kṇppu (p. 88) --கணப்புச்சட்டி, s. [vul.] A chatty with coals, a chafing-dish, கும்பி யிடுசட்டி. 47) *

kimpuri (p. 109) s. A man's shoulder-ornament, a kind of epaulet, தோளணி. 2. A ring or knob on an elephant's tusk, யானைக்கொம்பிற் பூண். 3. The ornamental boss of a crown, being one of its five parts, முடியின்கிம்புரி. 4. (சது.) An ornamental knob, boss, or ring in general, பூணாகக்கட்டும்ஆபரணம். 60) *

klngku (p. 96) கிறேன், கலங்கினேன், வே ன், கலங்க, v. n. To be stirred up, be agitated--as water, to ruffle, நீர்கலங்க, 2. To be confused, be perturbed, disconcerted, discomposed, embroiled, குழப்ப, 3. To be embarrassed, perplexed, bewildered, distracted, மயங்க. 4. To be frightened, intimidated, depressed, daunted, cowed, dismayed, disheartened; to fear, dread, அஞ்ச. 5. To weep, அழ. 6. To be sad, to grieve, sorrow, to be depressed, துன்பமுற. கலங்கச்செய்ய, inf. To bewilder, distract, embroil. கலங்கடிக்க, inf. To discomfit, perplex, intimidate, cause consternation. கலங்காதநெஞ்சு, s. An undaunted heart. கலங்காதவீரன், s. A bold undaunted hero. கலங்காவரிச்சு, s. Rods tied along a roof at some distance from each other. கலங்கிப்போக, inf. To be perplexed or frightened. 2. To be troubled--as water. கலங்கியிருக்க, inf. To be vexed, troubled. கண்ணீர்கலங்க, inf. To swim--as the eyes through grief. 2. To have the eyes suffused with tears. கலங்கல்--கலங்குதல், v. noun. Weeping, அழுதல். 2. Perturbation, கதுவு தல். 3. s. Muddy water, கலங்கனீர். 4. Fear, அச்சம். கலக்கம், v. noun. Confussion, perturbation, disquietude, disorder, embarrassment. காரியமெல்லாங்கலக்கமாயிருக்கிறது. The whole affair is in a state of confusion. கலக்கம்பண்ண, inf. To trouble, disturb, agitate. கலக்கமாயிருக்க-கலக்கமுற்றிருக்க, inf. To be troubled, confused in the mind. கலக்கமாய்ப்பேச, inf. To speak confusedly, indistinctly. மனக்கலக்கம், Perturbation of mind. கலக்கடி, s. [prov. கலக்கம்.] Confusion, perturbation, trouble. கலக்கடிப்பட, inf. TO be in confusion, trouble, consternation, &c., to be confounded. கலக்கடிப்படுத்த--கலக்கடிபண்ண, inf. To confuse, trouble, perturb, perplex, bewilder, embarrass, &c. 2. To alarm, put in fear. 3. To agitate, distress. 203)

