ilngku (p. 53) கிறது, இலங்கினது, ம், இல ங்க, v. n. To shine, be bright, to radiate, emit rays, gleam, glitter, coruscate, glisten, ஒளிசெய்ய. இலங்குபொழுது, s. [prov.] The glimmering sun as it shines when setting. 9) *

oẕuku (p. 84) கிறது, ஒழுகினது, ம், ஒழுக, v. n. To flow, நீர்முதலியவோட. 2. To go, pass, walk, செல்ல. 3. To act, behave, maintain a course of conduct, act according to rule, to behave well, நெறிப்படிநடக்க. 4. To be long, நீள. (p.) 5. To leak, drop as water, fall by drops, trickle down, drip, drop through, to be shed, தொளைவழி யாயொழுக. ஒழுகுபொற்கொடிமூக்கு. The nose of the damsel who resembles a beautiful long creeper. (நைட.) ஒழுகொளிவிரிக்குங்கதிர்மணி. The radiant gem which diffuses flowing light. கூற்றமேயில்லத்திருந்தொழுகாப்பெண். But an unfaithful wife is to the household as death. பன்மார்புசேர்ந்தொழுகுவார். Those who habituate themselves to the embraces of many-- (நாலடி.) அதிரசமொழுகுங்கனிகள். Fruits flowing with much honey. குடமொழுகுகிறது. The vessel leaks. ஒழுகிசை, s. A flowing kind of melody in poetry in which nothing discordant occurs, பாவினோசையுளொன்று. ஒழுகிசைச்செப்பல், s. A poem consisting of வெண்சீர்வெண்டளை and இய ற்சீர்வெண்டளை. ஒழுகிசையகவல், s. A kind of அகவல் verse composed of நேரொன்றாசிரிய த்தளை and நிரையொன்றாசிரியத்தளை. ஒழுகுவண்ணம், s. A cadence which flows in an easy and pleasing style, ஓர்சந்தம். ஒழுகல், v. noun. Flowing. 2. Leaking, dropping, a leak. 3. Behavior. 4. Length. 5. Height. ஒழுகலான், appel. n. He who does not conduct himself virtuously (நீதிநெறி.) வாய்நீரொழுகல், v. noun. Drivelling. ஒழுக்கு, v. noun. Leaking, dropping, dripping, ஒழுகுகை. 2. Flowing, flow, நீர்முதலியவோடுகை. 3. The passing of urine in drops. ஒழுக்குக்குவைத்தசட்டிபோல். Like a vessel set to catch the water from a leak-spoken of one supported at the expense and pleasure of another. ஒழுக்குமாற்ற, inf. [prov.] To stop leak. ஒழுக்குவிழ, inf. To drop as water from a leak, to leak. ஒழுக்கெறும்பு, s. A species of large black ants which follow one another in a train. 8)

cuṭr (p. 193) s. Light, brilliance, brightness, lustre, ஒளி. (c.) 2. The sun, சூரியன். 3. The moon, சந்திரன். 4. Fire, நெருப்பு. 5. A burning lamp, விளக்கு. 6. The flame of a candle, தீச்சிகை. (சது.) சுடர்விளக்காயினுந் தூண்டுகோல் ஒன்று வேணும். Though a lamp burn brightly, it will need a wick-pricker, i. e, the best require stirring up. சுடரெறிய, inf. To radiate, gleam, sparkle--as some precious gems. சுடரெண்ணெய், s. Drops of burning oil from a lamp. 2. Oil burnt in drops for medicinal purposes. 3. Margosa oil extracted by fire. சுடரோன், s. The sun, சூரியன். சுடர்கால, inf. To emit rays--as the sun. (p.) சுடர்க்கடை, s. Fire fly, மின்மினி. (p.) சுடர்க்கொடி, s. Incense of burnt camphor, ஆரதிகர்ப்பூரம். சுடர்ச்செலவு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into two equal parts, for casting nativities. See இலக்கி னம். சுடர்த்தகழி, s. A small candelabria. சுடர்நிலை, s. A candlestick, விளக்குத் தண்டு. (p.) சுடர்மழுங்க, inf. To grow dim as the sun or moon in an eclipse, or when overcast. 2. To become dim as a lamp. சுடர்மௌலியர், s. The Devas, or supernals, as radiantly crowned with divine gems, or a halo of glory, வானோர். சுடர்விட--சுடர்விட்டெரிய, inf. To burn brightly or cast a long flame, as a lamp. (c.) சுடர்விழ, inf. To drop, as burning flames from a lamp. சுடர்விழுத்த, inf. [prov.] To cause burning oil to fall in drops by setting fire to a cloth suffused with it. சுடர்விழியோன், s. Virabadra, a form of Siva, வீரபத்திரன். முச்சுடர், s. The sun, moon and fire, as representing the three eyes of Siva, சூரியசந்திர அக்கினி. சொரூபானந்தச்சுடர், s. An epithet of deity. See சொரூபம். 23)

