añcu (p. 7) கிறேன், அஞ்சினேன், வேன், அஞ்ச, v. a. [used with the dative, sometimes with the accusative.] To fear, dread, பயப்பட, as அவனுக்கஞ்சுகிறேன், I fear him; அவனையஞ்சினான். He feared him. அஞ்சல், v. noun. Fearing, dreading, பயப்படல், Also the optative, வியங் கோண்முற்று. 2. Defeat, தோல்வி. அஞ்சாப்பட்டயம், s. [prov.] A certificate from the king, formerly inscribed on metal, clearing a man from the charge of guilt and re-establishing his rights as a citizen; a writ of authority, a security against oppression or ill-treatment. 3. A passport or writ of protection in passing through a country, தத்துவபரிபாலனபத்திரம். அஞ்சாமை, neg. v. noun. Fearlessness, கலங்காமை. 44)

aṭr (p. 7) --அடரு, கிறேன், அடர்ந் தேன், வேன், அடர, v. n. To be close together, thick, crowded--as trees, stones, men, &c., நெருங்க. 2. To fight with, பொர. 3. To follow in close succession, நெருங்கித்தொடர. (p.) அடரார், s. Foes, பகைவர். (p.) அடர்ச்சி, v. noun. [impr. அடர்த்தி.] Closeness of trees, the hair, the threads in linen, the lines in a book, &c., நெருக்கம். அடர்த்திப்பலகை, s. [prov.] A thick plank. அடர்ந்தேற்றம்--அடர்ந்தேற்றி, s. [prov.] Great vigor, oppression, force, violence, கொடுமை. அடர்பு--அடர்வு, v. noun. Thickness, closeness, நெருக்கம். 2. Thinness, flatness, being the qualities of a plate of metal, ஐமை. 3. Thin plate of metal, &c., அச்சத்தகடு. 4. Close succession, நெருங்கித் தொடர்கை. அடர்ப்பம், s. [prov.] Thickness, closeness, நெருக்கம். 67)

aṭr (p. 7) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To press, oppress, urge, நெருக்க. 2. To attack, make an onset, பொர. அடர்ப்பு, v. noun. Attack, onset, battle, போர். 2. Crowding, நெருக்குகை. 3. Urgency, oppression practised or suffered, நெருக்கிடை. 68)

amukku (p. 20) கிறேன், அமுக்கினேன், வேன், அமுக்க, v. a. To crush, press or squeeze, as a fruit, a boil, &c., அமுத்த. 2. Press down, press in or under, as a vessel into water, immerse, depress, press down or in, indent by pressure, அமிழ்த்த. 3. (fig.) To oppress, நெருக்க. நீரிலேசெம்பையமுக்கிமொண்டுவா. Sink the brass pot in the water, draw it up, and bring it. அமுக்கு, v. noun. Compression, depression, oppression as by nightmare, pressure as by the hand of the bailiff, அழுத்துகை. 2. That which compresses, depresses, &c., an incumbent weight, அமுக்குபாரம். அமுக்குண்டு கதறிக்கொண்டுகிடந்தான், He lay crying out, prostrate under the burden. அமுக்கன், s. One who does things secretly, இரகசியத்திற்கருமமுடிப் போன். 2. A sly, cunning person, dissembler, a deceiver, தந்திரகாரன். (c.) 3. [prov.] Nightmare, நித்திரையிலமுக்குமாவி. 20)

iṭumpu (p. 45) s. Haughtiness, arrogance, அகந்தை. 2. Audacity, impudence, சேட்டை. 3. Disesteem, disdain, contumely, அவமதிப்பு. 4. Cruelty, oppression, tyranny, persecution, கொடுமை. இடும்பர், s. Haughty persons, the arrogant, செருக்குடையோர். 2. As இராக்கதர், which see. இடும்பி, s. A haughty woman, செருக்குடையாள். 100)

iṭaiñcl (p. 45) s. Narrowness, இடு க்கு. 2. Closeness, நெருக்கம். 3. Oppression, tyranny, persecution, உபத்திரவம். 4. Obstruction, தடை. (c.) எனக்கிடைஞ்சலாயிருக்கிறது. I am driven to straits, I am obstructed in the way. அதற்கிடைஞ்சலாய்நின்றேன். I was a hinderance to it. இடைஞ்சற்பட, inf. To suffer oppression, persecution, calamity. இடைஞ்சற்பண்ண, inf. To molest, frustrate, obstruct, retard, oppose. 106)

