oppu (p. 82) s. Likeness, similitude, comparison, resemblance, ஒப்புமை. 2. Suitableness, congruity, acceptableness, satisfactoriness, தகுதி. 3. Uniformity, similarity, conformity, oneness, harmony, concord, இசைவு. 4. Beauty, comeliness, gracefulness, அழகு. (பாரதி.) 5. Levelness, evenness, equality, equilibrium, சமம். 6. A funeral elegy, ஒப்பாரி. 7. [in logic.] Comparison as one of the eight means of discovering truth, உவமானப்பிரமாணம். 8. Imitation, சாயல். 9. Acknowledgment, concession, உடன்படுகை. ஒப்புத்தானோ. Do you agree to this? Is it valid? Are you in earnest? அதுஒப்பில்லை. I do not accept it. ஒப்படை, v. noun. Charge, entrusting, surrender, commitment, delivery, capitulation, ஒப்புக்கொடுக்கை; [ex அடை.] ஒப்படைக்க, inf. To entrust, deliver-consign, deliver to the charge of another--as an apprentice or ward. ஒப் புக்கொடுக்க. 2. To make satisfaction. கொடுத்துத்தீர்க்க. 3. To recommend a person, புகழ்ந்தொப்பிக்க. ஒப்படைபண்ண, inf. To deliver in charge, commit, consign, capitulate, ஒப்புக்கொடுக்க. 2. To satisfy, make satisfaction, indemnify, ஒப்பச்செய்ய. ஒப்பணி, s. One of the thirty-five rhetorical figures. See அலங்காரம். ஒப்பளவை, s. As உவமானப்பிர மாணம். ஒப்பாக, inf. To be like, to resemble, conform to, ஒப்பாயிருக்க. 2. To be equal to, be parallel, நேராக. 3. To be proved, திருட்டாந்தமாக. 4. To be satisfactory, acceptable, agreeable, இசைவாக. ஒப்பாக்க, inf. To assimilate, liken, சமனாக்க. 2. To compare, liken, இணையா க்க. ஒப்பாசாரம், s. Right, proper conduct, walking according to established rule, ஒத்தவொழுக்கம். 2. Hypocritical profession of love or friendship, feigned courtesy. dissimulation, pretension, hypocrisy, கபடம். 3. Compact, agreement, உடன்படிக்கை. 4. [prov.] Connivance, க ண்டுங்காணாமலிருக்கை. உனக்கும்அவனுக்கும்ஒப்பாசாரமென்ன. What contract have you made with him? ஒப்பாசாரக்கள்ளன், s. A hypocrite, a dissembler, a feigner, மாயக்காரன். ஒப்பாசாரஞ்சொல்ல, inf. To promise. ஒப்பாசாரம்பண்ண, inf. To make a contract. ஒப்பிட, inf. To use comparison, to liken, உவமிக்க. 2. To compare, to collate, ஒத்துப்பார்க்க. ஒப்பில்லாதது, appel. n. That which is incomparable, precious. ஒப்பில்லாதவன், appel. n. He who is incomparable--God. ஒப்பின்முடித்தல், v. noun. [in grammar.] An author's classing things together on account of some similarity among them, though of different species, 32-உத்தியிலொன்று. ஒப்பின்மை, s. Incomparableness, peerlessness. 2. Dissimilarity. ஒப்புக்கு. Out of compliment, for conformity's sake. ஒப்புக்கழ, inf. To feign weeping, to bewail at funerals for ceremony's sake. ஒப்புக்குச்செய்ய, inf. To do a thing feignedly, merely to please others. ஒப்புக்குச்சொல்ல, inf. To say a thing, or to invite one merely out of compliment, to say for form's sake. ஒப்புக்குவணங்க, inf. To make obeisance, or to worship hypocritically, or for form's sake. ஒப்புக்கொடுக்க, inf. To deliver, consign, make over, to surrender, devote, ஒப்புவிக்க. நீயொப்புக்கொடுக்கவுமில்லை நானொப்புக்கொள் ளவுமில்லை. Thou hast not given it to me, nor have I received it. அக்கினிக்கொப்புக்கொடுக்க, inf. To make an offering to the god of fire, as in marriage ceremonies. 2. To consign to the fire. ஒப்புக்கொள்ள, inf. To receive, take charge of, ஏற்றுக்கொள்ள. 2. To admit, grant, allow, assent, agree to, ஒத் துக்கொள்ள. 3. To be pleased, or satisfied in regard to an object or thing, திருத் திபொருந்த. ஒப்புக்கொண்டுறுதிப்படுத்திக்கொண்டார்கள். They consented to and confirmed it. கிழவிக்கொன்றுமொப்புக்கொள்ளவில்லை. The old woman is pleased with nothing. உத்தியோகத்தையொப்புக்கொள்ள. To enter upon, or succeed another in an office. கோட்டையையொப்புக்கொண்டான். He has taken charge of the fort (from the power that surrendered it). அவனுக்குச்சாப்பாட்டிலேயொப்புக்கொள்ளவில் லை. He has no relish for food. ஒப்புமொழி, s. A written agreement between two parties. ஒப்புறுத்த, inf. To make a comparison, உவமிக்க. ஒப்பெடுத்தழ--ஒப்பிட்டழ, inf. To bewail and sing a funeral elegy, commonly extempore. 18)

