kaitoṭukk (p. 140) inf. To marry, join in marriage, விவாகஞ்செய்ய. 65)

toṭu (p. 262) s. Garden, தோடடம். 2. Field, tilled land, agricultural land, மருதநிலம். 3. Deceit, guile, வஞ்சம். (சது.) தொடுகடிகடிக்க, inf. [prov.] To graze, to crop off the tops of grass, மேற் கடியாகக்கடித்துமேய. 2. To pick out food, to eat daintily, வேண்டாவெறுப்பாயுண்ண. 38)

toṭu (p. 262) கிறேன், தொட்டேன், வேன், தொட, v. a. To touch, to come in contact with, to feel, to perceive by thr touch, பரிசிக்க. 2. To handle, to take hold of, to finger, to use, பிடிக்க. 3. To be connected or united, to be joined, &c., பொருத்த. 4. To begin, தொடங்க. (c.) 5. To discharge an arrow or other missile weapon. அம்பெய்ய. 6. To eat, உண்ண. 7. To dig, to scoop out, to excavate, தோண்ட. 8. To put on shoes or a garment, தரிக்க. தொட்டாற்றோழன்விட்டால்மாற்றான். A friend if persevered, in and a if neglected; spoken of an art. தொடப்படாது. I cannot give you; (lit.) Cannot touch. தொட்டுக்கண்ணிலேயொற்றிக்கொள்ள......To touch the feet of an idol or great person and then apply the fingers, to the eyes; as if saying, 'I worship your feet.' 2. [in contempet.] To be too obsequious, or aubmissive. ஆகாசத்தைத் தொட்டுக்கொண்டுநிற்கிறது. The top if trees, &c., touches the sky. தோஷந்தொட்டுநிற்கிறது. Fatal symptoms have appeared (as in cholera, &c., before death). நிலந்தொட்டுவைத்தார்கள். They rubbed the sand in which they had written (on their forehead, eyes, and breast) --Note. This is done in homage to Ganesa or Sarasvati. சனியன் தொட்டுக்கொண்டது. Seturn has begun to exert his malign influence. செருப்புத்தொட்டுக்கொண்டுநடக்க, inf. To walk with sandals. தொடுகழல், s. A pair of Indian slippers, as தொடுசெருப்பு. (p.) தொடுகழன்மறவர், s. (plu.) Heroes who wear ankle rings. 2. Huntsmen with sandals. (p.) தொடுகை, s. Touch, பரிசம். 2. v. noun. Digging, தோண்டுகை. தொடுகிலும், [prov.] An all, in any wise, &c., used with a negative verb, ஒருபொழுதும். தொடுசெருப்பு, s. As தொடுகழல். (c.) தொடுபதம், s. Boiled rice, சோறு. (சது.) தொடுவாய், s. [prov.] Confluence or junction of two rivers, or of a river with the sea, தண்ணீர்கள்சந்திக்குமிடம். தொடுவாள், s. [prov.] The horizon, அடிவானம்; [ex வான், the heavens.] தொடல், s. noun. Being close, சார் தல். 2. Touching, தீண்டல். 3. Digging, தோண்டல். 4. Catching, பிடித்தல். 5. Eating, புசித்தல். தொட்டடி, s. [properly தொட்டஅடி.] The beginning line--oppos. to விட்டடி. தொட்டப்பன், s. [prov.] A godfather. தொட்டாய்ச்சி, s. A godmother. (Chris. usage.) தொட்டல், v. noun. Digging, தோண் டல். தொட்டு, [verbal participle.] Touching. concerning, in reference to. (See சட்டி.) 2. Beginning with, from, since, used as பற்றி and குறித்து to express relation. (c.) அதைத்தொட்டு. Concerning that. இளமைதொட்டு. From youth up. அன்றுதொட்டு. From, or since, that day. 2. From former times. தொன்றுதொட்டு. From time immemoriat. (p.) தொட்டுக்கொண்டிருக்க--தொட்டுக் கொண்டுநிற்க, inf. To be in contact with, contiguous. தொட்டுக்கொண்டுபோக, inf. To pretend to carry a load, with others. 2. To touch the bier, as near ralations, in a funeral procession. 3. To bear a pall at a funeral. தொட்டுத்தலைமேல்வைக்க, inf. To tuch the feet of a great person; also to put the hands on the head, in token of veneration. தொட்டுத்தெளிக்க, inf. As தொட்டுத் தெறிக்க. 2. See தெளி, v. a. தொட்டுத்தெறிக்க, inf. To dip the finger in a liquid and sprinkle it on a new married couple, or an idol, as in ஆலாத்தி. See தெறி, v. தொட்டுப்பார்க்க. inf. To ascertain by the touch. 41)

