tiyngku (p. 238) கிறேன், தியங்கினேன், வேன், தியங் க, v. n. To faint, droop, languish, சேரா. 2. To be dejected, pensive, sad, சஞ்சலப்பட. 3. To be deluded; to have the mind engrossed by objects of sense and ignorant of spiritual things, மயங்க. (c.) தியங்கிவிழ, inf. To faint, to swoon, to faint and fall. 106)

tiynti (p. 238) s. A plant, திராய், Pharnaceum, L. 108)