iṟumā (p. 57) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be overjoyed, enraptured with spiritual delight, மிகமகிழ. 2. To be proud, self-conceited, vain, to be elated, puffed up, to exult in a feeling of self-importance, ஏமாக்க. 3. To sit erect, be erect, நிமிர்ந்திருக்க. என்றும்வீடடைந்தவரிறுமாப்ப. While those in bliss enjoy eternal delight. (வைராக்கியசதகம்.) இறுமாந்துநடக்க, inf. To walk or behave proudly. இறுமாந்துநிற்க, inf. To stand erectly or proudly. இறுமாந்துபோக, inf. To be overjoyed from a slight cause, to be conceited. இறுமாப்பு, v. noun. Transport, rapture, spiritual joy, மிகுமகிழ்ச்சி. 2. Pride, self-conceit, arrogance, vainglory, vanity, elation, ஏமாப்பு. 3. Erect posture, நிமிர்ச்சி. இறுமாப்புக்கொள்ள, inf. To be come transported, over-joyed, proud, haughty, to grow arrogant. 27)

uṟcākam (p. 68) s. [impr. உற்சாயம்.] Effort, perseverance, strenuous and continued exertion, முயற்சி. 2. Promptitude, resolution, determination, the first impulse of the mind toward actions, ஊக்கம். 3. Spontaneousness, alacrity, willingness, மனப்பூரிப்பு. 4. Happiness, சந்தோஷம். Wils. p. 145. UTSAHA. உற்சாகங்கொண்டுமச்சைத்தாவுகிறான். He is transported with joy. உற்சாகங்கொடுக்க, inf. To encourage, to excite, to embolden. உற்சாகசத்தி, s. Energy, application. (p.) உற்சாகஞ்செய்ய, inf. To make great efforts. உற்சாகப்பட, inf. To be energetic, have an impulse of mind for the performance of actions, to resolve, முயற்சிப்பட. உற்சாகப்படுத்த, inf. To excite one to action. உற்சாகப்பலி, s. [in Christ. usage.] Free-will offering. உற்சாகப்பிழை, s. Averseness, unwillingness, backwardness. உற்சாகமாய்க்கொடுக்க, inf. To give freely. உற்சாகமாய்ச்செய்ய, inf. To do willingly, freely. மனோற்சாகமாய், adv. Voluntarily, freely, spontaneously. 26) *

ēṟṟu (p. 79) கிறேன், ஏற்றினேன், வேன், ஏற்ற, v. a. To raise, hoist, lift up, எழுப்ப. 2. to load a cart, &c.; to ship; to put upon a shelf, &c., set a load on one's head, set up, pile up, stow, பாரமேற்ற. 3. To put in, cause to enter, insert, drive in--as a nail, உள்ளேற்ற. 4. (p.) To teach, instruct, உ ணர்த்த. மச்சிலேற்றியேணியைவாங்கிவிட்டான். He has put me in the loft, and taken away the ladder; i. e. he has induced me to engage in the business and then deserted me. நிறைந்ததண்ணளியினனென்பாரதனைக்குடைமேலேற் றிமுழுமதிமுக்குடையென்றார். he said, the triple, full-moon-like umbrellas--thus transferring the benignant qualities of the possessor to the umbrella. ஐ. The diphthong ai, the ninth vowel, ஒன்பதாமுயிர். It may be written for அய் or vice versa. In the beginning and middle of a word, when followed by ச, ஞ், or ய, ஐ is sometimes substituted for அ--as அரைசன் for அரசன்; மைஞ்சு for மஞ்சு; ஆலையம் for ஆலயம்; மையல் for மயல். Words beginning with ஐ often take அய் instead--as அய்ய ன் for ஐயன்; அய்யோ for ஐயோ, &c. 2. The form of the second or accusative case, இரண் டனுருபு--as அவனை, him. 3. A termination of the second pers. sing. முன்னிலையொருமைவி குதி--as பெரியை, thou art great; வந்தனை, thou art come. 4. A termination of nouns chiefly feminine, பெயர்விகுதி--as தெரிவை, a woman; தந்தை, a father. 5. An expletive இதையதின்மேலேற்றிச்சொல்லலாம். This is applicable to that. தன்வருத்தத்தைமாலைப்பொழுதின்மேலேற்றி. Ascribing her sufferings to the evening twilight. குற்றத்தையென்மேலேற்றப்பார்தான். He sought to fix the blame on me. ஏற்றிப்போட--ஏற்றிவிட inf. To transport, to export goods. ஏற்றுதுறை, s. Place of exportation or embarkation, துறைமுகம். ஏற்றுமதி, s. Export. 2. Cargo. ஏற்றுமதிச்செலவு, s. Shipping expenses. ஏற்றுமதிபண்ண, inf. To export a cargo. விளக்கேற்ற, inf. To set up, to place a lamp, to light a candle. குடியேற்ற, inf. To people, to populate. ஏற்றம், v. noun. Hoisting, raising up, ஏற்றுகை. 86)

