karunāṭakam (p. 96) s. A country, ஓர்தே யம். 2. The peculiarities of the Canarese people. See கன்னடம். Wils. p. 196. KARNADAKA. கருநாடகம்படித்தவன். A person of rennement, blandishment, a clever, artful man, நாகரீகந்தெரிந்தவன். 148)

kuṟṟm (p. 132) s. Fault; moral or physical imperfection, blemish, defect, deformity. பி ழை. 2. Crime, misdemeanor, guilt, தீங்கு. 3. Impurity; ceremonial or moral defilement--as cause of offence to the deity, of blight to plants, &c., சூதகம். 4. Reproach, stigma, charge, accusation, blame, குறை. 5. Amercement, mulct, fine, அபராதம். 6. (சது.) Sickness, நோய். முக்குற்றம், s. The three kinds of evil, incident to the soul in connexion with births, as darkening the understanding and leading to sin. 1. காமம், sexual desire, lust. 2. வெகுளி, anger. 3. மயக்கம், bewilderment, mental illusion. யாக்கைக்குற்றம், s. The five defects of the body; 1. கொட்டாவி, yawning. 2. நெட்டை, snapping the joints. 3. குறுகு றுப்பு, snoring. 4. கூன்கிடை, lying shrunk up. 5. நட்டுவிழல், nodding. அஷ்டகுற்றம், s. The eight imperfections of creatures. 1. ஞானாவரணியம், ignorance, or want of wisdom. 2. தரி சனாவரணியம், defective perception. 3. வேதநீயம், comprehensibleness. 4. மோக நீயம். subjection to the passions. 5. ஆயு, age, limited duration. 6. நாமம், having a name or describableness. 7. கோத்திரம், parentage, descent. 8. அந்தராயம். liability to impediments and accidents. The opposite of these are peculiar to the deity. See எண்குணம் under குணம். நூற்குற்றம், s. The ten faults or defects in a literary composition. 1. குன்றக்கூறல், a partial statement--saying too little. 2. மிகைபடக்கூறல், redundancy-saying too much. 3. கூறியதுகூறல், tautology--repetition. 4. மாறுகொளக்கூறல், inconsistency--contradictory statements. 5. வழூஉச்சொற்புணர்த்தல், the employment of improper or inappropriate words and terms. 6. மயங்கவைத்தல், obscurity, mystification. 7. வெற்றெனத்தொடுத்தல், emptiness, barrenness. 8.மற்றொன்றுவிரித்தல், digression--introducing another subject. 9. சென்றுதேய்ந்திறுதல், gradual loss of vigor and tone. 1. நின்றுபயனின்மை, useless statements; verbosity; bombast. இமைக்குற்றங் கண்ணுக்குத்தெரியாது. The eye does not see the defect of the eyelashes; i. e. one's own errors, and those of his family and friends, are unnoticed. குற்றங்கடிய, inf. To avoid guilt. குற்றங்களைய, inf. To free from errors. குற்றங்காட்ட, inf. To expose faults. குற்றங்காண, inf. To find fault. 2. To blame, to be blameable, &c. குற்றஞ்சாட்ட--குற்றஞ்சுமத்த--குற் றப்படுத்த--குற்றமேற்ற, inf. To conviet, charge with a fault or crime; to accuse. அவன்மேற்குற்றஞ்சுமத்து. He has been found guilty. குற்றஞ்சாராதவன், s. An innocent man. குற்றஞ்செய்ய--குற்றம்பண்ண, inf. To commit a fault; to perpetrate a crime; to do wrong, &c. குற்றஞ்சொல்ல, inf. To accuse, criminate, blame, censure, charge with fault; to impeach. 2. To object, gainsay. 3. To criticize; to be hypercritical, censorious, captious; to expose faults. குற்றத்தைமறைக்க, inf. To deny a crime; to hide a fault. குற்றந்தீர்க்க--குற்றம்பரிகரிக்க, inf. To correct faults, to free from faults; to expurgate, exculpate, absolve. குற்றந்தெரிக்க, inf. To exhibit faults; to criticize, to sift--as a literary production. குற்றப்பட, inf. To be in fault; to be found guilty, criminal, blameable. குற்றப்பாடு, v. noun. The state of being in fault; accusation, imputation. குற்றம்பார்க்க--குற்றம்பிடிக்க, inf. To find fault, to be censorious. குற்றம்பார்க்கிற்சுற்றமில்லை. Censoriousness destroys friendship. குற்றமில்லான்--குற்றங்களில்லான், s. Argha--as an immaculate being, அருகன். 2. Any holy being; an innocent person. குற்றமிறுக்க, inf. To pay a fine. குற்றம்பாராட்ட, inf. To exaggerate one's faults; to magnify guilt; to dwell too much upon one's faults. குற்றம்பொறுக்க, inf. To pardon, to forgive, to bear with faults. குற்றம்போட, inf. To impose a fine; to mulct. குற்றம்வாங்க, inf. To impose a fine. குற்றவாளி, s. A criminal, a malefactor, a culprit. 2. One convicted of crime. 3. A delinquent, an offender. கைக்குற்றம், s. Mistakes of the hand. See கை. 56)

