ulṟu (p. 66) கிறது, உலறினது, ம், உலற, v. n. To be worn out, as clothes, &c., சிதைய. 2. To become dry, to wither, காய. 3. To become rough, shaggy, loose, brushy--as hair, to bristle up, சிலும்ப. 4. To show signs of anger, be incensed, சினக்குறிப்புக் காண்பிக்க. (p.) உலறுபன்மயிர். Rough hair. (காசி.) உலறும்வெஞ்சுரம். The arid desert. (இராமா.) உடுக்கையுலறியுடம்பழிந்தக்கண்ணும். Though the clothes become tattered and the body emaciated-- (நாலடி.) 11)

katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)

kntl (p. 93) s. Profligacy, wretchedness, an abandoned state, a vicious life, கேடு. 2. Rags, tatters, கந்தை. 3. [prov.] A profligate or vicious person, கெட்டவன். கந்தலாய்க்கிடக்க, inf. To be goodfor-nothing. 5)

kntai (p. 93) s. Cloth, சீலை. 2. (சது.) Superior kinds of cloth, நல்லாடை. (p.) 3. A rag, tatters, torn, or patched garments, பீறல் கந்தைபோர்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்.... He is clothed in rags. கந்தையுமோடும். In tatters and shells or potsherds. அறுபதுநாளுக்குஎழுபதுகந்தை. Seventy rags for sixty days. கந்தைகட்டி, s. A ragged person. கந்தைத்துணி, s. A torn garment, rags. கந்தைபுரைதல், v. noun. Mending old clothes. 24)

kiẕi (p. 111) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To part, to be slit, rent in shreds, or torn; to be parted --as land by ploughing, &c., துண்டாகக்கிழிய. 2. To part asunder, to separate, இரண்டாக க்கிழிய. 3. To be defeated, to be disappointed, to meet with ill success, to come to nothing, வாயாதுகெட. காரியங்கிழிந்துபோயிற்று--கிழிகிழிந்துபோயிற்று.... The affair is come to nothing. 2. He turns out to be nothing. அவர்கிழிந்தார். He is disconcerted; i.e. can do nothing. (Abusive.) கிழிந்துபோக, inf. To be rent or torn; to go in pieces. கிழிவு, v. noun. A rent, tear, laceration, கிழிதல். 2. Failure; incompetency, ill success, dwindling away, வாயாமை. (The word is sometimes synonymous with இழிவு.) கிழியல், v. noun. Tearing, கிழிவு. 2. s. A thing torn; a tattered garment, &c., கிழிந் தசீலை. 3. A good-for-nothing fellow; a spiritless sluggard--in contempt, பயனற் றவன். 48)