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cūriyaṉ (p. 200) s. The sun, regarded as a deity, சூரியபகவான். W. p. 941. SOORYYA. 2. The sun, as a planet, ஞாயிறு. 3. Any king of the Solar dynasty, சோழன். (சது.) 4. (M. Dic.) A shrub, செவ்வெருக்கு. 5. A mountain containing copper, செம்புமலை. சூரியகடிகாரம்--சூரியகடியாரம், s. A sun-dial. சூரியகணம், s. One of the four inauspicious feet, in poetry. See அட்டக ணம், under கணம். சூரியகதி, s. The progress of the sun in his orbit, daily, monthly or annually. சூரியகரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. சூரியகலை, s. Breath of the right nostril. (See சந்திரகலை.) 2. (fig.) The right nostril, பிங்கலை. சூரியகளை, s. The sun's brightness. See களை. சூரியகாந்தச்சிலை, s. As சூரியகாந்தம். சூரியகாந்தம், s. A kind of gem, crystal, lens, or burning glass; the sunstone; said to emit fire when placed in the sun's rays, சூரியகாந்தச்சிலை. W. p. 941. SOORYYAKANKA. 2. [prop. சூரியகாந்தி.] The sun-flower. சூரியகாந்தக்கண்ணாடி, s. A burning glass--as சூரியகாந்தம், 1. சூரியகாந்தஆமணக்கு, s. [prov.] The plant Ricinus viridis, ஓராமணக்கு. (R.) சூரியகாந்தி, s. The sun-flower, சூரிய காந்திப்பூ. Helianthus annuus, L. 2. The splendor or heat of the sun, சூரியனொளி. W. p. 941. SOORYYAKANTI. 3. As சூரி யகாந்திப்பட்டு சூரியகாந்திப்பட்டு, s. Velvet, so called from its shining properties. சூரியகிரகணம்--சூரியகிராணம், s. An eclipse of the sun. See கிரகணம். சூரியகிரணம், s. Rays of the sun. See கிரணம். சூரியகும்பம், s. A water-pot dedicated to the sun. சூரியகுலம்--சூரியவமிசம், s. The Solar dynasty, originally reigning in Oude--one of three governing families. for many generations, the two others being சந்திரகுலம் and அக்கினிகுலம். சூரியசங்கிரமம்--சூரியசங்கிராந்தி, s. The transit of the sun from one sign to another. W. p. 942. SOORYYASANKRAMA. சூரியசந்திரர்முதலியோர்வீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, moon, &c., being of three divisions called மேடவீதி, இடபவீதி, and மிதுனவீதி. See சூரியவீதி. சூரியசரம், s. As சூரியகலை, 1. சூரியசித்திரம், s. [in astrol.] A subdivision of சூரியபுத்தி. சூரியசித்தாந்தம், s. An astronomical work, ஓர்கணிதநூல். See சித்தாந்தம். சூரியதிசை, s. The reign of the sun, as a planet. See திசை. சூரியதீக்ஷணம்--சூரியதேசசு, s. The radiance or heat of the sun, கடுவெயில். (p.) சூரியநமஸ்காரம்--சூரியநமற்காரம், s. The worship of the sun. 2. Adoration of the sun by sick persons, especially for diseases in the eyes. See நமஸ்காரம். சூரியபகவான்--சூரியநாராயணமூர்த்தி, s. The sun--as a deity. சூரியபுத்தி, s. [in astrol.] A division in சூரியதிசை, consisting of three months and eighteen days. 2. [in astron.] Sun's daily motion. சூரியபுடம், s. The drying of medicines in the sun. 2. [in astronomy.] Sun's longitude. சூரியபுத்திரன்--சூரியதனயன்--சூரிய குமாரன், s. Karna. கன்னன். 