kāmpīram (p. 104) --காம்பீரியம், s. Triumph, exultation, transport of joy, கம்பீரம். 2. Deepness, profundity, depth, ஆழம். 3. Importance, seriousness,முக்கியம். 78)

kutukalam (p. 120) --குதூகலம், s. [vul. குது குலம்.] Joy, transport of joy, அகக்களிப்பு. Wils. p. 228. KUTOOHALA. குதுகலங்கொள்ள, inf. To have satisfaction of mind, to be pleased. குதுகலிக்க--குதுகுலிக்க, inf. To express signs of joy or approbation, களிக்க. 7)

kēḷvu (p. 139) s. [prov.] Hire for transporting goods by sea; freight or carriage, கூலி; [ex கேள், ask.] கேள்வுக்குக்கொடுக்க, inf. To hire out a vessel. கேள்வுக்கேற்ற, inf. To embark goods on board for freight.

ctai (p. 159) s. [for தசை, by transposition of the letters.] Flesh, மாமிசம். 2. The pulpy part of fruit, பழத்தின்சதை. (c.) 3. The முன்னை tree. 4. The பாலை tree. 5. [Tel.] A pair, a set, சோடு, ஒத்தது. சதையுள்ள இடத்திலே கத்தியாடும். The knife will be directed to the fleshy parts, i. e. rich folks are generally looked to for help, &c. சதைப்புஷ்டி--சதைக்கொழுப்பு, s. Fatness, lustiness, stoutness. சதைபுரள, inf. To be sprained. (R.) சதைவளர, inf. To cicatrize. 2. To form, or grow, as flesh. சதைப்பொருத்தி, s. A water-plant, (lit.) the flesh joiner, ஓர்நீர்ப்பூடு. சதைகழப்புணித்தனம், [prov.]. Slothfulness; declining to exert one's self. 36)

cāṇakam (p. 174) s. (A transposition of the Sa. Ch'hagan'a. W. p. 33.) Cow-dung, buffaloe's dung, சாணி. 81)

cuṇṇmoẕimāṟṟu (p. 193) s. [in gram.] A subdivision of the transposition of words, மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள். (p.) 66) *

tvḷai (p. 227) s. A frog, மண்டூகம், Ran&ae; Temporaria. There are different species, as கிணற்றுத்தவளை--சொரியாந்தவளை--மணற்றவளை--பச் சைத்தவளை, &c. (c.) தவளைகத்த, inf. To croak as a frog. தவளைக்கல், s. A rough stone, சொறிக் கல். தவளைக்குஞ்சு, s. A tadpole, a periwinkle. தவளைக்குறங்கு--தவளைக்கால், s. [in jewelry.] A kind of clasp in a chain, பணிப்பூட்டு. 2. A kind of iron hook. தவளைச்சினை, s. Frog's spawn. தவளைதத்த, inf. To hop or leap, as a frog. 2. To play at leap-frog. தவளைநுரை, s. Frog's froth, containing spawn. தவளைப்பாட்டு, s. Boy's song, about the frog. தவளைப்பாய்ச்சல்--தவளைப்பாய்த்து, v. noun. A frog's leap. 2. A poetical transposition of words, one of the four சூத்திர விலை, which see.