kīẕ (p. 113) adj. Inferior, base, mean, low, vulgar, degraded, disgraceful, dishonorable, கீழ்மையான. 2. Downward, lower; infernal, கீழான. 3. Eastern, eastward, easterly, கிழக்கு. கீழுதடு, s. The lower lip, அதரம். கீழுலகம்--கீழுலகு, s. The nether worlds, seven in number. (See உலகம்.) 2. Hell, நரகம். கீழோர், s. The mean, the vulgar, கீழ் மக்கள். 2. Out-cast, சண்டாளர். கீழோராயினுந்தாழவுரை. Speak submissively even to inferiors. கீழ்க்கண், s. A look from under the eye-lids, an ogling, indirect or sly look, a glance askance, கீழ்ப்பார்வை. 2. The lower part of the eye, the part below the pupil, கண்ணின்கீழ்ப்பக்கம். கீழ்க்குரல், s. A low tone of voice, அடிக் குரல். 2. [in singing.] Bass, மந்தவொலி. கீழ்சாதி--கீழ்ச்சாதி s. A low caste, தாழ்ந்தசாதி. 2. A person of low origin or obscure birth, கீழ்ப்பிறப்பு. கீழ்த்தரம், s. An inferior kind, degree or class; inferiority, தாழ்வானதரம். கீழ்த்தரக்காரன், s. An inferior a low person. கீழ்த்தொடை, s. The lower part of the thigh. கீழ்போகம், s. [prov.] Cultivation of edible roots. கீழ்ப்பயிர், s. Grain or herbage in the shade or overtopped by another plant; under-plants, அடிப்பயிர். கீழ்ப்பாடு, s. The lower side, கீழ்ப்பக் கம். 2. Subordination, inferiority, அடக் கம். (Little used.) கீழ்ப்பாறை, s. A subterranean cell or cavern, கீழறை. (Rott.) 2. An understratum of rock, கீழிருக்கும்பாறை. கீழ்ப்புறம், s. The lower side, the underside, கீழ்ப்பக்கம். 2. The leeward or the leaning side of a vessel, தாழ்ந்தபக்கம். கீழ்மகன், s. A person of low caste, a mean person, இழிந்தோன். 2. The planet saturn, சனி. கீழ்மக்கள், s. Inferiors, low-caste people, the base, the vulgar, the ignorant, இழிந்தோர். கீழ்மாரி--கீழ்வாரி, s. Rain or thunder in the distance, towards the horizon. கீழ்மாரிகொள்ளுகிறது. It thunders at a distance. கீழ்மாரிகொண்டுமுழங்க, inf. To thunder near the horizon. கீழ்வயிறு, s. The lower part of the belly, abdomen, அடிவயிறு. கீழ்க்கதுவாயளபெடை, s. [in prosody.] One of the eight அளபெடைத்தொடை, in which the first letter of every foot in a line, except the penultimate, is prolonged in sound. கீழ்க்கதுவாயியைபு, s. [in prosody.] A rhyme in which the last letter of every foot of a line, except the second, is the same ஒரியைபுத்தொடை. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the second letter, of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓரெதுகைத்தொ டை. கீழ்க்கதுவாய், s. [in prosody.] Rhyming or தொடை in every foot but the penultimate; and in இயைபுத்தொடை, in every foot but the second, கதுவாய்த்தொ டையினொன்று. கீழ்க்கதுவாய்முரண், s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the first word in every foot of a line, except the penultimate, has different meanings, முரண் டொடை. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை in which the first letter of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓர்மோனைத்தொடை. கீழ்மை, v. noun. Lowness, meanness, inferiority, baseness, இழிவு. 2. Submissiveness, humbleness, தாழ்மை. கீழண்டை, s. [vul.] East. கீழைத்தெரு, s. The eastern street. கீழைப்புறம், s. The eastern side, part. கீழ்ச்சீமை, s. the eastern country. கீழ்வாடை, s. The north-east wind. கீழ்விதேகம், s. The eastern Videha country--one of the nine divisions of the known continent. See விதேகம். கீழ்காய்நெல்லி, s. A medicinal plant, கீழாநெல்லி, Phillanthus niruri. கீழ்பால், s. The east, கிழக்கு. கீழ்பூமி, s. The lower or nether parts of the earth, பூமியின்கீழ்ப்புறம். 2. The nether worlds, கீழுலகம். கீழ்ப்பக்கம், s. The east side. 2. The underside. கீழ்வாயிலக்கம், s. Fractional parts or denominations. 2. [modern usage.] Denominator of a fraction--opposed to மேல் வாயிலக்கம், the numerator. கீழ்வாய், s. The chin, மோவாய், சிவு கம். 2. arithmetic.] Vulgar fractions, fractional parts; sometimes fractional denominations, கீழ்வாயிலக்கம். 3. (local) Pudendum muliebre; posteriors, கீழ்த்தா னம். 43)

kīl (p. 113) s. Smallness, minuteness, நுண்மை. 2. A hinge, கதவின்கீல். Wils. p. 224. KEELA. கீல்முளை, s. The pivot on which the hinges turn. 41)

