kṭṭai (p. 88) s. A block, a log, a small stump, a slab, a clump, குற்றி. 2. A post or stake to fasten an animal to, கடாவுமுளை. 3. Fire-wood, விறகு. 4. A short low dwarfish thing, thing grown short by use, worn off--as a pen, &c., தேய்ந்தது. 5. A lifeless body, உடல். 6. Defect, imperfection, inferiority, குறைவு. 7. The refuse or residuum of கேழ்வரகு, தினை and சாயவேர் root after pounding and sifting, திப்பி. 8. Roughness of the beard after shaving, மயிர் க்கட்டை. இந்தச்சீலையகலக்கட்டை. This cloth is narrow. இதுமுழக்கட்டையானசீலை. This cloth is deficient in length and breadth. அந்தமரத்திற்கிந்தமரங்கட்டை. This piece of timber is shorter than that. கல்வியிலவன்கட்டை. [prov.] He is deficient in learning. கட்டைகடாவ, inf. To fasten a splinter or pointed stick, &c. கட்டைக்காலி, s. [prov. vul.] A bear, கரடி--as short legged--and sometimes applied to women, cows, &c. கட்டைக்குரல், s. [prov.] A weak voice, கம்மினகுரல். கட்டைக்குருத்து, s. [prov.] The last tender leaf of a plantain which envelopes the sheath or blossom and shoots out a little before it. கட்டைநெருப்பு, s. Coal fire. கட்டைப்புத்தி, s. Shallow wit, weak intellect, stupidity, தடிப்புத்தி. கட்டையடிக்க, inf. To pass a stick through a plucked jack-fruit to ripen it, ஆப்படிக்க. 2. To hurt the foot against a stump by striking on it, காலிற்கட்டையிடற. 3. To drive a stake into the ground to tie animals to, முளைகடாவ. கட்டையன், s. (fem. கட்டைச்சி.) A short person, குறளன். கட்டைவாக்கு, s. Dimness in a precious stone, இரத்தினத்தின்மங்கலொளி. கட்டைவிரல், s. The thumb or great toe, காலின்பெருவிரல். கட்டைவைத்தல், v. noun. [prov.] Collecting the stones in the hand in the game of கொக்கான். 2. Gaining in the game of singing verses. See ஈற்றெழுத்துக்கவி. முகக்கட்டை--மோக்கட்டை-முகவாய்க்கட்டை--மோவாய்க்கட்டை, s. The chin. எள்ளுக்கட்டை--எட்கட்டை, s. The stubble or stumps of Indian sesamum. 42)

kapōti (p. 94) s. (Tel. கபோி.) A blind person, குருடன். 18) *

kckku (p. 85) கிறேன், கசக்கினேன், வேன், கசக்க, v. a. To rub or bruise between the hands or fingers, to rub a lemon or a cow's udder, &c., to soften it; to mash, squash, squeeze, இலைமுதலியவற்றைக்கசக்க. 2. To wash linen, &c. softly, வஸ்திரத்தைக்கசக்க. கசக்கிப்பிழிய, inf. To wring out wet clothes, &c., to wring and squeeze out. கசக்கிப்போட, inf. To rub with the hands. 2. To wash softly, to wring. மனதைக்கசக்கிப்போட்டான். He has wounded my feelings. அந்தச்சிறுவனைவேலையிலேகசக்கிப்போட்டான்... He has kept the youth too close at work. கண்ணைக்கசக்க, inf. [prov.] To rub the eyes--as one who has just awoke. கசக்கு, v. noun. Squeezing, rubbing. bruising. கசங்கச்செய்கை. 2. Languor, drooping, சோர்வு. அவன்எனக்குஒருகசக்குக்குக்காணான். He is not a match for me. கசக்குப்புகையிலை, s. [prov.] Tobacco prepared in a certain way for smoking. 36)

klvāy (p. 96) s. A fish, ஓர்மீன். 223)

kāṇṭipam (p. 104) s. The bow of Arjuna, அருச்சுனன்வில். Wils. p. 287. GANDIVA. 2. A kind of unprepared arsenic, சரகாண்டபாஷாணம். See காண்டம். 9)

kngkai (p. 85) --கங்கைக்குணன், s. [as நவட்சாரம்.] A solder, metallic cement. (M. Dic.) 26)