para (p. 296) adj. [a Sans, prefix.] Other, different, வேறு. 2. Pre-eminent, excellent, உசித. 3. Celestial, divine, heavenly, திவ்ய. 4. Distant, foreign, as பிற. 5. Hostile, adverse, விரோத. W. p. 52. PARA. 6. Much, abundant copious, மிகுந்த. 7. adv. Before in time or place, முன். W. p. 613. B'HARA. பரகதி, s. Bliss. பரகாயம், s. Other bodies. பரகாயப்பிரவேசம், s. One of the sixtyfour arts. See கலைஞானம். பரகாரியம், s. Another's business as பிறர்காரியம். பரசதம், More than a hundred. பரசமயம்--பரமதம், s. Any religious system except the six divisions of the Saiva religion. பரசமயகோளரி, s. A name of சம்பந் தர்; also of எம்பெருமானார். பரசமயிகள், s. Professors of other religions, heretics. பரசாதி, s. One of a foreign tribe or nation. பரசுகம், s. Happiness of heaven. பரசுகோததி, s. An ocean of spiritual delight; [ex சுகம், et உத்தி.] பரசையோகம், s. As பரஸ்திரிகமனம். பரசொத்து--பரதனம், s. Other goods, property, &c. பரஸ்தலம், s. Another place. பரஸ்தலஞ்செய்ய--பரஸ்தலம்பண்ண, inf. To change one's place or abode from superstition, வேற்றிடம்புக, (Old. Dic.) பரஸ்திரி, s. Another's wife. 2. A courtezan, a prostitute, வேசி. பரஸ்திரிகமனம்-பரதாரகமனம், s. Adultery. See கமனம். பரஸ்பரம், s. Mutuality, reciprocation. பரஸ்பரரகசியங்கள், s. Mutual and confidential secrets. பரஸ்பரவிரோதம், s. Contrary to each other. பரதந்திரம், s. At another's command, for another's service--oppos. to சுதந்திரம். பரதன்மம், s. Another's duty, or business, occupation of another caste, அன் னியாசாரம். 2. Benefit to others, பிறர்க்குச் செய்யும்நன்மை. பரதாரம், s. Another's wife as பிறதா ரம். பரதிரவியம், s. AS பரசொத்து. பரதூஷணம், s. Blaspheming another. பரதேசம், s. A foreign country, foreign residence as பிறதேசம். பரதேசம்போக, inf. To go to a foreign country--as a wanderer, exile, religious mendicant, &c. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். What country is foreign to a learned man? பரதேசவாசி, appel. n. One who has no settled abode. பரதேசி, s. A foreigner, a traveller, a pilgrim, அன்னியன். 2. A beggar, commonly from a distant part, a stranger --oppos, to அகதேசி, இரப்போன். பரநாரிசகோதரன், s. One who behaves to other women as a brother. (R.) பரபட்சம், s. An opposite party, sect. side, interest, மறுபட்சம். 2. Uncongenial sentiments or doctrines; those of an opposite sect, or heterodoxy, விரோதம். பரபுருஷன், s. A paramour, an unlawful husband, அந்நியபுருஷன். 2. Vishnu விஷ்ணு. பரமண்டலம், s. Another region. 2. [in Chris. usage.] Heaven. பரமதஸ்தர், s. As பரசமயிகள். பரமுத்தி, s. supreme bliss. பரராசசிங்கம், s. One who is as a lion to other kings; also compared to elephants. பரராசசேகரன், s. The name of a king. ஓரரசன். பரலோகம், s. The other world, heaven. 2. As தேவலோகம். பரலோககமனம், s. Death, மரணம்; [ex கமனம், going.] பரலோககிரியை, s. Ceremonies for the benefit of the dead, உத்தரகிரியை. பரலோகசாதனம், s. Perseverance in a course of conduct leading to heaven. பரலோகசௌக்கியம், s. Heavenly bliss. பரலோகவாசி, s. An inhabitant of heaven. பரலோகவாழ்வு, s. Enjoyment in heaven. பரவசம், s. Subjection to another, தன் வசமல்லாமை. 2. Ecstacy, transport of joy, rapture, மிகுகளிப்பு. See ஆனந்தபரவசம். 3. Abstraction of the senses from fear, or sorrow, being paralyzed, மூர்ச்சை. 4. Astonishment, amazement, பிரமை. 5. An oath or promise, பிரமாணிக்கம். பரவசமாகுதல்--பரவசப்படுதல், v. noun. Being enraptured, transported, fascinated. 2. Being panic-struck. பரவசம்சொல்லுதல். Speaking peaceably, giving advice or offering reasons to appease one's anger. 2. Confirming an oath. பரவணி, s. [prov.] Lineal descent, hereditary succession as பரம்பரை. 2. Genealogy, வமிசம். பரவணித்தொந்தம், s. Hereditary infirmities of temper. பரவணிப்பட்டவன், appel. n. A hereditary successor. 2. One of high ancestry. பரவணிப்பட்டம், s. A family title. பரவிவேகம், s. Employment of the mind in things foreign to secularities. பரவிவேகம்பண்ண, inf. To meditate on divine things. பரவெளி, s. Immense space, as inhabited by the deity. பராகாயம், s. Ethereal space as சிதா காசம், which see. பராதாரம், s. A crow, as hatching the Koil bird's eggs, காக்கை. பராதீனம், s. Dependence, subjection, the right, or jurisdiction of others, பிறர் சார்பிலிருக்கை. பரானுகூலம், s. Success to others; availing another. பரானுகூலி, s. One who helps or favors another, பிறர்க்குதவுவோன். 2. A woman who loves another man more than her husband. பரார்்த்தம்--பராத்தம், s. For the benefit of others, பிறர்க்காகத்தக்கது; [ex அர்த்தம்.] பரார்த்தஅனுமானம், s. [in log.] Inference having reference to others, as பிறர்பொருட்டனுமானம். பரார்த்ததேவப்பிரார்த்திதம், s. Interceding for another. See தாயவிருத்தி. பரான்னம், s. Food which one receives from others. பரோபகாரம், s. Kindness to others. See உபகாரம். பரோபகாரன், s. [masc. and fem. பரோப காரி.] A benevolent man, a benefactor. 21) *