iṭṭiṭaiñcl (p. 45) s. [prov.] Injustice, oppression, persecution, துன்பப்படு கை. 2. Adversity, straits, great extremity, extreme necessity, வறுமை. இது இட்டிடைஞ்சல்வருங்காலத்திலுதவும். This will render assistance at the time of extreme necessity. யாதொரு இட்டிடைஞ்சலும் வராமற் காப்பாற்றினார். He protected me from all oppressions. 118) *

upattiravam (p. 61) s. Affliction, tribulation, suffering either of mind or body, வேதனை. 2. Tyranny, oppression, national distress, whether by the seasons, epidemics, famine, the government, &c., கொடு மை. Wils. p. 154. UPADRAVA.--Note. This word is sometimes improperly spelt உபத்திரம். உபத்திரவகாலம், s. A time of distress, calamity. உபத்திரவப்பட, inf. To suffer, be in affliction. உபத்திரவப்படுத்த, inf. To afflict, distress. தேசோபத்திரவம், s. General and national distress. பசியுபத்திரவம், s. The suffering of hunger. வியாதியுபத்திரவம், s. Suffering from disease. மனோபத்திரவம், s. Distress of mind.

uy (p. 63) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To live as man, beast, or vegetables; to subsist, survive, revive or flourish--as trees, plants, &c., சீவிக்க. 2. (p.) To obtain benefits, privileges, &c.; to be blessed, to be happy, to prosper, flourish, to be relieved from distress, oppression, suffering, &c., உயிர்வாழ. 3. To obtain heavenly bliss, to gain exemption from transmigration, ஈடேற. 4. To escape from dangers, wild beasts, &c., to flee from, தப்ப. உய்கதியால்--உய்தடி, s. A live hedge-stick. உய்தவம், s. Austerities leading to bliss. உய்பயிர், s. Thriving crops, trees, &c. 2. (fig.) A person in thriving circumstances. உய்வனவு, v. noun. [prov.] Flourishing or reviving as a tree, செழிப்பு. 2. Living, subsistence, maintenance, சீவனம். 3. s. Means of attaining eternal bliss, ஈடேற்றம். This word properly must be உய்வு. உய்விக்க, inf. To save alive, cause to live, prosper, flourish, &c. This is the causative of உய். உய்வு--உய்தி, v. noun. Enjoyment of life, prosperity, felicity, உயிர்வா ழ்வு. 2. Bliss, salvation, ஈடேற்றம். 3. Living, life as spoken auspiciously, உயிர்க்கை. ஒருவன்செய்நன்றிகொன்றார்க்குய்தியில்லெனவ றம்பாடின்றே. The divine laws declare that to the ungrateful there is no happiness here or hereafter. (புறநானூறு.) 24)

eri (p. 73) கிறது, ந்தது, யும், எரிய, v. n. To glow, shine, give light, பிரகாசிக்க. 2. To burn, ignite; to be injured, or consumed by fire, to be scorched, to flame, அழல. 3. To burn--as a sore, or fever; to smart, to be inflamed, புண்முதலியவெரிய. 4. To be envious, jealous, to fret, be peevish, பொறா மைகொள்ள. 6. To burn as the stomach with hunger, வயிறெரிய. 7. To suffer pain --as from a heavy load on the head, &c., தலைமுதலியனவெரிய. (c.) அடுப்பெரிகிறது. The fire upon the hearth burns. மந்தமெரிந்துபோனது. The indigestion has ceased, lit. is burnt up. நட்சத்திரமெரிந்துவிழுகின்றது. A star glows and falls. நான்தின்றதெல்லாமெரிந்துபோயிற்று. The food I took has digested. 