tūḷaṉam (p. 255) --தூளம், s. Dust, தூள். 26)

turukku (p. 248) s. (St. துருஷ்கம்.) Turkisthan, the original country of the Turks, துருக்கர்தேசம். W. p. 381. TURUSHKA. 2. The caste or race of Moors, or Mohammedans, மிலேச்சாதி. 3. Language of the Moors, ஓர்பாஷை. துருக்கர், s. (com. துலுக்கர்.) (pl.) Turks, one of the classes of Mohammedans of Hindustan. துருக்கி, s. A large Turkish horse, துருக்கதேசத்துக்குதிரை. 2. modern.) As துருக்கு. 36)

taram (p. 225) s. Likeness, equality, moderateness, fitness, சமானம். 2. Seasonableness, fitness, பக்குவம். 3. Company, assemble, party, herd, drove, கூட்டம். 4. Hill, mountain, மலை. 5. Power, strength, vigour, வலி. 6. Fear, dread, terror, அச்சம். 7. Rate, proportion, rates, வீதம். 8. (c.) A time, a turn about--as once, twice, &c., முறை. (சது.) 9. Gum-lac. அரக்கு. (R.) 1. Sort, class, வகை. 11. Holding, bearing, possessing, தரிக்கை. 12. A termination in words of Sanscrit derivation. (See சீதரன்.) 13. Head, தலை.--Note. Added to the positive, this word makes a comparative, as மந்தத ரம், slower, from மந்தம் and தரம்; when doubled it expresses succession, generation, as தரம்தரமாய்வாழ்கின்றான், compounded with அதரம், it means, quality or rank, as தராதரம், which see. நான்அநேகதரம்சொன்னேன். I told him many times. எத்தனையாந்தரம். What sort? அந்தந்தத்தரம். Each sort, rank, degree, &c., 2. Each time. தரத்துக்குத்தரம். From time to time. 2. One sort equal to another. தரபடி, s. A middling sort of commodities or goods. 2. A settled dimension of fields or villages. 3. An under-garment. தரம்பிரிக்க, inf. To sort, to assort. தரம்போட, inf. To assess a tax on land according to the soil. (c.) தரமறிய, inf. To know the rank, character, &c., of a person. தரவழி, s. A kind, sort, class, pair, assortment. அந்தந்தத்தரவழி. Each, or every rank. முதலாந்தரம்--முதற்றரம், s. The first kind, prime, best. 2. The first time. இரண்டாந்தரம், s. The second class or kind. 2. The second time. நடுத்தரம், s. The middling sort. கடைத்தரம், s. The last or worst kind. தராதரம், s. Different sorts, kinds, qualities, ranks. 2. Ranks or degrees, as differing one from another. தராதரமறிந்துபேச, inf. To know how to speak according to the rank of a person. தராதரமானவன், appel. n. A respectable person, a man of good circumstances. 18)

tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tūmāṉ (p. 254) s. A seat, throne, ஆசனம். 14) *

tẕai (p. 229) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To flourish, to thrive, to grow luxuriantly, as vegetables, செழிக்க. 2. To flourish, as a family, people, state, &c., to multiply, to increase and prove lasting, வாழ. ஆல்போல்தழைத்துஅறுகுபோல்வேரோடிமூங்கில் போல்சுற்றமுசியாமல்வாழ்ந்திருப்பீர். May you prosper spreading like the banyan, taking root like the Agrostis linearis grass, and, surrounded by supports like the bambu, never fade away; a form of benediction to a young married couple. அன்புதழைக்க--அன்புதழைய, inf. To abound in affection. தழைத்தகுடி, s. A prosperous family. தழைப்பு, v. noun. Flourishing, thriving. 25)

tṉvṉā (p. 231) s. The ஆச்சா tree. (R.) 25) *

tīyl (p. 243) v. noun. See தீ, v. 22)

tikkangkam (p. 237) s. Signs of regents of the points; [ex அங்கம், sign.] See திக்குப்பாலகர். 20) *

tāṇṭavam (p. 233) s. Dance, கூத்து. 2. Dancing with violent gesticulations, applied to the frantic dance of Siva and his votaries, சிவன்கூத்து. W. p. 371. TANDAVA. 3. [mystically.] The operations of the deity in sentient beings, supplying them with bodies, and acting through those in all their movements, திருக்கூத்து. தாண்டவமாட--தாண்டவம்பண்ண, inf. To dance, as Siva, or to carry on divine operations. தாண்டவராயன்--தாண்டவன், s. An appellation of Siva, சிவன். 18) *