kavacam (p. 97) s. Armor, mail, a jacket or coat-of-mail, சட்டை. 2. An incantation repeated for defence, ஓர்மந்திரம். An amulet, a charm worn as a defence from evil, phylactery, spell, காப்பு. 4. The mystical syllable hum, forming part of a mantra and considered as a preservative or armor inscribed or carried about the person as a charm, மந்திரத்தினோருறுப்பு. (p.) 5. (c.) A lute, a clayey composition with which chemists close vessels, சீலைமண். Wils. p. 24. KAVACHA. 6. A medicinal composition, used as a cover for medicines for reducing them to ashes,மருந்துக்கவசம். கவசகுண்டலன், s. The king கன் னன்-- said to have been born with a coat-of-mail and ear-rings, கவசத்தோடுங்கு ண்டலத்தோடும்பிறந்தகன்னன். கவசங்கட்ட, inf. To bind or restrain malignant deities, &c., by repeating the defensive incantations, as the initiatory part of the daily worship, in order to prevent their depriving the worshipper of the benefit, &c., மந்திரத்தினாற் காவற்பண்ண. 2. To cover or overspread with loam or clay, to lute, சீலையால்வாய் கட்ட. கவசந்தரிக்க, inf. To put on a coatof-armor. கைக்கவசம், s. A gauntlet, an iron glove used for defence. மெய்க்கவசம், s. A jacket, a coatof-mail. மார்க்கவசம், s. A breast-plate. தோட்கவசம், s. A leathern jacket. 3)

tivacam (p. 241) s. Day, நாள். W. p. 49. DIVASA. 2. (c.) The anniversary of a relative's death, when alms are given to the brahmans for the benefit of the deceased. See சிராத்தம். திவசாவசானம், s. (St.) Afternoon, close of the day, பகலின்முடிவு. 33)

tuvacam (p. 249) s. Banner, flag, streamer; banner in token of rank, விருதுகொடி. 2. Ensign, colors, flag, escutcheon, விலோதனம். 3. Sign, அடையாளம். W. p. 449. D'HVAJA. துவசங்கட்ட, inf. (com. துசங்கட்ட.) To hoist a flag. 2. To erect a banner, as a hero in challenge, deflance, or in token of what be resolves to accomplish. 3. To set about a thing with the utmost zeal, and energy. துவசாரோகணம், s. Hoisting the temple flag, with prescribed ceremonies, for the annual festival; [ex ஆரோகணம்.] 41) *

paravacam (p. 297) --பரவணி. See under பர. 39)

vacam (p. 374) s. Subordination; subjection, dependence, கீழ்ப்படிகை. 2. Possession, கை வசம். 3. Proper state, condition, நிலைவரம். 4. Good order, regularity, ஒழுங்கு. 5. Possibility, power, இயலுகை. 6. Occupancy, ஆட்சி. W. p. 742. VASA. இதுஎன்வசத்திலிருக்கிறது. It is in my possession. இதுஅவன்வசமல்ல. It is beyond his ability. சரீரம்வசமில்லாமலிருக்கிறது. I am indisposed. அதைஎன்வசம்பண்ணினான். He has put it in my possession. அதுவசத்துக்குவராமற்போயிற்று. It did not succeed. வசமறியாமலகப்பட்டுக்கொண்டான். Not knowing what was proper, he became entangled. அவன்வசத்துக்குவந்தான். He is reformed. அவனங்கேவசமறியாமற்போனான். He went there not knowing the state [of things.] சப்பட்டைவசமாய்வை. Lay it along flat. சுவசம், s. Good health; better circumstances. புறவசம், s. Another's affair, or possession. வசகிருதி, s. [com. வசவிருதி.] Act of taming, training, reforming; [ex கிருதி.] வசக்கட்டு, s. Possession. (R.) இதார்வசக்கட்டாயிருக்கிறது. To whom does this belong? வசக்கேடு--வசப்பிழை, s. Loss of health, disorder, delirium. (Beschi.) வசங்கட்டிவைக்க, inf. To deposit a thing in custody of an arbitrator. (R.) வசங்கண்டவன், appel. n. One who understands the state of things. 2. A man of much experience. வசங்கெட்டவன், appel. n. An impotent man, one whose health is impaired. 2. A man in reduced circumstances. 3. (R.) One who has set himself free. வசஞ்செய்ய--வசப்படுத்த--வசமாக்க --வசம்பண்ண, inf. [intrans. வசப்பட--வச மாக.] To bring into one's possession, or under one's power. அவன்வசப்பட்டான். He submitted, yielded. வசந்தப்பி, [as an adv.] Irregularly, on the wrong side. இதுவசந்தப்பிச்சேர்த்திருக்கிறது. The parts of the frame are irregularly, joined. வசமழிக்க, inf. To renounce subjection. (Beschi.) வசமாக்க, inf. To make one's own. See வசஞ்செய்ய. வசமாய், adv. A right, in good order. வசமாயிணை. Join it properly. வசமாய்வை. Place it rightly. வசவிர்த்தி, s. Acting according to the pleasure of another. 34) *

vacampu (p. 374) s. Sweet flag, Acorus calamus, ஓர்மருந்து. W. p. 729. VACHA. வசப்பந்தேறு, s. [com. வசம்புத்தேறு.] A piece of Calamus-root. 35)

vivacam (p. 398) s. Ecstacy, a state of mind in which the senses are absorbed, பரவசம். (சது.) 2. A state of soul without earthly cares; [ex வி, priv. et வசம், possession.] 82) *