aẕuku (p. 32) கிறது, அழுகினது, ம், அழுக, v. n. To rot, putrify, decay, corrupt, பத னழிய. 2. To be raw as sores, ulcers, &c. புண்ணழுக. அழுகல், s. Rotten fruit, &c., anything rotten or putrified, அழுகினது. அழுகிக்கெட்டுப்போதல், v. noun. Decaying gradually. அழுகுசப்பாணி, s. A sore on the hands or feet--supposed to be from the lick of a poisonous reptile--causing the flesh to putrify and drop off by little and little, ஓர்விடநோய். 2. The poisonous reptile causing the sore, அழுகு சர்ப்பம். அழுகுசர்ப்பம், s. The name of a reptile whose lick is supposed to be poisonous, ஓர்விஷசெந்து. அழுகுணி, s. A kind of eruption, chiefly about the ears, ஓர்கரப்பன். 13)

ākkirantitam (p. 36) s. [prop. ஆஸ்கந்தி தம்.] One of the five paces of a horse-trotting, குதிரைவிரைவுநடை. Wils. p. 126. ASKANDITA. 7) *

ukku (p. 59) கிறது, உக்கினது, உக்கும், உக்க, v. n. To rot, decay, moulder, perish, உக் கிப்போக. 2. To dread, fear, பயப்பட. உக்கதலமணியுரகரரசற்கென்றால். If the king of serpents which inhabits the abyss be shocked-துக்கத்தினாலுக்கிப்போனான். He is wasted with grief, he is pining away. உக்கினமரம், s. A worm-eaten tree, or rotten timber. உக்கல், s. [vul.] Rottenness, putridity, பதனழிவு. 2. Any thing rotten or perished, உளுத்தது. 25)

kẕuttu (p. 98) s. The neck of a person, brute, thing, &c., கண்டம். கழுத்தடி, s. The lower part of the nape of the neck, தோண்மேல். கழுத்தறுக்க, inf. To cut the throat, to server the wind-pipe. முன்விட்டுப்பின்னின்றுகழுத்தறுக்கலாமோ...... Would you bid one take precedence and then cut his throat? ஒருவன்கழுத்திலேகட்டிவிட. To devolve unpleasant consequences on another. 2. To attribute a crime or blame to a person. 3. To impose on another unsaleable goods, or a woman ineligible for marriage. கழுத்திடுகயிறு, s. Halter for a beast. கழுத்திருத்த, inf. To have the neck pressed down with a heavy load. (c.) கழுத்திலேகயிறுபோட, inf. To threaten self-immolation for the purpose of recovering debts, &c. 2. To be very treacherous, insidious, perfidious. (c.). கழுத்துக்குட்டை, s. A neckcloth, a cravat. (c.) கழுத்துக்கொடுக்க, inf. To lay down the neck for another on the block, to subject one's self to inconvenience or danger. 2. To expose one's life by a commission of crime. 3. To submit to the yoke as bullocks. கழுத்துச்சந்து, s. The joint of the neck. கழுத்துச்சுளுக்கு, s. Straining of the ligaments of the neck by violent turning of the head. கழுத்துத்திருக, inf. To wring off the head of a fowl, &c. 2. To throttle, twist the head. கழுத்துநெடியபானை, s. A longnecked pot. கழுத்துப்பட்டிகை, s. A collar, a cape. கழுத்துப்பட்டை, s. The collar of a cloak. கழுத்துப்பருத்திருக்க, inf. To have a thick neck. கழுத்துப்பொருத்தம், s. One of the ten பொருத்தம் for marriage, மணப்பொருத்தம் பத்திலோன்று. (c.) கழுத்துமுறிக்க--கழுத்தைமுறிக்க, inf. To break the neck--spoken of the power, &c., of demons. வேண்டாமென்றுகழுத்தைமுறிக்கிறான். He absolutely refuses, it is very repugnant to his feelings, &c. கழுத்துவெட்டி, s. A cut-throat, a betrayer, an assassin. (c.) கழுத்தூட்டி, s. The throat. (p.) கழுத்தேறுதண்டம், s. Aggravated or very heavy punishment. கழுத்தைநெரிக்க, inf. To throttle one. கட்டுக்கழுத்தி, s. A married woman. 81)

kukai (p. 114) s. A pit or hole in the ground, அளை. 2. A cave, a cavern, a mountain cavern, a grotto, மலைக்குகை. Wils. p. 294. GUHA. 3. A hermit's cell, முனிவரிருப்பிடம். 4. A crucible, a melting or fining pot, பொ ன்முதலியவுருக்கும் பாத்திரம். 5. Cellar or subterraneous-walled room for the silent ascetic, and serving for a place of sepulture after his death, when he is placed in it in a sitting posture, சமாதியறை. குகைச்சட்டி, s. A kettle. (Rott.) குகைப்புடம், s. The fining of metal in a crucible. குகையில்வைத்தூத, inf. To melt metal in a crucible. 11)