2. I am so pained by what you said that the food I have eaten seems as nothing. 3. The food I took has digested by means of enchantment, medicines, &c. வயிறெரிகின்றது. My bowels are inflamed for food. 2. I am in distress, yearning, &c. அவன்பட்டதை நினைக்கிறபொழுது என்வயிறெரிகிற து. My bowels are inflamed when I think of what he suffered. கணகணென்றெரிகிறது. It burns with excessive heat. அவனெரிபொரியென்றுவிழுகிறான். He breaks out with rage and fury, lit. saying, Burn him, fry him. எரிகரும்பு, s. Fagots, விறகு. (c.) எரிகுடல், s. A canine appetite, எரிவயிறு. (c.) எரிகுடலன், s. One who is always craving for food, தீபனமுள்ளவன். எரிகுன்மம், s. A stomachic disease, excessive heat, head-ache, &c., ஓர்நோய். எரிகொள்ளி, s. A fire-brand, கொள்ளிக்கட்டை. எரிசினம், s. Burning anger, கடுங் கோபம். எரிநரகம், s. The burning hell, ஓர்நரகம்--in distinction from others. எரிபடுவன், s. A burning ulcer or cancer, பிளவை. எரிபந்தம், s. A burning torch, a flambeau, தீவர்த்தி. 2. A kind of burning sensation all over the system from disease, எரிச்சல். எரிபிடாரி, s. An enraged or furious demoness, எரிதுர்க்கை. 2. A peevish, or fretful person-spoken disparagingly, எரிச்சலுடையவள். எரிபுழு, s. A kind of brownish, yellow caterpillar, the sight of which on leaving home, &c., is regarded as propitious, கம்பளப்பூச்சியினோர்வகை. எரிபூச்சி, s. A flying insect which, on contact, emits moisture that causes a burning smart and a discoloring of the skin, ஓர்பூச்சி. எரிமணி, s. Sparkling jewels, bright gems, பிரகாசமுள்ளமணி. எரிமுகி, s. A tree, the milk of whose seeds is pungent and caustic, and being indelible, is used in marking, சேங் கொட்டைமரம், Semicarpus anacardium. எரியவிழிக்க, inf. To look fiercely having the eyes flaming with rage, கோ பத்தோடுபார்க்க. எரிவண்டு, s. The Mylabris or blistering beetle, ஓர்வகைவண்டு. 2. An insect which strikes against the eye-ball inducing severe smarting, கண்ணிலடிக்கும் வண்டு. எரிவந்தம், s. A burning sensation in the body, எரிபந்தம். 2. (Met.) Anger, wrath, எரிச்சல். எரிவனம், s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. எரிவரியன், s. A snake of the viper kind. பற்றியெரிய, inf. To take fire. எரிப்பு, v. noun. Burning, ignition, எரிவு. 2. s. Envy, jealousy, peevishness, malice, rancor, பொறாமை. 3. Satiety, nausea, நெஞ்செரிப்பு. எரிப்புக்காரன்--எரிப்புள்ளவன், s. An envious, impatient, peevish, or irritable person, பொறாமையுடையவன். எரிப்பெடுக்க, inf. To be peevish, cynical, querulous, எரிப்புண்டாக. ஓரெரிப்பாயெரிக்க, inf. To keep a fire burning, to heat continually--as in preparing medicines. ஓரெரிப்பாயெரித்துப்போட்டான்... He consumed it at one burning. 2. He has utterly destroyed (the family, town, &c., by injustice, oppression, &c.). எரியல், v. noun. Burning, எரிவு. 2. [prov.] That which is burnt--as food, at the bottom of a vessel in cooking, எரிந்தது. எரிவு, v. noun. Burning, ignition, எரிகை. 2. s. Heat in the system, smarting, pungency, inflammation, உடலெரிவு 3. Envy, jealousy, resentment, பொறாமை. 4. Fretting, displeasure, anger, irritation of body and mind, கோபம். கண்ணெரிவு, s. Burning of the eyes. கையெரிவு, s. Burning of the hands. காலெரிவு, s. Burning of the feet. உடலெரிவு, s. Burning of the whole body. குடலெரிவு, s. Burning of the bowels. 87)