kiṭṭirm (p. 109) s. A plant, நெருஞ்சில், Tribulus, L. 31)

kṭṭḷai (p. 88) s. An order, a command, law, precept, direction, appointment, institute, denunciation, injunction, warrant, charge, கற்பனை. 2. A mould for making bricks, செங்கலச்சு. 3. A rule or measure temporarily constructed for cutting ola leaves, &c., so as to make them of the right width, அளவோலை. (c.) 4. (p.) Balance, scales, நிறையறிகருவி. 5. Libra of the zodiac, துலாவிராசி. 6. Weight, நிறை. 7. A touch-stone, உரைகல். (பெரிய.) 8. Similitude, likeness, simile, உவமை. 9. Regularity, order, rule, ஒழுங்கு. 1. Restraint, restriction, தடை. 11. The matrix in general in which any thing is cast, or receives its form, a model, a symbol, a cast, a form, உருவங்கள்வார்க்குங்கருவி. தெரிவைமாருக்கோர்கட்டளையெனச்செய்ததிருவே. Oh! Lukshmi, who art created as the model of women. கட்டளைகேட்க, inf. To obey an order, to execute a commission, to listen or to attend to the issuing of orders. கட்டளைகொடுக்க, inf. To give permission, to grant privileges, warrant. கட்டளைக்கல், s. A touchstone, உரைகல். 2. Weight, நிறைகல். கட்டளைக்குரு--கட்டளைச்சுவாமி, s. The principal priest for the time being--so used by the Romanists. கட்டளைசொல்ல, inf. To give or publish an order, to publish a notice. கட்டளைச்சட்டம், s. Regulations, enactments, edicts, statutes. கட்டளைத்தம்பிரான், s. One of a religious order who acts as an overseer or burser in a temple, or charitable institution, receiving the rents and dues, making disbursements and seeing that the services are properly conducted. வாரக்கட்டளைத்தம்பிரான், s. An overseer of a religious order who is gratuitously fed by the community, receiving food from the same family every seventh day. கட்டளைபண்ண, inf. To command, direct, order. கட்டளைபிடித்துவார, inf. [prov.] To cut ola by a rule. கட்டளைப்படிவர, inf. To come regularly. 2. To come according to order. கட்டளைமீற, inf. To break or violate an order. கட்டளையிட, inf. To order, command, direct, decree, prescribe, charge. 2. To grant, bestow. 3. To pass a law or edict, to utter a decision. நமக்கீசனிட்டகட்டளையிதுதான். This is just what God has allowed us. வாரக்கட்டளைமடம், s. An hotel where boiled rice is distributed weekly. 27)

krāḷm (p. 96) --கராளி, s. Wickedness, impiety, hideousness, தீக்குணம். (p.) கராளகேசரி, s. A fierce lion. 97)

kṭttu (p. 87) கிறேன், கடத்தினேன், வே ன், கடத்த, v. a. To remove, to transplace, பெ யர்க்க. 2. To cause to go, to drive, செலுத்த. 3. To dismiss one with an excuse without complying with his request, to decline compliance, விலக்க. 4. To do work carelessly, to slight, act with eye service, pass time idly, கழப்ப. 5. To put one off, delay, postpone, evade, தவணைசொல்ல. 6. To lengthen out a work, delay in performance, நீட்டிக்க. வேலையைக்கடத்திப்போட்டான். He has evaded the duty under some pretence. கைக்கொண்டதொறுவைக்கடத்தி. Driving home the cows which they had recovered-(பாரத.) ஆளைக்கடத்திவிடுதல். Getting rid of one who solicits favors. பொருளெல்லாங்கடத்திப்போட்டான். He abstracted the property by force or by stealth. தருகிறோமென்றுகடத்திப்போட்டார். He put me off, promising to give it. கடத்தி, appel. n. One that does his work perfunctorily, an eye-servant, கழ ப்புணி. 7)

kiṟṟu (p. 112) part. A poetic expletive--as in சொற்றகிற்றிலை. (obsol.) 36)