cantati (p. 159) s. A son, மகன். 2. Offspring, progeny, issue, பிள்ளை. 3. Race, family, lineage, pedigree; generation as limited to a family or tribe, descent, succession, வமி சம். 4. Descendants, posterity, சந்தானம். W. p. 888. SANTATI. சந்ததிக்கழகு வந்திசெய்யாமை. It is an ornament to a family that there be no case of barrenness in it. சந்ததிதழைக்க. May you be blessed with children. சந்ததியார், s. Descendants. சந்ததிவழி, s. Lineage, a line of descendants. 80) *

cūtakam (p. 200) s. Birth, delivery, பிறப்பு. 2. (c.) Uncleanness, ceremonial impurity of a woman from catamenia, மகளீர்தொடக்கு. W. p. 94. SOOTAKA. 3. Ceremonial impurity of a person from the death of a relative, rendering him incompetent to perform certain rites; that from the father's side being greater, the mother's less, மரணசூதகம். 4. Ceremonial uncleanness in general, as of a person, house, clothes, &c., from a death, from menstruation, childbirth, miscarriage, touching a corpse or carcass; from shaving; contact of the finger, &c., with the spittle or any part of the mouth; touching one of low caste, or bathing in a tank of his village; or weeping, lamenting, &c., for a deceased acquaintance, தீட்டு. 5. Oldness, antiquity, பழமை.--Note. According to some, the causes of ceremonial impurity are five, viz.: 1. சனனாசூசம், or சாதகாசூசம், childbirth. 2. மரணாசூசம், or மிருதாசூசம், death. 3. சண்டாளநீரிற்றோய்தல், bathing in the waters used by low castes. 4. சுராபானம்பண்ணல், drinking toddy or ardent spirits. 5. பொய்கூறல், lying. The last seems but little regarded, also the fourth by many. Instead of the last three, the following are named by some; இருது சூதகம், menstruation. உச்சிட்டசூதகம், being spitten upon. சண்டாளபரிசசூதகம், contact with one of low caste. சூதகக்காரன், s. One ceremonially impure. சூதகக்காரி--சூதகஸ்திரி, s. A woman ceremonially unclean, by catamenia, or otherwise. சூதகக்கிராணி, s. A disease attending the childbirth, from wind or flatulency. சூதகங்கழிக்க, inf. To remove impurity by the prescribed means. சூதகங்காக்க, inf. To keep from society, abstain from venery, from shaving. &c., after a death, till the performance of the funeral rites. சூதகசன்னி, s. A disease of females from sexual intercourse during menstruation. See சன்னி. சூதகத்துக்குடையவர்கள், appel. n. Heirs of one deceased. சூதகமலடு, s. One of the six forms of barrenness. See மலடு. சூதகமாக, inf. To have the monthly course as a woman. (c.) சூதகமுட்டு, s. Suppression of the menses. See கருப்பசூலை under கர்ப்பம். சூதகவாயு--சூசிகாவாயு, s. Hysterics, &c.--from irregularities of the monthly course, and other complaints connected with pregnancy. (c.) 5) *

niṣpalam (p. 277) --நிட்பலம், s. Fruitlessness, barrenness, impotence, அவம். 2. Unprofitableness, பயனின்மை. W. p. 482. NISHP'HALA. 2) *

