kaippoṟuppu (p. 142) v. noun. Obligation, expense, the burden of expenses as resting on, or borne by one. 7)

tācṉāppoṭi (p. 232) s. [prov.] தானப்பொ டி.] A dentifrice. (c.) 20) *

poṭi (p. 336) s. Powder, தூள். 2. Dust, புழுதி. 3. Pollen of flowers, பாரகம். (சது.) 4. Any thing small or minute, a particle, a fragment, சிறியது. 5. A small gem, as கெம்புப் பொடி. 6. Snuff, மூக்குத்தூள். 7. Magical powders, as சொக்குப்பொடி. 8. Solder, metallic cement, பற்றவைக்கும்பொடி. (c.) 9. Ashes, சாம்பல். 1. Sacred ashes, திருநீறு. 11. [prov.] A little child, சிறுபிள்ளை பொடிப்பயல்கள். Little boys. பொடிப்பொடியாய்நறுக்கு. Cut it into small pieces. பொடிப்பொடியாய்ப்போயிற்று. It is reduced to small pieces. பொடிக்கல், s. Small stones, pebbles, gravel stones or small gems. பொடிசு, s. [improp.] A particle, as of sand; a fragment, any thing smail, துகள். (Old Dic.) பொடிதூவுதல், v. noun. Sprinkling, with flour, or seasoning powder--as salt or pepper. பொடிபொட்டு, s. Any thing small, சிறியது. 2. That which is like chaff, பதரானது. பொடிப்போட, inf. To take snuff. 2. To cast magical powders on one. பொடிமீன், s. A small fish. பொடியன், s. [fem. பொடிச்சி.] A boy, சிறுவன். (Jaff.) பொடியாக்குதல், v. noun. Pulverizing, shivering to pieces. பொடியெழுத்து, s. Small letters, small writing. பொடிவரகு, s. A kind of grain, Panicum fluitans. பொடிவெட்டி, appel. n. A goldsmith's shears, or scissors, for cutting wire, &c., ஓர்கத்தரிக்கோல். பொடிவைத்தூதல், v. noun. Soldering. 91)

poṭi (p. 336) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be broken to pieces--as paddy, to become pulverized, துகளாக. 2. To perish. to be destroyed, கெட. 3. v. a. [prov.] To curse bitterly, சபிக்க. திட்டிப்பொடிகிறான். He curses you to powder. பொடிவு, v. noun. Any thing broken or shivered, சிதைவு. 2. Cursing, சபிப்பு. 92)

poṭi (p. 336) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pulverize, to reduce to dust, or powder, துகளாக்க. 2. To destroy, கெடுக்க. 3. v. n. To spring up, to shoot, முளைக்க. 4. To rise as the hair of the body--as புளகிக்க. பொடிப்பு, v. noun. pulverizing, comminution; rising as the hair, (as the verb.) 93)

poṭukṉ (p. 336) s. A very little man, சிற் றாள். (Jaff.) 94)

poṭuku (p. 336) s. [sometimes சொடுகு.] Scurf, dandruff, scall on the head, &c., அயறு. 2. [prov.] Smallness, as பொடுகுப்பனங்காய். பொடுகுதின்கிறது. Scall is itching. 95)

poṭutlai (p. 336) s. A kind of plant, ஓர் பூடு, Verbena nodiflora, L. 96)

poṭupoṭu (p. 336) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To burst in pieces, as cords, with a snapping sound, வெடிக்க. 2. To spatter, as light rain, with noise, துளிக்க. 3. To be scanty, hardly sufficient, குறைய. 4. To speak fast, in a rattling manner, விரை வாய்ப்பேச. 5. To wamble as the bowels, வயிறிரைய. 6. To fall--as stones one after another, ஒலிக்குறிப்பு. பொடுபொடெனல், v. noun. Sounding as bursting cords, sounding as drops of rain, falling fruits or stones, ஒலிக்குறிப்பு. 2. Rattling in speaking, விரைவாய்ப்பேசல். 97) *

poṭṭaṇam (p. 336) --பொட்டணி--பொ ட்டலம், s. [corrup. of Sa. Pot't'alee.] A bundle of cloth, bunch, tie, சீலைமூட்டை. 2. A bundle of ground drugs or mashed leaves, tied up for a fomentation, ஒத்தி டும்பொட்டலம். பொட்டணமொத்த--பொட்டணமொற் ற, inf. To apply a fomentation. 98)

poṭṭl (p. 336) s. An arid tract, கரம்பு. 99)

poṭṭimkṉ (p. 336) s. A clever fellow. (c.) 100)

poṭṭili (p. 336) --பொட்டில், s. [for.] A machine with pistolets, to make a cracking noise in a procession, ஓர்வெடி. பொட்டில்சுட, inf. To discharge, or fire the pistolets. பொட்டிலுப்பு, s. Saltpetre, as வெடி யுப்பு. பொட்டிலுப்புத்திராவகம், s. Nitrous acid. (Ains.) 101)

poṭṭu (p. 336) s. A spot or wafer of red sandal paste worn on the forehead, as தில கம். 2. One of the two marriage badges, worn, especially by Telugus, on the neck, தாலிப்பொட்டு. 3. Empty grains of corn, தானியப்பொட்டு. 4. An insect, or moth in its catterpillar state, ஓர்புழு. (சது.) 5. A small round spot, dot, or mark, அடையா ளம். 6. A small bodied spider with long legs, ஓர்சிலந்திப்பூச்சி. 7. A magical spot worn on the forehead, said to enable one to conquer in games, மாயமைப்பொட்டு. 8. [fig.] Repute, esteem, &c., obtained by imposing on others, மதிப்பு. 9. [vul.] A hole or opening in a hedge to creep through, நுழைவழி. 1. [South usage.] The temples. பொட்டரிக்க, inf. To fret a garment --as moths. பொட்டரித்தவஸ்திரம். A moth-eaten garment. பொட்டுக்கட்ட, inf. To tie on the marriage badge, or that of a dancing girl. பொட்டுக்குத்த, inf. [com. பச்சைகுத்த.] To make indelible spots on the body with a vegetable preparation. பொட்டுக்கேடு, v. noun. Loss of illgotten repute. பொட்டுத்தாலி, s. A roundish marriagebadge. See தாலி. பொட்டுப்பூச்சி, s. A small roundbodied venomous spider with long legs. அங்கேபூச்சிபொட்டாயிருக்கும். There will be troublesome insects in that place. பொட்டிட்டாற்போலேபிடித்துக்கொள். Catch him at once, just as he stands. பொட்டிட்டாற்போலேயெடு. Take it up carefully, without moving the other things. 102)

poṭṭeṉl (p. 336) v. noun. Being sudden, abrupt, quick, nimble, சீக்கிரக்குறிப்பு. பொட்டெனவந்தான். He came quickly, promptly. 103)