kaivaikk (p. 144) inf. To put to the hand; to begin to use or misuse; to enter upon. 2. To lay the hands on; to assault. 3. [in christian usage.] To consecrate by the laying on of hands. அவன்றலையிலேகைவைத்தான். He has ruined him. 2. He was made very miserable. 10)

nūṟṟukkuccērvaikkārṉ (p. 279) s. A captain of a hundred men, a centurion. 26)

nōkkmvaikk (p. 284) inf. To be benignant as திருஷ்டிவைக்க. 17)

vaikaṭikaṉ (p. 402) s. A jeweller, one who cuts and polishes gems, இரத்தினங்களைச்சாணை தீர்ப்போன். (சது.) 84) *

vaikari (p. 402) s. One of the four kinds of sounds, articulation. See வாக்கு. 2. Accuracy, regulation, திட்டம். (சது.) 3. [also வைகரியகங்காரம்.] One of the three அகங்காரம், that connected with Rajata guna. (சிவ. சித்.) 85)

vaikṟai (p. 402) --வைகுறு, s. Day-break, விடியல். 2. The morning watch from two in the morning till day-break. வைகறைதுயிலெழு. Rise early in the morning. (Avv.) வைகறையேவா. Come very early. 88) *

vaikl (p. 402) s. Dawn of day, விடியல். 2. A day, நாள். 3. The passing day, கழிவுநாள். [a corrupt use of Sa. Vaikala, evening.] (சது.) 86) *

vaikalliyam (p. 402) s. Defect, imperfection, குறைவு. W. p. 89. VAIKALYA. 87)

vaikācam (p. 402) s. [also வைசாகம்.] The month of May, strictly a part of May and a part of June, வைகாசிமாதம். 89) *

vaikāci (p. 402) s. As வைகாசம். (c.) 2. The sixteenth lunar mansion, விசாகம். 90) *

vaikānacaṉ (p. 402) s. An inhabitant of jungles, a hermit, வனவாசி. [Sa. Vaikhanasa.] 92)

vaikānacam (p. 402) --வைகானசம் s. One of the two Vaishnuva Agamas. 91) *

vaiku (p. 402) கிறேன், வைகினேன், வேன், வைக, v. n. To stay in a journey at night, இராத் தங்க. (p.) 94) *

vaikuṇṭam (p. 402) --வைகுந்தம், s. The heaven of Vishnu; also any place or shrine where he is supposed to be, திருமால் பதம். [Sa. Vaikuntha.] வைகுண்டஅம்மானை, s. A book describing heaven, written in அம்மானை verse. வேற்றுமைமயக்கம், s. [in gram.] Antiptosis. வேற்றுமையாயிருக்க, inf. To be at variance. வேற்றுமைவிரி, s. [in gram.] The signs of the case being expressed in the combination of two words. 95)

vaikulliyam (p. 402) --வைகூலியம், s. Contrariety, grudge, hatred, &c., எதிரிடை; [corrup. of Sa. Vaigun'ya.] வைகுல்லியம்பண்ண, inf. To be contrary, to repel admonition. 97)