2. Sugreeva, ally of Rama, சுக்கிரீவன். 3. Saturn, சனி. (p.) சூரியபுராணம், s. A Purana extolling the sun as deity, one of the eighteen Puranas. See பிரமவைவர்த்தம். சூரியபூசை, s. Worship of the sun either by Saivas competent to perform பூசை, or such as belong to the சூரியவாதம். சூரியப்பலகை, s. [prov.] A plank placed at the transom, or lintel over a door. (c.) சூரியப்பிரபை--சூரியப்பிரவை, s. The radiance or splendor of the sun, சூரிய காந்தி. 2. An ornament of gold set with jewels worn on the head by females on special occasions, with another called சந்திரப்பிரபை. 3. [loc.] A seat or throne with a circlet like the sun, for an image, on festival occasions, விருத்தகேடகம். சூரியபிறை, s. [com.] As சூரியப்பிரபை, 2. சூரியமண்டலம், s. The orb or disc of the sun. 2. The region of the sun. 3. One of the mystic circles on the body, regarded as a lotus flower, and assigned in worship, to three of the female energies of the deity, ஞானசத்தி, கிரியாசத்தி and இச்சாசத்தி, under the emblems of the sun, moon and fire. சூரியர், s. Suns as deities, one governing each month, and each, being the chief among 1,,. (See துவாதசாதித் தர்.) 2. [ex சூரி.] Poets, literati, புலவர். சூரியலோகம், s. The region of the sun. சூரியவட்டம், s. The disc of the sun. 2. A sun-dial, சூரியகடியாரம். சூரியவாதம், s. The religion of the sun-a system which regards the sun as the chief diety, ஓர்மதவகுப்பு. சூரியவாதி, s. An adherent of the சூரி யன் religion; [ex வாதி.] சூரியவிம்பம்--சூரியபிம்பம், s. The disc or orb of the sun. 2. The reflected light of the sun, சூரியப்பிரதிவிம்பம். சூரியவீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, being divided into three parts of four signs each, and taken in the following order: (1.) மேடவீதி, the Aries'-course, including Taurus, இடபம், Leo, சிங்கம், Gemini, மிது னம், and Cancer, கடகம். 2. இடபவீதி, the Taurus'-course, including Pisces, மீனம், Aries, மேடம், Virgo, கன்னி, Libra, துலாம். (3.) மிதுனவீதி, the Gemini course, including Sagittarius, தனுசு, Capricorn, மக ரம், Aquarius, கும்பம், Scorpio, விருச்சிகம். சூரியனுதித்தல், v. noun. The rising of the sun. சூரியாஸ்தமனம், s. [prop.] சூரியாஸ்தம்.] Sun-set. W. p. 942. SOORYYASTAM. சூரியாஸ்தமனவேளையிற் படிக்கலாகாது. Study not at sun set--deemed inauspicious, as the time when இரணியன் an Asura was slain. சூரியாஸ்திரம், s. A kind of arrow fabled in Puranic story to the have been given by surya; [ex அஸ்திரம்.] சூரியோதயம், s. Sun-rise, [ex உதயம்]. 46)

