kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

kiḷḷu (p. 112) கிறேன், கிள்ளினேன், வேன், கிள்ள, v. a. To pinch with the finger and thump, the nails, &c., கையாற்கிள்ள. 2. To pinch off, to pluck, to nip, to pick--as a leaf, &c., இலைமுதலியகிள்ள. 3. To hold, take up, carry, &.--as with the beak, the fingers and thump, &c.; to take up a little, a pinch, &c., கொஞ்சமாயெடுக்க. வயிறுகிள்ளுகிறது. I am pinched with hunger. கிள்ளாக்கு, s. A bit of leaf, especially an ola given as a token of being sent by some superior, அதிகாரநறுக்கு. 2. A note of hand, a bit of leaf, a token from a person in authority--as a passport, warrant, letter of introduction, &c., உத்தார ச்சீட்டு. கிள்ளாப்பிறாண்டு, s. [prov.] A kind of child's play, pinching, ஓர்விளையாட்டு. 2. fig. Want of attention to guests, at a feast; distribution to them in small quantities, அலட்சியம். கிள்ளாப்பிறாண்டுபண்ண, inf. To supply guests too sparingly. 2. To take sparingly at a feast from modesty, delicacy, &c. 3. To give stintingly in charity, &c. கிள்ளிக்காட்ட, inf. To give a hint, a signal; also a summery, &c.; lit. a pinch. கிள்ளிக்கொடுக்க, inf. To give a little from a great quantity. 2. To give but little, a pinch, &c. கிள்ளித்தெளிக்கமாட்டான். local. He will not even give a jerk. கிள்ளிப்பிடுங்க, inf. To pinch and pluck off. கிள்ளிவிட, inf. To stir up; to excite, to instigate. கிள்ளிவைக்க, inf. To set or take a little from a heap--as the small mnemonic heaps in measuring grain. கிள்ளுகீரை, s. Greens plucked off from the root. அவன்உனக்குக்கிள்ளுக்கீரையோ. Is he a mere youngster, that you may cuff him as you please? கிள்ளுக்கீரைப்பண்ண, inf. To insult, to treat insultingly. கிள்ளுக்கீரையாய்நினைத்துப்பேச, inf. To speak contemptibly. கிள்ளு, v. noun. A pinch, a nip; a little piece of betel-leaf, tobacco, &c., கிள்ளப் பட்டதுண்டு. 2. A pinch in quantity, துணி க்கை. கிள்ளுங்கிழியுமாய்ப்போகக்கடவது. May this become null and void; mutilated and cancelled. 18)

kiẕi (p. 111) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tear, to rend, to split, to slit, to shred, to tear to pieces, to rip up, to lacerate, கிழியச்செய்ய. 2. To divide, to cleave. இர ண்டாகக்்கிழிக்க. 3. To scratch with claws, thorns, &c., கொளுவிக்கிழிக்க. 4. To mark or delineate by indentation or paint, கோடு முதலியகிழிக்க. அவனைக்கிழிகிழியென்றுகிழித்துவிட்டாள். she lacerated her with abuse. கடைவாயைப்பிடித்துக்கிழி. Tear the corner of his mouth. சிங்கத்தைக்கிழித்துப்போட்டான். He tore the lion in two. பேய்கிழித்தவாயன். A man with a large mouth, one who reveals secrets; a babbler. பேய்கிழித்தவாயாற்பேசிவிட்டேனே. Alas, I unwittingly revealed the matter. அவர்கிழிக்கிறதைப்பார்ப்போம். We will see whether he does it or not. (Low usage.) கிழித்துப்போட, inf. To tear, to pull or rend in pieces, to lacerate. கிழித்துமுடைந்தபாய், s. A mended mat. கிழிப்பு, v. noun. Rending, tearing, ripping, கிழிக்கை. கிழிமுறி, s. A mutilated indenture, bond, &c. 49)

kainṟukk (p. 141) --கைவாங்க, inf. To mutilate or cut off the hand. 19)