oppu (p. 82) கிறேன், ஒப்பினேன், வேன், ஒப்ப, v. n. To agree to, accede, assent to, சம்மதிக்க. 2. To be like, to resemble, ஒக்க. மனதொப்பிக்கொடுத்தான். He gave it willingly, gladly. ஒப்பச்செய்ய, inf. To act so as to satisfy. ஒத்துக்கொள்ளச்செய்ய. ஒப்பச்சொல்ல, inf. To speak or propose to the approbation of others, ஒத்துக்கொள்ளச்சொல்ல. ஒப்பராவ, inf. To file a balance. ஒப்பராவி, s. A balance-maker.

oppumai (p. 83) s. Exact resemblance, similarity, similitude, comparison, சமானம். ஒப்புமைக்கூட்டவணி, s. [in rhetoric.] Enumeration or mention of things similar to the one in view in order to set it in a stronger light, ஓரலங் காரம். ஒப்புமைசெய்ய, inf. To compare. 2)

oppurvu (p. 83) s. Established customs and duties, obligation, முறைமை. 2. Beneficence, liberality, உபகாரம். 3. Levelness, evenness, சமம். 4. Agreement, union, ஒற்றுமை. ஒப்புரவினால்வருங்கேடெனின். If it be said that by liberality, poverty should result-(குறள். 67. 1.) ஒப்புரவொழுகு. Conduct yourself consistently. (ஔவை.) ஒப்புரவறிதல், v. noun. The appreciation of that which is suitable, agreeable. ஒப்புரவாக, inf. To be reconciled. ஒப்புரவாயிருக்க, inf. To be tolerably well-said of a sick person, &c. ஒப்புரவுசெய்ய, inf. To fulfil established duties, முறைமைசெய்ய. 2. To level, smooth, சமமாக்க. 3)

oppuvi (p. 83) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [causative of ஒப்பு.] To deliver, surrender, consign, give over, present, recommend, ஒப்புக்கொடுக்க. 2. To prove, demonstrate, மெய்ப்பிக்க. 3. To adduce parallel instances from history, திருட்டாந்த ங்காட்ட. 4. To transfer a debt, &c., கட னொப்பிக்க. 4)

koppu (p. 146) s. A branch, கொம்பு. 2. A female ornament for the upper part of the ear, காதணியிலொன்று. 3. (Tel.) A female tuft or knot of hair, கொண்டை. கொப்பாந்தேன், s. [prov.] As கொம்புத் தேன். கொப்புவாளி, s. [loc.] A female ear ornament. அன்னக்கொப்பு, s. An ear ornament. See under அன்னம். கலசக்கொப்பு, s. An ear ornament adorned with small gold cups. சல்லடைக்கொப்பு, s. An ear ornament with a circle to cover part of the cavity of the ear. சாதாக்கொப்பு, s. A plain ear ornament; [ex சாதா, plain.] 87)

koppuḷm (p. 146) s. A blister, blain, pustule, vesicle of small or chicken pox, &c. 88)

koppuḷi (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To rise in blisters, கொப்புளங்கொள்ள. 2. To drip, dribble, துளிக்க. 3. v. a. To spill, shed, சொரிய. (p.) 4. [With a personal termination.] To gargle the mouth or throat and cast out the liquid, உமிழ. கொப்புளிப்பான், s. The chicken pox; also, measles, சிறுவசூரி. 89)

koppuḷ (p. 146) s. A bubble, blubber, குமிழி. 2. Pustule, கொப்புளம். (சது.) 3. [vul.] Navel, கொப்பூழ். 90)

topputtippeṉl (p. 262) --தொப்புத் தொப்பெனல், v. noun. Falling with a thumping noise, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு, (c.) 81)

toppuḷ (p. 262) s. [carrup. of கொப்பூழ். which see.] The navel. (c.) தொப்புளான், appel. n. One having a prominent navel. 82)

noppu (p. 283) s. [vul.] A slip of ola or cloth, wound round the dugs on a goat to prevent the kids from sucking, ஆற்றின்முலையிழற்சுற்றிய ஓலை. 2. (fig.) Hindering, preventing, frustrating, தடை. நொப்புக்கட்ட, inf. To wind the ola about the dugs. 2. (fig.) To frustrate a scheme, hinder one's design. நொப்போலை, s. As நொப்பு 13)

moppu (p. 367) s. A putrid smell of sour milk, tainted meat, &c., வெடிநாற்றம். (Colloq.) மொப்படித்தல், v. noun. Emitting an offensive smell. 30)