cōpam (p. 212) s. Beauty, handsomeness, அழகு. 2. Lustre, radiance, splendor, ஒளி. W. p. 858. S'OBHA. 86) *

tāmam (p. 234) s. Rope, cord, string, as அணை கயிறு. 2. A string to tie oxen together, as தாமணி. 3. A flower, பூ. 4. Wreath, flower garland, chaplet, பூமாலை. 5. Necklace of beads, மயிக்கோவை. 6. A woman's waist ornament, consisting (according to நிகண்டு) of sixteen or eighteen zones of beads, மூவாறு கோவையுளமாதரிடையணி. (Sa. Da'ma.) 7. House, abode, dwelling, வீடு. 8. Place, location, position, இடம். 9. Birth, transmigration, பிறப்பு. 1. Body, உடல். 11. Light, lustre, brillancy, radiance, ஒளி. 12. City, town, நகரம். 13. Fame, celebrity, புகழ். W. p. 443. DHAMA. 14. The கொன்றை tree. 15. Row, order, ஒழுங்கு. 16. Ornaments of a crown, முடியுறுப்பு. 17. Health, ease, pleasentness, gratification, சுகம். 18. Mountain, மலை. 3) *

tārai (p. 234) s. Row, range, line, series, stripe, streak, ஒழுங்கு. (Compare சாரை.) 2. A long trumpet or pipe, எக்காளம். 3. A smaller trumpet, சிறுசின்னம். 4. Way, road, வழி. 5. Heavy rain falling in large drops, மழைத்தாரை. (c.) 6. Stream of water poured on the right hand of the receiver in making grants or donations, also in giving a wife in marriage, &c. (See தத்தம்.) 7. Flowing as water from a pipe and in pencils, as gum from a tree, or as rain; also a course, as the flowing of arrows. the running of a horse or of a stream, பாய்கை. (Sa. D'ha'ra'.) 8. Apple, or pupil of the eye, கண்மணி. (See தாரகை.) 9. Eye, கண். 1. Point, edge; sharp or cutting side of an army, the banner-detachment. கொடிப்படை. 12. The wheel-like weapon, சக் கராயுதம். 13. Tongue, நா. 14. Running in a straight course, நேரோடுகை. 15. Star, விண்மீன். 16. Strength, vigor, force, power, வலி. 17. A wife, மனைவி. (See தாரம்.) 18. Wife of Bhali, வாலியின்மனைவி. 19. Wife of Jupiter, priest of the gods, வியாழன்மனை வி. (See தாரா. Sa.) 2. Cloth, சீலை. (சது.) தாரைதாரையாய்ப்போகிறஎறும்பு. The emmets going in rows. வானத்தில்நீர்த்தாரையிட்டிருக்கிறது. There are in the sky clouds surcharged with rain. தாரைகவணி, s. A very fine kind of striped muslin. (R.) தாரைதாரையாய்மழைபெய்ய, inf. To rain in torrents, to stream down. தாரைதாரையாயோட, inf. To run or gush out in a straight stream. தாரைப்பட்டு, s. Striped silk. தாரையூத, inf. To blow a trumpet. தாரைவார்த்தல், v. noun. Pouring water by a donor, on the right hand of the donee, in making a grant. &c. 2. (fig.) To lose a thing (spoken in grief) (c.) தாரைவார்த்துக்கொடுக்க, inf. To give irrecoverably by pouring water into the hand of the person receiving the gift. தாரைவீச, inf. To cast streams of light, to radiate, ஒளிகால. (p.) கண்ணீர்த்தாரை, s. A flood of tears. 53)

tulngku (p. 249) கிறது, துலங்கினது, ம், துலங்க, v. a. To shine, corruscate, glitter, radiate; to be bright, splendid, பிரகாசிக்க. 2. To be polished, burnished, furbished, துவக் கப்பட, 3. To be illustrious, conspicuous, தோன்ற. 4. To be clear, perspicuous, evident, distinct, தெளிய. 5. To be excellent, to be splendid, சிறக்க, (c.) நீதுலங்கவேமாட்டாய். You will never prosper. (a curse.) துலங்கியெரிய, inf. To burn brightly, clearly. 15) *

tuḷngku (p. 250) கிறேன், துளங்கினேன், வேன், துளங்க, v. n. To move, shake, be agitated, அசைய. 2. To be agitated as the mind, to be in perturbation, கலங்க. 3. To be moved by rebuke, advice, fear, &c., அஞ்ச. 4. (சது.) To shine, be bright, luminous, to radiate, துலங்க. 5. (fig.) To appear evident, வெளிப்பட. (p.) துளங்காதமனம், s. An unshaken mind. துளங்கொளி, s. Great splendor, மிகும் ஒளி. 2. (சது.) The eighteenth lunar asterism, கேட்டைநாள். துளங்கல், v. noun. Shining bright. 26) *

