iyamāṉaṉ (p. 48) s. The conductor of a sacrifice, one who institutes it and directs its performance, யாகஞ்செய்விப்போன். Wils. p. 678. YAJAMANA. 2. A master, manager, chief, lord, யசமானன். 3. The life, the soul, உயிர். (p.) இயமானன்சதமகனாவிருத்தி. Invoking Indra to preside at a sacrifice. இயமானகணம், s. One of the eight kinds of ominous feet. See கணம். (p.) 4) *

irācakaram (p. 50) s. The royal tribunal of the king's ministers in Travancore. (Besch.) 2. Wils. p. 7. RAJAKARA. Tax or toll imposed by the king, இறை. இராசகலகம், s. War between states, அரசர்செய்யுஞ்சண்டை. 2. Tyrannical acts of a king towards his subjects, கொடுங்கோன்மை. 3. The invasion of a foreign power, வேற்றரசர்செய்யுங்கலகம். இராசகாரியம், s. Political affairs, affairs of state. 2. [usage.] An important thing. இராசகீரி, s. The ichneumon king --said to be white, of diminutive size and carried by others, வெண்கீரி. இராசகுணம், s. The attributes of the king--being three, viz.: தூங்காமை, vigilance; கல்வி, learning, and துணிவுடை மை, courage, resolution. இராசகுமாரன், s. (fem. குமாரத்தி --குமாரி.) A prince, king's son. இராசகோலம், s. Royal attire, princely bearing. இராசகோழை, s. A violent disease in which the phlegmatic humor is supposed to be prevalent, attended with bloody expectoration, ஓர்நோய். இராசசங்கம்--இராசசபை, s. The royal assembly, senators, courtiers. Wils. p. 72. RAJASAB'HA. இராசசமுகத்தார், s. An assembly of state, assembly in the presence of a king. இராசசின்னம், s. Ensigns of royalty, regalia, the apparatus of a coronation--there are twenty-one of them, viz.: 1. முடி, crown. 2. குடை, the umbrella denoting safety and protection. 3. கவரி, hair-fans. 4. தோட்டி, elephanthook. 5. முரசு, drums. 6. சக்கரம், the discus weapon. 7. யானை, elephants. 8. கொடி, banners. 9. மதில், city-walls. 1. தோரணம், festoons or other decorations. 11. நீர்க்குடம், pots full of water with other things. 12. பூமாலை, garlands. 13. சங்கு, chanks. 14. கடல், seas. 15. மகரம், the sword fish. 16. ஆமை, turtles. 17. இணைக்கயல், a pair of carp-fish. 18. சிங் கம், lions. 19. தீபம், lamps. 2. இடபம், bulls. 21. ஆசனம், the throne. இராசசூயம், s. A sacrifice performed only by a universal monarch attended by his vanquished tributary princes, ஓர்யாகம். Wils. p. 72. RAJASOOYA. இராசசேவை, s. A visit paid to a sovereign. 2. The service of a king. இராசதரிசனம், s. A visit to or sight of the king--deemed auspicious on new year's day, &c., அரசனைக்காண்கை. இராசதருமம்--இராசநீதி, s. Jurisprudence, public justice--whether conduct proper for a king towards his subjects as prescribed in the shastars, or as consistent with acknowledged principles, அரசுநீதி. Wils. p. 7. RAJAD'HARMMA and RAJANEEDI. இராசதானம்--இராசதானி--இராச நகரம்--இராசமாநகரம், s. A metropolis, the residence of a king, a court, அரசன்வாழு நகரம். Wils. p. 71. RAJAD'HANI. இராசதானியாயிருக்க, inf. To be arrogant--as a bold or immodest woman. இராசதிரவியம், s. Royal treasure, wealth. இராசதுரோகம், s. Treason, disloyalty, sedition, any act of unfaithfulness to the state--as smuggling, not paying taxes, &c. Wils. p. 7. RAJADROHA. இராசஸ்திரி, s. A queen, அரசி. இராசத்துவம், s. Royalty, regal power or qualities, imperial dignity, government, dominion, royal prerogative, அரசரியல்பு. Wils. p. 7. RAJATVA. இராசநாகம், s. One of the four high castes of the cobra snake, நால்வகை நாகங்களிலொன்று. See நாகம். இராசநோக்கம்--இராசநோக்கு, s. Royal favor or benignity, clemency in general. 