irīti (p. 50) s. Pale brass, or prince's metal, பித்தளை. 2. Method, principle, regulation, institute, usage, முறைமை. Wils. p. 76. REETI. 58)

ottu (p. 82) s. The native bag-pipe which leads in music, ஓரிசைக்குழல். 2. Agreement in time in singing and dancing, தாள வொத்து. 3. Measuring or beating time for singing, &c., ஒத்தறுக்கை. 4. Sounding the key note--as an accompaniment to the music, ஒத்திசை. ஒத்தறுக்க, inf. To beat time generally on the cymbal, sometimes on the hand for regulating music and dancing, தாளம்போட. ஒத்திசை, s. Musical harmony, symphony, concert, ஒத்தஇசை. ஒத்துப்பாட, inf. To sing in concert, in unison, in accordance with the dance. &c. ஒத்துப்பிடிக்க--ஒத்தூத, inf. To sound the key note with the ஒத்து pipe, ஒத்துவாசிக்க. ஒத்துப்போட, inf. To beat the cymbals as an accompaniment to dancing. 10)

oẕukkm (p. 84) s. Conduct, behavior, demeanor, course, நடை. 2. Prescribed rules, regulations, order, mode, முறைமை. 3. Rules of conduct for different castes, orders, &c., ஆசாரம். 4. Good conduct, good morals, good usages, morality, virtue, decorum, நன்னடக்கை. 5. Reverence, obeisance, modesty, &c., towards a superior, பண்பு. 6. Walking, walk, செல்லுகை. 7. Way, வழி. 8. Height, elevation, உயரம். 9. Eminence, greatness, மேன்மை. 1. Quality, manner, state, condition, தன்மை. 11. Caste, tribe, குலம். (p.) ஒழுக்கமுயர்குலத்தினன்று. Virtue is to be preferred before rank. ஒழுக்கத்தவறு, s. Breach of decency. ஒழுக்கந்துறக்க, inf. To apostatize, forsake the path of virtue, to swerve from the rules of caste, religion, &c. ஒழுக்கமாயிருக்க, inf. To be modest, polite, well-behaved. ஒழுக்கமுடைமை, s. The possession of good manners. (திருவள்.) ஒழுக்கவணக்கம், s. Decent and reverent deportment, modesty. நல்லொழுக்கம், s. Good manners, modesty. தீயொழுக்கம், s. Bad manners. கூடாவொழுக்கம், s. Hypocrisy in religion, &c. 9)

oẕungku (p. 84) s. Row, rank, line, train, நிரல். 2. order, regularity, class, organization, வரிசை. 3. Rule of action, method, plan, model, system, discipline, economy, முறை. 4. Good conduct, propriety, decorum, decency, modesty, நன்ன டை. 5. Regulation, law, precept, formulary, canon, formula, விதி. ஒழுங்கானநடக்கை, s. Orderly conduct, good behavior. ஒழுங்கின்மை, s. Disorder, confusion. ஒழுங்குகட்ட, inf. To form a regulation. ஒழுங்குதப்பினவள், s. A woman unfaithful to her husband. ஒழுங்குபடுத்த, inf. To set in order, to arrange, regulate, systematize, organize. ஒழுங்கோடிருக்க, inf. To be in good order. 12)