pātam (p. 310) s. Foot; the leg of a person, animal, article of furniture, &c., கால். 2. Line of a stanza, பாட்டினடி. 3. A quarter part, a fourth, காற்பங்கு. 4. Quadrant of a circle ninety degrees, வட்டத்தின்காற்பங்கு. W. p. 525. PADA. 5. Foot of a tree, மரத் தடி. 6. Base of mountain or hill, அடி வாரம். 7. The four states of bliss, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம். பாதகடகம், s. An ornament for the foot of a female, பாடகம். W. p. 525. PADAKADAKA. பாதகமலம், s. Lotus-like-feet of deity, or great person. பாதகாணிக்கை--பாததட்சணை, s. A present to a great personage, laid at his feet. பாதகுறடு, s. Sandals. See குறடு. பாதகுறட்டின்குமிழ், s. A knob by which the sandals are kept on. பாதக்காப்பு, s. Slippers, clogs, Indian shoes, செருப்பு. பாதசரம், s. A kind of foot ornament, for females. (c.) பாதசன், s. A man of the fourth or Sudra tribe, as born from the feet of Brahma, நான்காம்வருணத்தான்; [ex. சன், one born.] பாதசாகை, s. A toe, கால்விரல். பாதசாபலியம், s. As பாததாடனம். பாதசாரம், s. Motion of the planets. See சாரம். பாதசாரி, s. A foot-man, a foot- soldier, காலாள். Compare பாட்டைசாரி. பாதசாலம், s. Foot ornaments in general, காலணிப்பொது. (சது.) பாதசுத்தி, s. Cleaning or purifying the feet. See கால்கழுவ. பாதசேவை, s. Service, duty or work, for a god, an idol, or a guru, (lit.) worshipping at the feet, அடித்தொண்டு. தேவரீருடையபாதசேவை கிடைக்கவில்லை. . . I have not lately had the privilege of worshipping at your feet. பாதச்சாயை, s. The shadow under the foot, அடிநிழல். 2. See சாயை. பாததட்சணை, s. See பாதகாணிக்கை. பாததரிசனம், s. Interview with a great person, (lit.) sight of the feet, பததெரிச னம். பாததாடனம்--பாதப்பிரகாரம், s. (St.) Kicking with the foot, உதை. பாததாமரை--பாதாரவிந்தம், s. As பாத கமலம். பாததீட்சை, s. A high kind of தீட்சை, or species of illumination. See திருவடி தீட்சை. பாததீர்த்தம்--பாதோதகம், s. Water in which the feet of an idol or guru have been washed. See உதகம். பாததூளி, s. Dust of the feet, commonly of a great person. பாதத்திலேவிழ, inf. As பாதம்பணிய. பாதபங்கயம்--பாதபதுமம்--பாதபத் மம்--பாதபற்மம், s. Lotus-feet of a holy, or great personage. பாதபரிசம், s. Touching a superior's foot, திருவடிதீண்டுகை. 2. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். பாதபீடம்--பாதபீடிகை, s. footstool, as பாதாசனம். பாதபூசை, s. Worshipping with flowers, the feet of a Guru or other sacred person, as one of the rites of hospitality. பாதப்பிரகாரம், s. As பாததாடனம். பாதப்பிரட்சாளனம், s. Washing the feet, கால்கழுவுகை. See பிரட்சாளனம். பாதமயக்கு, s. verse capable of transposition; as அடிமயக்கு. (p.) பாதமுத்தி, s. Kissing the feet of a great person. 2. As சாயுச்சியம். பாதமுத்திரை, s. Sandals, &c., in which there is the print of a Guru's or other sacred person's foot; left with a disciple, in token of protection; and to be worshipped. பாதமூலம், s. The ball of the foot, குதிக்கால். W. p. 525. PADAMOOLA. பாதம்பணிய, inf. To prostrate at one's feet. பாதம்பாலிக்க, inf. To set the foot on the head of a prostrate worshipper, and bless him. பாதரட்சணம்--பாதரட்சை--பாதரக்ஷை, s. Shoes, slippers, clogs, or sandals, (lit.) defence, or safe guard for the feet,தொடு தோல். பாதவந்தனம், s. Homage, reverence, worship, at the feet of a great person. பாதாக்கிரம், s. The tip of the foot, end of the great toe, கானுனி; [ex அக்கிரம், point.] பாதாக்கிராந்தன், s. [pl. பாதாக்கிராந் தர்கள்.] A worshipper at the feet; an expectant, அடிவணங்குவோன். பாதாங்குட்டம், s. The great toe, காற் பெருவிரல்; [ex அங்குஷ்டம்.] பாதாசனம், s. Footstool, பாதபீடிகை. 2. Sandals, பாதகுறடு. பாதாதிகேசம். From foot to head. 2. s. A poem as கேசாதிபாதம். See கேசம். பாதாம்புயம்--பாதாரவிந்தம், s. Lotus feet as பாதபங்கயம். பாதார்த்தம், s. An eighth part, எட்டி லொன்று; [ex. அர்த்தம், half.] An offering to a deity or sacred person, as பாதகாணிக்கை. 18) *

