ātāḷi (p. 38) s. [vul.] Noise, bustle, stir--as in a quarrel--the roaring of the sea, பேரொலி. 2. Boasting, bragging, ostentation attended with noise, bravado, படாடோபம். 3. Agitation, perturbation, கலக்கடி. ஆதாளிக்காரன், s. A bragger, boaster, vaunter. 49)

klngku (p. 96) கிறேன், கலங்கினேன், வே ன், கலங்க, v. n. To be stirred up, be agitated--as water, to ruffle, நீர்கலங்க, 2. To be confused, be perturbed, disconcerted, discomposed, embroiled, குழப்ப, 3. To be embarrassed, perplexed, bewildered, distracted, மயங்க. 4. To be frightened, intimidated, depressed, daunted, cowed, dismayed, disheartened; to fear, dread, அஞ்ச. 5. To weep, அழ. 6. To be sad, to grieve, sorrow, to be depressed, துன்பமுற. கலங்கச்செய்ய, inf. To bewilder, distract, embroil. கலங்கடிக்க, inf. To discomfit, perplex, intimidate, cause consternation. கலங்காதநெஞ்சு, s. An undaunted heart. கலங்காதவீரன், s. A bold undaunted hero. கலங்காவரிச்சு, s. Rods tied along a roof at some distance from each other. கலங்கிப்போக, inf. To be perplexed or frightened. 2. To be troubled--as water. கலங்கியிருக்க, inf. To be vexed, troubled. கண்ணீர்கலங்க, inf. To swim--as the eyes through grief. 2. To have the eyes suffused with tears. கலங்கல்--கலங்குதல், v. noun. Weeping, அழுதல். 2. Perturbation, கதுவு தல். 3. s. Muddy water, கலங்கனீர். 4. Fear, அச்சம். கலக்கம், v. noun. Confussion, perturbation, disquietude, disorder, embarrassment. காரியமெல்லாங்கலக்கமாயிருக்கிறது. The whole affair is in a state of confusion. கலக்கம்பண்ண, inf. To trouble, disturb, agitate. கலக்கமாயிருக்க-கலக்கமுற்றிருக்க, inf. To be troubled, confused in the mind. கலக்கமாய்ப்பேச, inf. To speak confusedly, indistinctly. மனக்கலக்கம், Perturbation of mind. கலக்கடி, s. [prov. கலக்கம்.] Confusion, perturbation, trouble. கலக்கடிப்பட, inf. TO be in confusion, trouble, consternation, &c., to be confounded. கலக்கடிப்படுத்த--கலக்கடிபண்ண, inf. To confuse, trouble, perturb, perplex, bewilder, embarrass, &c. 2. To alarm, put in fear. 3. To agitate, distress. 203)

