atōvāyu (p. 12) s. Wind downwards, அபானவாயு; ex அதஸ், et வாயு. Wils. p. 24. AD'HOVAYU. 18)

eẕuvāy (p. 75) s. Beginning, origin, source, cause, ஆதி. 2. [in grammar.] The nominative case, the subject, முதல்வேற்று மை; [ex எழு, rising, et வாய், place.] எழுவாயும்பயனிலையும். The nominative and its verb, or other concluding word.--Note. In Tamil the substantive verb is rarely used. இந்தக்கதைக்கெழுவாயென்ன. What gave rise to this affair? எழுவாயுருபு--எழுவாய்வேற்றுமை, s. The first, or nominative case, முதல் வேற்றுமை.--Note. The words ஆனவன், ஆனது, &c., which represent the nominative case are rarely expressed but understood. எழுவாயெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். 23)

ēṉvāyṉ (p. 79) s. [vul.] A simpleton, a fool, பேதை. 92)

oṟuvāy (p. 84) [prop. அறுவாய்.] Being broken in the edge, chipped off, a breach in an embankment, &c. ஒறுவாயன், s. A hare-lipped man. ஒறுவாய்ப்பல், s. Wanting a tooth or more. ஒறுவாய்ப்பானை, s. A pot chipped in the edge. 23)

kṭuvāy (p. 88) s. A hyena, புலிக்குடத்தி. 6)

kṇvāy (p. 88) s. [prov.] A species of shell-fish, cuttle-fish, ஓர்மீன், Sepia. 2. A narrow pass between hills, a defile, மலை களுக்கிடைவழி. கணவாயோடு, s. The shell of the above fish. கணவாய்மை, s. A kind of black liquid found in the shell. sometimes used as ink, said to be the blood of the fish. சாக்குக்கணவாய்--ஊசிக்கணவாய், s. Different kinds of கணவாய், Octapis vulgaris. ஒட்டுக்கணவாய்--சடைக்கணவா ய்--ஊமைக்கணவாய்--கோவலக்கணவாய்--நெ டுங்கணவாய்--கூந்தற்கணவாய், s. Different kinds of கணவாய், Octapis vulgaris. 51) *

ktuvāy (p. 91) s. A scar or seam of a wound, வடு. 2. [in poetry.] Alliteration, of which there are two kinds, மேற்கதுவாய் and கீழ்க்கதுவாய். See மோனைத்தொடை. (p.) 20)

kyvāy (p. 96) s. The black bird, கரிக்கு ருவி. 2. The mouth of a river, கழிமுகம். (p.) 36)

klvāy (p. 96) s. A fish, ஓர்மீன். 223)

kḷivāynñcṉ (p. 100) s. A very venomous snake, ஓர்பாம்பு. 24)

kvāy (p. 98) --கபாய், s. (Port.) A kind of Turkish garment, மெய்யுறை. 21)

kāḷvāy (p. 106) s. An ass, கழுதை. 2. The kiln for lime or brick, a furnace, சூளை. காளவாயன், s. A person with a large mouth and a heavy voice, who blabs out secrets; a babbler, கத்துகிறவன். காளவாய்க்கல், s. Bricks new from the kiln. காளவாய்க்காரன், s. A kiln-keeper. 13) *

kāvāy (p. 105) s. A kind of grass, ஓர்வகைப் புல். 32)

kaivāykkāl (p. 143) s. A small subsidiary channel or aqueduct. 58)

kaivāycci (p. 143) s. A little adze. 59)