peyr (p. 333) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. பேர்.] To remove, displace, dislodge, unseat, transpose, abstract, பிரி க்க. 2. To turn over, subvert, overthrow, புரட்ட. 3. To remove or agitate from the basis, or foundation, அப்புறப்படுத்த. 4. To root up, to force open, as a door, பிடுங்க. 5. To turn over with the ladle, as a cake, திருப்ப. 6. To remove cattle from one place to another, புறப்படுத்த. 7. To blow up, to blast, சிதைக்க. (c.) 8. To dislocate. 9. (R.) To redeem, to save, மீட்க. கள்ளன் கதவைப் பெயர்த்துப்போட்டான். The thief forced open the door. சொன்னதையேபெயர்த்துஞ்சொல்லுகிறார்..... He repeats what he has already said. இந்தச்செடியைஅங்கேபெயர்த்துவை. Remove the plant to that place. பெயர்த்துநட, inf. To transplant, displace. பெயர்த்தெடுக்க, inf. To root up, to pull up. பெயர்த்தெழுத, inf. To copy, to transcribe. பெயர்ப்பு--பெயர்த்தல், v. noun. Removal, change, eradication, &c., as the verb. மொழிபெயர்த்தல். Translating; a translation. See மொழி. 14)

mey (p. 362) s Truth, sincerity,--oppos. to பொய்,சத்தியம் (c.) 2. The body, person, உடம்பு.3.Surface of the body, or feeling as one of the five senses, ஐம்பொறியுளொன்று. 4. [in gram.] A consonant, மெய்யெழுத்து. மெய்நின்றுவிழிக்கிறதுபொய்கொண்டுபொரிகிறது.... Truth is quiet, lie is blustering. [prov.] மெய்பொய்விசாரியுங்கள். Find out its truth or falsity. மெய்கண்டதேவர், s. A poet well skilled in Hindu metaphysics; also called, சுவேதவனப்பெருமாள். மெய்காட்டல், v. noun. Exhibiting strength, (lit.) showing the body. (p.) மெய்கூறல்--மெய்சொல்லல், v. noun. Speaking the truth. மெய்க்காப்பாளர், s. [also கஞ்சுகர்.] Body-guards, மெய்க்காவலர். மெய்க்கவசம்--மெய்யுறை, s. A coat of armor, a vestment. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Genuine sprouts in jack-trees, &c., as distinguished from பொய்க்கிளை. See கிளை. மெய்க்கீர்த்திமாலை, s. A panegyric poem in the கட்டுரை versification, describing the illustrious descent, and famous actions of a hero. See பிரபந்தம். மெய்க்கொள்ள, inf. [com. மெய்யென்று கொள்ள.] To believe, take to be true. மெய்க்கோள், s. Earnest-money. (R.) மெய்க்கோளாய்வாங்கினேன். I got money in advance. மெய்ஞ்ஞானம்-மெஞ்ஞானநிட்டை, s. True wisdom, the state of the most exalted ascetic. மெய்ஞ்ஞானி, s. The true sage. மெய்நலம், s. [sometimes மெய்ந்நலம்.] Strength, வலி. (சது.) மெய்ந்நூல், s. [com. மின்னூல்.] Ancient writings, commonly divine. மெய்நூலன், s. An epithet of Dronacharya, துரோணாசாரியன். (சது.) மெய்புகுகருவி, s. A vestment, as மெ ய்க்கவசம். (p.) மெய்ப்படாம்,s. A mantle or cloak, covering the whole body, நிலையங்கி; [ex