kuttu (p. 121) கிறேன், குத்தினேன், வேன், குத்த, v. a. To punc ure, prick, penetrate; to bore, perforate, ஊசிமுதலியவற்றாற்குத்த. 2. To stab, to thrust, to pierce, ஈட்டிமுதலியவற் றாற்குத்த. 3. To pound in a mortar, to comminute, உலக்கையாற்குத்த. 4. To crack, to crush, smash, நெரிக்க. 5. To strike with the fist; to cuff, buffet, box, கையினாற்குத்த. 6. To efface a writing by dotting it with a style, &c., கிறுக்கிக்குத்த. 7. To drop; to pour out a small quantity, எண்ணெய்முதலிய குத்த. 8. to gore, கொம்பினால்முட்ட. 9. To pick or strike--as a stork, a crow, &c., பறவைகுத்த. 1. To mark by pricking, dotting, &c.; to dot, to point, புள்ளிகுத்த. 11. To stamp, to impress. முத்திரைமுதலியகுத்த. 12. To dig, dig up, dig out. கிண்ட. 13. (See the verb குறு.) To pluck, பறிக்க. 14. To ram down--as in a gun, துப்பாக்கியைக்கெட்டிக்க. 15. To bury in the ground--as certain seeds, விதையூன்ற. 16. To plant, set, place, நட, நிறுத்த, வைக்க. 17. To use sarcastic allusions, to employ invectives, சுடுவார்த்தை பேச. 18. To thwart, to defeat--as a design; to oppose--as a measure or scheme, தடங்கற்செய்ய. 19. [vul.] To coagulate milk, பிரைகுத்த. 2. v. n. To throb, to ache, வயிறு முதலியகுத்த. குத்தாமற்குத்திப்போட்டான். He has indirectly made a sarcastic allusion to me. அவன்கையைக்கொண்டே யவன் கண்ணிற் குத்தி னான், He has taken hold of his neighbor's hand, and thrust it into his eyes; i. e. he has employed his neighbor's means to injure him. குத்தித்தைக்க, inf. To sew through and through. குத்துக்கோல், s. A horse or ox goad. தாற்றுக்கோல். 2. A pike-staff, முட்கோல். குத்துமுள், s. A spur, குதிரைமுள். குத்துவாள். s. A dirk, a hand-dart or bayonet, உடைவாள். குத்தீட்டி, s. A poniard. குத்துவல்லையம், s. A hand-javelin--opposed to எறிவல்லையம். குத்தூசி, s. A kind of wooden needle, for roofing or hedging. அம்மைகுத்த, inf. To vaccinate. பச்சைகுத்த, inf. To tattoo; lit. to puncture and insert a blue dye. பல்லுக்குத்த, inf. To pick the teeth. மூக்குக்குத்த, inf. To perforate the nose. குத்திக்கொல்வோன், s. One who kills another by stabbing, an assassin. குத்துக்கொம்பு, s. [prov.] Perpendicular horns. குத்துக்கரணம், s. A somerset. நிலைகுத்த, inf. To be set in or fixed --as the eyes of one just breathing his last. சாந்துகுத்த, inf. To pound chunam or mortar. நெல்லுக்குத்த, inf. To pound paddy. பேன்குத்த, inf. To crack or crash lice. குரும்பைகுத்த, inf. [prov.] To pluck young cocoanuts, &c. அள்ளிக்குத்த, inf. [prov.] To give liquid food stintingly. 2. To drop a little water on plants, &c. குத்துவலி--குத்துக்குடைச்சல், v. noun. Throbbing or pinching pain, stitches. குத்திப்பேச, inf. To make a cutting remark. குத்தியள்ள, inf. To take up grain, &c., by thrusting the hands in perpendicularly. குத்தல், v. noun. Puncturing, pricking --as one of the eight kinds of impressions perceived by the sense of feeling. 2. Ramming; thrusting, stabbing, &c. குத்தார்க்கு, s. [local.] Withe, cord, &c., inserted in the hole of a குத்தூசி needle. குத்து, v. noun. Pounding in a mortar, உரலிற்குத்துகை. 2. A blow with the fist, a cuff, a buffet, a box, கைக்குத்து. 3. A thrust, a stab; a puncture, a prick, an incision, a goading, ஈட்டிமுதலியவற்றாற்கு த்துகை. 4. The peck of a stork, மூக்கினாற்கு த்துகை. 5. An acute, throbbing, twinging pain, ஓர்நோய். 6. A dot, a point, a tittle; a spot--commonly with a pointed instrument, புள்ளி. 7. A double handful of grain, &c., the hands being thrust in perpendicularly. 8. [prov.] A handful, ஓர் கையளவு. 9. Perpendicularity, steepness--as in செங்குத்து. குத்துண்டுபோவாய்--குத்துண்பாய். May you be stabbed--an imprecation. ஒருகுத்துச்சோறு. A double handful of boiled rice, with the hands thrust in perpendicularly. குத்துமி, s. Husk--as separated from rice by pounding. குத்துவெட்டு, s. Stabbing and maiming. --either in scuffles, robbery or war. 2. Dots and strokes--as erasures, பிழைபட் டதைக்கிறுக்கித்தள்ளல். குத்துப்பாடு, v. noun. Censuring or charging one with a fault; violent contention; lit. piercing, retortion. அந்தவேலைமேற்குத்துப்பாடுசொல்லுகிறான். He finds fault with the work. குத்துக்காயம், s. A wound by a stab; a stab. அடப்புக்குத்து, s. [prov.] Stabbing in the ribs, விலாக்குத்து. தலைக்குத்து--மண்டைக்குத்து, s. Piercing pain in the head; head-ache. முலைக்குத்து, s. Piercing pain in the breast. முலைக்குத்தைஅறியுமாசவலைப்பிள்ளை. Does the babe know the mother's breast-ache? குத்துண்ண, inf. To be beaten, pierced, stabbed, &c. குத்துப்பட. குத்துணி, s. One stabbed, குத்துண்ட வன். 2. A mean, vagabond, shameless fellow. குத்துப்பட்டுவிழ, inf. To fall, or drop down pierced. குத்துக்குநிற்க, inf. To stand on points, each urging his own reasons; to contend, to oppose-as rivals. 2. To haggle in dealing. குத்துகால்-குத்துக்கால், s. The uprights of a frame-as of a car; a piece of furniture, support, தாங்குகால். குத்துக்காலிட, inf. To sit or lie with bent legs; [ex குந்து.] குத்துக்கால்நாட்ட, inf. To fix or plant the uprights. குத்தாய்நிற்கிறமலை, s. A mountain standing perpendicularly. குத்துவிளக்கு, s. Standing lamp, a brass candlestick. குத்துக்கல்-குத்்தாங்கல், s. A perpendicular stone. குத்துக்கல்லாய்வைக்க, inf. To build with bricks set upon the edge. குத்துக்குளம்பு, s. The hoof of oxen, horse, &c., falling perpendicularly, not spreading-regarded as a good species for speed. குத்துப்பாறை, s. Small, perpendicular heaps of stones in the vicinity of a rock. 2. [local.] The horizontal part of a rock where women pound paddy. குத்துப்போர், s. The first layer of sheaves of corn in a stack, placed with the ears uppermost, நிறுத்திட்டமாய் வைக்குஞ் சூடு. 2. Boxing, fisticuffs, மற்போர். குத்துப்புள், s. [prov.] The place where the புள் stick falls perpendicularly in the கிட்டிபுள்ளு game. குத்தெனவீழ, inf. [prov.] To fall headlong, தலைகீழாய்விழ. 2. To fall in a perpendicular position, நிறுதிட்டமாய்விழ. செங்குத்தானமலை, s. A perpendicular hill; a precipice. மூங்கிற்குத்து, s. A cluster of bamboos, consisting of some parent stems and saplings. குத்துச்செடி, s. Any low shrub. குத்துக்கரந்தை, s. See under கரந்தை. குத்துக்காரை, s. See under காரை. குத்துக்கோரை, s. A grass, ஓர்கோரை, Cyperus compressus, L. குத்துத்திராய், s. An edible herb, ஓர் கீரை, Mollugo stricta, L. குத்துப்பகன்றை, s. A plant, ஓர்செடி, Lechea verticillata, L. குத்துப்பசனி, s. A species of பசளி. 13)

