kiṭukiṭu (p. 109) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [vul.] To tremble, totter, shiver with cold; to shake--as a loose wall, &c.; to be rickety, நடுங்க. 2. To chatter--as the teeth with cold, பல்லோடுபல்லறைய. 3. To sound --as a thing loose, or the rolling of a carriage, ஒலிக்க. அவர்கிடுகிடுத்துப்போனார். He totters with age; he trembles with fear; he shivers with cold, &c. கிடுகிடுத்திருக்க, inf. To tremble, to shake with fear or cold. கிடுகிடு, s. Tremor, நடுக்கம். கிடுகிடாய்மானம், s. Tremor, அதிர்ச்சி. கிடுகிடெனல், v. noun. Sounding, &c., trembling, &c., ஒலிக்குறிப்பு. கிடுகிடென்றசைய, inf. To be loose-as a tooth; to tremble and shake. 11)

kuṭai (p. 117) s. Umbrella, parasol; canopy --as one of the twenty-one symbols of royalty and victory, ஆதபத்திரம். 2. The knob of a sandal, பாதகுறட்டின்குமிழ். 3. A tree with very large thorns, the குடைவேல், Mimosa, L. 4. The dance of Skanda, குமரனாடல். குடைகவிக்க--குடைபிடிக்க, inf. To bear an umbrella. குடைக்காம்பு, s. See under காம்பு. குடைக்காரன், s. An umbrella-bearer. குடைநிழற்ற, inf. To afford shade--as an umbrella. குடைக்காளான், s. A kind of mushroom, ஓர்காளான். குடைக்கொள்ள, inf. [prov.] To rise in a body--as milk over the fire, as some cakes in frying, &c. 2. To rise or be puffed up--as a cloth, &c. 3. To capsize, to be upset--as a cart. குடைச்செவி, s. Ears pricked up and bent forward--as those of an elephant, tiger, horse, &c., in attack, surprise, or rage, குடைக்காது. குடைப்பனை, s. Talipot Fan-palm, தாலபத்திரப்பனை, Corypha umberaculifera, L. குடையாணி, s. A pin or nail with a round head--as distinguished from சடையாணி. வெண்கொற்றக்குடை, s. The white canopy of royalty--as a symbol of victory. 14)

kolukolu (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become loose, disjointed, rickety, deranged in its parts, &c., கழல. (c.) 2. [loc.] To moulder, crumble into dust --as a dead body. 3. To be defeated in argument, &c., தோல்வியடைய. எலும்பெல்லாங் கொலுகொலுவாய்த் தெரிகிறது..... The bones all stick out. கொலுகொலுப்பு, v. noun. Becoming loose, disjointed. கொலுகொலுவெனக்கழல, inf. To become loose, or disjointed. 106)

citṭi (p. 182) s. A kind of cricket that shrieks in trees at night, சில்வண்டு. 2. [ex சிதடு.] An ignorant person, அறிவிலி. 3. A blind person, குருடி. (p.) 19)

cimili (p. 185) s. A man's lock of hair, குடுமி. 2. A string or net work for suspending a pot, உறி. 3. A kind of cricket, the சிள்வண் டு. 4. A shrub, பூளைச்செடி. (சது.) (p.) 8)

cil (p. 186) s. Sound, noise, ஆரவாரம். 2. Any thing flat, a circle, a wheel, a roundish piece of gold on the head, &c., வட்டமானது. 3. [prov.] The flat, round stone, or seed of a sea plant. (See கடற்சில்.) 4. A spectacle glass, கண்ணாடிச்சில். 5. A patch, a piece inserted, &c., சிலைச்சில். சில்லோதி. A lock of hair with the round piece of gold. (நைட.) சில்வண்டு, s. [prop. சிள்வண்டு.] A kind of cricket that makes a buzzing, unpleasant sound. (c.) 81)

cilli (p. 186) s. A hole in a tile, a pot, or any vessel, இல்லி. 2. [ex சில்.] A species of cricket, சிள்வண்டு. 3. A carriage wheel, தேருருளை. 4. A circle, வட்டம். 5. A kind of pot-herb, சிறுகீரை. (சது.) 6. [prov.] Small pieces, shivers--as சல்லி. சில்லிக்காது, s. A bored-ear; oppos. to தொள்ளைக்காது. (R.) சில்லிக்குடம், s. A pot with holes-as இல்லிக்குடம். சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. (c.) சில்லிமூக்குடைய, inf. To be hurt in the nose. சில்லிவாயன், s. [prov.] One who divulges secrets; (lit.) leaky mouthed. 92)

cillikai (p. 186) s. A kind of cricket, சிள் வண்டு; [ex சில்.] 2. Cloth, சீலை. 3. Superfine cloth, நல்லாடை. (சது.) 93)

cillai (p. 187) s. A kind of cricket, சிள்வண்டு. (நிக.) (Compare சில்லி.) 2. [prov.] A wicked and libidinous woman, தூர்த்தை. 6)

ciḷvṇṭu (p. 189) s. A kind of cricket living in trees, and making a very loud, shrill noise. See சில்வண்டு. 13)

