atṟu (p. 10) கிறேன், அதறினேன், வேன், அதற, v. n. [prov.] To be confused, put out of order, பதற. 39)

utṟu (p. 60) கிறேன், உதறினேன், வேன், உதற, v. a. To shake off, throw off by shaking, to shake a thing, especially a cloth; to shake the feet, hands, &c.; to shake itself --as an animal; to shake the head--as a dog having something in its mouth, உதறிப் போட. 2. To shake or thrust off a person, animal or thing that adheres to one; to extricate one's self from another in wrestling by shaking, pushing, &c., விதிர்க்க. 3. To shake off a business, affairs, office, &c., தள்ளிவிட. 4. To snatch or wrest one's self from the grasp of another. (See திமிற.) 5. (fig.) To renounce friends and social life for the desert--as an ascetic, நீக்க. 6. To strike--as the hands, feet, &c. through pain, grief, fear, anger, &c., துக்கமுதலியவற் றாற்கைவிதிர்க்க. 7. v. n. To shake with ague, fever, palsy, &c., நடுங்க. உதறிக்கொண்டுபோகிறான். He is refractory. இனஞ்சனம்யாவையுமுதறிவிட்டுப்போனான். He has utterly renounced his relations and friends--as a devotee, or to form other connections. என்வார்த்தையையுதறிவிடாதே. Do not reject what I say. உதறிமுறிப்பான், s. The விஷ்ணு காந்தை plant, Spharanthus Indicus. உதறுகாலி, s. A cow that kicks, or twitches away its leg and will not be milked, உதறுகாற்பசு. 2. A woman that shakes her feet in walking, உதறுகாற் பெண்--such a woman is supposed to bring evil upon her children and household. உள்ளதையுங்கெடுத்தாளுதறுகாலிவந்து. When this woman who shakes her feet in walking joined the family she destroyed all its wealth. கையையுதற, inf. To shake the hands when under the influence of strong emotion, especially grief. 4) *

ktṟu (p. 91) கிறேன், கதறினேன், வேன், க தற, v. n. To cry aloud from pain or grief, to shriek, to scream--as a child, அழ. 2. To bellow--as a cow for its young, to cry-- as a deer or as a calf, கத்த. கன்றைநினைத்துப்பசுக்கதறிக்கொண்டோடிற்று. The cow ran bellowing after her calf. பிள்ளைவருத்தத்தினாற்கதறுகிறான். The child is crying very loud from excessive pain. கதறியழ, inf. To weep aloud. கதறுதல், v. noun. Complaining, roaring. 2) *

kutṟu (p. 119) கிறேன், குதறினேன், வேன், குதற, v. a. [prov.] To dig up and scatter, to tear or scratch up and scatter abroad--as fowls, சிதற. 2. To stir up, to loosen, to hollow. --as earth about plants, &c., கிண்ட. 3. v. n. To become loose, rough, deranged, dishevelled--as the hair, &c., குலைய. கிண்டிக்குதறிப்போட்டான். He has dug up and scattered the earth. 23)

kaiptṟutl (p. 141) v. noun. Trembling of the hand, through fear, anger, grief, &c. 37)

citṟu (p. 182) கிறேன், சிதறினேன், வேன், சிதற, v. a. To disperse, scatter, to shiver, to diffuse--as seeds, grain, &c., இறைக்க. 2. (fig.) To squander, to waste, பொருளழிக்க. 3. To shed, pour out, சிந்த. 4. v. n. To be shed, strewed; to disperse--as a company; to be scattered--as a flock, கலைய. (Compare சிதர், v.) 5. To be diverted as the attention from the subject in hand, புத் திசிதற. 6. To wander, ramble about, go astray, திரிந்தலைய. 7. (fig.) To prove fruitless, or unprofitable, பயன்படாதுபோக. (c.) தண்ணீரையெங்குஞ்சிதறாதே. Don't spill the water every where. பணத்தையெல்லாஞ்சிதறிச்சீரழித்தான். He has squandered all the money. கூடினமேகமெல்லாஞ்சிதறிப்போயின. The gathered clouds are all dispersed. பார்வைசிதறியிருக்கின்றது. The sight is injured. புத்தியைச்சிதறவிடாதே. Don't let your mind be bewildered. பதறாதகாரியஞ்சிதறாது. A well meditated matter will never fall short of success. சேனைசிதறியது. The army was dispersed. சிதறடிக்க, inf. [prop. சிதறவடிக்க.] To scatter, disperse. (c.) சிதறினமனம், s. A distracted mind, divided attention. சிதறுதேங்காயுடைக்க, inf. [prov.] To shiver or break cocoanuts to pieces--as at the temple. (c.) சிதறித்தூவ, inf. The scatter loosely, to strew. சிதறியிறைக்க, inf. To scatter seeds here and there, commonly in sowing. 2. To squander one's property, பொருளை யழிக்க. 37)

tṟukṇ (p. 230) --தறுகண்மை, s. Cruelty, savageness, fierceness, a warlike disposition, குரூரம். 2. Valor, bravery, ferocity, வீரம். (c.) தறுகணாளன்--தறுகண்ணன், s. A fierce, warlike person. 2. A soldier, hero. 4)

tṟuku (p. 230) கிறேன், தறுகினேன், வேன், தறுக, v. n. To be hindered, impeded, checked, தடைபட. 2. To be frustrated, to fail, தவற. தறுகித்தறுகிப்போகிறான். He stammers. தறுகித்தறுகிநிற்க, inf. To linger, to loiter. (c.) தறுகல், v. noun. Stopping, damming up water in channels for irrigation, தடை படல். 5)

tṟukuṟumpu (p. 230) s. [prov.] Roughness of disposition, and behavior; rusticity, வணக்கமின் மை. 2. Mischief, தப்பிதம். (c.) தறுகுறும்பன், s. A rough, rude, uncivil person, a rustic, வணக்கமில்லான். 2. A wicked man; a miscreant, துர்ச்சனன். 6)

tṟukkṇi (p. 230) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [prov.] To be hard, as fruits not naturally matured, or as knots in fruits by injury, &c., பழங்கன்ற. 2. To become hard as some boils; as the flesh after a blow, a hurt, &c., உரக்க. 3. To grow hard as vegetables in curry by defect in cooking, கற்போலாக. 7)

tṟucu (p. 230) --தறிசு, s. (Tel.) Close texture of cloth--as தருசு. 8)

tṟutlai (p. 230) s. Roughness, rusticity, uncouthness, obstinacy, savageness, barbarity, rashness, foolhardiness, mischievousness, மூர்க்கம். (c.) தறுதலையன், s. A rash, foolhardy, mischievous person. 9)

tṟutumpṉ (p. 230) s. As தறுதலையன். (R.) 10)

tṟuppu (p. 230) s. See தருப்பு, தரிப்பு. 11)

tṟumpu (p. 230) s. A dam to stop running water, and turn in another way, நீரணை. (R.) தறும்படிக்க, inf. To build such a dam. 12)