2. A king's look. இராசநோக்காடு, s. The final or most excruciating throes in child-birth. இராசபஞ்சகம், s. Danger from public authority as the result of an astrological calculation, இராசபயம். இராசபட்டம், s. Kingship, kingly office, இராசாதிகாரம். இராசபத்திரம், s. A royal edict, இராசகட்டளை. 2. The title of a royal grant, இராசாவினதிகாரபத்திரிகை. இராசபத்தினி, s. A queen, இரா சாவின்மனைவி. Wils. p. 71. RAJAPATNEE. இராசபயம், s. Danger or apprehension from government, அரசனானேரிடு மச்சம். இராசபரி, s. A royal horse having prescribed specialities, பரியரசு. இராசபாட்டை--இராசபாதை-இராசமார்க்கம், s. A public road, a high way. இராசபிளவை, s. A virulent species of cancer on the back, இராசபுண். இராசபுத்தி, s. Special wisdom, such as leads to great enterprises--considered peculiar to those of princely birth, விசேஷித்தபுத்தி. இராசமகேந்திரம், s. The name of a city. இராசமண்டலம், s. A royal congress. எங்கணுநெருங்கிச்சூழுமிராசமண்டலங்களோடும். With the royal congress which thronged every where. (பாரதம்.) இராசமனை--இராசமாளிகை, s. A royal palace. இராசமாநாகம், s. A species of venomous snake, கருவழலை. இராசமானியம், s. A royal gift of land or otherwise, a munificent grant of a king. இராஜமானியராஜஷ்ரீ, s. A title of excellence used in addressing. இராசமுத்திரை, s. A royal signet. இராசயோகம், s. A configuration of the planets, denoting the highest prosperity and honor to one born under its influence, செனனத்திற்சுபக்கோள்கள்கூடி நிற்கை. 2. One of the four yogas exercised by a sage, ஞானிக்குரியயோகநான்கிலொ ன்று. இராசராசன்--இராசாதிராசன், s. A king of kings, an emperor, a paramount sovereign--a title given to princes or used in compliment merely, சக்கரவர்த்தி. Wils. p. 71. RAJARAJA. 72. RAJAD'HIRAJA. இராசராசேஸ்வரி, s. Durga, துர்க் கை. 2. Parvati, பார்வதி. இராசரிகம்--இராசரிக்கம், s. Royalty, reigning, state, government, dominion, rule, அரசாட்சி. இராசரிகம்பண்ண, inf. To reign. இராசலட்சுமி, s. The goddess who presides over kingdoms, அரசர்திரு. இராசவசியம்--இராசவசீகரம், s. Captivating or winning over a king by magic, &c., இராசாவைத்தன்வசப்படுத்துகை. இராசவட்டம், s. [vul.] Public, political matters. இராசவட்டம்பேச, inf. To speak on political subjects. இராசவரிசை, s. Royal honors, இராசச்சிறப்பு. இராசவர்க்கம், s. The king's ancestry or lineage, the king's relations. 2. A color mixed with white and black. இராசவல்லமை-4, s. The prerogatives of kings are four, viz.: 1. இயற் றல், making acquisitions. 2. ஈட்டல், collecting revenue. 3. காத்தல், preserving treasures. 4. பகுத்தல், distributing or expending revenue. இராசவள்ளி, s. A large, red species of yam, ஓர்வள்ளிக்கொடி. இராசவாகனம், s. A kind of palankeen used by kings, சிவிகை. இராசவாயில், s. The gate of a royal palace. இராசவிட்டூரம், s. Tyranny. இராசவிரணம், s. A large ulcer. இராசவிராசன், s. Kuvera, குபே ரன். 2. A king of kings, இராசாதிராசன். 3. Duriothana, துரியோதனன். இராசவிருட்சம், s. The கொன் றை tree, Cassia fistula, L. Wils. p. 72. RAJAVRUKSHA. இராசவிரோதம், s. Sedition. இராவீதி, s. A high road, royal road, main street. இராசாக்கினை, s. The government, command, justice of a king, அரசனாணை. Wils. p. 72. RAJAGNA. 2. Penalty of law, இராசதண்டம். இராசாங்கம், s. Government, dominion, royalty, monarchy, அரசாட்சி. 2. The component parts or body of a state, which are sixteen. See தசாங்கம். இராசாசனம், s. A throne, சிங்கா சனம். இராசாதிகாரம், s. Royal power, authority, jurisdiction, அரசனுக்குரியவதி காரம். இராசாதிபதி--இராசாதிபன், s. An emperor, a universal monarch, a king of kings. இராசீகம், s. Kingly authority. இராசீகந்தெய்வீகம், s. Unforeseen events, prosperous or adverse, that may happen by royal authority or providence--a term employed in making contracts, &c. 14) *