cuṭr (p. 193) s. Light, brilliance, brightness, lustre, ஒளி. (c.) 2. The sun, சூரியன். 3. The moon, சந்திரன். 4. Fire, நெருப்பு. 5. A burning lamp, விளக்கு. 6. The flame of a candle, தீச்சிகை. (சது.) சுடர்விளக்காயினுந் தூண்டுகோல் ஒன்று வேணும். Though a lamp burn brightly, it will need a wick-pricker, i. e, the best require stirring up. சுடரெறிய, inf. To radiate, gleam, sparkle--as some precious gems. சுடரெண்ணெய், s. Drops of burning oil from a lamp. 2. Oil burnt in drops for medicinal purposes. 3. Margosa oil extracted by fire. சுடரோன், s. The sun, சூரியன். சுடர்கால, inf. To emit rays--as the sun. (p.) சுடர்க்கடை, s. Fire fly, மின்மினி. (p.) சுடர்க்கொடி, s. Incense of burnt camphor, ஆரதிகர்ப்பூரம். சுடர்ச்செலவு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into two equal parts, for casting nativities. See இலக்கி னம். சுடர்த்தகழி, s. A small candelabria. சுடர்நிலை, s. A candlestick, விளக்குத் தண்டு. (p.) சுடர்மழுங்க, inf. To grow dim as the sun or moon in an eclipse, or when overcast. 2. To become dim as a lamp. சுடர்மௌலியர், s. The Devas, or supernals, as radiantly crowned with divine gems, or a halo of glory, வானோர். சுடர்விட--சுடர்விட்டெரிய, inf. To burn brightly or cast a long flame, as a lamp. (c.) சுடர்விழ, inf. To drop, as burning flames from a lamp. சுடர்விழுத்த, inf. [prov.] To cause burning oil to fall in drops by setting fire to a cloth suffused with it. சுடர்விழியோன், s. Virabadra, a form of Siva, வீரபத்திரன். முச்சுடர், s. The sun, moon and fire, as representing the three eyes of Siva, சூரியசந்திர அக்கினி. சொரூபானந்தச்சுடர், s. An epithet of deity. See சொரூபம். 23)

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. a. To surround, encompass, environ, encircle, envelope, சூழ. 2. To wind about, enwrap, wreathe, பாய்முதலியனசுற்ற. 3. To twine about, சுற்றிப்படர. 4. To dress one's self, invest, to gird, சீலைசுற்ற. 5. (in cant usage.) To circumvent, get by trickery, வஞ்சிக்க. 6. To whirl, twirl, brandish, சுழற்ற. (c.) எல்லாவற்றையுஞ்சுற்றிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has stolen every thing. என்னைவந்துவந்துசுற்றுகிறான். He continues to come around me, (importuning.) காலைச்சுற்றினபாம்புகடியாமல்விடாது. The snake, coiled around one's foot will not leave without biting; i. e. evil contact will bring injury. சுற்றிக்கட்ட, inf. To wind round and tie, to gird; girt. 2. [prov.] To make the curls of a letter in writing. 3. To wrap a cloth, &c. round the head or body. 4. (fig.) To fabricate, form a conspiracy. 5. To bribe. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To coil round a thing or person--as a snake. &c. 2. (fig.) To extort money, &c., by stratagem, &c., வஞ்சித்தெடுக்க. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To entangle, 2. To intwine the hand in one's lock of hair. 3. To take hold of a person, apprehend him. See சுற்று, v. n. சுற்றிப்போட, inf. As சுற்றிக்கொள்ள, 2. சுற்றியெறிய, inf. To sling round and throw. சுற்றிலை, s. The wrapper or outer leaf of a cigar. சுருட்டுச்சுற்றுமிலை. சுற்றிவலிக்க, inf. [prov.] To extort by stratagem. See சுற்று, v. n. சுற்றிவளைக்க, inf. To surround, environ. 2. To lead round the oxen in the threshing floor. சுற்றிவளைத்துகொண்டுவர, inf. To go round one another as wrestlers watching to grip, or as in prison-bar. சுற்றல், v. noun. Enwrapping, encircling, &c. கோழிசுற்றிவிட, inf. To wave a new bought hen three times round the fire place to domesticate her and prevent her from running away. (c.) கடுக்கன்சுற்ற, inf. To wind an earring (with gold wire.) தலைப்பாசுற்ற, inf. To wrap a turban round the head. 113)

cuḷḷuppūcci (p. 198) s. [prov.] A cricket, ஓர் வண்டு. Compare தெள்ளுப்பூச்சி. 92)

cuvrkkōẕi (p. 197) s. An insect which makes a shrill noise, a cricket, ஒர்வண்டு. (c.) 36)

tūṇṭu (p. 253) கிறேன், தூண்டினேன், வேன், தூண்ட, v. a. To trim a burning lamp, விளக்குத்தூண்ட. 2. To excite, incite, instigate, stir up, as the fire, எழுப்ப. 3. To cause to go, impel; to drive a horse in a vehicle, to despatch; to propel arrows, &c., to send a person, செலுத்த. (சது.) 4. To remind, call the attention, suggest, bring to notice by word, signal or otherwise, நினைப்பூட்ட. (c.) தூண்டாவிளக்கு, s. A kind of lamp that supplies itself with oil, and needs not constant trimming. தூண்டிக்காட்ட, inf. To explain. 2. To show one his faults, to upbraid. 3. As தூண்டிக்கொடுக்க. தூண்டிக்காட்டாதே. Upbraid not others. தூண்டிக்கொடுக்க, inf. To remind one of something forgotten. 2. To enable a man to get at the point in a dispute. 3. To expose a crime to one's notics. 4. to slander. தூண்டிப்பிடிக்க, inf. To hold up or magnify little faults; commonly in a bad sense. தூண்டிவிட, inf. To trim a lamp. 2. To excite, incite. 3. To remind one of, to bring to notice. தூண்டுகுச்சி, s. A pricker, for stirring a lamp. தூண்டுகோல், s. As தூண்டுகுச்சி. 2. (fig.) A remembrancer, reminder, one who suggests, &c. தூண்டல்-தூண்டு-தூண்டுதல், v. noun. Exciting, rousing. 21)