course of the tune, ஓர்பறை. 2. Cake of the olive-tree flower mixed with seasoning ingredients, and then roasted and beaten in a mortar, இருப்பைப்பூவில் இடித்தகட்டி. கிடுக்கட்டிபோலே. Like as கிடுக்கட்டி--as an idle or inactive associate;--a thing of secondary importance;--a thing merely circumstantial. 13)

kiramam (p. 109) s. Order, propriety, rule, method, regularity, economy, முறைமை. 2. A sacred precept or practice, prescribed by the Shastras, &c., நீதிநூன்முறை. 3. A proper course of action, ஒழுங்கு. 4. Strict observance of sacred or moral rules, நன்னெ றியிற்செல்கை. Wils. p. 257. KRAMA. கிரமக்காரன், s. One strict in the observance of sacred rules; ஒழுக்கமுடையோன். 2. A strictly moral man, சன்மார்க்கன். கிரமங்கிரமமாய், In order, regularly. 2. In classes, one class, one class after another. கிரமச்சா, s. [in astronomy.] The sine of a planet's declination Wils. p. 256. KRAMAJYA. 2. Sine in general. கிரமத்திரைராசிகம், s. [in arithmetic.] Rule of three direct--opposed to விலோ மத்திரைராசிகம். கிரமத்துக்காகச்செய்ய, inf. To observe or perform a thing, merely because the prescribed rule has required it. கிரமந்தப்ப, inf. To transgress religious rules, to violate established rules. கிரமந்தப்பாமலிருக்க--கிரமத்தோடேயி ருக்க, inf. To be regular, to be systematic; to observe order; to preserve regularity. கிரமப்பட, inf. To be reduced to order. கிரமப்படுத்த, inf. To arrange, regulate, systematize. கிரமம்பார்க்க, inf. To observe religious rules scrupulously. 2. To observe auspicious days, &c. கிரமமாயுட்்கார, inf. To sit in a regular order. கிரமமாய், adv. Regularly, in regular order; duly, rightly. கிரமமாய்நடக்க, inf. To live regularly, well. கிரமி, s. A strict observe of religious rules, ceremonies, &c., கிரமமுடையோன். உற்பத்திக்கிரமம், s. Genealogy, genealogical order. பொல்லாதகிரமம், s. Evil dealing. 82) *

kuḷir (p. 131) -- குளிரு, கிறது, ந்தது, குளிரும், குளிர, v. n. To be cold, chilly, frigid; to be cold to the touch; to be moist, damp, குளிர்கொள்ள. 2. To be cool, to be refreshed, குளிர்ச்சியுற. 3. To be refreshing, gratifying, pleasant, cheering to the touch, sight or hearing; to be engaging, attactive, benignant--as the countenance, இதமாக. 4. To be appeased, consoled, comforted, சாந்தமுற. 5. To die--spoken of death in time of epidemies, when fear of the avenging goddess prevents the use of the proper word, வசூரிமுதலியவியாதியால்மரிக்க. அப்பாவென்றால்உச்சிகுளிருமா. Will merely saying அப்பா afford relief? i. e. not mere words, but actions are necessary. அவன்ஒரு குளிர்ந்தகொள்ளி. He is a coldblodded persons; a man of a fair speech, but an enemy at heart. இப்பொழுதுஎனக்குமனங்குளிர்ந்தது. I am now refreshed, satisfied, gratified, appeased, &c. உச்சிகுளிர்ந்தது. The head has been cooled or refreshed--as on hearing joyful intelligence, &c. எனக்குக்குளிருகின்றது. I feel cold. என்வயிறுகுளிர்ந்ததுபோல உன்மாளிகையுங்குளிர வேண்டும். May you and your family be refreshed as I have been--an expression of thanks for favors received. சரீரமெல்லாங்குளிர்ந்தது. The whole body is refreshed. குளந்தைஅம்மைவார்த்துக்குளிர்ந்துபோயிற்று. The child has died of small-pox. குளிரப்பண்ண--குளிரவைக்க, inf. To cool wines, spirits, &c. 2. To refresh, to satisfy the appetite, the mind, &c.; to regale, to oblige, to appease. கண்குளிரப்பார்த்தான். He feasted his eyes with a gratifying sight. காதுகுளிரக்கேட்டேன். My ears were refreshed by hearing. நிலங்குளிரமழைபெய்தது. It rained abundantly so as to cool the earth. மனங்குளிரக்கொடுத்தேன். I gave him as much as he desired. குளிர்ந்தகிரணம், s. A gratifying light, lustre, &c.--as of the moon, a gem, &c. குளிர்ந்தகுரல், s. A pleasant voice in singing. குளிர்ந்தசரீரம், s. A cool temperament of body. குளிர்ந்தநிழல், s. Refreshing shade. குளிர்ந்தநிறம், s. A gay, cheerful, fine color. குளிர்ந்தநீர், s. cool water. 2. Cooled water after boiling, &c. 3. Good water in gems. குளிர்ந்தபார்வை, s. Engaging, attractive, benignant looks. குளிர்ந்தமுகம், s. Benignant expression of countenance. குளிர்ந்தபூமி, s. A cool climate. குளிர்ந்தபேச்சு--குளிர்ந்தவசனம்--கு ளிர்ந்தவார்த்தை, s. Pleasant, comforting, gratifying language. குளிர்ந்தவாசனை, s. Refreshing odors. குளிர்ந்தமனம், s. A calm, composed mind. 2. A benevolent mind. 3. A pleasant temper, an obliging disposition. குளிர்ந்தபரிமளம், s. A kind of native arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். குளிர்ந்துகொல்லி, s. A cold blooded person. குளிர்ந்துகிடக்க--குளிர்ந்துபோக, inf. To become cold--as water after boiling. 2. To die--used auspiciously in time of epidemics. குளிர்ச்சி, v. noun. [imp. குளிர்த்தி. vul. குளுத்தி.] Coolness, refrigeration, சீதளம். 2. That which is refreshing, pleasant, gratifying, appeasing; cooling offerings, திருத்திசரம். கண்ணுக்குக்குளிர்ச்சி. Refreshing to the eyes. தெய்வத்துக்குக்குளிர்த்திசெய்தான். He gave cooling fruits to appease the goddess or demon. குளிர்ச்சிப்பண்டம்--குளிர்மைப்பண் டம், s. Any thing that is cooling, refrigerative. குளிர்ச்சியானசாப்பாடு--குளிர்மையான சாப்பாடு, s. Refreshing or cooling kinds of food. குளிர்ச்சியாயிருக்க, inf. To be cool, refreshing to the system. குளிர்ப்பிக்க--குளிர்விக்க, inf. v. a. To cool, to refrigerate; to refresh with water, perfumes, &c.; to gratify the mind, sight, &c., குளிரச்செய்ய. 8)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

