viratam (p. 397) s. A vow, an oath, ஆணை. 2. Penance, தவம். 3. Fasting or other voluntary religious observance--one of the seven good deeds. See புண்ணியம். [Sa. Vrata.] விரதங்காக்க, inf. To keep a vow--as of perpetual celibacy, continency, &c. விரதத்துவம், s. A state of self-inflicted austerity. விரதநியமம், s. Act of initiating, தீட் சித்தல். விரதம்பிடிக்க, inf. To fast. விரதம்விட, inf. To break a fast. விரதர், s. Ascetics, mendicants, தவத் தோர். (உபநி.) விரதி, s. One who has renounced the world, துறவி. (சது.) 11) *