kulam (p. 127) s. [in poet. குலன்.] Tribe, family, lineage, race; caste, nation, people, சாதி. 2. Herd, flock, shoal, assemblage, collection, கூட்டம். 3. Kind, class, species, sort, genus, இனம். 4. House, abode, மனை. 5. Royal palace, அரமனை. Wils. p. 233. KULA. 6. Family, rank, respectability or eminence of descent, உயர்குலம். 7. (Rott.) An inhabited country, குடி. 8. (பிங்.) The twentyseventh lunar asterism, or nacshatra; also, the time the moon accupies in traversing the nacshatra, இரேவதி. குரங்கானாலுங்குலத்திலெடு. Though an ape, let a wife be from one's own family. குலங்குப்பையிலே பணம்பந்தியிலே. Rank or caste is on the dung-hill, while wealth sits in state; i. e. the wealthy are honored. கோடாலிக்காம்பு குலத்துக்கீனம். The axehandle brings ruin to its race (by assisting to cut down trees)--spoken of a person who brings disgrace and ruin to his family. குலகன்மம், s. Customs attaching to a family, through successive generations, குலாசாரம். Wils. p. 233. KULAKARMMA. குலகாயம், s. The rules or regulations of caste, குலவொழுக்கம். இதுனக்குக்குலகாயமாயிருக்கிறது. This is the custom of your family or tribe. குலகூடஸ்தன், s. The first ancestor of a race or lineage. குலக்கொடி--குலஸ்திரீ--குலபத்தினி --குலாங்கனை, s. The lawful wife. 2. A woman reputed for chastity. 3. A woman of good family and caste, and of repute for chastity. குலக்கொழுந்து, s. A rare son, the sprout or hope of the family. குலவிளக்கு, s. A light to the family or caste-spoken of a chaste matron. குலங்கெட்டவன், s. One who has lost his caste; an object, low-caste fellow. குலசிரேட்டன்--குலஸ்தன்--குலத்தன்-குலமான், s. One born of a good family. குலட்சயம், s. The ruin or decay of a family or tribe. wills. p. 233. KULAKSHAYA. குலதருமம், s. The customs, duties, offices, &c., peculiar to, or proper for, a caste, &c. Wils. 233. KULAD'HARMMA. குலதிலகம்--குலதிலதம், s. One who is an honor to his family; the respectable head of a family. 2. Very pure lineage; eminence of caste. Wils. p. 233. KULATILAKA. குலதம்பிரான்--குலகுரு, s. A family guru, the guru of a race or tribe. குலதெய்வம், s. The family, tutelary deity. 2. The deity of the tribe. குலத்துக்குத்தக்ககுணம், s. Disposition, habits, or propensities peculiar to a caste. குலத்துக்குத்தக்கநடை, s. Behaviour suitable to one's caste. குலந்தெரிக்க, inf. To dwell on another's parentage--commonly in ridicule. குலபதி, s. The head of a caste or tribe. Wils. p. 233. KULAPATI. குலப்பகை, s. Natural antagonism between different species--as between cats and dogs. 2. In-bred malice, hatred, &c., between tribes, perpetuated from generation to generation. குலப்பழி, s. Offence or malice, perpetuated from generation to generation. குலப்பழுது--குலவடு, s. Stigma on a family. 2. Meanness of caste. குலப்பரத்தை, s. A courtezan by birth, or ancestry. 2. A courtezan, not common but kept by one man; a kept mistress. குலமகள்--குலப்பெண், s. THe lawful wife. 2. A woman of good caste, reputed for chastity. குலமக்கட்கழகுதன்கொழுநனைப்பேணுதல். It is becoming in a lawful and virtuous wife to cherish and honor her husband. குலமகன், s. A man of respectable caste. 2. A legitimate son. குலமங்குதல், v. noun. Being reduced in respectability, circumstances, &c. குலமணி, s. A genuine gem; (fig.) one of an illustrious birth. குலமிலான்--குலவீனன், s. A man of low caste. குலமுறைகிளத்த--குலஞ்செப்ப, inf. To give the genealogy of a family. குலங்கூற--குலம்பேச, inf. To twit one of low parentage. 2. To boast or talk of one's own or another's high birth. குலம்புகுந்தவன், s. One who has mingled with persons of a strange caste, a term of reproach. குலம்பெயர, inf. [prov.] To be changed for the better or worse--as a tree by transplanting; to improve or degenerate. குலவித்தை, s. The arts, duties, or employments peculiar to a family or caste. குலவிருது, s. The standard or banner peculiar to a family. 2. A peculiarity or propensity in an individual, common to his family. குலாசாரம், s. The custom, usage, duties, rites, &c., of a caste or tribe. Wils. p. 234. KULACHARA. குலாசாரங்காட்டுகிறான். He betrays his family or caste propensities. குலாசாரியன், s. The family priest-as குலகுரு. Wils. p. 234. KULACHARYYA. குலாதிக்கன், s. One of high caste or family, குலசிரேட்டன். குலாபிமானம், s. Family pride, pride of birth. 2. Respectability of caste, family, &c., சாதிமானம். Wils. p. 234. KULAB'HIMANA. குலிஞன்--குலிஞ்சன், s. A person of a high family, of honorable descent, &c., குலமுள்ளோன். குலீனன், s. One of a high family, &c. Wils. p. 234. KULEENA. குலோத்துங்கன், s. The respectable chief of a family. 2. The name of an illustrious prince of the Chola dynasty. குலடன், s. An adopted son, a foster child, சுவீகாரபுத்திரன். Wils. p. 233. KULAT'A. குலகிரி--குலபர்வதம்--குலாசலம், s. The eight mountains in Jambu Dwipa, (See கிரி.) 2. Seven mountain which are supposed to be in each of the seven Dwipas. 3. The circular mountains which are fancied to surround the annular seas respectively, together with the one which sorrounds the Pushkara Dwipa. (காந்.) நற்குலம், s. A good caste or tribe. 2. An excellent kind. இதுநற்குலதீவிதிராட்சச்செடி. This is a very choice vine. இவன்நற்குலத்தான்--நற்குலத்தோன். He is a man of a high caste, or family. 20)