caṭangku (p. 157) s. A ceremony, religious or civil rites, forms, observances, sacraments, &c., செய்முறை. (Sa. Shat'anka.) சடங்குக்காசெய்கிறாய். Do you act merely for form sake? சடங்குசெய்ய, inf. To perform a ceremony, rite, &c. சடங்குநடக்க, inf. [prov.] To take place, as a rite, ceremony, &c. சடங்குவீடு, s. [prov.] The house where a ceremony of performed--as marrying, &c. சடங்காக, inf. [loc.] To arrive at puberty--as a girl. சடங்கானபெண், s. A marriageable girl; for whom the usual ceremony may be performed. 27)

ceykai (p. 204) v. noun. Ant, action, deed, performance, achievement, operation, process, தொழில். 2. [prov.] Cultivation of land, manuring, tillage, labor--commonly agricultural, வேளாண்மை. 3. Artificial productions; those formed or modified by art, as drugs--opposed to விளைவு and இயல்பு, natural productions; constructed, produced, not natural, செயற்கை. 4. (c.) Moral deeds, good or evil doings, கிரியை. 5. A course of good conduct, நன்னடக்கை. 6. Witchcraft, sorcery, மாந்திரீகச்செய்கை. 7. Means, contrivance, art, expedient, resource, மனச்செய்கை. 8. [prov.] Forest land newly broken up, enclosed, cultivated, &c. held by grant, or permission, from government, செய்கைநிலம். அவரவர்செய்கையின்படி. According to one's deeds. செய்கைக்குத்தக்கபலன்காணும். The produce is according to the tillage; i. e. the reward will correspond with the (moral) actions. செய்கைகாண, inf. To be newly cultivated as land. See காண. செய்கைக்காணி, s. [prov.] Land held by a cultivator who renders a certain share of the produce to the owner. 2. Land held by a privilege from government, &c., சாசனக்காணி. செய்கைக்காரன், s. A cultivator being a sharer in the produce; a usufructuary. 2. A good cultivator. செய்கைக்குறைச்சல், s. [prov.] Deficiency in cultivation, manure, &c., 2. Misdeeds, failure in good conduct. (c.) செய்கைச்சரக்கு, s. Prepared or compound drugs. 2. [prov.] As கூட்டுச்சரக்கு. செய்கையாளர், s. Artificers as carvers, sculptors, &c., milliners. (p.) செய்கைச்சீட்டு, s. [prov.] A cultivation deed, a legal contract between the owner and cultivator, மேல்வாரச்சீட்டு. செய்கைசூத்திரம், s. A connective rule, one of the six. See சூத்திரம். செய்கைத்தளை, s. [prov.] Land well tilled, richly manured, &c. 2. Land held from government for cultivation, பட்டயக்காணி. செய்கைத்தாழ்வு--செய்கைத்தாழ்ச்சி, v. noun. Mismanagement. 2. Deficiency in labor, &c. (c.) செய்கைத்தேர், s. [prov.] A kind of car used in processions. செய்கைபண்ண, inf. [prov.] To cultivate land, till, manure. செய்கைபூண, inf. [prov.] To be cultivated, tilled, &c., as land. Compare செய்கைகாண. செய்கைப்பங்கு, s. [prov.] The cultivator's or planter's share; usufruct. செய்கைப்பிழை, s. As செய்கைத்தா ழ்வு. 2. Trespass in regard to health, diet, religion or morals; neglect of one's proper calling, &c. (c.) செய்கையாட்சி, v. noun. [prov.] Possession of land by privilege from government, with the title of a cultivator merely. செய்கையுப்பு, s. [prov.] Salt formed by art. செய்கையொப்பம், s. A written grant by government for cultivation. 54)