toṭu (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To connect, to join, to communicate with, சேர்க்க. 2. To bind, to fasten, to tie; to link or tie together; to attach; to fix, to place, as the arrow in the bow; to discharge arrows, அம்புதொடுக்க. 4. [prov.] To exercise love, hatred, &c., to cherish, to foster, மனதில்வைக்க. 5. To set on foot, to commence, to enter on, தொடங்க. 6. To join slightly--as boards or threads; to do work superficially; to put on clothes negligently; to put on a garment or ornament, இலேசாய்த்தொடுக்க. 7. [in burtesque with விட.] To bring together a man and woman, commonly clandestinely, பொ ருத்த. 8. To put on or wear sandals, slippers or clogs, செருப்புத்தொடுக்க. 9. To carry on a licentious intrigue, பெண்ணோடுசம்பந் தஞ்செய்ய. (c.) 1. To frame, to form, உரு வாக்க. 11. To fabricate, to forge, to form, a false story, கட்டுக்கதைகட்ட. 12. To make verses, to compose poetry, பாத்தொடுக்க. 13. To bend, வளைக்க. அன்றுதொடுத்து. From, or ever since, that day. அவ்விடம்தொடுத்து. From that place. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. தொடுதோல், s. Sandals, slippers, as தொடுசெருப்பு. தொடுத்தபேச்சு, s. Connected speech, a sentence connected with the context. தொடுத்துக்கட்ட, inf. To fasten together, as beasts, &c., (c.) 2. To fabricate a story, கதைகட்ட. தொடுத்துவிட, inf. To fasten beasts together. 2. To unite persons irregularly in marriage. 3. To put out an apprentice, &c. தொடுத்துவைக்க, inf. To tie or fasten slightly. தொடுவழக்கு, s. An unjust claim, an unjust prosecution, அநியாயவழக்கு. (c.). தொடுவான்-தொடுவான்கயிறு, s. [prov.] A rope attached to a pole, with a swivel, in the threshing floor, to which the inner yoke of oxen is tied; the others being all tied ox to ox, பிணையடிமாட்டிலுள் ளணைக்கட்டுங்கயிறு. தொடுவிலங்கு, s. Fetters confining two persons to each other, இருவரைத்தளைக்கும் விலங்கு. சண்டைதொடுக்க, inf. To pick quarrels. வழக்குத்தொடுக்க, inf. To institute a law-suit. 2. To sue one on false grounds. தொடுப்பு, v. noun. A tie, bandage; fastening, joining, கட்டு. 2. Linking, joining by links. சங்கிலியிடுகை. 3. A loose joining, தளரக்கட்டுகை. 4. Illicit intercourse between the sexes, coupling persons in marriage, &c. clandestinely, தொடுசு. 5. Close intimacy, keeping company with, சேர்க்கை. 6. Pursuit, prosecution, தொடர்ச்சி. 7. Implements for ploughing, கலப்பைமுதலியன, (c.) 8. A fabrication, forgery, கட்டுக்கதை. 9. Slander, aspersion, வெறும்புறங்கூறல். 1. Sandals, பாதரட்சை. தொடுப்பெங்கே. Where is your paramour? தொடுப்புக்கத்தி, s. A sword with an iron guard to cover the arm up to the elbow, ஓர்ஆயுதம். (Old. Dic.) தொடுப்புக்காரன், s. [fem. தொடுப்புக் காரி.] A lecherous person. தொடுப்புண்டாயிருக்க, inf. To have illecit intercource. 42)

toṭukkm (p. 262) s. Gold, பொன், (சது.) 39)

toṭucu (p. 262) s. (Tel. தொுஸு.) Connexion, ஒட்டு. 2. Concubinage, சம்பந்தம். (c.) இவளுக்குஅவன்தொடுசு. She is his concubine. 40)

toṭucu (p. 262) s. See தொடிசு. 43)

toṭuvu (p. 262) s. A paddock, a lawn; inclosed ground near a house, கொல்லை. (சது.) 44)

toṭuvai (p. 262) s. [prov.] A thing joined ar appended to another, தொடுத்திருக்கிறது. 2. A tame elephant to which a wild one is fastened to tame it, புதியயானையைப்பயிற்றும் யானை. 3. [in burlesque.] An associate, a crony, பாங்கன். 4. A man and woman living in illicit intercourse, as தொடுசு. (Jaffna usage.) தொடுவைவள்ளம், s. A boat attached to a dhoney. 45)