toḷai (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cut out a hole with a chisel, to bore a hole. [See துளை, v.] 2. (fig.) To tease. 119)

toẕuppu (p. 262) s. Winding furrows in ploughing, உழுதொழில்வளைப்பு. 110)

tongkṉ (p. 262) s. [fem. தொங்கி.] A thief, a rogue, கள்ளன்; [ex Tel. ொ.] 23) *

tomprm (p. 262) s. (Tel.) A mess prepared for many, an open table in a king's palace, 'table d'hote,' பலர்க்குச்சமைத்தஊண். தொம்பரக்குடித்தனம், s. Want of domestic economy. (c.) 85)

toḷḷāyirm (p. 263) s. [com. தொளாயி ரம்.] Nine hundred, ஒன்பதுநூறு. (p.) 3)

tokkṭvu (p. 262) s. [prov.] A cross-way, a shorter way than the common road, குறுக்குவழி. (c.) 11)

toṭṭi (p. 262) s. A trough, manger, crib, பத்தல். 2. A cistern, reservoir, நீர்த்தொட்டி. 3. A square building with an open space in the centre, தொட்டிக்கட்டு. 4. [loc.] An enclosure for selling timber, fire-wood, &c., மரம்விறகுமுதலியனவிற்குமிடம். 5. [prov.] A small enclosure for selling oysters at the pearl-fishery, சிப்பிவிற்கும்இடம். 6. A fence, a yard, a pound, வேலியடைப்பு. 7. (R.) Default of workmen, அபராதம்.--Note. There are different combinations with தொட்டி, as மண்தொட்டி, of earth; இருப்புத்தொட்டி, of iron; செப்புத்தொட்டி, of copper; பொற்றொட்டி, of gold; கல்தொட்டி, of stone; மரத்தொட்டி, of wood; சுண்ணாம்புத்தொட்டி, a trough for macerating chunam. தொட்டிக்கலவடை, s. See கலவடை. தொட்டிக்கால், s. A bandy-leg, படப் புக்கால். தொட்டிக்காலன், s. A bandy-legged person. தொட்டிப்பணம், s. A fine for default of workmen. (Beschi.) தொட்டிவயிறு, s. A paunch belly. புற்றொட்டி, s. A crib for grass or hay; [ex புல்.] 52)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

tokkiṭm (p. 262) s. Pressing the body, in anointing before bathing. (O. Dic.) 15)

toẕumpu (p. 262) s. Servile work, drudgery, slavery, service, அடிமைத்தொழில். (p.) தொழும்பர், s. Slaves, அடிமைகள். 2. Menials, drudges, குற்றேவல்செய்வோர். 111)