tāṉ (p. 236) The reciprocal pronoun, himself, herself, itself, the genitive being தன்; in composition sometimes தற். 2. One's self. 3. An emphatic or intensive particle, signifying indeed, really, certainly, தேற் றச்சொல்; as அப்படித்தான், it is so. (c.) 4. An expletive, or அசைச்சொல் suffixed to any noun or pronoun of any person, and declined instead of it, as நிலந்தனைக்கொத்தினான், he dug the earth. 5. Personal identity, சுயம். (p.)--Note. According to the Agamas, the soul is the person or being, and the body and mind with their powers and faculties, are merely adventitious; being the fruit of actions, &c. தானேவளர்ந்துதவத்தால்கொடியெடுத்தவன். One who has grown great and become famous of himself through meritorious austerities; often used of one who has risen by the kindness of another, but forgotten his benefactor. தானொருவனுமேதனியாகவந்தான். He only came, he came alone. தான்சாகாமருந்துதின்னலாமா. May any one take medicine to kill himself? தானுள்ளபோதுலோகம். The world is one's while he lives. தானாக்கனியாததுதடிகொண்டடித்தால்கனியுமா. Will a fruit, not ripening of itself, ripen by being beaten with a stick? தானுந்தலைவனும். The soul and God. நீதான். You yourself, you certainly. அவன்றன்னைக்கண்டேன். I saw him. (p.) அவன்றான். He himself; he certainly, truly, really. தானாக, inf. To be absolute, unique, self-existent, independent, தானாயிருக்க; applicable to the deity. 2. To be assimilated, தன்வண்ணமாக. தானாக, [adverbial.] Of his, her, or its own accord; spontaneously, voluntarily. 2. Of or by himself, herself, itself. தானாக்குதல், v. noun. Assimilating a person or thing to one's self, itself, &c., தன்வண்ணமாக்குதல். தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language, from other authors, one of thirty-two உத்தி. தானேயானவன்--தான்தோன்றி, appel. n. The self-existent, the deity, கடவுள். தான்பிழைக்கப்பார்க்க, inf. To regard or consult one's own safety, to be careful not to betray, involve or jeopardize one's self. 2. To seek one's own interests, livelihood, prosperity. 23)

toḷi (p. 263) s. (St. துவனி.) Sound, noise, intonation, twang, peal, ஒலி. 2. Tone musical sound, கண்டத்திசை. 3. A figure of sound, change of meaning in a word or phrase by change of sound. (c.) தொலிச்சிலேடை, s. A சிலேடை in which there is only one important meaning, a part of the pharase being merely to make the pun, as ஒற்றுப்பெயர்த் தல். தொனியர்த்தம், s. Figurative meaning. தொனிவைக்க, inf. To make a great sound, noise, roar, &c., பேரொலிசெய்ய. 17)

nrai (p. 270) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To grow grey, to become pale or whitish, மயிர்வெளுக்க. 2. To fade as standing corn or vegetables from drought, &c., வெளிற. 3. To be faint or pale in color, நிறம்வெளுக்க. (c.) நான்நரைத்துப்போனேன்--எனக்குநரைத்துப்போ யிற்று. I am grown grey. உமக்கென்னவயதுக்குநரைத்ததோமயிருக்குநரைத்த தோ. Are you grey by age, or is your hair merely turned white? நரைத்தகிழவன், s. A grey old-man. நரைத்தவன், appel. n. A grey-headed man. நரைத்ததலை, s. A hoary head. நரைத்தபயிர், s. A faded crop. 103)