kril (p. 96) s. Pungency, கார்ப்பு. 2. Fault, defect, குற்றம். 3. Cruelty, tyranny, oppression, severity, கொடுமை. (p.) 120) *

koṭumai (p. 146) s. Cruelty, tyranny, oppression, violence inhumanity, கொடுங்கோன் மை. 2. Severity, harshness, vehemence, impetuosity, barbarousness, குரூரம். 3. Crookedness, flexture, obliquity, வளைவு. (Sans. Kota, crookedness.) 4. roughness, harshness, uncouthness, frightfulness, கோ ரம். 5. Vileness, turpitude, wickedness, baseness, flagrance, flagitiousness, தீமை. 6. Injustice, அநீதி. 7. Sharpness, poignancy, severity, கூர்மை. 8. adj. Satirical, offensive, injurious, கடுமை.--Note. In most of its meanings, bad or injurious qualities are implied. It differs from கடு மை, in Several meanings. Like that and similar abstract nouns, it drops the termination and combines with other nouns as an adjective, according to rule. வறுமைகொடிது. Poverty is cruel. வயிற்றுக்கொடுமையினால்வருந்துகிறான். He is vexed by want of food. கொடிது--கொடியது, appel. noun. That which is cruel, கொடுமையானது. கொடியகாடு, s. A wild, inhospitable desert. கொடியகூற்றன், s. The cruel Yama. கொடியசண்டாளர், s. Desperate wretches. கொடியபிறவி, s. Vile births--as evils to which souls are subject; horrid transmigration--as keeping the soul from union with the deity. கொடியமனம், s. A cruel or envious disposition. 2. The evil heart. கொடியமுகம், s. A frightful visage; a fierce countenance. கொடியமோசம், s. Flagrant errors. கொடியவஞ்சனை, s. Base turpitude. 2. A desperate fraud; a base imposition. கொடியவன், s. A vile wretch, a hardhearted cruel man. கொடியவீரன், s. A kind of prepared arsenic, கோடாசொரிபாஷாணம். (Rott.) கொடியவெப்பம், s. Oppressive, vehement heat of weather or climate, &c. 2. Poignant qualities of medicines. கொடியோன், s. A cruel man. 2. The plant, கற்றாழை, Aloes. கொடுங்கண், s. An evil eye, a cruel eye. கொடுங்காலம், s. A time of dearth, scarcity, drought, &c. 2. A time of general suffering. 3. A time of oppression, cruelty, tyranny. கொடுங்கோல், s. A despotic government or rule; tyranny. (lit.) a crooked sceptre--as opposed to செங்கோல், a right sceptre, அரசின்முறைகேடு. கொடுங்கோள், s. Atrocious backbiting, disgraceful calumny, அவதூறு. கொடுங்கோன்மை, s. Despotism, tyranny; injustice, oppression, அரசின் முறைகேடு. கொடுசூரி--கொடுஞ்சூரி, s. [local.] A desperately wicked woman. கொடுநுகம், s. The tenth lunar asterism. See மகம். கொடுஞ்சொல், s. Rude, harsh, severe language; harshness, reproof, abuse, &c. --as கடுஞ்சொல் and வன்சொல். கொடும்பசி, s. Severe hunger. கொடுமரம், s. A bow, வில். 2. Sagitarius of the zodiac, தனுராசி. கொடுமுடிச்சு, s. A hard, intricate knot, படுமுடிச்சு. 2. (fig.) Malignant plot, a vile conspiracy; contrivance to ruin one, founded on falsehood or truth, சதியாலோசனை. கொடும்பகல், s. [local.] Mid-day. See கடும்பகல். கொடும்பாவி, s. A heinous sinner. கொடும்பாவை, s. The effigy of an old woman, dragged through the streets with lights and vociferation, in time of drought, and burnt to expiate public crime and bring rain. Sometimes கொடும் பாவி. கொடும்புரி, s. A hard, through twist in a string, &c. 2. (fig.) A deep-laid plot for effecting one's dismissal from office, &c. கொடுந்தமிழ், s. The vulgar dialect of the Tamil. See தமிழ். கொடுந்துயர், s. Aggravated sorrow. கொடும்புலி, s. A lion, சிங்கம். 