kulai (p. 127) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become loose--as a knot, a tie, &c.; to be put out of place or form; to be dishevelled, untwisted, unravelled, கட்டவிழ. 2. To disperse--as a company, a flock, &c., to scatter, கலைய. 3. To be relaxed--as the mind from duty, austerities, &c.; to be diverted from its purpose or object, தளர. 4. To fall from chastity, to be violated, கற்பழிய. 5. To be disorganized, deranged, disordered; to suffer dissolution, சீர்குலைய. 6. To be troubled, disconcerted, confused in mind, shaken in purpose, மனந்தடுமாற. 7. To tremble, to be in trepidation, perturbation, நடுங்க. 8. To fear, or shew signs of fear, பயப்பட. 9. To shew signs of anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. 1. To be effaced, blotted out, cancelled, அழிந்துபோக. கொண்டைகுலைந்துபோயிற்று. The hair knot has become loosened, or untied. கட்டுக்குலைந்தது. The tie has become loosened. 2. The laws, customs or usages are abolished, or have fallen into desuetude. கூட்டங்குலைந்தது. The assembly has broken up; the family is scattered. சந்தைகுலைந்தது. The market people are dispersed. கோலமிட்டது குலைந்துபோய்விட்டது. The figures painted on the floor have been effaced. அடுக்குக்குலைய, inf. To be put into disorder--as a row or pile of things. 2. To become deranged--as one's business or circumstances. நியமங்குலைய, inf. To be diverted from a vow or some religious observance. நிலைகுலைய, inf. To fail in one's standing; to be ruined in one's circumstances. 2. To be discouraged; to lose self-command. 3. To be disconcerted, perplexed. 4. To be routed--as an army. 5. To swerve from duty. 6. To be fascinated. முனைகுலைய, inf. To be dispirited, discouraged--as a warrior; to be defeated --as an army. மானங்குலைய, inf. To be disgraced. 2. To be deflowered, to be ravished. மகிமைகுலைய, inf. To lose one's dignity, credit or honor. உருக்குலைய, inf. To be disfigured, to be worn out--as things by use or time. 2. To be emaciated. 3. To be putrefied --as a corpse. வேஷங்குலைய, inf. To be unmasked. 2. To lose one's reputation and character. மேனிகுலைய, inf. To be deformed. 2. To be disordered--as the hair, attire, &c. 3. To be in perturbation, or agitation. 4. To lose freshness, beauty, &c.; to wither--as the body. குலைகுலைய, inf. To tremble, to be in a state of trepidation, to be greatly troubled--as at sad news; to be agitated in mind and body, நடுநடுங்க. குலைவு, v. noun. Loosening, relaxing, கட்டுக்குலைவு. 2. Derangement, disorder, confusion, discomposure, dissolution, தா றுமாறு. 3. Violation, ruin, அழிவு. 4. Disperison, கலைவு. கூற்றையார்குலைவுறார். Who would not tremble at the sight of Yama! குலைவுபட, inf. To be disordered, disorganized, confused. 2. To be untwisted, untied, unfastened. குலைவுபண்ண, inf. v. a. To untie, to loosen, to take apart. 2. To derange; to disconcert; to disorder, &c. 51)

kuẕppm (p. 128) --குழப்படி, s. Confusion; disorder, embroilment, intricacy, தாறுமாறு. 2. Perturbation, agitation; bewilderment; indecision, மனக்கலக்கம். 3. Disturbance, quarrel; commotion, tumult, கலகம். 4. Sadition, insurrection, rebellion, இராசகலகம். 5. A squall, storm, hurricane; boisterousness of the weather or see, கொந்தளிப்பு; [ex குழம்பு, குழப்பு.] காரியக்குழப்பம், s. Confusion of a business. 2. Undecided, unsettled state of a thing. மனக்குழப்பம், s. Agitation or perturbation of mind, perplexity. 2. Doubt, wavering, fluctuation. ஊர்க்குழப்பம், s. Disturbance in a village or town; sedition, rebellion. குழப்பக்காரன்--குழப்படிகாரன்--குழ ப்பன், s. A quarrelsome person; a disturber of society. குழப்பமாயிருக்க--குழப்பமாய்க்கிடக்க, inf. To be in confusion, uproar, &c.; to be in perturbation, or anxiety. குழப்பம்பண்ண, inf. To confuse, to embroil, to derange. 2. To quarrel, to contend. 3. To stir up strife. 4. To raise sedition, insurection, &c. ஐப்பசிக்குழப்பம், s. Rough weather at the setting in of the N. E. mansoon, in October. கடற்குழப்பம், s. A boisterious sea. கள்ளர்குழப்பம், s. Fear of thieves, disturbance by thieves. காற்றுக்குழப்பம், s. A storm, புசல். சித்திரைக்குழப்பம், s. A storn common at the beginning of the S. W. monsoon, in April, சித்திரைப்புசல். 18)

