ōrāym (p. 84) s. [prov.] Obliqueness, slantingness, சாய்வு. 2. The leeward or leaning side of a boat or other vessel, தோ ணியின்சாய்ந்தவோர்புறம். 3. The close joining of two boards, இணைப்பு. ஓராய்த்தோணி, s. A boat, the seams of which are formed by the boards lapping one over another before calking. See கலப்பற்று. ஓராயமாய்ப்படுத்தல், v. noun. Lying on one side, or edgewise. ஓராயமானவேலை, s. A slanting work--as a desk, &c. ஓராயம்பார்த்தல், v. noun. Joining boards closely. 112)

kam (p. 95) s. Water, நீர். 2. The head, தலை. Wils. p. 19. KAM. 3. Ether--as one of the five elements, ஆகாயம். 4. Wind, air, காற்று. 5. Cloud, மேகம். 6. Whiteness, வெண்மை. 7. Smith's work, smithery, கம்மி யர்தொழில். 8. Brahma, பிரமன். 9. A hegoat, ஆட்டுக்கடா. 1. Act, operation, employment, செயல். (p.) கம்மம், s. Smithery, mechanism, கம்மியர்தொழில். 2. Work, labor, business, employment, வேலை. (p.) கம்மக்குடம், s. A pot made by a smith. கம்மஞ்செய்மாக்கள், s. Laborers. (நாலடி.) 2. Smiths, artisans. கம்மாலை, s. [prop. கம்மசாலை.] A smith's shop, smithy, அக்கசாலை. கம்மாலைமூட்ட, inf. To prepare for work--as a smith kindling a fire, &c. கம்மாலைவைக்க, inf. To open a smithy, as a smith, for the day. கம்மாளர், s. Smiths, mechanics, artisans, கம்மியர்; five castes are included in this term, viz.: 1. தட்டார், goldsmiths, jewellers. 2. கன்னார், braziers, bell-founders, &c. 3. சிற்பர், masons, bricklayers, architects. 4. கொல்லர், blacksmiths. 5. தச்சர், carpenters. கம்மியம், s. Smithery. (p.) கம்மியர், s. Smiths, mechanics, artisans, கம்மாளர். 2. Workers, laborers, தொழிற்செய்வோர். (p.) 21)

koṭṭu (p. 146) கிறேன், கொட்டினேன், வேன், கொட்ட, v. a. To strike, to beat a drum, a tambourine, &c., to play on an indtrument of music, பறைகின்னரமுதலியகொட்ட. 2. To hammer, beat, malleate--as a brazier, கம்மியரடிக்க. 3. To clap the hands, கைகொட்ட. 4. To dance--as in the கும்மி dance; to frolic, கும்மியடித்தாட. 5. To clap or stick on, to daub sandal or fragrant pastes on the body, அப்ப. (p.) 6. To sting --as a reptile or insect, தேள்முதலியகொட்ட. 7. To cuff, குட்ட. 8. (Sans. Khót'a.) Wils. p. 275. To cast, pour out-as corn, sand, &c., from a basket or sack; to throw or cast into a vessel, sack; &c.; to pour forth, போட. 9. To shed--as leaves, fruits, &c., சொரிய. 1. v. n. To be shed or cast out, to fall, சிந்த. கொட்டினாற்றேள் கொட்டாவிட்டாற்பிள்ளைப்பூச்சி. If it sting, it is a scorpion; if not, it is a harmless gryllus; i. e. we call things good or bad according to their effect on us. கொட்டிக்கொட்டியளக்க, inf. To cast down and measure again and again; i. e. again, one marcal will not make two. கொட்டிகொட்டியளந்தாலுங்குறுணிபத்தாகாது. Though you measure over and over again, one marcal will not make two. கரப்பன்அள்ளிக்கொட்டிப்போட்டது. An eurption has broken out all over the body. பனிகொட்டுகிறது. The dew falls heavily. கொட்டிக்கொடுக்க, inf. To pour out and give, to give to excess, to lavish, to squander. 2. (fig.) To make a display of words, to say more than is proper. சப்பாணிகொட்ட, inf. To clap hands --as infants in play. See சப்பாணி. கொட்டு, v. noun. Beating, drumming, malleating, &c. See கொட்டு, v. கொட்டுக்கன்னார், s. Braziers who work by beating, not casting. கொட்டுக்காரர், s. [prov.] Drummers--as a caste. கொட்டுக்கிடாரம், s. A large brass boiler made by beating. கொட்டுக்கூடை, s. A metal vessel. 2. A cup-shaped basket. கொட்டுண்ண, inf. To be shed, as leaves, fruits, &c.; to be shot out; to be spilt--as sand, flour, &c. கொட்டுமுழக்கு, v. noun. Beating of drums; an exhibition of drumming. கொட்டுமுறி, s. A superior kind of brass. கொட்டுமண், s. Earth thrown down to improve land, repair a road, &c.; made soil [in opp. to நிலைமண்.] கொட்டுமரம், s. A dyer's block for beating cloth, that it may take the dye. கொட்டுமேளம், s. A kind of drum. 2. Drumming. கொட்டுவாய், s. The part stung by a scorpion other reptile. கொட்டுவான், s. [prov.] A scorpion, தேள். 2. Mallet, கொட்டாப்புளி. 3. As கொட் டுக்கன்னார். கொட்டுவேலை, s. [in braziery.] Beaten work--as distinguished from வார்ப்புவேலை. cast-work. 38)

