atṭṭm (p. 10) s. The poisonous breath of snakes, அரவுயிர்ப்பு. 2. The fang of a serpent, நச்சுப்பல். (p.) 17)

atṭṭu (p. 10) கிறேன், அதட்டினேன், வேன், அதட்ட, v. a. To rebuke authoritatively and vehemently, கண்டிக்க. 2. To make a sudden or vehement noise to frighten beasts, &c., உரப்ப. 3. To rant, hector, bluster, upbraid, &c., in order to awe, or silence. உறுக்க. 4. (பிங்.) To attempt to refute one by sophistry and blustering, அமட்ட. அதட்டிப்பார்க்க, inf. To sound one's mind by menacing. அதட்டிமாடோட்டினான். Making a noise he drove away the beast. அதட்டல், v. noun. Reproving, &c. அதட்டு, v. noun. Rebuke, reproof, refutation, rant, hector, உறுக்கு. 18)

kutṭṭu (p. 119) கிறேன், குதட்டினேன், வேன், குதட்ட, v. a. To chew, மெல்ல. 2. To turn food about in the mouth--as calves or old persons; to munch, குதப்ப. குதட்டுகை, v. noun. Munching, chewing-as a beast. 12)

kaitṭṭ (p. 140) inf. To clap or strike the hands together, in token of defiance, in triumph, derision, admiration, &c. 2. To escape from one's hands, கைதப்ப. 3. Tp disappoint expectation. 56)

kaitṭṭippṇṭārm (p. 140) s. A beggar of the Siva sect who walks along silently taking alms. 57)

kaitṭṭippōṭ (p. 140) inf. To forsake, give over, refuse to aid; to avoid intermeddling. 58)

kaipptṭṭm (p. 141) s. [local.] Hastiness விரைவு. 2. Theft, thievishness, திருட்டு. கைப்பதட்டமுள்ளவன். A thief. 52)

centṭṭi (p. 202) s. A nettle--as செந்தொ ட்டி. (c.) 108)

centṭṭu (p. 202) s. A stroke to ward off a blow, to strike off a thing, &c., அடியைத் தட்டுகை. 2. A scheming or knavish contrivance to secure an object, to evade a creditor, tax-gatherer, &c., காரியங்களைத்தட் டுகை; [ex செம்மை, uprightness, et தட்டு.] 109)

tṭṟu (p. 221) s. Sheath, scabbard, case, ஆயு தவுறை. (சது.) 75)

tṭṭttṉi (p. 222) s. [prov. prop. தன்னந் தனி.] Loneliness, solitariness, a forlorn condition. தனித்திருக்கை. 27)

tṭṭm (p. 222) s. A porringer, a deep eating plate, உண்கலம். 2. (c.) A salver--as தட்டு. 3. Bed, bedding, படுக்கை. (சது.) 28) *

tṭṭl (p. 222) s. [prov. in cant numbers.] Five, ரு, குழுக்குறி. 2. A salver--as தட்டு. 3. v. noun. (c.) Scantiness, rareness, குறைவு. 4. Knocking, patting, தட்டுகை--Used in some of the meanings of தட்டு, v. noun. தட்டற்புலு, s. [prov.] Fifty, ஐம்பது. தட்டல்தடவல், v. noun. Knocking and groping; mean, poor, beggarly, scanty. என்பையிலேதட்டல்தடவலாயிருக்கிறது. There is very little in my purse. 30)

tṭṭẕi (p. 222) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. (a compound of தட்டு and அழி.) To be displaced, dislodged, unseated, unsettled; to be put out of order, be ruined, as a family, கெட்டுப்போக. 3. To lose one's self, to be confused, perplexed, disconcerted, திகைக்க. 4. To lose one's aim, to be defeated in a law-suit, in argument or in battle, தோற்க. 5. To be deranged, distracted, குழம்ப. 6. (fig.) To be rooted out, as sin, நிருமூலமாக. (c.) Compare தட்டுக்கெட. தட்டழிவு, v. noun. Confusion, derangement, perplexity, anarchy, defeat, கலக்கம். 31)

tṭṭāṉuppi (p. 222) s. [prov.] A kind of beautiful running plant, ஓர்கோடி. 33)