ūrttam (p. 70) --ஊர்த்துவம், s. That which is high, erect, upward--as a tree, top, &c. Wils. p. 166. URDTHA and URDTHVA. ஊர்த்தமுகம்--ஊர்த்துவமுகம், s. An upturned face. ஊர்த்துவகதி, s. Ascent--as of the heavenly bodies, the supernals or great among men, &c., மேனோக்கியநடை. Wils. p. 166. URDTHVAGATI. ஊர்த்துவகாமினி, s. [as அந்தரகா மி.] A horse which seeks (mounts to) the skies. ஊர்த்துவகாயம், s. (St.) The human body, also the upper part of the body, சரீரத்தின்தலைப்புறம். Wils. p. 166. URDTHVAKAYA. ஊர்த்துவபுண்டரம். s. The perpendicular sectarial mark on the forehead of the vaishnava, மேனோக்கியிடந்திருமண். Wils. p. 166. URDTHVAPUNDRA. ஊர்த்துவராசி, s. Signs of the zodiac (regarded as deities) supposed to look upwards--others being described as looking downwards, மேனோக்கியவி ராசி. 24)

cūṭu (p. 199) கிறேன், சூடினேன், வேன், சூட, v. n. To wear, commonly on the head, அணிய. (c.) 2. To be crowned, crested, to adorn one's self, கிரீடஞ்சூட. (p.) 3. To bear, sustain, be invested with a name, நாமஞ்சூட. 4. v. a. (coast usage.) To brand cattle, brand as a medical operation, மாடுமுதலியவற் றைச்சுட. சூடினமாடு, s. A branded animal. (R.) கொண்டைக்குப்பூச்சூட, inf. To deck a woman's tuft of hair with flowers. மாலைசூட, inf. To put on a garland. 2. To marry, விவாகம்பண்ண. சூடி, appel. noun. (with the thing.) One crowned--as பிறையதுசூடி, Siva adorned with the crescent--கொன்றைசூடி. One adorned with கொன்றை wreath. சூடுகயிறு, s. [com. சூடிக்கயிறு.] A twine made of choir used for tying the bamboo வரிச்சல் for a house to be tiled. சூடல்--சூடுதல், v. noun. Putting on jewels, &c. 2. Branding. 7)

mṇm (p. 341) s. Fragrance, நற்கந்தம். 2. [fig.] Better circumstances, நலம். (c.) மணங்கட்ட--மணமூட்ட, inf. To fumigate with odors; to perfume. மணங்கமழ, inf. To yield fragrance. மணந்துபார்க்க, inf. To smell any thing. 2. To examine by smelling. மணமாயிருக்க, inf. To smell fragrantly. 2. To be prosperous. 3. To be illustrious. மணம்பிடிக்க, inf. To perceive by the smell or scent--as dogs; to be attracted by scent, as insects. 2. [prov.] To be attracted, as children, by dainties. 3. To stink badly. மணம்வீச, inf. To diffuse odor. மணவியது, symb. verb. That which is fragrant. (p.) 14)