2. Loe of the Zodiac, சிங்கவிராசி. கொடுவரி, s. A tiger, புலி. கொடுவாய், s. A savage kind of animal, the hyena, ஓர்மிருகம். 2. A kind of fish, ஓர்மீன். 3. Slander, aspersion, வெ றும்புறங்கூறுகை. கொடுவாளை, s. The கொடுவாய் fish. கொடுவாள்--கொடுவாட்கத்தி, s. A long curved knife or garden hook. கொடுவினை, s. Heinous deeds, vile acts, vice, பாவம். கொடுவிஷம், s. Malignant poison, venom. 2. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கொடியபீசம், s. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். 14)

nerukku (p. 279) கிறேன், நெருக்கினேன், வேன், நெருக்க, v. a. To press, crush, squeeze, bruise, smash, ஒடுக்க. 2. To throng around, crowd, சனம்நெருக்க. 3. To urge forward, drive, push, ஒட்ட. 4. To compress, restrain, இறுக்க. 5. To compel, force, coerce, பலவந்தம்பண்ண. 6. To oppress, persecute, distress, கொடுமைசெய்ய. 7. To press as a creditor, வருத்த. 8. To press on, bear hard upon in battle, சண்டையிற்கிட்ட. 9. To keep one hard at work, சீக்கிரப்படுத்த. 1. To crowd and choke, as grain, trees, &c., நசுக்க. 11. To put close, set thick, அடரச் செய்ய. 12. To urge, importune, solicit earnestly, வருந்திக்கேட்க. 13. To attack, assail, assault, தாக்க. 14. To choke, smother, drown, throttle, அடைக்க. [Coast usage.] 15. To reduce, contract, limit, confine, circumscribe, சுருக்க. 16. v. n. To be frequent, to persevere, தொடர. 17. To rage, prevail, as famine, epidemics, war, &c., பரம்ப. 18. To be severe, as disease, be abundant as rain, உரக்க. நெருக்கிவை. Put (them) close together. நெருக்கிஇரு. Sit close. நெருக்கடி, v. noun. Oppression, tyranny. 2. Hardship, difficulty. 3. Force, restraint, coercion, compulsion. நெருக்கட்டியெனல்--நெறுக்கட்டியெ னல், v. noun. [loc. நருக்கட்டியெனல்.] Being sudden, abrupt, சீக்கிரக்குறிப்பு. 2. Snapping off suddenly as a stick, தெ றித்தல். 3. Being prompt, quick, instantaneous, விரைவாய்முறிதல். 4. Falling suddenly, with a crash, &c., ஒலித்துவி ழுதல். நெருக்கி, [v. participle, as an adv.] Closely, often, too much, too fast, &c. புகையிலையைநெருக்கிக்குடிக்கிறான்......He smokes tobacco too much. நெருக்கிச்சாப்பிட, inf. To eat very often. 2. [in burlesque.] To eat to excess. நெருக்கிடை, s. Oppression, tyranny. 2. Severity, intensity, vehemence, prevalence as of a disease, a famine, &c. 3. Straits, adversity, affliction. 4. Persecution. 5. Compulsion, force, constraint, coercion, restraint. நெருக்கிடைபண்ண, inf. To opprss one, &c., as நெருக்கப்படுத்த. நெருக்கிடைப்பட, inf. To be distressed, to suffer. 2. To be in want. நெருக்கிப்பார்க்க, inf. To take pains; to try. நெருக்கிப்பிடிக்க, inf. To come close in pursuit, overtake. 2. [in burlesq.] To eat too fast, too much, &c. கரைநெருக்கிப்பிடிக்க-கரைக்குநெருக்கிப்பிடிக்க. To ply, or sail toward the shore. நெருக்கியடிக்க, inf. To compel, urge, press hard. நெருக்கியோட, inf. [caus. நெருக்கி யோட்ட.] To pursue of follow closely. நெருக்கிவருதல், v. noun. Coming, occurring, &c., very often, frequenting. நெருக்கு, v. noun. Pressure, importunity, hard treatment, compulsion, severity, throng, contusion, bruise, &c., as the verb. நெருக்குண்ண, inf. To be pressed, crowded, thronged, &c. நெருக்குவாரம், s. [prov.] Compulsion, constraint, oppression, persecution, straits, calamity, severity, vehemence, as நெருக்கு. The compounds are of Jaffna usage. 98)

