apiṭṭam (p. 17) s. Quicksilver, இ ரதம். 7) *

uṭmpiṭi (p. 59) s. A lance or dart, வேல். (p.) 79)

ōyppiṭiyāḷ (p. 84) s. The wife of the husband's brother, ஓரகத்தி. 108)

kāppiṭ (p. 102) inf. To put arm-rings on children when five days old. 92)

kiṭupiṭi (p. 109) s. A taborine of an oval form, ஓர்வாச்சியம். 15)

kumpiṭu (p. 123) கிறேன், கும்பிட்டேன், வேன், கும்பிட, v. a. To join the two hands conically, கைகுவிக்க. 2. To worship, make obeisance with the hands joined and raised, கைகுவித்துவணங்க. 3. fig. To reverence, adore, worship, ஆராதிக்க. 4. To beg, solicit, crave, entreat, கெஞ்ச. கும்பிடப்போனதெய்வங்குறுக்கேவந்ததுபோல் நீவந் தாய். I met you, as if I had met the god whom I was going to worship. கும்பிடப்போனவன்தலையிலேகோயிலிடிந்துவிழுந்தா ற்போல. As if the temple had fallen on the head of him who repaired to it for worship; said of occurrences quite opposite to expectation. கும்பிடுகள்ளன், s. A hypocritical worshipper; a cunning person. கையெடுத்துக்கும்பிட, inf. To worship or make obeisance, by raising the joined hands. கோயில்கும்பிட, inf. To raise the hands in worship, at a temple, either in passing by, or as an attendant worshipper. கும்பிட்டகைக்குக்கொடுக்க, inf. To make a present to the bridegroom or bride, and sometimes to others, when they raise their hands in reverence to their superiors on the day of marriage&c., or to a girl on becoming marriage able. கும்பிடாதவனைக்கும்பிட, inf. To be obliged to serve or ask favors of a mean person. கும்பிடரி, s. [local.] A bundle of sheaves given to the chief of the village or to the temple. கும்பிடுகிளிஞ்சில், s. A species of cockle, a bivalve shell. கும்பிடுபூச்சி, s. [prov.] A class of insects bordering on the vegetable kingdom, whose feelers resemble hands raised in worship. கும்பிடு, v. noun. Worship, obeisance by raising the hands, வணங்குகை. கும்பிடுபோட, inf. To venerate; to worship by raising the joined hands. 39) *

kūppiṭu (p. 134) கிறேன், கூப்பிட்டேன், வேன், கூப்பிட, v. a. To call one, to call by name, to call attention, அழைக்க. 2. To call on one for aid, to cry to the deity; to invoke --as evil spirits, முறையிட. 3. To call with authority, to summon, to cite, அதிகாரத்தா லழைக்க. 4. To invite, வரவழைக்க. 5. v. n. To call out, to cry out, to exclaim, to halloo, to shriek, to whoop, கூவ. 6. To cry--as certain animals, மிருகங்கூப்பிட; [ex கூப்பு. calling, et. இடு.] கூப்பிட்ட குரலுக்கொருவருமில்லை. No one came at the call. 2. No one is at hand to aid, to serve, &c. கூப்பிடுதூரம், s. The distance of a call. கூப்பிடுவான், s. [prov.] A kind of lung disease, chiefly among goats, causing bleatings and sudden death; also used as a curse, meaning, may he die of this discase. கூப்பிடுசத்தம், s. A voice calling. 2. The distance of a call. கூப்பீடு, v. noun. A call, a whoop. 2. Calling distance. 3. [in long measure.] A call equal to a குரோசம். 13)

kaipiṭikk (p. 141) inf. To grasp the hand. 2. To feel the pulse at the wrist. 3. To marry. 4. To ravish a woman. 43)

kaipiṭipttirm (p. 141) s. [prov.] Close friendship, mutual confidence. 2. Wealth well secured, guarded, &c. 3. A confidential servant or other person. 44)

kaippiṭi (p. 141) --கைபிடி, v. noun. Grasping a person's hand. 2. A handful, பிடியளவு. 3. A handle--as of instrument, box, &c., ஆயுதப்பிடி. 4. Solemnization of marriage; wedding--as பாணிக்கிரகணம். 62)

kaippiṭiyāyppiṭikk (p. 141) inf. To catch with the simple use of the hands. 2. To apprehend one off-hand. 63)

kaippiṭivāḷ (p. 141) --கைபிடிவாள்--கைவாள், s. A hand-saw, அறுக்கும்வாள். 2. A small sword, கண்டம். 64)

cāppiṭu (p. 177) --சாப்படு, கிறேன், சாப்பிட் டேன், வேன், சாப்பிட, v. a. To eat, drink, to take food, medicine, betel, &c., உட்கொள்ள. 2. To make a meal, to board, உண்ண; [ex சப்பு, from Sa. Charva.] (c.) பால்சாப்பிட, inf. To take milk. சாப்பாடு, v. noun. Food, diet, victuals for the human species, போசனம். 2. A meal, ஒருவேளைப்போசனம். 3. Board, boarding, புறத்தியிற்சாப்பாடு. சாப்பாட்டுக்குப்பூச்சியம். Nothing to eat. சாப்பாட்டுராமன். A glutton, a gormandizer, (lit.) a gluttonous Rama. 2. A dull, stupid, inactive man, in contempt. சாப்பாடுகொடுக்க--சாப்பாடுபோட, inf. To give food, a meal or victuals. 2. To provide with food, to board. சாப்பாடுசெய்ய, inf. To give a pleasure-party to friends and acquaintances. சாப்பாட்டுக்கழைக்க--சாப்பாட்டுக்குச் சொல்ல, inf. To invite one to take food, as dinner, &c. தடிக்கம்புச்சாப்பாடு, s. [in burlesque.] Switching, flogging with a switch, a ratan, &c. See under தடி. 17)

cupiṭcam (p. 194) --சுபிக்ஷம், s. [com. சுபட் சம்.] Plentifulness, செழிப்பு; [ex சு, et பிட்சம், alms.] சுபிட்சமானகாலம், s. A time of plenty. சுபிட்சமானமழை, s. Abundant rain. 26) *

ceppiṭil (p. 203) s. The medicinal grass, சடாமாஞ்சி. (M. Dic.)