pacu (p. 289) s. A cow, பெண்பசு. [the most common usage in Tamil.] 2. A bull, எருது. 3. Taurus of the Zodiac, இடபஇராசி. 4. A living creature, சீவனுடையது. 5. A sacrificial ram, யாகத்துக்குரியஆடு. 6. Any animal, for sacrifice, மிருகம். 7. The soul, a sentient being or principle united with a body, or not; one of the three eternal uncreated principles called பசுபதிபாசம். W. p. 52. PASU. பசுத்தோல்போர்த்துப்புலிப்பாய்ச்சல்பாய்தல்..... Putting on a cow's skin and leaping like a tiger; i. e. assuming mildness, and using ferocity. தன்னைகொல்லவருகிறபசுவைத்தான்கொன்றால்தோ ஷமில்லை. It is not a sin to kill a cow in self-defence. பசுகரணம், s. Faculties of the soul. பசுக்காத்தல், v. noun. One of the six occupations of Vaisyas; the care of flocks. See தொழில். பசுக்காவலர், s. [pl.] Cowherds--the caste, இடையர். 2. Any of the three divisions of the Vaisyas. பசுஞானம், s. Nature, capacity or faculties of the soul. 2. Spiritual knowledge of the second degree, as distinguished from பதிஞானம் and பாசஞானம்; the former only being sufficient for salvation. 3. Limited knowledge of the soul as acquired by the senses. 4. The mode of existence of the soul, being itself intelligent, but subject to non-intelligence, by its moral evil, and connexion with matter. காவேரிக்கரைப்பசுபோல்அலைகிறான். He wanders like a cow on the banks of the Kavery--discontented. பசுத்தக்காளி--பசுவின்தக்காளி, s. A shrub, ஓர்தக்காளி, Physalis. பசுத்துவம், s. The nature, properties, &c., of the soul, ஆன்மதத்துவம். பசுநா, s. The பிராய் tree, (lit.) cowtongue-leaved. பசுநாகு, s. A female calf, a young cow, a heifer. பசுபதி, s. (St.) Siva, as lord of souls, சிவன்; [ex பதி, lord.] பசுபதிபாசம், s. The soul, deity and illusion or மாயை. See திரிபதார்த்தம். பசுபாசம், s. The entanglement of the soul with the body. பசுபாவம், s. Sins against creatures, as murder and cruelty, in distinction from sins against God, உயிர்ப்பாவம். பசுபுண்ணியம், s. Meritorious deeds for the benefit of creatures. பசுப்பட்டி-பசுமாட்டுப்பட்டி, s. A cowfold. பசுமந்தை, s. A herd of cows, பசுக் கூட்டம். பசுமாடு, s. A cow. பசுமுன்னை, s. A tree, a variety of Permna integrifolia with small leaves. பசுமோர், s. Butter milk, whey of cow's milk. பசுவதி, s. [prov.] A good natured person, gentle as a cow; [ex வதி.] பசுவதை, s. (St. கோவத்தி.) Slaughter of a cow, regarded as a great crime. பசுவன், s. [prov.] A rennet bag. பசுவின்கன்று, s. A calf. பசுவின்தயிர், s. Curds of Cow's milk. பசுவின்நெய்--பசுநெய், s. Cow's ghee. பசுவுக்குவாயுறைகொடுத்தல், v. noun. Feeding a cow; one of the thirty-two meritorious deeds. 45)