poruḷ (p. 337) s. Meaning of a word, the sense, signification, சொற்பொருள். 2. Property, wealth, riches, money, திரவியம். 3. Thing, substance, matter, corporeal or incorporeal existence; entity, வஸ்து. 4. Stores, provisions, utensils, பலபண்டம். (c.) 5. Truth, reality, verity, வாய்மை. 6. A thing of moment or importance, superiority, தலைமை. 7. Gold, பொன். 8. A child, பிள்ளை. 9. Fruit of action, வினைப்பயன். 1. [in ethics.] The four divisions of subjects. See நாற்பயன், நாற்பொருள். 11. [in log.] Inference, from circumstances. See அருத்தாபத்தி. 12. Special quality, disposition, குணம். பொருளுங்கொடுத்துப்பழியுந்தேட. To go to expense and get ill-will by it. பொருடனைப்போற்றிவாழ். Use your wealth properly. (Avv.) இருபொருள். A two-fold good, comprising கல்விப்பொருள், knowledge; and செல்வப்பொருள், wealth, riches. முப்பொருள். A three-fold being, the Trimutri. 2. [among vedantists.] God, the soul, and illusion, as திரிபதார்த்தம். நாற்பொருள். Four advantages. See நால். ஐம்பொருள். The five chief divisions of Tamil grammar. These are எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. See இலக்கணம். பொருட்சம்பந்தம். See சம்பந்தம். பொருட்சிதைவு, v. noun. Transition of meaning, &c. See சிதைவு. பொருட்சுவை, s. Sweetness of the matter in a work--different from சொற் சுவை. பொருட்செலவு, v. noun. Expense, expenditure. பொருட்செல்வம், s. Wealth as the object of pursuit, or acquisition-distinct from அருட்செல்வம். பொருட்செல்வி, s. Lukshmi, இலக்குமி. பொருட்சேதம், s. Loss of property. See சேதம். பொருட்சொல்ல, inf. To explain the meaning of a verse. பொருட்டிரிபு, v. noun. [in gram.] Compound terms, bearing different meanings. See திரிபு. பொருட்பட, inf. To be made out or comprehended, as a meaning. 2. To make sense, as language. பொருட்பால், s. The second part of நாற்பொருள். பொருட்பெண்டிர், s. [pl.] Prostitutes, as seeking gain, வேசிகள். (சது.) பொருட்பெற்றி, s. Peculiar quality or nature of a thing, பொருளின்குணம். (p.) பொருணயம், s. Importance of the meaning in a work--different from சொ ன்னயம்; [ex நயம்.] பொருணிலை, s. As பொருண்முடிவு, 4. பொருண்முடிவு, s. A complete sentence, வாக்கியம். 2. Substance of a discourse or a sentence, பொருட்சுருக்கம். 3. Termination of a sentence, or a subject, விஷயமுடிவு. 4. The word which makes sense with the preceding word, or words; being often the concluding one, பயனிலை. பொருண்மை, s. Meaning, purport, or matter of a treatise, as பொருள். (p.) பொருளகராதி, s. A dictionary of synonymous words. See சதுரகராதி. பொருளதிகாரம், s. That part of ethics, which treats on the four themes or subjects embracing all kinds of knowledge and practice. See நாற்பொருள். பொருளாசை, s. Covetousness, avarice. பொருளிலக்கணம், s. Properties of things. This in grammar embraces: 1. அகப்பொருள், rules for amatory verses, see அகப்பாட்டுறுப்பு; 2. புறப்பொருள், rules for war-chants; which see. பொருளுதவி, s. A pecuniary aid. பொருள்கோள், s. Modes of constructing verse of which eight are given; 1. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், natural, as the nominative accompanied by its various attributes, adjuncts, &c., followed by its object, if any, and concluded by the verb; 2. மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள், construction, in which the nominative and verb are interchanged, with another nominative and verb; 3. நிரனிறைப்பொருள் கோள், when subjects, and attributes, or nominatives and their verbs, are given in distinct series, see நிரனிறை; 4. விற் பூண் or விற்பூட்டுப்பொருள்கோள், when the nominative is at the beginning, and its verb at the end, or the contrary; 5. தரப்பிசைப்பொருள்கோள், when a noun or verb belongs alike to the preceding and following parts of a verse or sentence, see தாப்பிசை; 6. அளைமறிபாப்புப்பொ ருள்கோள், another kind of construction, see அளை; 7. கொண்டுகூட்டுப்பொருள்கோள், a construction which requires the words to be selected here and there; 8. அடிமறி மாற்றுப்பொருள்கோள், a verse in which the lines of the stanza are interchangeable, see அடிமறிமாற்று. பொருள்விளங்கவைத்தல், v. noun. A proper arrangement of words to give the meaning. 52)

vāṇam (p. 383) s. [com. பாணம்.] An arrow, அம்பு. 2. A rocket, fire work. W. p. 748, VAN'A.--Of rockets are different kinds: ஆகாசவாணம், sky-rocket; எலிவாணம், மூஞ்சுறு வாணம், a running fire work--as a rat or mouse; கம்பவாணம், rockets tied to a pole; சக்கரவாணம். wheel-rockets; துருத்திவாணம், a rocket in the form of a leathern bag, see துருத்தி; தேர்வாணம், one tied in the form of a car; நட்சத்திரவாணம் or பூவாணம், sky-rocket, like stars or flowers; படைவாணம், warrockets; புதைவாணம், a rocket-mine. வாணக்குழல், s. A rocket-tube. வாணங்கட்ட, inf. To make rockets. வாணம்விட, inf. To throw rockets. 51)