neruppu (p. 280) s. Fair, தழல். 2. Caloric; principle of fire in the animal system, &c., as தீ, which see. 3. (fig.) Great grief, envy, jealously, rage, fury, &c. நெருப்புநின்றகாட்டிலேதாவதிருந்தாலும்நீர்நின்றகா ட்டிலொன்றுமிராது. Though something may survive a forest conflagration, nothing will remain after a forest inundation; i. e. water is more destructive than fire. நெருப்பெழக்காய்ச்சினான். He heated it hot. பெருநெருப்புக்கீரமில்லை. A great fire is not put out by a little moisture. அவன்நெருப்பு. He is fiery man. வயிற்றிலேநெருப்பாயெரிகிறது. It burns as fire in my belly (heart); spoken of a bereavement, &c. 2. My hunger is very severe. 3. I have a burning sensation internally. காய்ச்சல்நெருப்பாயெரிக்கிறது. The fever rages like fire. நெருப்பணைத்துவைக்க, inf. To keep the fire from going out. 2. To put out the fire. நெருப்பணைந்துபோக, inf. To be quenched, extinguished as fire. நெருப்பன், s. [prov. fem. நெருப்பி.] An angry, malicious, dangerous man, an incendiary, கோபி. நெருப்பாறு, s. A river of fire, said to be in the north beyond Oude. 2. Lava from a volcano. நெருப்பிட, inf. To set on fire. நெருப்பின்சிகை, s. Flame of fire. நெருப்புக்கட்டை, s. A large fire-brand, a log of fire. நெருப்புக்கண், s. Envious eye. 2. The evil eye. 3. A fiery, malicious, furious eye. 4. Frontal eye of Siva, சிவனதுநெற்றிக்கண். நெருப்புக்கண்ணன், s. A malicious man. 2. An envious man. 3. A man with blighting eyes. 4. As அக்கினிக்கண் ணன். நெருப்புக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல், 2. See under கல். நெருப்புக்காடு, s. A conflagration. See காடு. 2. [fig. in combin.] Vehement sunshine, கடுவெயில். 3. Intense anger, fury, rage. நெருப்புக்காடாயிருத்தல். Being in a conflagration. 2. Being very angry. நெருப்புக்கொளுத்த, inf. To kindle To do injustice, tyrannize. 3. To be very severe, as a master in anger giving reproof. 4. To be hot, as the sun. See கொளுத்து. நெருப்புக்கொள்ளி, s. A fire-brand, as கொள்ளி. 2. (fig.) An atrociously wicked man, துஷ்டன். நெருப்புச்சட்டி, s. A fire-pan, a vessel of coals. See தீச்சட்டி. நெருப்புச்சாணை, s. A kind of grindstone. See under சாணை. நெருப்புத்தணல், s. Live coals. நெருப்புத்தண்ணீர்--நெருப்புத்திராவ கம், s. [com. அக்கினித்திராவகம், which see.] Aqua fortis, or nitric acid. நெருப்புத்தூண், s. A column of fire. நெருப்புப்படுதல், v. noun. Being consumed with drought, கடுங்கோடையாதல். 2. (fig.) Suffering oppression, injury, &c., as a village, or country, from a ruler of head man, அமளியாதல். 3. Being destroyed by divine retribution, as the possessions of a wicked man, தேவதண்டனைஅடைதல். 4. Being destroyed, அழிவடைதல், the language of imprecation. நெருப்புப்பற்ற--நெருப்புப்பிடிக்க, To catch fire, ignite. 