arkku (p. 22) --கிறேன், அரக்கினேன், வேன், அரக்க, v. a. To waste or wear away by rubbing, அழிக்க. (பிங்.) 2. To mash with the palm of the hand or the sole of the foot by a wriggling motion, தேய்க்க. 3. [prov.] To push, drag, or otherwise move a heavy body, as the wooden frame of a house, இருப்புவிட்டுப் பெயர்க்க. 4. v. n. (c.) To move in a hitching or wriggling manner or by jerks, hitch along on a seat, crawl as a child or snake, hobble or walk with difficulty, waddle as one drunk, நெளிந்துநடக்க. அரக்கியரக்கிநடக்கிறான். He walks hitching along. அரக்கல், v. noun. The act of rubbing or grinding. 38) *

kentu (p. 138) கிறது, கெந்தினது, ம், கெந்த, v. n. [prov.] To crawl--as grubs, animalcula, &c., in a sore; to writhe or wriggle, either as seen or felt, நெளிய. கெந்திக்கெந்திநடக்கிறான். He struts, he walks with an affected spring. நரகத்திலேகிடந்துகெந்துவான். He will writhe in hell--an imprecation. மனங்கெந்த, inf. To be perturbed through envy rage, &c. 18)

timiṟu (p. 238) கிறேன், திமிறினேன், வேன், திமிற, v. a. To wriggle one's self out of another's hands, பலாத்காரமாய்விலக. 2. (சது.) To grow, to increase, வளர. 3. v. a. and v. n. [improp. for திமிர்.] To be well rubbed in, as oil, &c., தேய்க்க. 4. [prov. for சிதற.] To be scattered, spilled, &Mp;c., as flour in pounding, சித்த. ஆள்இப்போதுதிமிறிப்போய்விட்டான். He has grown tall and plump. திருடன்கையைத்திமிறிக்கொண்டோடிப்போனான்..... The thief slipped from his hands, and ran away. திமிறிப்பேச, inf. To speak impertinently. திமிறியடிக்க, inf. [prov.] To twist one's self from another. 2. To be violent, as the quaking of ague. திமிறியெழும்ப, inf. To force one's self away from another coming to fight. 2. To become violent, as fever, lust, &c. 100)

neḷi (p. 281) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and v. a. To cause to bend, incline, twist, வளைக்க. 2. To bend, wriggle or distort the body in walking, commonly in affectation, அசைக்க. 3. To make proud, disdainful, affected gestures, in contempt of one; to mimic, நிமிர்ந்துநடக்க. 4. To be insolent, கர்வங்காட்ட. (c.) எழுத்தைநெளித்தெழுதுகிறான். He makes crooked letters in writing. இடுப்பைநெளித்துநடக்கிறான். She walks with a wriggling motion of the hips. நெளித்துநடக்க--நெளித்துக்கொண்டுந டக்க, inf. To walk struttingly, or with affected motions. 2. To walk with a distorted gait. நெளிப்பு, v. noun. Distorted or affected motions of the body, flirting or tossing the head, or making other gestures in disdain. நெளிப்புக்காட்டல், v. noun. Making affected gestures, as நெளி, 3. நெளிப்புக்காரன், s. A strutter, a fop. நெளிப்புப்பேசுதல், v. noun Speaking comtemptuously or slightingly of one, or of his performances. 6)

puẕu (p. 327) s. A worm, a maggot, &c., as கிருமி. (c.) புழுநெளியுமாப்போலே. Squirming or wriggling like a worm; i. e. to be restless. புழுஅரித்தல்--புழுமேய்தல், v. noun. Gnawing, and causing itching or irritation, as animalcule in eruptions. 2. Being worm-eaten. 3. As புழுக்கடி, 1. புழுக்கடி--புழுவெட்டு, v. noun. A disease which makes the hair fall off. 2. Any thing worm-eaten. புழுக்கூடு, s. [poet. புழுக்குரம்பை.] A chrysalis, the testaceous or mud shell of insects, the cocoon. 2. [fig.] The body. புழுக்கூடுகட்ட, inf. To construct nests, as insects, in rape seed, &c., to become mouldy as grain. புழுக்குத்தி--புழுக்கொத்தி, appel. n. The hoope bird. See கொண்டலாத்தி. புழுக்கொல்லி, appel. n. A plant whose medicinal effects counteract the poison of worms, bees, &c., Aristolochia. புழுப்புழுத்தல்--புழுவைத்தல், v. noun. Breeding as worms in meat, a sore, &c. புழுவதை, s. Bees-cell, as தேன்வதை. புழுவெட்டு. See புழுக்கடி. 41)

muṟuku (p. 358) கிறேன், முறுகினேன், வேன், முறுக, v. n. To be in haste, விரைய. 2. To wriggle, twist one's self, திருக. 3. To scorch in boiling or frying, காந்த. 4. To ripen, to grow dry, முதிர. புழுங்கல்முறுகிப்போயிற்று.......The parboiled paddy is over-dried. முறுகுசடை, s. Matted or entangled hair-curls. முறுகுபதம், s. Entire dryness. See மருந்தெண்ணெய்ப்பதம், under பதம். முறுகல், v. noun. Making speed. 2. Wriggling, twisting. (சது.) திருகுமுறுகல். Any thing crooked or twisted, &c. 2. Intricacy, complication; a complicated business. திருகுமுறுகற்காரன். A thievish fellow. 2. One who uses subterfages.