kolu (p. 146) s. An erect, majestic, stately posture, &c., நிமிர்ச்சி. 2. The royal presence or that of an idol in the temple, சமுகம். 3. The presence-chamber, hall of audience, &c. கொலுமண்டபம். 4. (Tel. கோட) Service, சேவை. கொலுக்கட்டிக்கொண்டிருக்க, inf. To stand ready for service. கொலுக்கூடம்--கொலுச்சாவடி, s. A court house. கொலுமண்டபம், s. The presence chamber, the hall of audience. 2. A room in the temple where the idol sits in state. கொலுவிருக்க--கொலுவீற்றிருக்க, inf. To sit or preside as a king, to sit in state. கொலுவிருப்பு, v. noun. The sitting in state, as a king. 105)

capai (p. 160) s. A hall of assembly, a public hall; especially the halls in the temple at Chillumbram (சிதம்பரம்), மண்டபம்,--Note. Five apartments are enumerated in which Siva is said to manifest himself--as கனக சபை, சித்திரசபை, சிற்சபை, தேவசபை, நிருத்தசபை, which see. 2. (c.) An assembly, a meeting, congregation, company, அவை. 3. Society, an association, a conclave, கூட்டம். 4. An assembly of the learned, the literati, புலவர் சபை. W. p. 893. SABHA'. 5. [in Christian usage.], a select society of believers--as திருச்சபை.--Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in the Sanscrit compounds. சபாகம்பம், s. Diffidence as to appearing before an assembly. See கம்பம். சபாசனம், s. A stated assembly, சபை. (p.) 2. W. p. 893. SABHAJANA. Courtesy, politeness, civility, மரியாதை. சபாஸ்தம்பம், s. The pillar which supports the hall of an assembly. (R.) சபாபதி--சபாநாதன்--சபாநாயகன், s. The president of an assembly, சபைக்கிறை வன். 2. Siva--as god of the sacred halls at சிதம்பரம், சிவன். சபாமண்டபம், s. A public hall, assembly room. சாபாரஞ்சிதம், s. Pleasing manners, சபைக்கிதமானதன்மை; [ex இரஞ்சிதம், pleasantness.] சபைகூட, inf. To assemble, as a society or company. சபைக்கட்டு, s. [in Christian usage.] The established rules of the church. (c.) சபைக்கோழை, s. [com. சவைக்கோ ழை.] Bashfulness in company. See கோழை சபைச்சேகரத்தார், s. Parishioners. (R.) சபைப்பழக்கம், s. Acquaintance with society, etiquette, ceremony, &c. சபையார், s. The members of an assembly, society. 2. [among Christians.] Church-members, திருச்சபையார். சபையிருத்த, inf. To seat a company properly according to their respective rank, to keep them in order, &c. (Little used.) சபையிலிருந்துதள்ள--சபைக்குப்புறம் பாக்க, inf. To exclude or reject from society, to excommunicate. சபையேற, inf. To come before an assembly, to appear--as a performer, &c. 2. To join or mix in society. சபையேறினவன், s. A person accustomed to society. 2. A person of good manners, free from rusticity, &c. சபையுள்ளார், s. The chorus, or the chief singers, in a play, கூத்தாடிகட்கு உதவி யாய்ப்படிப்போர். (p.) சபைவளமை--சபைவண்மை, s. The authority or public acts of an assembly, சபையதிகாரம். (R.) சபையேற்ற, inf. To admit, or introduce one of low rank into society. 2. To indroduce one into an assembly, to overcome his bashfulness. (p.) நாட்டியச்சபை, s. An assembly as spectators of a play or ball, &c. 30)

tlaimai (p. 226) s. Headship, presidentship, முதன்மை. 2. Superiority, pre-eminence, excellence, மேன்மை. 3. Priority of rank, birth, office, &c., பெருந்தன்மை; [ex தலை.] தலைமைக்காரன், s. A head man in a village. தலைமைச்சிறியன், s. The head boy in a school, the monitor, சட்டம்பிள்ளை. (R.) தலைமைப்பண்ண, inf. To superintend. 2. To be imperious in giving orders, as petty officers. 3. To manage a wedding, &c., at the expense of others. தலைமைப்பட, inf. To become eminent. 11)