kirakaṇam (p. 109) s. Taking, grasping, seizure, taking up, பற்றுகை. 2. An eclipse, lit. the seizing of the sun or moon by the imaginary planets இராகு and கேது; சந்திரசூரிய கிரகணம். 3. Comprehension, கிரகிப்பு. Wils. p. 34. GRAHAN'S. கிரகணகாலம், s. The time of an eclipse. கிரகணங்கணிக்க, inf. To calculate eclipses. கிரகணசங்கை, s. Likelihood of the occurrence of an eclipse--as when the sun is near the ascending or descending node, கிரகணம் வருமென்ற உத்்தேசம். கிரகணந்தீண்டல்--கிரகணந்தொடல்-கிரகணம்பற்றுதல்--கிரகணம்பிடித்தல், v. noun. Beginning of an eclipse, lit. touching or grasping. கிரகணபரிசம்--கிரகணபரிசனம், s. The beginning of an eclipse. கிரகணபுண்ணியகாலம், s. The sacred time of an eclipse, when fasting, ablutions and other religious rites are deemed more meritorious than at other times. கிரகணமோசனம்--கிரகணமோட்சம், s. The end of an eclipse. கிரகணமோசனமாகுதல்--கிரகணம்விடு தல் v. noun. Ending of an eclipse. பக்கக்கிரகணம், s. Eclipses of the sun and moon, or moon and sun in succeeding changes of the moon. காணாக்கிரகணம்--பாதாளகிரகணம், s. An invisible eclipse. சந்திரகிரகணம், s. An eclipse of the moon; a lunar eclipse. சூரியகிரகணம், s. An eclipse of the sun; a solar eclipse. பாரிசகிரகணம், s. A partial eclipse. முழுக்கிரகணம், s. A total eclipse. வலயக்கிரகணம்--கங்கணகிரகணம், s. An annular eclipse. 69) *

ktuvu (p. 91) கிறது, கதுவினது, ம், கதுவ, v. n. To mix or come in contact with, to be disturbed, கலங்க. 2. v. a. To seize, catch, entangle, grasp, lay hold of without ceasing, நீங்காதுபற்ற. (p.) 3. [prov.] To take more than a proper share, to encroach upon, to over-reach, அதிகமாகப்பற்ற. 4. To pare, shave off, slice off, whittle, strip off a few fibres from a nut, &c., to cut off or clear out (in cutting) by little and little, to cut along, raising the knife at each stroke, மட்டைமுதலியவற்றைச்செதுக்க. 5. To disturb, perturb, கலக்க.

kẕuttu (p. 98) s. The neck of a person, brute, thing, &c., கண்டம். கழுத்தடி, s. The lower part of the nape of the neck, தோண்மேல். கழுத்தறுக்க, inf. To cut the throat, to server the wind-pipe. முன்விட்டுப்பின்னின்றுகழுத்தறுக்கலாமோ...... Would you bid one take precedence and then cut his throat? ஒருவன்கழுத்திலேகட்டிவிட. To devolve unpleasant consequences on another. 2. To attribute a crime or blame to a person. 3. To impose on another unsaleable goods, or a woman ineligible for marriage. கழுத்திடுகயிறு, s. Halter for a beast. கழுத்திருத்த, inf. To have the neck pressed down with a heavy load. (c.) கழுத்திலேகயிறுபோட, inf. To threaten self-immolation for the purpose of recovering debts, &c. 2. To be very treacherous, insidious, perfidious. (c.). கழுத்துக்குட்டை, s. A neckcloth, a cravat. (c.) கழுத்துக்கொடுக்க, inf. To lay down the neck for another on the block, to subject one's self to inconvenience or danger. 2. To expose one's life by a commission of crime. 3. To submit to the yoke as bullocks. கழுத்துச்சந்து, s. The joint of the neck. கழுத்துச்சுளுக்கு, s. Straining of the ligaments of the neck by violent turning of the head. கழுத்துத்திருக, inf. To wring off the head of a fowl, &c. 2. To throttle, twist the head. கழுத்துநெடியபானை, s. A longnecked pot. கழுத்துப்பட்டிகை, s. A collar, a cape. கழுத்துப்பட்டை, s. The collar of a cloak. கழுத்துப்பருத்திருக்க, inf. To have a thick neck. கழுத்துப்பொருத்தம், s. One of the ten பொருத்தம் for marriage, மணப்பொருத்தம் பத்திலோன்று. (c.) கழுத்துமுறிக்க--கழுத்தைமுறிக்க, inf. To break the neck--spoken of the power, &c., of demons. வேண்டாமென்றுகழுத்தைமுறிக்கிறான். He absolutely refuses, it is very repugnant to his feelings, &c. கழுத்துவெட்டி, s. A cut-throat, a betrayer, an assassin. (c.) கழுத்தூட்டி, s. The throat. (p.) கழுத்தேறுதண்டம், s. Aggravated or very heavy punishment. கழுத்தைநெரிக்க, inf. To throttle one. கட்டுக்கழுத்தி, s. A married woman. 81)

kṟḷ (p. 101) s. [prov. corruption of கறை]. Rust, dross, stain, blood, &c. கறட்பற்று, s. Formation of rust, &c. புகையிலைக்கறள், s. The soot of the tobacco concreting in the stomach inducing cough, &c. 2. The blackening of teeth by tobacco smoke. 19)