niẕl (p. 277) s. Shade, shadow, சாயை. 2. Image or reflection in mirror, water, &c., விம்பம். 3. Type, representation, counterpart, முன்னடையாளம். 4. Appearance, phantom, வெறுந்தோற்றம். 5. (fig.) Protection, retreat, asylum, refuge, தஞ்சம். (c.) 6. Coolness, frigidity, குளிர்ச்சி. 7. Grace, favor, benignity, அருள். 8. Wealth, prosperity, affluence, செல்வம். 9. Light, radiance, splendor, ஒளி. 1. Disease, ailment, நோய். (சது.) 11. Justice, equity, நீதி. (பிங்.) நிழல்நல்லதுமுசிறுபொல்லாது. Shade is pleasant, the red ants (under it) unpleasant; i. e. the patronage of the great is good, those around are troublesome. நிழல்நிற்கிறதாபார். See whether there is any shadow; i. e. see whether the sun shines. ஒதுங்கநிழலில்லை. There is no shade to resort to. 2. There is no place of refuge. அண்டநிழலில்லை. There is no shade; i. e. no place of refuge. தன்னிழல்தன்காற்கீழ்வர--தன்னிழல்தன்னடிக்கு வர. When one's shade is under foot; i. e. when it is exactly noon. நிழலாட, inf. To be reflected as an image in water, a mirror, &c. நிழலாட்டம், s. v. noun. Any thing like a shadow, shade in painting, &c. 2. Typical representation, adumbration, 3. A mere phantom. நிழலிட, inf. To cast a shadow, to over--shadow, to shade. 2. To reflect objects, சாயைகாட்ட. நிழலுணக்க--நிழலுலர்்த்த, inf. To dry medicines in the shade. See உலர், v. நிழலொதுக்கு, s. A shady covert or retreat. நிழலோடுதல், v. noun. Lengthening of a shadow. நிழல்காத்தல், v. noun. Being shaded. நிழல்கொடுக்க, inf. To cast a shadow as நிழலிட. நிழல்செய்ய--நிழற்செய்ய, inf. To over-shadow. (p.) நிழல்நாவல், s. A plant. See நாவல். நிழல்பட--நிழல்விழ, inf. To fall as the shadow of a flying body, &c. நிழற்கீழ்ப்பயிர், s. Plants in the shade of trees. நிழற்சாய்ப்பு, s. A shady resort, as நிழ லொதுக்கு. நிழற்சரிவு--நிழற்சாய்வு, v. noun. Declining of a shadow. நிழற்பாடு, s. [prov.] Shade as injurious to plants, &c. நிழற்பாவை, s. Puppets the shade of which are cast on a curtain. குடைநிழல், s. Shadow of an umbrella. 2. (fig.) The protection of a government. See குடை. நிழலல்--நிழலுதல், v. noun. [of an imperfect verb.] Shadowing, being cast as a shadow, நிழல்செய்தல். 2. Being reflected as an image, சாயைதோன்றல். (p.) 182)

pakal (p. 286) s. Day, as distinguished from night, day time, பகற்காலம். 2. Mid-day, noon, மத்தியானம். (c.) 3. Light, radiance, splendor, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். [from Sa. B'haga. W. p. 61.] 5. A period of two Indian hours, a muhurta, முகுர்த்தம். 6. Day of twenty-four hours, நாள். 7. Middle, நடு. 8. Middle or main peg in a yoke, நுகத்தாணி. 9. [in combin.] State, birth as முற்பகல், the former birth. பகலைக்குமேலே. After mid-day; in the after-noon. பகலுக்கு-பகலைக்கு. For the day or for noon, as food,&c. பகலே. [ஏ, emphatic.] In the day time --as அவன் பகலேபோய்விட்டான். பகல்போலேநிலா. Moon-shine as clear as day. பட்டப்பகலிலே. In broad day-night; at mid-day. பகல்மார்--பகல்மாறு. In the day-time, daily. சைனர்கள்பகல்மாறுசாப்பிடுவார்கள், இராமாறுசாப்பி டார்கள். The Jainas eat in the day-time, not at night. பகலசனம்--பகற்சாப்பாடு, s. Dinner. பகலவன், s. The sun, as author of the day, சூரியன். 2. The second lunar asterism, பரணிநாள். பகலோன், s. The sun as பகலவன். பகல்மானம்-பகன்மானம், s. [in astron.] Length of the day-time. பகல்முகுர்த்தம், s. An hour deemed auspicious, occurring by day. பகல்வத்தி-பகல்வர்த்தி, s. [in pyrotechnics.] Blue lights, made of saltpetre, brimstone, orpiment, indigo, antimony and camphor, making night appear as day. பகல்விடுதி, s. Day-lodging. பகல்வெளிச்சம், s. Day-light. பகல்வெள்ளி, s. Stars seen by day. பகல்வேஷம், s. Masking, or disguisnig one's self by day; being more difficult than by night. பகற்கள்ளன்--பகற்றிருடன், s. A daylight-thief, a high way-robber. 2. [in reproach.] One who takes another's property by force, asserting a false claim. பகற்காலம், s. The day-time. 2. [Chris. usage.] The period of one's life. பகற்குறி, s. [in love poetry.] Place chosen by lovers for meeting in private by day. பகற்பாடு, s. The day time, பகற்காலம். 2. [among the poor.] Burden for the day. கடும்பகல், s. Broad day. (நீதிநெறி.) 22) *

