oḷi (p. 84) s. A hiding place, a lurking place, a covert, ஒளிப்பிடம். 2. A screen behind which a person hides himself, or a cover carried before a fowler to conceal him from the view of birds, வேட்டைக்காரர்ப திவிருக்குமறைப்பு. 3. Light as shining in, issuing from, or reflected by a luminous body, not as the medium of sight; ray, pencil, brightness, splendor, coruscation, brilliancy, reflection, luminousness, a luminous body, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். 5. The moon, சந்திரன். 6. Fire, நெருப்பு. 7. Fame, celebrity, renown, புகழ். 8. A star, விண்மீன். 9. Flame, சுவாலை. 1. Sun-shine, வெயில். 11. The apple of the eye, கண் மணி. 12. A lamp, விளக்கு. 13. Object of vision, நேத்திரேந்திரியவிடயம். (See அணு.) 14. Illumination of mind, intelligence, அறிவு. 15. God, கடவுள். 16. A decoy animal, பார் வைமிருகம். மன்னாவாமனனர்க்கொளி. (If kings swerve from justice) their renown cannot last. ஒளிகால, inf. To issue out as light. ஒளிக்கடல், s. Teeth, பல், (M. Dic.) ஒளிசெய்ய, inf. To give light, illuminate. ஒளிபடர, inf. To spread as light. ஒளிப்பிழம்பு, s. Flame, flame of alamp, அக்கினிச்சுவாலை. ஒளிமங்க--ஒளிமழுங்க, inf. To grow dim--as light, splendor, lustre, ஒளிகெட. ஒளியிருக்க, inf. To lie in concealment in order to catch game, to lurk in order to catch one, பதுங்கியிருக்க. ஒளியிழக்க, inf. To be deprived of lustre or brightness, பிரகாசநீங்க. ஒளியுருவியகல், s. A gem--cat's eye, வைடூரியம். ஒளியோன், s. The sun, சூரியன். (p.) ஒளிவட்டம், s. A mirror, a lens, கண்ணாடி. 2. The discus weapon, சக்கரா யுதம். ஒளிவிட--ஒளிவீச, inf. To emit light, cast rays, ஒளிதர. ஒளிவிளங்குமேனி, s. A kind of arsenic in its natural state. ஒளிவைக்க, inf. To set a snare for wild animals. ஒளிவைத்துப்பிடித்தான். He caught the game by setting a snare, or decoy animal. ஒளிவைத்துப்பார்க்க, inf. To watch for game after setting a snare. 2. To stare at a person. 15)

oḷi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hide, conceal, put out of sight, secret, cloak, மறைக்க. 2. To keep a thing unrevealed, to disguise, conceal in the mind, மனதிலடக்க. 3. v. n. To hide, steal away, elope, flee into concealment, lurk unseen, desert, பதுங்கியிருக்க. காரியத்தைச்சொல்லாமலொளித்துப்போட்டான். . . . He has concealed the matter. 2. He has not told the secret. ஒளித்துக்கொள்ள, inf. To conceal one's self, to hide, மறைந்துகொள்ள. 2. To conceal a thing, மறைத்துக்கொள்ள. ஒளித்துத்திரிய, inf. To stray, wander in private, in a state of concealment. ஒளித்துவிளையாட, inf. To play at hide and seek, கண்பொத்திவிளையாட. மோதிரமொளித்துவிளையாடல். The game or play of hiding a ring. ஒளிப்பு, v. noun. Hiding, concealing, concealment, lurking, ஒளிக்கை. 2. Absconding, slinking or stealing away, escaping, desertion, பதுங்குகை. 3. Secret, covert, disguise, மறைவு. ஒளிப்புமறைப்புப்பண்ணாமற்சொல்லு. Tell all, conceal nothing. ஒளிப்பாகச்செய்ய, inf. To practise vice secretly--commonly in concert. ஒளிப்பிடம், s. A hiding place, an ambush, a covert, மறைவிடம். 16)

oḷir (p. 84) கிறது, ந்தது, ஒளிரும், ஒளிர, v. n. To shine, give light, glare, be resplendent, to coruscate, ஒளிசெய்ய. (p.) ஒளிர்மருப்பு, s. Ivory, யானைக் கொம்பு. ஒளிர்முகம், s. Diamond, வைரக் கல். ஒளிர்வு, v. noun. Shining light, splendor, பிரகாசம். அவருடையமுகவொளிர்வைப்பார். Look at the lustre of his face--spoken ironically of one who being displeased, makes a sullen countenance. 17)

oḷiṟl (p. 84) v. noun. s. [prop. ஒளிர்தல்.] Shining, being resplendent, glittering, பிர காசித்தல். ஒளிறுவாள், s. The glittering sword. (நைட.) 19)

oḷiṟu (p. 84) s. Splendor, light, பிரகாசம். (p.) 20)

oḷivu (p. 84) s. [vul.] A hiding place, மறை விடம். 2. Brilliancy, splendor, பிரகாசம். ஒளிவளவாய், adv. Privily. ஒளிவாட, inf. To be brilliant, to glitter, to coruscate, பிரகாசிக்க (limited). 18)

toḷi (p. 262) s. [prov.] Mud, mire, சேறு. (c.) 116)

toḷi (p. 263) s. (St. துவனி.) Sound, noise, intonation, twang, peal, ஒலி. 2. Tone musical sound, கண்டத்திசை. 3. A figure of sound, change of meaning in a word or phrase by change of sound. (c.) தொலிச்சிலேடை, s. A சிலேடை in which there is only one important meaning, a part of the pharase being merely to make the pun, as ஒற்றுப்பெயர்த் தல். தொனியர்த்தம், s. Figurative meaning. தொனிவைக்க, inf. To make a great sound, noise, roar, &c., பேரொலிசெய்ய. 17)

poḷi (p. 337) s. A hoe-full, or shovel-full of earth, a piece of turf, பொளிமண். 2. A hole made with a chisel, a mortise, உளிப்பதிவு. 3. [prov.] A bank in a rice-field, &c., வரம்பு. பொளியை வெட்டி இரண்டுதளையையும் ஒன்றாக்கி னான். He removed the bank between the fields and made them one. 71)

poḷi (p. 337) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To hew stone, to grave, to pick a millstone, கல்முதலியகொத்த. (c.) 2. To make holes, to open, to puncture--as a blister, துளைசெய்ய. பொளிவு, v. noun. Picking a millstone, graving, hewing. 72)