kuṟḷai (p. 132) s. Dwarfishness, குள்ளம். 2. Tale-bearing, divulging secrets; asperson, backbiting, slander, கோள். 3. [prov.] Sarcastic expressions, slanderous accusations, நிந்தனை; [ex குறு.] குறளைக்காரன், s. A tale-bearer, an exposer or secrets. குறளைச்சொல், s. Tale-bearing. 2. Sarcaustic expressions. குறளைபேச, inf. To tattle, to expose secrets. 2. To revile, vilify, ridicule. 15)

clli (p. 170) s. [vul.] Small, thin pieces of potsherd, stone, glass, &c., உடைந்ததுண்டு. 2. Small, flat shells, or pieces of shells, சங்கு முதலியவற்றின்சிற்றோடு. 3. Small copper coins of different values, fractional parts of a துட்டு, சல்லிக்காசு. 4. Short, pendent ornaments, hangings, &c., தொங்கல்கள்; [ex Sa. Ch'halli, rind, skin.] 5. Falsehood, புளுகு. (c.) சல்லித்தரை, s. Ground full of small stones. சல்லிவிரைக்க, inf. To report falsely, (lit.) to sow lies. சல்லி போட்டுக்கெட்டிக்க, inf. To strengthen or harden with gravel stones. சல்லிப்பொடி, s. Small pieces, fragments, broken shells, chips of earthen ware, &c. 2. Little fish, as சல்லிக்கெண்டை. சல்லிப்பொதி, s. (fig.) A trifler, a lying rogue, (lit.) a bag of lies. சல்லியளக்கிறவன், s. A tattling liar. சல்லிவேர், s. Small roots--oppos. to ஆணிவேர். சல்லிகட்டு, v. noun. [prov.] The game of pursuing and grappling with a lusty bull, decorated for the occasion; a wild play, as a test of bravery. (c.) சல்லிக்காசு, s. Small coins, challies. சல்லிமாடு--சல்லியெருது, s. A lusty bull decorated for fighting. மரச்சல்லி, s. Exterior twigs that may be cut off. (Limited.) 22) *

