kṭu (p. 87) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To throb--as from a sting, venomous bite, the prick of a thorn, tooth-ache, விரு விருக்க. 2. To ache--as with colic, dysentery, &c.; to have pain as the leg from walking; the shoulders or head from carrying a load; the mouth from speaking; the arm from writing, &c., உளைய. 3. To be seasoned too highly, or otherwise spoiled--as curry, commonly, கடுகடுக்க. 4. (p.) To be like, to resemble, ஒக்க. 5. To be in doubt, or uncertainty, to hesitate, ஐயுற. 6. To be angry, impatient, fretful, கோபிக்க. 7. To pass swiftly, விரைய. கடுத்தபின். When (the king) suspects. (குறள்.) கடுத்துப்போனதண்ணீர். Bad water, water unpleasant to the taste. அடுத்ததுகாட்டும்பளிங்கேபோல்நெஞ்சங்கடுத்ததுகா ட்டுமுகம். The face indicates the resentment of the heart, as the mirror reflects the shape of things placed before it. ஊமன்கண்ணிலாதவற்குரைத்தலுங்காண்டலுங்கடுக் கும். It is as if a blind man saw a thing which a dumb man told him to look at. கடுவரைநீரிற்கடுத்துவரக்கண்டு. Seeing it coming as rapidly as the impetuous mountain torrent-- (வெண்பாமாலை.) கடுத்துப்பேச, inf. To speak harshly. கடுப்ப, inf. Used as a particle of comparison--as பிள்ளைகடுப்பப்பிணம்பிறங்க, the bodies (of those who fell in battle) appeared (to move their dying limbs) like infants. (வெண்பா.) கடுத்தல், v. noun. Doubt, ஐயம். 2. Wrath, கோபம். 3. Vehemence, வேகம். 4. Comparison, உவமை. (p.) கடுப்பு, v. noun. Pains, throbbing, throe, எரிவு. 2. Anger, displeasure, impatience, peevishness, சினம். 3. Speed, rapidity, impetuosity, great haste, வேகம். அவருடையகடுப்பெல்லாமாறிப்போயிற்று. His peevish arrogance is now all gone (his means being reduced). கடுப்பிறக்குதல், v. noun. Reducing one's pride, arrogance. கடுப்புக்கழிச்சல், s. A painful dysentery. கடுப்புச்சூடு, v. noun. Cauterizing oxen after castrating as a counteroperation to promote healing. கடுப்பெடுத்தல், v. noun. Being in pain, aching. 2. Reducing one's pride, arrogance. வாதக்கடுப்பு, s. Rheumatic pains in the limbs. நீர்க்கடுப்பு, s. Dysury, strangury. மூலக்கடுப்பு, s. Dysentery, tenesmus. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Griping of the bowels. மனக்கடுப்பு, s. Indignation, resentment. 72)

kācu (p. 103) s. Several kinds of coin, cash, money, specie, பணம். 2. Twelfth part of an anna, சிறுகாசு. (c.) 3. (p.) Gold, பொன். 4. Gems, precious stones, மணிப்பொது. 5. Necklaces of gems, மாதரணிவடம். 6. Phlegm, கோழை. 7. Defect, fault, குற்றம். 8. A term in prosody applied to a foot ending in two short syllables, வெண்பாவிறுதிச்சீருளொன்று. காசடிக்க, inf. To coin, mint. காசுகட்டுதல், v. noun. Playing a game with copper coins. காசுக்கடை, s. A money-changer's shop. காசுக்கடைக்காரன், s. One who changes money, a money-changer. காசுக்கட்டி, s. [prop. காய்ச்சுக்கட் டி.] The juice of young cocoanuts inspissated. காசுக்காரன், s. A money-changer. 2. A rich man. காசுமண், s. Red ochre, so called by fishermen. காசுமாற, inf. To be current--as coin. காசுமாற்ற, inf. To change money, &c. காசுமுத்திரை, s. The impression on a piece of money. பொடிக்காசு, s. Small piece of copper coin. செம்புக்காசு, s. Copper coin. சல்லிக்காசு, s. Small pieces of copper coin. வெள்ளிக்காசு, s. Silver coin. 2. Several kinds of silver coin. ஆட்காசு--ஆனைக்காசு--குதிரைக் காசு, s. Names of different kinds of coin, so called from severally bearing the impression of a man, an elephant, and a horse. பொற்காசு, s. A small kinds of gold coin. சான்றான்காசு--சாணாரக்காசு, s. A name of the பொற்காசு, said to have been invented or coined by one of the சான்றார் caste. 55) *

cimpu (p. 185) s. [vul.] A small splinter, flake, fibre, &c.; a splint rising on a smooth surface of wood or metal; also a hang nail, சிராய். 2. A chip, a flake from beaten iron, any small mass breaking off in flakes, scales, chips, &c., இரும்புத்துகள். 3. Fibre, நார். 4. Bambu-slits, or laths, மூங்கிற்சிம்பு. 5. A twig, young stalk, இளம்விளாறு. See சிலும்பு. (c.) சிம்புபறக்க--சிம்பெழும்ப, inf. To rise, as a splinter, a fibre, &c. (c.) சிம்புதெறிக்க, inf. To break into small flakes, splinter. சிம்புவெடிக்க--சிம்புவிட, inf. To shoot forth as young stalks. (c.) ஒருசிம்புப்புகையிலை, s. [prov.] A small piece of tobacco. 2. A single piece of tobacco from a bundle. (c.) சிம்புசிம்பாய்ப்போக, inf. To splinter, to be rent in pieces. 2. To be rent--as clothes; to be torn in tatters. 19)