citai (p. 182) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be injured, spoiled, marred, ruined; to decay, to be worn out, to waste, moulder, கெட; [ex Sa. Sita.] 2. (Compare சேதி, v.) To be sundered, divided, cut to pieces, to be mutilated, வெட்டுண்ண. 3. To expire, சாக. 4. To change, to be contracted--as words or language by time, to grow obsolete, மருவிச்சிதைய. 5. To be changed, transformed, to vary as custom, religion, &c., வழக்கமாற. 6. To be destroyed, to perish, to melt away--as an army, இரிய. 7. To degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 8. To be wrong, to get out of tune--as music; to go wrong--as a tune, சந்தஞ்சிதைய. 9. To be defective, deficient in letters, words, &c., எழுத்துமுதலியகுறைய. சிதைந்தவேடு, s. [prov.] An ola-book injured by white-ants, &c. சிதைந்துமருவியசொல், s. A word changed by time; a contraction. (p.) சிதைவு, v. noun. Destruction, perishing, ruin, loss, கெடுதி. 2. Decay, waste, squandering, abuse, பதனழிவு. 3. Fragments, ruins, &c.--as சிதை, v. 4. Change by contraction of a word; corruption or change of language, custom or religion, குன்றுதல். 5. Rout, defeat, இரிவு. 6. Injury of wealth, character, &c.; suffering detraction, &c., பெயர்முதலியகெடுதல். 7. Defect of a letter or word chiefly in poetry, தளைமுதலியவழுவுதல். 8. Getting out of tune, or going wrong, as a tune, சந்தச் சிதைவு. 9. Degeneracy, deterioration, சீர்கேடு. சிதைவுறாமங்கலவரிசி, s. Consecrated entire rice. See அட்சதை. (R.) எழுத்துச்சிதைவு, s. Change of letters --as in the adoption of words from Sanscrit. 2. Omission or loss of a letter in a word by time. சொற்சிதைவு, s. Change of a word from its original form, by elision, &c. 2. The change of Sanscrit words into Tamil. 3. Omission of a word. பொருட்சிதைவு, s. Transition of meaning, change in the meaning of a word by time, கருத்துபுரளுதல். 2. Injury, loss, &c., of property. 52)

citai (p. 182) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To injure, spoil, mar, waste, mutilate, கெடுக்க. 2. To abrogate, abolish, annul, resound, கொலைக்க. 3. (நிக.) To sound, ஒலிக்க. 4. To destroy, ruin, demolish, kill, அழிக்க. See சேதி. v. 5. To sunder, divide, cut to pieces, பின்னமாக்க. (Sa. Ch'hida.) 6. To squander, lavish, or waste property, பொருள்செலவழிக்க. 7. [prov. vul. for சிரைக்க.] To shave, shear, &c., மயிர்சி ரைக்க. செய்தாரினல்லார்சிதையாதவர். Those who are greatful for favors, (lit. who murder them not,) are preferable to those that bestow them. (p.) நன்றிசிதைக்க, inf. To be ungrateful, (lit.) to destroy benefits received. (p.) சிதைப்பு, v. noun. Destroying, demolition, ruin, அழிப்பு. 2. Injury, wasting, rout, defeat, &c., கெடுதல். 53) *

cī (p. 190) s. Lukshmi the goddess, இலக்குமி. 2. Lustre, splendor, glory, பிரகாசம். 3. Acquisition, wealth, சம்பத்து. 4. Sarasvati, சரசுவதி. 5. Parvati, பார்வதி. 6. adj. Illustrious, sacred, venerable, celebrated--as கௌரவசின்னம், s. A சின்னம் instrument of a deep, grave sound. 2. A mark of distinction. செயசின்னம், s. A சின்னம் instrument of victory. 2. A medal of victory. சின்னஞ்சொல்ல, inf. To speak slightingly of a person, to deride. சின்னப்பட, inf. To be disgraced, இகழ்ச்சிப்பட. 2. To appear meanly. இழி வுபட. 3. To be injured as a fruit, &c., to be defloured, as a woman, &c., கே டுற. 4. To be wounded, maimed, mutilated, chipped, broken off, &c., ஊனப்பட. 12) *

cēti (p. 207) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cut off, to divide, to sunder, sever, tear apart, அறுக்க. 2. To amputate, அங்கஞ் சேதிக்க; [ex சேதனம்.] (Colloq.) அவர்கள்சேதிக்கப்பட்டார்கள். They were mutilated, and destroyed. 46) *

tṇṭi (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To chastise, castigate, scourge, punish for correction, தண்டனைசெய்ய. 2. To cut off, to sever, to mutilate, to hack, வெட்ட. 3. To ask with threats, to urge vehemently, பரிந்து கேட்க. 5. v. n. [prov.] To take pains, to try hard, வருந்த. (Beschi.) 6. To become fat, plump, corpulent, பருக்க. (c.) ஆள்தண்டித்துவிட்டான். He has grown fat and plump. இதிலேநன்றாய்த்தண்டிக்கிறான். He works hard about it. உடம்பைத்தண்டிக்கிறான். He afflicts his body; i. e. labours hard. தண்டித்துக்கேட்க, inf. To inquire by torture. தண்டிப்பு, v. noun. Chastisement, correction, punishment, தண்டனை. 2. Hardship, suffering, வருத்தம். 69)