cimpl (p. 185) v. noun. [vul. substantively.] A splinter, flake, fibre of boards; rough nap on the surface of coarse cloth, paper, &c., சிம்பு. See under, சிம்பு, v. n. சிம்பல்சிலும்பல், v. noun. Tatters, what is torn in tatters. (Colloq.) 17)

cimpu (p. 185) s. [vul.] A small splinter, flake, fibre, &c.; a splint rising on a smooth surface of wood or metal; also a hang nail, சிராய். 2. A chip, a flake from beaten iron, any small mass breaking off in flakes, scales, chips, &c., இரும்புத்துகள். 3. Fibre, நார். 4. Bambu-slits, or laths, மூங்கிற்சிம்பு. 5. A twig, young stalk, இளம்விளாறு. See சிலும்பு. (c.) சிம்புபறக்க--சிம்பெழும்ப, inf. To rise, as a splinter, a fibre, &c. (c.) சிம்புதெறிக்க, inf. To break into small flakes, splinter. சிம்புவெடிக்க--சிம்புவிட, inf. To shoot forth as young stalks. (c.) ஒருசிம்புப்புகையிலை, s. [prov.] A small piece of tobacco. 2. A single piece of tobacco from a bundle. (c.) சிம்புசிம்பாய்ப்போக, inf. To splinter, to be rent in pieces. 2. To be rent--as clothes; to be torn in tatters. 19)

cilumpl (p. 186) s. [vul.] Roughness, shagginess, as of a bear, dog, &c., மயிர்சிலும்புதல். 2. Unevenness of cloth or in thatching, matting, hedging, &c., சீலைமுதலியவற்றின் சிலும்பல். 3. Being dishevelled, as the hair, தலைமயிர்ச்சிலும்பல். 4. Being torn, tattered, as clothes, paper, &c., பீற்றல். சிலும்பலில்லாமலிழை. Wind up the thread evenly. 64)

ciluvl (p. 186) s. [prov.] Rag, tatters, கந்தை. 2. Poorness, thinness, ugliness, uncouthness, அவலட்சணம். 3. A sloven, a slut, சுசி யிலி. 68)

col (p. 212) --சொல்லு, கிறேன், சொன்னேன், வேன், சொல்ல, v. a. To say, speak, tell, mention, utter, express, பேச. 2. To quote, cite, recite, repeat, எடுத்துச் சொல்ல. 3. To dictate, command, assert, declare, உறுதிசொல்ல. 4. To versify, make poetry, பாட. 5. To describe, விரித்துச்சொல்ல. 6. To give information, to notify, புத்தி சொல்ல. 7. To bid, invite, வரச்சொல்ல. 8. To harranque, declaim, பிரசங்கஞ்செய்ய.-Note. The ancient form of the past is சொல்லியது, past verbal. சொல்லிச்செய்வார்நல்லோர், சொல்லாமற்செய்வார் பெரியோர், சொல்லியுஞ்செய்யாரசடர். Those who say and do, are good, those who say not and do, great; but those who say and do not, are bad. (Proverb.) சொல்லத்தக்கவிசேஷஞ்சொல்லு. Say what is proper. சொல்லப்படாதகாரியம். A thing improper or impossible to be told. சொல்லிமுடியாதது. That which is unspeakable. சொல்லுமிடமறிந்துசொல்லு. Let your speech be adapted to circumstance. காப்புச்சொல்லங்கைமெலிவை.... Her armrings speak her emaciation. [prov.] கோபத்தைமுகஞ்சொல்லுகிறது. His countenance declares his anger. மனதிலுள்ளதைமுகஞ்சொல்லும். The countenance will tell what is in the heart. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The world says it is so. அம்புனக்குமறுமொழிசொல்லும். The arrow shall answer you. வாய்சொல்லும்பிடரிரும்பிடும். His mouth boasts, but his neck bows. [prov.] சொல்வார்த்தை--சொற்பேச்சு, s. Admonition, advice. 2. False accusation, கோள். சொல்லி, appel. n. (with a prefix.) A tattler, as கோட்சொல்லி--பொய்சொல்லி--எ ரிசொல்லி--வெடுவெடுத்தசொல்லி, one who slanders, one who tells lies, &c. சொல்லிக்காட்ட, inf. To describe. define, explain. 2. To mention and dwell on--as one's own good actions. சொல்லிக்கொடுக்க, inf. To teach, to explain. 2. To put words in one's mouth, to direct one what to say. 3. To advise. 4. To inform against, to lodge a complaint. இவனுக்குப்பாடஞ்சொல்லிக்கொடு....Teach him the lesson. சொல்லிக்கொள்ள, inf. To give a promise to the creditor to pay another's debt. 2. To say farewell, bid adieu. take leave. 3. To speak to another. சொல்லிக்கொண்டுபோக, inf. To take leave. சொல்லிப்போட, inf. To tell out. tell at once. 2. To blab, வெளிவிட. சொல்லியறிவிக்க, inf. To inform, announce, notify. சொல்லியனுப்ப, inf. To send word by a person. சொல்லிவிட, inf. To recommend. 2. To send word. சொல்லிவைக்க, inf. To tell beforehand, admonish, forewarn. 2. (c.) To teach, கற்றுக்கொடுக்க. சொல்லுவிக்க, inf. To make another speak, to substantiate by means of another. சொல்லுவான்குறிப்பு, s. The object or intention of the speaker. (p.) சொல்லுவான்குறிப்பறிய, inf. To know or discern the speaker's object. (மூது.) சொற்றல், A past verbal of சொல்லு தல். சொற்றான். He said. (p.) 10)