cṭṭm (p. 157) s. A wooden frame, மரச்சட் டம். 2. Rule, order, regulation, especially written rule, &c., ஏற்பாடு. 3. A copy, commonly a double ola, either written or intended for writing, எழுதுஞ்சட்டம். 4. Exactness, precision, accuracy, neatness, nicety, propriety, திட்டம். 5. Formula, plan, model, delineation, projection, மாதிரிச் சட்டம். 6. Bag in the civet cat, புனுகு சட்டம். (c.) இப்பொழுது புதுச்சட்டமாய் நடக்கிறது. Matters are now ordered according to a new rule. இதுசட்டமாயிருக்கிறது. This is neat and fine. சட்டப்பலகை, s. [prov.] Board frames. 2. A flat ruler. சட்டந்தைக்க, inf. To frame, to put or nail on a frame. சட்டந்திருத்த, inf. To correct writing. (R.) 2. To amend an act, a regulation, &c. சட்டங்கட்ட, inf. To regulate. 2. To appoint one to manage a thing. சட்டதிட்டம், s. Accuracy, preciseness. 2. Code of regulation. (c.) சட்டங்கொழிக்க, inf. [loc.] To talk in a high strain. (R.) சட்டம்பண்ண, inf. [prov.] To legislate, regulate, order, &c. சட்டம்பார்க்க, inf. To inspect the school boy's ola copies. சட்டம்பியார், s. [prov.] A pedagogue, school master, உவாத்தியாயர். சட்டமாய், s. [adverbially.] Handsomely, properly, freely, &c. சட்டமாய்ப் பேசலாம். You may speak whatever you like. சட்டம்பிள்ளை--சட்டாம்பிள்ளை--சட்டம் பிப்பிள்ளை, s. A monitor, an usher. (c.) சட்டவட்டம், s. Accuracy, neatness, fineness, &c. (c.) சட்டவளை, s. [prov.] Cross beams connecting the wall plates. சட்டவாள், s. [prov.] A large saw fixed in a frame. சட்டவிளக்கு, s. [loc.] Rows of lamps in a square frame in a temple, opposite the door, so as to be seen outside. சட்டந்தட்ட, inf. To extract the oil from the dried bag of the civet cat. இருப்புச்சட்டம், s. An iron bar. 2. [prov.] The iron-plate around a wheel. அதிகாரச்சட்டம், s. The regulations, acts, &c., of the Government. தேசசட்டம், s. Law of the country. 62)

putu (p. 324) adj. [before a vowel புத்து.] New, strange, wonderful; [ex பதுமை.] புதுக்கட்டடம், s. A new building. புதுக்கட்டு, s. New institutions, orders, ordinance, establishments, regulations, &c. புதுக்கலம், s. A new pot. புதுச்சரக்கு, s. New merchandise. புதுச்செய்கை, v. noun. New cultivation. புதுச்சேரி, s. A new town. 2. Pondicherry; by French Orthography. புதுத்தண்ணீர்--புதுநீர், s. Freshet, in rivers. புதுத்தரை, s. New-made land. புதுநடை, s. A new style, fashion or mode; strange, unusual or incongruous manners. புதுநாணயம், s. An innovation, something new or strange; often in a bad sense. புதுப்பணம், s. A small coin. புதுப்பழக்கம், s. New habit, usage practice, or fashion. 2. Newly practising--as a novice. 3. New or recent acquaintance or intercourse. புதுப்புதுக்க, inf. [intensitive of புது க்க.] Anew. See புதுக்கு. புதுப்பெண், s. A woman newly married. புதுப்போக்கு, v. noun. A new style of writing or living; a new fashion. புதுமுகனை, s. The beginning of an event, the commencement, immediately succeeding an event, தொடக்கம். புதுவது, appel. n. A new thing-- poetic. புத்தரிசி, s. New rice. புத்துருக்குநெய், s. Newly melted butter. 15)

vaikari (p. 402) s. One of the four kinds of sounds, articulation. See வாக்கு. 2. Accuracy, regulation, திட்டம். (சது.) 3. [also வைகரியகங்காரம்.] One of the three அகங்காரம், that connected with Rajata guna. (சிவ. சித்.) 85)