tāṉam (p. 236) --ஸ்தானம், s. Place, location, situation, spot, station, இடம். 2. Home, abode, dwelling, residence, locality; natural situation, habitation; elements of a creature, &c., இருப்பிடம். 3. Any part or member of the body, any particular or special part, உயிர்நிலை. 4. Any of the five seats or situations of the soul in the body. (See அவத்தை.) 5. Any special place, as the residence of the king or chief, இராசஸ் தானம். 6. A sacred shrine, the interior or most sacred spot in a temple, &c., சர்ப்பக் கிரகம். 7. The world of Indra, as சுவர்க்கம். 8. Strength, power, firmness, வலி. 9. Stage of life-poetically considered, செய் யுட்பொருத்தம். 1. Any of the four seats or sources of the sounds of the letters, எழுத்துப்பிறக்குமிடம். 11. [in numeration.] Place or digit, எண்ணின்தானம். 12. [in astrol.] Any of the twelve signs consulted, for predicting one's fortune, in reference to the planets and their situation in the signs, கிரகநிலை. 13. Any of the five places in the zodiac with respect to any given planet. 14. [vul. for ஸ்நானம்.] A bath. 15. (R.) The upright posture of the images of Vishnu, in distinction from the sitting. தானம், 5. The five places are: 1. ஆட் சித்தானம், when the planet presides, (See under ஆள், v.) 2. உச்சதானம். when the sun is in Aries, the Moon in Taurus, Mars in Capricornus, Mercury in Virgo. This is a very auspicious conjunction, four times better than the first. 3. நீசத் தானம், the position of the planets in the seventh place from the auspicious, உச் சம், and thought to be very bad. 4. நட் புத்தானம், the benign position of the planets. (See under நட்பு.) 5. பசைத்தானம். the malign position, causing continual hatred. See under பகை. தானம், 12. The twelve astrological signs are: 1. சென்மஸ்தானம், the rising sign at birth, having reference to fortune generally, according to the character and influence of the planets that may be in it. 2. வாக்குஸ்தானம், திரவியஸ் தானம், குடும்பஸ்தானம், the second sign at birth as applying to the powers of speech, influence, learning, wife, &c. 3. சகோதரஸ்தானம், the third, referring to brothers and sisters whether there will be any, the good or evil they will do to the person, or he to them. 4. மாதுருஸ்தானம், மித்துருஸ்தானம், வாகனஸ்தானம், the forth, referring to the life of the mother, or friends. 5. புத்திரஸ்தானம், the fifth regards future offspring. 6. சத்துருஸ்தானம், உரோகஸ்தானம், the sixth shows whether the person will have enemies, and the evils to which he will be liable. 7. களத்திரஸ்தானம், குடும்பஸ்தானம், the seventh, referring to a wife and settlement in life. 8. மிருத்துஸ்தானம், ஆ யுஸ்தானம், the eighth, the limit of life. 9. தருமஸ்தானம், புண்ணியஸ்தானம், the ninth, referring to the extent of the person's liberality, &c. 1. கருமஸ்தானம், the tenth, conduct, character good or bad, &c. 11. இலாபஸ்தானம், பாக்கியஸ்தானம், the eleventh income, acquisition, wealth prosperity. 12. செலவுஸ்தானம், வியஸ்தா னம், the twelfth, prodigality or penuriousness, &c. தானக்கை, s. [prov.] Any vital part of the body, உயிர்நிலை. 2. Favorable situation of a place, தகுந்தஇடம். தானத்தான், s. A pujari in a Saiva temple, ஸ்தானீகன். 2. A hereditary chief, தலைமைக்காரன். தானப்புழு, s. Worms in the anus, causing irritation or itching. See திமி ரிப்பூச்சி. தானப்புழுக்கிண்ட, inf. To gnaw as worms in the anus, &c. [prov.] தானப்பொருத்தம், s. The fourth of ten items to be regarded in the choice of the first word of a poem--being the correspondence of its initial letter, with any of the five arbitrary divisions in which the initial of the name of the hero falls. The five தானம் are, 1. பாலன். 2. குமரன். 3. அரசன். 4. விருத்தன். 5. மரணம். which denote the five stages of life. The five arbitrary divisions of letters are அ, ஆ; இ, ஈ, ஐ; உ, ஊ, ஔ, எ, ஏ; ஒ; ஓ. தானவண்ணம், s. A curious kind of song, சுரவிகற்பப்பாட்டு. தானவரிசைபாட, inf. To sing with a tremendous noise. 13) *

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

mukṉai (p. 356) s. Beginning, introduction, exordium, the fore-part, front-corner, முதல்; [ex முகம், first et Sa. Na, giving.] Compare மோனை. நான்வந்தமுகனையிலேஅவன்போய்விட்டான். He went away about the time I arrived. முகனைக்காரன், s. A manager, superintendent, head-man, &c., முதலாளி. முகனைபண்ண, inf. To preside, to lead. முகனைமுடிவு, s. Beginning and end, ஆதியந்தம். எகனைமுகனை, s. Cause and result. (Colloq.) 19) *

mukāmai (p. 356) s. [sometimes முகாண்மை.] Headship, superiority, pre-eminence, precedence, தலைமை; [ex முகம்.] (c.) நீ அதற்குமுகாமையாய்நிற்பாயா. Will you be the head? முகாமைக்காரன், s. A head man; president of a society; an agent. முகாமைபண்ண, inf. To superintend, &c., as தலைமைபண்ண. 23)

mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)