mukuram (p. 356) s. A mirror, reflector, &c., கண்ணாடி. W. p. 663. MUKURA. மூக்கறைக்குமுகுரங்காட்டினாற்கோபம்வரும். If you place a mirror before one with an amputated nose, he will be angry. 41) *

mūṣikam (p. 361) s. A country; a rat, &c. See மூடிகம். 34)

murṭu (p. 357) s. A joint of the body, யாக்கை மூட்டு. 2. A knot or knob, கணு. (c.) நிலம்கரடுமுரடாயிருக்கிறது. The land is uneven or rugged. முரடன், s. A rude uncultivated man. முரட்டாட்டம், s. Rudeness, incivility. முரட்டுக்கழுத்து, s. Stiff neck. முரட்டுக்குணம், s. A rough, unyielding, spiteful temper. முரட்டோலை, s. An uneven strip of palm-leaf, as முறியோலை. 52)

muṟṟu (p. 359) s. Entireness, completeness, மு ழுமை. 2. End, termination, முடிவு. 3. A finite verb, as வினைமுற்று. முற்றுத்தொடர்மொழி, s. A sentence, complete in sense and grammatical in construction. முற்றுப்பயனிலை, s. [in gram.] A finite verb. முற்றுப்பெற, inf. To be finished. முற்றுமடக்கு, s. [in rhet.] Repetition of a whole line through a stanza each time with a different meaning. முற்றுமுரண், s. Contrast in all the feet in rhyming. See தொடை, iv. 8. முற்றுமோனை, s. Rhyming in the first letter of all the feet. See தொடை, i. 8. முற்றுவினை, s. A finite verb, வினை முற்ற, as செய்தான், வந்தான், &c. முற்றெச்சம், s. A finite verb used for a வினையெச்சம். முற்றெதுகை, s. Rhyming of the second letter of all the feet. See தொடை, ill. 8. 16)

muñcu (p. 356) கிறேன், முஞ்சினேன், வேன், முஞ்ச, v. n. To die, சாக. 2. To end, முடிய. (p.) முஞ்சல், v. noun. Dying, as துஞ்சல். 2. Ending. (சது.) 99)

mutu (p. 357) adj. Old, ancient, original; [ex முதுமை.] முதாரி--முதாரு--முதாருகன்று, s. A calf almost weaned. முதாருபால், s. Milk of a cow almost dry. (c.) முதியகொல்லை, s. A garden long under cultivation. முதியர்--முதியோர், s. [pl.] Elders, old persons, மூத்தோர். 2. Superiors, பெரி யோர். 3. Those well instructed or educated, கற்றோர். முதியன், s. An elder, a senior. முதியான், s. A grown up youth, a young man, adolescens, வாலிபன்; opposed to பொ டித்தான். முதுகன்று, s. A weaned calf. முதுகாடு, s. An ancient forest, பிறங் கியல். 2. As சுடுகாடு. (p.) முதுகாஞ்சி, s. A treatise in which instruction, and admonition, are given by learned men, ஓர்பிரபந்தம். முதுகாட்டுத்தரிசு, s. Lands left waste upwards of fifteen years. (Govt. usage.) முதுகால்வெற்றிலை, s. Betel leaves of the last season.--opp. to இளங்கால்வெற்றிலை. முதுகுன்று, s. A primitive mountain, as விருத்தாசலம். (p.) முதுக்குறைவு, s. Great knowledge, பேரறிவு. (சது.) 2. Knowledge of spiritual things, திவ்வியஞானம். 3. Puberty [of a female], பெண்புத்தியறிகை. (p.) முதுசார்வு, s. [prov.] Palmyra or Talipot leaves of the second remove from the last tender shoot. See இளஞ்சார்வு. முதுசொம், s. See சொம். முதுசொல், s. An old word or saying. முதுதவம், s. [also முதியதவம்.] Penance of old time. முதுநிலம், s. Brackish ground, களர். 2. A large extent of barren ground, பெரும்பாழ்நிலம். முதுபயிர், s. Ripe grain. See பயிர். 2. A grown tree ready to bear. முதுமகன், s. An epithet of the planet Saturn, சனி, elder son of Sûrya. முதுமொழி, s. An ancient saying. முதுவர், s. [pl.] Poets, புலவர். 2. Prime ministers of a state, councillors, மந்திரியர். 3. Persons of erudition, acquainted with ancient learning, மூதுணர்ந் தோர். 4. Elders, old persons, honorable men, மூத்தோர். 12)

mukai (p. 356) s. An opening bud, as முகிழ். 2. A crowd, கூட்டம். 3. A large earthen vessel, மிடா. (சது.) நாண்முகை, s. A fresh blown flower. 44)

mūrttiṉi (p. 361) s. The head, தலை. 2. [in geom.] The base. W. p. 668. MOORDDHAN. 70) *

muṭṭ (p. 356) --முட்டவும்--முட்டமுடி போக, as an adv. [improp. for முற்ற.] Wholly, altogether. என்னைமுட்டமுடிபோகத்தற்காரும்....... Please patronize me all my days. [vul.] 120)

muṭukku (p. 356) s. Corner, recess, கோண். 2. 2. A narrow winding street, as முடக்கு. 3. Strength, power, வலி. 4. Urging, pressing hard, forcing, துரிதப்படுத்தல். (c.) வெகுமுடுக்குப்பண்ணுகிறான். He is urging very hard. அதொருமுடுக்குவழி. it is a narrow street. முடுக்கர், s. [pl.] Strong men, பலமு டையோர். 115)