tṉṉntṉi (p. 231) s. (an intensitive of தனி. prov. தட்டத்தனி.) Quite alone, in absolute solitude, மிகுதனி. (c.) என்னைத் தன்னந்தனியே விட்டுப்போனான். He departed this life, leaving me in despair. 61)

tṉṉmai (p. 231) s. [prov.] (Com. தனது.) Acquaintance, friendship, amity, familiarity, சினேகம். 2. Connection, party, &c., இணக்கம். 62) *

tṉṉiṉi (p. 231) s. A tree, the வேங்கைமரம், Pterocarpus, L. 68)

tṉṉu (p. 231) கிறேன், தன்னினேன், வேன், தன் ன, v. a. [prov.] To take from a heap, &c., by little and little, to unlade a vessel a little at a time, கொஞ்சங்கொஞ்சமாகக்கொண் டுபோக. 2. To move a vessel by degrees, தோணிதள்ள; [ex தன்னம்.] 69)

tṉṉai (p. 231) s. Mother or (by contraction of தன் and அன்னை) any one's own mother, தாய். 2. [ex தன் et ஐ.] An elder sister, தமக்கை. திவாக. 3. An elder brother, தமை யன். (p.)

turiyōtṉṉ (p. 248) s. Dury'od'hana the eldest of the hundred sons of திரிதராட்டிரன், a king famous in the wars of Mahabharata, சுயோதனன். 28) *