pūṉai (p. 331) s. [poet. பூஞை.] A cat.--For கடு வன்பூனை, காட்டுப்பூனை, புழுகுப்பூனை, பெட்டைப் பூனை, see these words. (c.) பூனைசீறுதல். Hissing of a cat in anger. பூனைகுறுக்கேபோகின்றது. The cat comes across the road, considered a bad omen. பூனையழுதல். Mewing of a cat. பூனையுறுமுதல். Growling of a cat. பூனைபால்குடிப்பதுபோலே. As a cat [shutting its eyes] drinks the milk; i. e., one shutting his own eyes to his faults, thinks them hidden from others. பூனைக்கச்சி, s. An herb, ஓர்செடி. (Old Dic.) பூனைக்கண், s. Eyes like a cat. 2. A gem, cat's eye, பூனைக்கண்வைடூரியம். பூனைக்கண்ணன், s. [fem. பூனைக்கண் ணி.] A man with cat-like eyes. பூனைக்கண்புருடராகம்--பூனைக்கண்வை டூரியம், s. A gem. See பூனைக்கண், 2. பூனைக்கழற்சி, s. A species of கழற்சி, a grey colored creeper. பூனைக்கழற்சிக்கொட்டை, s. Seeds of பூனைக்கழற்சி, used medicinally. பூனைக்காஞ்சொறி, s. A kind of nettle, Tragia cannabina. பூனைக்காய்ச்சி, s. An empty or blasted ear, or crop. பூனைக்காய்வேளை, s. A shrub; Galega villosa. பூனைக்காலி, s. A perennial climbing plant, whose root is used in choleramorbus, ஓர்செடி, Dolichos pruriens, L. பூனைக்கீரை, s. A plant, ஓர்கீரை, Ipomia pestigridis. பூனைக்குட்டி, s. A kitten. பூனைச்சம்பந்தம், s. The grasp of Deity on the soul. See சம்பந்தம். பூனைத்திசை, s. south-east, தென்கிழக்கு. See திசை. பூனைபோலேயிருக்க, inf. To act with affected humility. பூனைப்பிடுக்கன்--பூனைமடி, s. A kind of herb, ஓர்செடி, Crotalaria nummularia. பூனைமயிர், s. Grey hair in men, like the cat. 2. As பூனைக்கழற்சி plant. பூனைவணங்கி, appel. n. The குப்பை மேனி plant; (lit.) cat worshipped.

mlṭu (p. 345) s. [as adj. மலட்டு.] Barrenness, பாழ். 2. A barren beast, வித்தில்லாத விலங்கு. (c.) அறுவகைமலடு. Six kinds of barrenness in women. They are: 1. வாதபித்த மலடு, sterility from bad humors; 2. கிருமிமலடு, by worms in the uterus; 3. சீதமலடு, by mucus; 4. வாயுமலடு, by flatulency; 5. சூதகமலடு, from hysterics; 6. துன்மாமிசமலடு, from fungus formations. மலடன், s. [fem. மலடி.] One incapable of procreation. மலடிமாந்தம், s. A disease in children. மலட்டுப்புழு--மலட்டுப்பூச்சி, s. A worm said to be in a barren womb causing sterility. மலட்டுமாடு, s. A barren cow. 20)

mōkam (p. 368) s. Fierce, ungovernable lust, lasciviousness, காமம். 2. Desire, affection, ஆசை. 3. Confusion of mind, bewilderment, fainting, உன்மத்தம். See under பகை, உட்பகை 6., also மாயை 5. and பஞ்சபாணா வஸ்தை. W. p. 676. MOHA. 4. [in comb.] Barrenness. See அமோகம். மோகம்முப்பதுநாள்ஆசைஅறுபதுநாள். Venereal appetite continues thirty-days, desire for sixty; [after marriage.] prov. அவனுக்கதின்பேரிலேமோகம். He lusts after it. மோகஇச்சை, s. Libidinous desire. மோககவனம், s. Passionate desire, libidinous inclination; [ex கவனம்.] மோகங்கொள்ள, inf. To grow libidinous. மோகந்தீர, inf. To gratify lust. மோகர், s. [pl.] Painters as fascinating people by their work, சித்திரக்காரர். மோகலீலை, s. Lascivious behaviour. See லீலை. மோகவியாபாரி, s. A lascivious person, காமவிகாரி. மோகன், s. Kama, the Hindu cupid, மன்மதன். (சது.) மோகாந்தகாரம், s. Mental darkness caused by sensuality. 5)

vṟṭu (p. 380) s. [gen. வறட்டின்.] Dryness, meagerness, வறண்டது. 2. (met.) Barrenness, sterility, மலடு; [ex வறள்.] வறடன், s. [fem. வறடி.] A very lean man. 2. An impotent man, as மலடன். வறட்டு, adj. Barren; sterile. வறட்டாடு. A barren sheep. வறட்டுமாடு. A barren cow. 12)