cli (p. 170) க்கிறது, த்தது, க்கும், சலிக்க, v. n. To be sorry, to grieve, regret, deplore, lament, மனஞ்சலிக்க. 2. To be weary, to become exhausted, spent, tired, இளைத்தோய. (c.) 3. To wave, as in the wind; to be in motion, to be tremulous, agitated; to shake, wave, அசைய; [ex Sa. Chala, to shake.] 4. To sound, ஒலிக்க. [ex Sa. Jhala, an imitative sound.] (p.) அந்தக் காரியத்திலே சலித்துப்போனேன். I am tired of that business. மனஞ்சலிக்க, inf. To be troubled in mind. சலித்துக்கொள்ள, inf. To be disgusted with a person. வாய்சலிக்கத்திட்ட, inf. To abuse till the mouth aches. சலிக்கச்சாப்பிட, inf. To eat to satiety. கைகால்சலிக்க, inf. To be tired, as the hands and feet by labor. தின்றுசலித்துப்போக, inf. To be satiated by eating too freely--as servants at a wedding, &c. சலித்தல், v. noun. Moving, அசைதல், 2. Sounding, ஒலித்தல். (p.) சலிப்பு, v. noun. Sorrow, grief, regret, சஞ்சலம். (c.) 2. Agitation of mind, unsteadiness, perturbation, wavering, மனச்சலனம். 3. Motion, tremulousness, அசைவு. சலிப்பாற--சலிப்புத்தீர, inf. To be consoled. சலிப்பாற்ற, inf. To console, to mitigate grief. சலியாமை, v. noun. Immobility, untirableness, indefatigableness, இளையாமை. 2)

cittam (p. 182) s. Will, volition, one of the four faculties of the mind, உட்கரணநான்கி னொன்று. 2. Purpose, determination, resolution, pleasure, choice, உள்ளக்கருத்து. (c.) 3. The mind or heart as the seat of affection, காருண்ணியமனம். W. p. 325. CHITTA. 4. An established truth; a tenet or doctrine maintained by certain authorities, சித்தாந் தம். 5. Truth, certainty, உண்மை. 6. One of the twenty-seven astrological Yogas, யோகமிருபத்தேழிலொன்று. W. p. 924. SIDD'HA. 7. One of the twenty-eight Saiva Agamas, ஆகமமிருபத்தெட்டிலொன்று. உம்முடையசித்தம். According to your pleasure, as you please. சித்தத்தின்படி--சித்தமானபடி. According to one's pleasure, choice, &c. தங்கள் சித்தமெங்கள்பாக்கியம். Your pleasure is the source of our happiness; if you will it, we are made happy. சித்தசமாதானம், s. Certainty or steadfastness of mind in religion. 2. Peace of mind, tranquility, calmness. சித்தசமுசயம், s. Doubt of mind, hesitation, indetermination. (p.) சித்தசாந்தி, s. Stoical tranquility of mind, extinction of volitional feeling, &c., as attained by the ஞானி. (p.) சித்தசலனம், s. Agitation of mind, perturbation, disgust. See சலனம். சித்தஸ்வாதீனம், s. Command of one's will, self-control. சித்தஞ்செய்ய, inf. To settle, decide, give a final judgement, தீர்மானிக்க. 2. To will, desire; to direct, command; to be pleased, ஆக்கியாபிக்க. 3. To make ready, தயார்பண்ண. (Colloq.) சித்தத்தியாகம்--சித்தநிவர்த்தி, s. [prov.] Renunciation, entire subjection or extinction of the will and of secular purposes, resolves, desires, &c.,--as attained by severe abstract devotion in one ripening for liberation from births; absolute quiescence. See தியாகம். சித்தத்திற்கொள்ள, inf. To will, resolve, purpose, choose, prefer. சித்தந்திரும்ப--சித்தம்வர, inf. To be pleased to do, &c. (c.) சித்தப்பிரமை, s. Aberration of mind, infatuation, fascination, stupefaction, bewilderment, மனமயக்கு. 2. Derangement, madness; [ex பிரமை, stupor.] சித்தமாக, inf. To will, to desire; to purpose, resolve. (c.) சித்தமிரங்க, inf. To condescend, to be pleased, to do a favor, &c. சித்தயோகம், s. [in astrol.] A conjunction of the lunar constellations with the days of the week and of the phases of the moon,-- not deemed very favorable; the twenty-first of the twenty-seven yogas, யோகமிருபத்தேழிலொ ன்று. 2. One of the three யோகம் neither favorable, nor unfavorable. See யோகம். சித்தலயம், s. Extinction of the will and identification of the soul with the Supreme, as obtained by the ascetic; [ex இலயம்.] சித்தவிலாசம், s. Increase of volitions or of yielding to desires after earthly objects--oppo. to சித்தலயம். சாத்திரசித்தம், s. The sentiment or meaning of the shastras. 2. Tenets, opinions, &c., inculcated in the shastras. திடச்சித்தம், s. A firm, resolute mind. 60) *

