intirpāṣāṇm (p. 46) s. One of the thirty-two kinds of prepared arsenic. 14)

iẕi (p. 55) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To descend, dismount, sink, fall into, to be involved in, இறங்க. 2. To be degraded, disgraced, to degenerate, to be reduced in character, estimation, rank or circumstances, இழிவுபட. 3. To fall below mediocrity, to be inferior, to be below in comparison, தாழ. இழிகடை, s. [vul.] The meanest, lowest, most degraded, மிகவிழிந்தது. (Abusively.) அவனொரு இழிகடை. He is a low wretch. இழிகண், s. Inflammation of the eyes causing the lids to droop, இழிந்தகண். இழிகுலத்தோர், s. Low caste people, கீழ்மக்கள். இழிசனர், s. Persons of low caste, illiterate or ill-bred people, கீழ்மக்கள். இழிசனர்வார்த்தை, s. The vulgar dialect. இழிசொல், s. Disgraceful or improper language, பழிச்சொல், of which four kinds are enumerated, viz.: 1. கோள் --குறளை, an invidious or injurious report, tale bearing, aspersion, slander, backbiting. 2. பொய்மொழி, lying, falsehood. 3. கடுஞ்சொல், harsh expressions, irritating language, scolding. 4. பயனில்சொல், nonsense, idle talk, vain expressions. 2. A vulgar word, இழிவானசொல். இழிஞர், s. Low caste people, the vulgar, the wretched, the miserable, debased, ignoble persons, சண்டாளர். இழிதகவு, v. noun. Inferiority, baseness, disgrace, degradation, meanness, இழிவு. 2. s. Poverty, destitution, எளிமை. இழிதிணை, s. The inferior class. See திணை. இழிந்தோர், s. The vulgar, the illiterate, low-bred persons, தாழ்ந்தோர். இழிபு, v. noun. Lowness, inferiority, meanness, degradation, baseness, தாழ்வு. 2. A hollow or ditch, any hole or cavity, depressions in land, பள்ளம். வெள்ளைக்கிழிபு, s. The less or minor species of வெண்பா verse. இழிவு, v. noun. Inferiority, lowness in rank or character, meanness, baseness, தாழ்வு. 2. Contempt, disgrace, dishonor, ignominy, abjectness, wretchedness, abasement, நிந்தை. 3. Diminution, decrease, a diminished quantity, deficiency, குறைவு. 4. A hollow or cavity, பள்ளம். 5. Decay, ruin, destruction, கேடு. 6. Fault, blemish, deviation from rule, misdemeanor, குற்றம். இழிவறிந்துண்பான். One who eats knowing the advantages of a spare diet. இழிவுபட, inf. To grow mean, base, vile, to deteriorate, be in disgrace, to be degraded, ஈனப்பட. இழிவுபடுத்த, inf. v. a. To degrade, disgrace, deteriorate, debase, தாழ்வுபடுத்த. இழிவுபண்ண, inf. To treat with contempt, நிந்தைசெய்ய. தனதுமரபினிழிவுயர்ச்சியின்றி. (Choosing a wife) from a family neither above nor below his rank. 34)

itti (p. 45) s. A species of tree, one of the nine kinds of sacrificial fire-wood, கல் லால், Ficus virens, L. 159)

immāttirm (p. 44) s. So much, இவ்வ ளவு. 30)

iṭngkṇi (p. 45) s. A stone-cutter's chisel, உளி. 2. A chain, சங்கிலி; [ex டகி, to bind.] (p.) 57)

irattiṉam (p. 49) s. A jewel, a gem, precious stone, மாமணி. Wils. p. 695. RATNA. The nine gems are, 1. கோமேதகம் gomada. 2. நீலம், sapphire. 3. பவளம், coral. 4. புட்பராகம், topaz. 5. மரகதம், emerald. 6. மாணிக்கம், ruby. 7. முத்து, pearl. 8. வைடூ ரியம், lapis-lazuli. 9. வைரம், diamond. இரத்தினக்கம்பளம்--இரத்தினக்கம் பளி, s. A kind of carpet of various colors, probably studded with gems in ancient times, சித்திரக்கம்பளம். இரத்தினச்சுருக்கம், s. A book of comparisons by புகழேந்தி, உறுப்புவமைநூல். 2. A medical boo of Agastiar, ஓர்வாகடம். இரத்தினபரிட்சை, s. Acquaintance with gems, the art or practice of examining precious stones, இரத்தினசோத னை--one of the sixty-four கலைஞானம். இரத்தினப்பல்லக்கு, s. A palankeen ornamented with precious stones. இரத்தினமயம், s. That which is like, made of or adorned with gems, the nature or appearance of precious stones. Wils. p. 695. RATNAMAYA. இரத்தினமாலை, s. A garland of gems. இரத்தினாகரம், s. The ocean, கடல். Wils. p. 695. RATNAKARA. (p.) 2. [prov.] The sea north of Ramisseram. See மகோததி. நவரத்தினம், s. The nine kinds of gems. See இரத்தினம். 19) *

iyṉm (p. 48) s. [prov.] The apparatus of a toddy-drawer for ascending trees, cutting, &c., especially what is tied round the waist, கள்ளிறக்குவோன்கருவிபெய்புட்டில். See ஏனம். இயனங்கட்ட, inf. To fasten the apparatus--as a toddy-drawer. 24)

iruṭṭu (p. 50) s. Darkness, dark, cloudiness, இருள். 2. Obscurity of mind, ignorance, அறியாமை. (c.) இருட்டுப்பட, inf. To close in-as the night, to get dark, இருளுண்டாக. இருட்டுமுறை, s. Periodical return of dark nights. முன்னிருட்டுக்காலம், s. The time after the full-moon when it is dark in the first part of the night. பின்னிருட்டுக்காலம், s. The time after the new-moon when it is dark in the latter part of the night. 67)

iracaṉam (p. 48) s. Flavor, taste, சுவை. 2. Sound, noise, ஒலி. Wils. p. 698. RASANA. 3. A tooth, பல். 4. An organ of sense, ஓர்பொறி. (p.) 41) *

irutu (p. 50) s. A season of two months. (See பருவம்.) 2. The monthly flowings of females, catamenia, மகளிர்சூதகம். Wils. p. 168. RUTU. 3. The first menstrual discharge, மகளிர்முதற்பூப்பு. 4. (தத்துவ-24.) Office, function, operation--as the evolving, carrying forward and reduction of nature by the deity, கடவுளின்முத்தொழில். இருதுசாந்தி--இருதுசாந்திக்கலியா ணம், s. The ceremony incident to a girl's arriving at puberty, when offerings are made to the moon to appease that malignant deity, that he may not injure her or attempt her chastity, சோபனகலியா ணம். இருதுவாக, inf. To menstruate, பூக்க. 71) *