2. As தீப்பற்ற. நெருப்புப்பற்றவைக்க--நெருப்புமூட்ட --நெருப்புவளர்க்க, inf. To kindle a fire. See தீவளர்க்க. நெருப்புப்பொறி, s. Fire-spark. நெருப்புமணத்்தல், v. noun. Smell of fire; fumigation. நெருப்புமழை, s. A fiery rain, at the universal deluge of fire, from one of the seven classes of clouds. See முகில். நெருப்புமழைபெய்தல், v. noun. Raining fire. 2. (fig.) Acting unjustly, as a government, a head-man, &c., often used as a curse. நெருப்புமூள, inf. To be kindled as fire, to rage as fire. நெருப்புவிழுங்குகோழி--நெருப்புக்கோ ழி. s. An ostrich. See தீக்குருவி. 2. (Beschi.) A turkey-cock, from its red throat, வான்கோழிச்சேவல். நெருப்புவிழுதல், v. noun. Being destroyed by unjust means, or by drought and famine. 2. Falling or being struck out, as sparks from a grind-stone, a flint, &c. 3. Being discomfited, disheartened. 4. As தீவிழ. நெருப்புவீச, inf. To throw about fire, met. To be hasty in a new affair. (R.) நெருப்புறுவிறகு, s. A fire-brand. (p.) நெருப்பைமடமடென்றெரியவிடல், v. noun. Causing fire to flare, and rage. 8)

pāl (p. 313) s. Milk, பசுவின் பால்முதலியன. 2. Milky juice in plants, trees and fruits--as the eocoa-nut, மரமுதலியவற்றின்பால். 3. Lymph, matter, fluid in pustules, &c., அம்மைப்பால். 4. (சது.) Whiteness, வெண்மை. [a contraction of Sa. Palana, milk of a cow recently calved.]--Note. In combination the final ல் is changed by rule to ற், sometimes to ன், பாலுக்குங்காவல்பூனைக்குந்தோழன். A guard to the milk, but a friend to the cat. பாலும்வெள்ளைமோரும்வெள்ளை. Milk is white, whey is white--spoken of persons or things apparently similar, but really very different. பால்வார்த்துமுழுகுவான். He will bathe, putting milk on his head (in token of his joy at your death, &c.). பாலடை, s. A shell for a milk-ladle, பாலடைச்சங்கு. [loc.] 2. A shrub, பால டைச்செடி, Hallia sororia. பாலடைய, inf. As பால்கொள்ள. பாலவரை, s. A whitish species of pulse. See அவரை. பாலாடை--பாலேடு, s. Cream of milk. பாலாறு, s. The river Palar. பாலிறங்குதல்--பால்வடிதல், v. noun. Pustule becoming dry. 2. The flowing down of milk. பாலுண்ணி, s. A kind of wart. See உண்ணி. பாலுமறுகுந்தப்பித்தோய, inf. [prov.] To bathe after putting milk and sacrificial grass on the head--as a bride and bridegroom before marriage, before marriage, to obtain progeny. பாலும்பழமும்கொடுக்க, inf. To give milk and plantains as done by a bride and bridegroom to each other, after the marriage ceremony. (c.) பாலுறட்டி, s. [prov.] A kind of pastry, made with cocoa-nut milk. பாலூட்டி, inf. To suckle a child. பாலொலிக்க, inf. [prov.] To keep back milk as a cow for its calf. பால்கட்ட--பால்வைக்க, inf. To innoculate, to vaccinate. பால்குடிக்க, inf. To suck milk as a babe. 2. To take milk. பால்குடிக்கிறகுழந்தை. A child at the breast. பால்குடிமறந்தபிள்ளை, A wanted child. பாலனும்பால்குடியான் Even the suckling ceases to suck--a phrase expressive of fear from oppression. பால்கொள்ள, inf. To form a milky consistence, as in young kernels, or pustules. பால்சுரக்குதல், v. noun. The forming of milk in the breast or udder. பால்சொரிதல், v. noun. Flowing out of milk. See சொரி, v. பால்தெளித்தல், v. noun. A funeral ceremony, See