tṭumāṟu (p. 222) கிறேன், தடுமாறினேன், வேன், தடுமாற, v. n. [improp. தடமாடு.] To be puzzled, perplexed, disconcerted, bewildered, கலங்க. 2. To be displaced, to be deranged, to be disordered, கலைய. 3. To doubt, to hesitate, to be in suspense, சந்தேகிக்க. (c.) மனந்தடுமாறேல். Be not perplexed. (Avv.) தடுமாறித்திரிய, inf. To roam, as a vagabond. தடுமாறியிடமொழிக்க, inf. To manage business without method or order. (R.) தடுமாறிவிழ, inf. To slip and fall. தடுமாற்றம், v. noun. [improp. தடமாட் டம்.] Perplexity, perturbation, bewiderment. கலக்கம். 2. Doubt, hesitancy, suspense, சந்தேகம். 3. Mistake, proneness to mistake, தவறுகை. 4. Aberration of mind, delirium, மயக்கம். (c.) அவனுக்குத்தடுமாற்றமாயிருக்கிறது. He is confused. தடுமாற்றக்காரன், s. A person with a confused mind, one perplexed, puzzled. 2. A forgetful person, மறதிக்காரன். 20)

tttḷi (p. 223) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To struggle for life or breath, as one drowning; to be in consternation or trepidation; to be in a dilemma, at one's wit's end; to be greatly agitated--as one exposed to fire, wild beasts, &c., திடுக்கிட. 2. To be in great straits, as persons in time of drought, famine, or of an epidemic, வருந்த. 3. To vacillate, hesitate, தடுமாற. (c.) தத்தளிப்பு, v. noun. Struggling for life, fluttering to escape, தியக்கம். 2. Trepidation, perturbation, agitation; great straits, தடுமாற்றம்.(c.) 38)

tḷḷmpāṟu (p. 229) கிறேன், தள்ளம்பாறினேன், வேன், தள்ளம்பாற, v. n. [prov. prop. தள்ளமாறு.] To reel, to stagger, தள்ளாட. 2. To totter, as a house ready to fall, to oscillate as a tree, &c., அசைய. 3. To rock, or roll as a boat, அலைய. 4. To be in perturbation, or in disastrous circumstances, as a family on the death of its head; to be on the verge of ruin, எங்க. 5. To be baffled in argument, தோற்க. (c.) 59)

turitam (p. 248) --துருதம், s. Haste, speed, quickness, swiftness, velocity, expedition, சீக்கிரம். W. p. 394. TVARITA. 2. The quickest movement, in music, or dancing, ஓர்தாளம். 3. Vice, wickedness, sin, turpitude, பாவம். (Sa. Durita.) 4. Destruction, ruin, annihilation, கேடு. 5. Agitation of mind, perturbation, confusion, கலக்கம். 6. Affliction, sorrow, distress, துன்பம். துரிதமடிக்க, inf. [prov.] To beat drums to the quickest movement. துரிதம்பண்ண, inf. To hasten, hurry, move or act with expedition. துரிதம்போட, inf. To dance with a quick step. 2. [prov.] To persist in an improper request. 26) *