pariti (p. 299) s. [com. பருதி.] A circle, periphery, வட்டம். 2. A chariot wheel, தேருருளை. 3. Discus weapon, சக்கராயுதம். 4. Halo about the sun or moon, பரிவேடம். 5. The sun, சூரியன். 6. Light, lustre, radiance, brightness, ஒளி. (சது.) 7. A stake to which an animal is tied when sacrificed, யூபஸ்தம்பம். 8. A sacrificial mound, யாகமேடை, W. p. 59. PARID'HI. 9. [in astron.] Epicycle, See சீக்கிரபரிதி. பரிதிபாகை, s. Mean degrees counted on an epicycle, always in a given ratio to those of the deferent. 6) *

plpleṉl (p. 301) v. noun. Glowing, radiating, issuing progressively--as rays of light in the morning dawn; gleaming, இலகுதல். 2. Rustling as falling leaves, ஒலிக்குறிப்பு. (Beschi.) பலபலென்றுபொழுதுவிடிகிறது. It begins to dawn. பலபலென்றுதிர்ந்தன. The fruits were fallen. பலபலென்றுவந்தார்கள். They rushed quickly. பலபலென்றுபல்லிசொல்லுகிறது. The lizard chirps 22) *

pāci (p. 307) s. Mosses of various kinds, புல்லு ருவி. 2. Sea-weed, கடற்பாசி 3. Aquatic plants, சடைச்சி. 4. Green weeds or moss growing on standing water, duck-weed, நீர் ப்பாசி. 5. Green formations as mouldiness on walls by damp, பூஞ்சு. 6. Variegated glass beads as a necklace for children, கரிய மணிமுதலியன; [ex பசு, green.]--There are different kinds of பாசி as a weed; ஆற்றுப் பாசி, a river-plant, Caulinia Indica; இலைப் பாசி, a small water-plant, Lemna obcordata; கடற்பாசி, see-weed; கற்பாசி, a moss or alga, Lichen rotundatus; கருக்குப்பாசி, கொடிப்பாசி, Serpicula verticillata; கொட் டைப்பாசி, கோரைப்பாசி, தோட்டுப்பாசி, பழம்பாசி, Sida humilis; (R.) கூந்தற்பாசி, a water-plant, Zannichellia Indica; நீர்ப்பாசி, Alga, moss, முட்டைப்பாசி, a water-plant, Utricularia stellaris, L.; வழுக்குப்பாசி, Vallisneria spi ralis; (R.) வேப்பம்பாசி, [vul.] வேலம்பாசி. Chara corallina. பாசிகோக்க, inf. To string beads. பாசிக்குத்தகை--பாசித்தீர்வை, s. A tax on fish, மீன்குத்தகை. (Govt. usage.) பாசிபடர்தல், v. noun Spreading as moss. பாசிபற்ற--பாசிபிடிக்க--பாசிபூக்க, inf. To grow or occur, as a mossy or mouldy formation. பாசிபற்றினபல்--பாசிபிடித்தபல். Foul teeth. (in contempt.) பாசிபிடித்தகிணறு. A well full of green moss. பாசிப்படை, s. A storming party, or forlorn hope. பாசிப்பயறு, s. A green species of pulse, phaseolus radiatus. See பச்சைப் பயறு. பாசிமணி, s. A string of small black beads, கரியமணி. 2. [loc.] A necklace of green earthen beads, பச்சைமணி. பாசிவிலை, s. The price of fish, மீன் விலை. (Beschi.) 9) *