படாம், a cloth.] (p.) மெய்ப்படுத்த, inf. [intrans. மெய்ப் பட.] To prove substantial. மெய்ப்பரிசம், 8. Eight sensations of the body; 1. ஊன்றல், from placing; 2. கட்டல், binding; 3. குத்தல், stabbing; 4. தடவல், stroking; 5. தட்டல், patting; 6. தீண்டல், touching; 7. பற்றல், seizing; 8. வெட்டல், cutting--also called, அஷ்டமெய் ப்பரிசம். மெய்ப்பாடு, v. noun. Indication of passion or sentiment, by gesture, or any other signs--as tears for sorrow, the erection of the hairs of the body from love, joy, transport. 2. Experience of truth. மெய்ப்பை, s. A tight garment fitted to the body, சட்டை. (சது.) மெய்ப்பொருள், s. Sound doctrine. 2. The truth, an epithet of God, கடவுள். 3. Knowledge, அறிவு. Compare கைப்பொ ருள். மெய்ப்பொறி, s. The body as the organ of touch. மெய்மதம், s. True religion. மெய்மயக்கம், s. [in gram.] Consonants occurring together in a word, as ண் and ட in கண்டம்; க்க, in பக்கம். See மயக்கம். மெய்மலம்--மெய்மாசு, s. Human dung, நரகல். 2. As மேலழுக்கு. (p.) மெய்மறதி--மெய்மறத்தல், v. noun. Swooning, losing one's senses by delirium, becoming unconscious. (c.) நான்மெய்மறந்துபோனேன். I had quite forgotten [to bring, &c.] மெய்மெய்யாய், Very truly, evidently, in the very act. மெய்மை, s. A truth, fact. 2. Thought, intention, நினைவு. மெய்மைகூறல், v. noun. Acknowledging the truth. மெய்யர், appel. n. Brahmans, அந்த ணர். 2. Rishis, sages, ரிஷிகள். மெய்யன், appel. n. A true man, an honest person; a trust-worthy, upright man--oppos. to பொய்யன். 2. (p.) A son, மகன். மெய்யுணர்தல், v. noun. Understanding and feeling the truth. மெய்யுரைத்தல், v. noun. Explaining a text; a commentary. மெய்யெழுத்து, s. A consonant, a bodyletter, to which a vowel gives life. மெய்யென்றிருக்கிறது. Taking for a truth. மெய்வருக்கை, s. The class of consonants. See வருக்கை. மெய்விரதன், s. An epithet of Yudhist'hira, உதிட்டிரன். 2. An epithet of Bîshma, வீடுமன். (p.) மெய்விவாகம், s. True matrimony, marriage according to law.

moẕi (p. 368) s. A word, a saying, சொல். 2. Speech, declaration, expression, வாக்கியம். தேவர்மொழி, An oracle, சானுக்கிரகம். மொழி, 3. Three sorts of speech: 1. மெய்கூறல், speaking the truth; 2. புகழ்கூ றல், panegyrising, or flattering; 3. பழி கூறல், Calumniating or abusing. மொழிதடுமாற, inf. To stammer in speaking, naturally or otherwise. மொழிபிசக-மொழிபிறழ, inf. To fail in keeping one's word. மொழிபெயர்ப்பு, v. noun. Translation interpretation. See நூலியாப்பு. மொழிமாற்று, v. noun. A transposition of words, as சுரையாழவம்மிமிதக்க, the gourd sinks, the grinding stone swims, [நன் னூல்.] மோ, A syllabic letter compounded of ம் and ஒ. 3)