tuḷkkm (p. 250) s. Brightness, splendor, shining, gloss, lustre, as துலக்கம், ஒளி. 2. Fear, dread, அச்சம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். (சது.) 4. Shaking, waving motion, அசைவு. 5. Agitation of mind, perturbation, anxiety, கலக்கம்; [ex துளங்கு.] (p.) 24)

tuḷngku (p. 250) கிறேன், துளங்கினேன், வேன், துளங்க, v. n. To move, shake, be agitated, அசைய. 2. To be agitated as the mind, to be in perturbation, கலங்க. 3. To be moved by rebuke, advice, fear, &c., அஞ்ச. 4. (சது.) To shine, be bright, luminous, to radiate, துலங்க. 5. (fig.) To appear evident, வெளிப்பட. (p.) துளங்காதமனம், s. An unshaken mind. துளங்கொளி, s. Great splendor, மிகும் ஒளி. 2. (சது.) The eighteenth lunar asterism, கேட்டைநாள். துளங்கல், v. noun. Shining bright. 26) *

mngkulm (p. 338) --மங்குளம், s. [prov.] Cloudiness, dimness, murkiness, மழுக்கம். 2. Obscuration, perturbation, confusion of mind, கலக்கம். 3. Dulness, gloominess, soberness, gravity of countenance, முகவாட் டம். 4. Dulness of the eye, dimness of sight, பார்வைமந்தம். 5. Uncertainty, doubtfulness, dubiousness, ஐயம். 6. Dulness, obscureness, darkness of a color, நிறமழுக்கம். 108)

mati (p. 342) s. Moon, சந்திரன்; [ex மதம், joy.] 2. Understanding, intellect, discrimination, அறிவு. (c.) 3. Judgment, discrimination, discernment, நிதானம். (சது.) 4. Reverence, honor; estimation, வணக்கம். W. p. 634. MATI. 5. A month, lunar month, மாதம். 6. The sign Cancer, கர்க்கடகராசி. மதிமான். The deer in the moon. ஏற்றுமதி இறக்குமதி. Import and export. அவமதி, s. Dulness, as மதிமயக்கம். 2. Disrespect, நிந்தனை. மதிகூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. See சந்திரலவணம். (R.) மதிகேடு, v. noun. [appel. மதிகேடன், மதிகெட்டவன்.] Folly, stupidity, preposterousness, புத்தியீனம். மதிக்கணம், s. As சந்திரகணம். மதிசகன், s. Kama--the moon's associate. மதிச்சடையன், s. Siva. See சசிசே கரன். மதிதிசை, s. The north-point. மதித்துருவம். See சசித்துருவம். மதிநாள், s. The fifth lunar asterism. See மிருகசீரிடம். மதிப்பகை, s. [lit. the foe of the moon.] Caput draconis, இராகு. 2. Cauda draconis, கேது. (சது.) மதிப்பிரமம்--மதிப்பிராந்தி--மதிமயக்கம், s. Bewilderment, confusion, perturbation. மதிமகன், s. Mercury, the planet, son of the moon by உரோகணி asterism, புதன். மதிமயங்க, inf. To be confused, bewildered, perturbed, distracted. மதியுணி, appel. n. Caput draconis, that which swallows the moon, இராகு; [ex உணி, eater.] (p.) மதியிலி, appel. n. A fool, அறிவிலி. மதியிலிகாள். O, ye fools! (நீதிநெறி.) மதியீனம், s. Stupidity, folly. மதிவல்லோர், s. [pl.] Kings, ministers, counsellors, statesmen, அமைச்சர்முதலியோர். 13)

milārṭi (p. 354) s. The state of one in perturbation, a dilemma, மயக்கம். 2. Unfeelingness, stupor, stupefaction, as உன்மத்தம். 26)