kuṭl (p. 116) s. Bowels, entrails, intestines, garbage, குடர்--Note. இரைக்குடல், கல்லுக்கு டல், சிறுகுடல், தீனிக்குடல், பெருங்குடல்மணிக் குடல், மலக்குடல்--are different kinds of குடல் (See those words.) 2. A kind of fungous matter in the hollow of gourds, &c. காய்குடல். 3. Pith in the body of trees, மரக்குடல். 4. Streaks running down the interrior of plantains and other fruits, பழக்குடல். குடலதிருகிறது. The bowels tremble. குடலுங்கூந்தலுங்கொண்டதுகோலம். The bowels and the hair must be treated as accustomed. குடலழுகினபூசனிக்காய். A pumpkin, the internal part of which is rotten. குடல்கொழுத்தது. The bowels are grown fatty; causing a bad appetite--also exciting pride. குடலெரிகின்றது. The bowels are yearn. குடலேறிக்கொண்டுது. The bowels are twisted or deranged--as by assuming an unnatural position. குடலொட்டிக்கழிய. To have a flux from noxious matter in the bowels; to have a severe and copious discharge at stool. குடலேற்றம், s. Twisting or derangement of the bowels, See ஏற்றம். குடல்மாலை, s. The folds or turnings of the bowels. குடல்வலி, s. Aching pains in the bowels, caused often by continued hunger. குடல்வாதம், s. A disease causing flatulency and frequent watery discharges. குடல்கவ்வு, s. The omentum, caul. குடற்பிரிவு, v. noun. [prov.] A dislodgment of the bowels. குடற்புரை, s. The orifice of the bowels. குடற்பை--குடற்போர்வை, s. The womb, uterus. குடலறவோட, inf. To run very fast so as to cause the bowels to pant; lit. loosen or part. குடலைப்பிடுங்க, inf. To draw out the entrails. 2. (metoph.) To heave, retch, nauseate. குடல்காய்தல், v. noun. Drying of the intestines--being without food: starving. 31)

kuṭvu (p. 116) s. Dance of skanda, குமரனா டல். 2. [ex குட, crooked.] Crookedness, bent, வளைவு. 3. [local.] A cave, a grotto, குகை. 35) *

kuḷkuḷeṉ (p. 130) --குளகுளத்துப்போ க, inf. To grow soft--as jaggery; to become pulpy, rotten or putrid, நெகிழ்ந்துகெட் டுப்போக. குளகுளென்றுபோகும். It will become soft. குளகுளென்றழுகிப்போயிற்று. The fruit is grown rotten. 2)

kuḷukuḷukk (p. 131) inf. v. n. [vul.] To become pale, sallow, wan and bloated--as in jaundice, &c.; to become weak through a morbid state of body, சோகைபற்ற. 2. [prov.] To become rotten, putrid--as fruits, அழுகிப்போக. அவன்முகங்குளுகுளுத்திருக்கிறது. His face is swollen. குளுகுளுப்பை, v. noun. The state of being pale and bloated in countenance; a kind of jaundice, ஓர்நோய். 13)

kepi (p. 138) s. (Tel. ுஹ.) A cave, cavern; den, grotto, மலைக்குகை. 19) *

kottai (p. 146) s. [vul.] Decay, rottenness, cariousness, blemish, சொத்தை. கொத்தைநூல், s. Cotton yarn with particles of the pod adhering to it. கொத்தைப்பல், s. Carious teeth. கொத்தையாராய, inf. To examine cloth in order to pick out the particles of husk or pod. கொத்தையுடல், s. A scabby state of body. கொத்தையும்நெருடுமானசீலை, s. Inferior cloth, rough and having particles of the fibrous covering of the cotton woven into it. 71)

ctā (p. 159) s. A canoe or other vessel for navigation, மரக்கலம். (சது.) 2. [prov.] Defect in timber, rottenness, decay in fruit, &c., பழுது. (Limited.) 3. [loc.] Delay, procrastination, as of a business, தாமதம். அதைச்சதாவிலேவிடாதே. Do not delay the matter. 7) *

citmpu (p. 182) கிறது, சிதம்பினது, ம், சிதம்ப, v. n. [prov.] To be macerated and spoiled by too much moisture; to have the firmness, or texture of a substance destroyed; to become rotten, பதனழிய. 2. To be steeped or soaked--as rice, to become stale, சிலிர் க்க. 3. To be soaked--as the hands by working in water, or the feet by walking among moist vegetables, &c., கைகால் சிலி ர்க்க. 4. To be injured--as crops or other vegetation by excess of water, நீர்ச்சாவியாக. சிதம்பப்போட, inf. To put to soak --as flax, cocoanut, and other fibre for cordage, அழுகப்போட. சிதம்பு, v. noun. Excessive maceration, softness, &c. பதனழிவு. (R.) 26)

citalam (p. 182) s. Decay, rottenness, decomposition, பதனழிவு. Sa. Sita. See சிதிலம். 31)

cīttai (p. 190) s. The low, the base, கீழ்மக் கள். 2. Decay, rottenness, பதனழிவு. (சது.) 3. [prov.] The rotten kernel of a palmyra stone, பனஞ்சீத்தை. 4. (Bes.) Chintz, சீட்டி. --used on the western coast. சீத்தைக்கண், s. Blear eyes. சீத்தைக்கண்ணன், s. A blear--eyed person. சீத்தைக்காடு, s. A jungle, a thicket. சீத்தைப்பூரான்--சீத்தைத்தகன், s. [prov.] As சீத்தை, 3. 81)