acapam (p. 5) --அசபை, s. A particular muntra, அசவை. Wils. p. 12. AJAPA. (p.) 74) *

acavai (p. 6) s. Name of a muntra, ஓர் மந்திரம். (p.) 6)

accutm (p. 7) s. A mixture of white rice, kusha grass, turmeric, and powdered sandal wood, put on the foreheads at weddings, and while muntras are repeated, அ றுகுவெள்ளரிசிகூட்டியணிவது. (p.) 25)

upatēcam (p. 61) s. [pref. உப.] Spiritual instruction, teaching, doctrine, போத கம். 2. (fig.) Advice in general, புத்தி. 3. The initiation of the pupil into the mysteries of his religion, சமயாசாரவுபதேசம். 4. A form of secret instruction, incantations, &c., given by the Guru to his disciple, on his admission into any of the four stages or degrees, மந்திரோபதேசம். Wils. p. 154. UPADESHA. குரூபதேசந்தவறாதவன். One who deviates not from the instructions of his Guru. உபதேசகலை, s. That portion of the Vedas which treats of the divine attributes, operations, &c. See ஆகமம், also தந்திரகலை and மந்திரகலை. உபதேசகன், s. A teacher, an instructor, போதகன். Wils. p. 154. UPADESHAKA. உபதேசஞ்சொல்ல, inf. To give spiritual advice in secret, according to the proficiency, attainments, devotedness, &c., of the disciple. 2. To give advice, to instigate, &c. உபதேசம்பண்ண, inf. To initiate one into the mysteries of the religion by teaching the formul&ae;, &c. மந்திரோபதேசம், s. Teaching the muntra to the disciple. ஞானோபதேசம், s. Instruction in religious mysteries, a catechism. 33)

kumuntm (p. 123) s. A kind of native arsenic, கற்பாஷாணம். 18)

kaimunt (p. 142) inf. To begin before others, when the hand is to be used in eating, fighting, &c.; to anticipate. 2. To be pugnacious, to be disposed to fight. 3. To steal; to be in the habit of pilfering. 28)

cariyai (p. 167) s. A course of actions--as சரிதை, 1. (Little used.) 2. Observances of the first degree in Saivism which is entered upon by initiation of a Guru. This qualifies for the performance of daily worship by muntras, and the practise of other external religious duties. See சிவபூசை. 3. Good behavior, ஒழுக்கம். W. p. 32. CHARYYA. 4. Alms--as சரிதை, 4. (சது.) சரியானுஷ்டானம், s. The practice of the duties of the first degree in Saivism. 9)

cutti (p. 193) s. Pureness, cleanness, பவித் திரம். 2. Purification from crude matter, sublimation, மருந்துமுதலியனசெய்யுஞ்சுத்தி. (c.) 3. Holiness, chasteness, பரிசுத்தம். W. p. 852. S'UDD'HI 4. A chank, a conch, சங்கு. (நிக.) W. p. 85. S'UKTI. 5. A small vessel for drippings, ghee, oil, &c., நெய்க் குத்தி. 6. A religious mendicant's begging dish, இரப்போர்கலம்--Note. The daily purification in idol worship, is of five kinds, viz; 1. பூதசுத்தி, cleansing the body, accompained by muntras. 2. ஆத்துமசுத்தி, mental purity by invocations. 3. திரவியசுத்தி, cleaning of the vessels, with attending incantations. 4. இலிங்கசுத்தி, the changing of the flowers, &c., before the idol, by which it is made pure. 5. மந்திரசுத்தி, by muntras repeating the mystic Om, and adding the five lettered நமசிவாய, or salutation to Siva. சுத்திசெய்ய--சுத்திபண்ண, inf. To purify, cleanse, sanctify. 2. To refine, sublimate. 3. To purify drugs. 4. To lustrate. 5. To absterge, expurgate. சுத்தியடைய, inf. To become pure. (p.) கால்கைசுத்திபண்ண, inf. To clean the feet, hands, &c., after eating, or evacuations. அட்சரசுத்தி, s. Distinct articulation. See under அட்சரம். (c.) மலசுத்தி, s. Evacuation of excrements. (c.) 98) *

muntṉ (p. 357) s. The Supreme Being, கட வுள். (சித்தியார்.) 32)

muntāṉai (p. 357) s. [prop. முன்றானை, com. முந் தாணி.] The border of a man's or woman's cloth. 33)

munti (p. 357) s. As முந்தானை. 2. See முந்து. முந்தியிலேமுடிந்துகொள். Tie it up in the border of your cloth. 34)

muntiri (p. 357) s. [sometimes முந்திரிகை, முந்தி ரை.] The 32th part of a whole, being of two parts, கீழ்முந்திரி, and மேல்முந்திரி, ஓர்சிற்றி லக்கம். [Compare இம்மி.] 2. [for முந்திரிகை.] Grape-vine. முந்திரிமேற்காணிமிகுவதேற்கீழ்தன்னையிந்திரனாவெ ண்ணிவிடும். When a poor man adds a fraction to his pittance he is ready to think that he shall become Indra. (நாலடி.) 35)

muntirikai (p. 357) s. The Caju, or Cashew, Anacardium Occidentale, ஓர்மரம். 2. The vine, as கொடிமுந்திரி. முந்திரிகைக்கொட்டை, s. The nut of the Caju, which stands on a pearshaped fleshy receptacle. முந்திரிகைப்பழம், s. The cashew-nut fruit. 2. [also திராட்சம்.] The grape. முந்திரிகைப்பழரசம், s. [also திராட்சர சம்.] The wine; juice of the grape. முந்திரிகைமரம், s. [also கொட்டைமுந் திரிகை.] The Cashew-nut-tree. 36)

muntu (p. 357) s. A white kind of heron, வெண் ணாரை. (சது.) 37)

muntu (p. 357) கிறேன், முந்தினேன், வேன், முந்த, v. a. To take precedence, precede, to pass before, take the lead, go to the head, முற் பட. 2. To be prior in time, origin, dignity, rank; to anticipate, முன்னாக. 3. To meet, to come in front, எதிர்ப்பட. முந்திவந்தசெவியைப்பிந்திவந்தகொம்புமறைத்ததாம். The ears first produced are hidden by the horns which come afterwards. [prov.] உன்கைமுந்தவேண்டாம். let not your hand be first. முந்த, inf. [as an adv.] Previously, formerly, first. முந்தஇதைச்செய். Do this first. முந்தமுந்த. First and foremost, first of all. முந்தல், v. noun. Being first. 2. [sub.] A projection, promontory, முனை. முந்தல்பிந்தல். Behind, and before. முந்தி, v. part. [as adv.] First, as முந்த. முந்திநட--முந்திப்போ. Go before. முந்திக்கொள்ள, inf. To be forward, to go ahead, in a bad sense. முந்தின. Previous. முந்து, as adj. Old or first, பழமையான. (கந்தப்.) முந்துற, inf. To be first, to precede. முந்தூழ், s. Fate, destiny, original decree, பழவினை; [ex ஊழ்.] (p.) முந்தை, adj. First, original, பழைய. (சது.) முந்தைநாள், s. [improp. முந்தநாள், மு ந்தாநாள், vul. முந்தநாத்து.] Day-before-yesterday. முந்தையோர், s. [pl.] The ancients, முன்னோர். 38)