tṭṭi (p. 222) s. Plank, board, slab, பலகை. 2. (c.) An Indian tatty; a screen from the sun, rain, or hot wind--made of bambu, ratan or platted grass, with a fragrant root, on a frame; these are called மூங்கில் தட்டி, பிரப்பந்தட்டி, and புல்தட்டி, and are hung before a door, window, &c. 3. (Tel.) A girdle, கச்சு. 4. Shield, கேடகம். 5. A defence, safe guard, preservative, கா வல். 6. [prov.] A bundle of betel, வெற்றிலைக்க ட்டு. 7. (R.) A plant, கோஷ்டம்--as தட்டான். தட்டிச்சல்லடம், s. A short pantaloon, worn by wrestlers, &c. (c.) தட்டிபின்ன--தட்டிமுடைய, inf. To plat grass, &c., and unite ratans for a screen. தட்டிசுற்ற, inf. [prov.] To wave burning camphor before an idol, and pass with it round the car three times. தட்டிச்சிந்து, s. [prov.] A song sung before passing round the idol with burning camphore. 35)

tattam (p. 223) s. Gift, present, donation, grant--as land, &c., with due formality, in presence of witnesses human or divine, ஈகை.--Note. The sun is often appealed to as witness, and water is poured, by the bestower of a grant or gift, on betelleaf and gold in the right hand of the receiver. 2. Adoption, சுவிகாரம். (Sans. Datta) (c.) எள்ளுந்தண்ணீரும்விட்டுத்தத்தம்பண்ணிவிட்டேன். I gave the gift with water mixed with sesamum seed; (implying permanence.) தத்தங்கொடுக்க, inf. To give in adoption. தத்தபுத்திரன், s. An adopted son. தத்தம்பண்ண, inf. To make a grant, donations, &c. தத்தம்பண்ணிக்கொடுக்க, inf. To give with proper formality. தத்தம்பண்ணிவிட, inf. To devote a piece of land, a cow, &c., to a temple or a brahman. தத்தம்வாங்கிக்கொள்ள, inf. To adopt. தாராதத்தம், s. (St.) Giving a girl in marriage by placing betel-leaf, paddy, and gold in her hand, and pouring water on these, the god of fire being invoked as a witness. He is supposed in stand on the top of the flame on the occasion; [ex தாரா, wife.]. மனோதத்தம், s. Purpose formed in the mind to make a grant. 2. A vow to a deity who is called to witness. (p.) வாக்குத்தத்தம், s. A promise, gift of the mouth. (c.) 35)