பாற்றெளி. பால்தோய்தல். The curdling of milk, by itself. பால்நண்டு, s. The white crab. See நண்டு. பால்நரம்பு--பானரம்பு, s. Blue veins as they appear in a young mother who is suckling a child. பால்பாய்தல், v. noun. [prov.] Exuding of milky juice from a tapped or wounded tree. பால்பிடிக்க, inf. As பால்கொள்ள. பால்பிடிபதம், s. The stage of grain when they newly formed kernels are of a milky consistency. பால்பிழிய, inf. To press out cocoa-nut milk. பால்பெயர்தல், inf. The forming of milk in the breast or udder. பால்பொழிய, inf. To give milk freely, as cows, &c. 2. (fig.) To be prosperous. பால்மடி, s. An udder teeming with milk. பால்மணம், s. Smell of milk. 2. Smell of rice gruel at a proper stage for taking it from the fire. 3. Milky smell of a sucking child's breath. பால்மரம், s. Any tree with a milky sap. பால்மறக்க, inf. To wean. பால்மறுத்துப்போகுதல், v. noun. [improp. பால்மறத்துப்போகுதல்.] Cow ceasing to give milk. பால்மீன், s. The milk-fish, Clupea cyperinoides. பால்முடங்கி, appel. n. A kind of medicinal plant. பால்முட்டான், s. A kind of fish. பால்மோடிக்கா, s. A plant, Panicled bendweed. Convolvulus arvensis, L பால்வடி, s. [prov.] A kind of basket used as a cullender for straining milk. பால்வீதிமண்டலம், s. [in astron.] The galaxy or milky way. பால்வெடிபதம், s. A stage in the growth of corn, when, if pressed, milk gushes out. பால்வெள்ளி, s. Pure silver. பால்வைக்க, inf. As பால்கட்ட. பாற்கடல், s. The sea of milk. See கடல். பாற்கடற்பிறந்தாள், appel. n. Lukshmi, as born in பாற்கடல், இலக்குமி. பாற்கடற்றுயில்வோன், appel. n. Vishnu as sleeping in the sea of milk, விஷ்ணு. பாற்கட்டுப்பயிர், s. Grain in the milk. See பயிர். பாற்கலயம், s. A small pot for milking. பாற்கவடி, s. Chowries, very white small shells used in Bengal for money, வெள்ளைப்பலகறை. பாற்காய், s. Unripe fruits which abound in milky juice, பால்பற்றியகாய். பாற்காரன், s. A milk-man. பாற்காரி, s. A woman who sells milk. 2. A wet nurse. பாற்காவடி, s. Milk, carried with ceremony under a canopy to be presented to an idol. This is commonly done at the Palney festivals. See காவடி. பாற்குழந்தை, s. A sucking child. பாற்குழம்பு, s. Milk, thickened from being well boiled. பாற்கெண்டை, s. A fish, as பால்மீன். பாற்கொவ்வை, s. A species of கொவ் வை, with white flower. பாற்சுண்டு, s. Sediment of milk adhering to a vessel by boiling in it from day to day. 2. See சுண்டு. பாற்சுறா, s. A whitish kind of சுறா fish. பாற்சொறி, s. Scabbiness from want of milk. பாற்சோட்டை, s. [prov.] Desire after milk as an infant. பாற்சோறு, s. Boiled rice and milk. பாற்பல், s. Milk-teeth, white teeth. பாற்பள்ளயம், s. Offerings of milk, and cooling fruits, in time of disease, to the afflicting goddess. See பள்ளயம். பாற்பாக்கியம், s. The happiness of having cows and milk. பார்பீர்க்கு, s. A whitish kind of gourd. See பீர்க்கு. பாற்பொங்கல், v. noun. Boiling rice in milk, as a religious ceremony. பாற்றுத்தம், s. White vitriol, sulphate of zinc. See துத்தம். பாற்றெளி, v. noun. A funeral ceremony in which milk is poured upon the bones of the deceased. பாற்றேங்காய், s. A large kind of cocoa-nut yielding delicious milk. 18)