kuṭvḷppm (p. 116) s. The wild olive tree, இருப்பை, Bassia, L. (M. Dic.) 33)

kuṭilam (p. 117) s. A bend, crook, flexure, curve, வளைவு. 2. Dishonesty, fraud, வஞ்ச கம். Wils. p. 226. KUT'ILA. 3. Tangled or matted hair, சடை. (Compare கோடீரம்.) 4. Ether--as one of the five elements in nature, ஆகாயம். 5. Undeveloped Maya which, when developed, is called குடிலை. குடிலமாயை. 6. The tri-literal mystic ஓம், employed as the first word of the Vedas and other sacred writings, and the first and last word in incantations, பிரணவம். 7. A species of tree, the குரவு or குரா, Webora, L. 2) *

kulliri (p. 127) s. [prov. corruption of குது குலி.] Jollity, mirth, frolic, play; athletic sport--as in new year's games, வீராவேச வொலி. 61)

kucmckku (p. 114) s. Confusion, chaotic disorder, மயக்கம். 33)

kutarkkam (p. 119) s. Unfair argumentation; disputation, cavilling, sophistry, முறைகெட் டதர்க்கம்; [ex கு, bad. et தர்க்கம், dispute.] 2. [local.] Impediment in business, embarrassment, குந்தக்கேடு. குதர்க்கக்காரன்--குதர்க்கி, s. An unfair disputant, a caviller, a sophist, a wrangler. குதர்க்கம்பண்ண--குதர்க்கம்பேச inf. To cavil, to wrangle, to use sophistry. 21)

kurumṉ (p. 126) --குருமான், s. [vul.] The tender young of certain animals, as beasts, birds, &c. 15)

kuṟai (p. 132) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To diminish, decrease, lessen, abate, wane, shorten, dwindle, decline, சிறுக. 2. To be reduced in numbers, value, circumstances; to be lowered in rank, estimation, கெட. 3. To be wanting, to prove insufficient, to lack, to be short in weight, measure, number, &c., to be scanty, எஞ்ச. 4. To be imperfect, incomplete, unfinished, defective, deficient, ஈனமாக. 5. [in gram.] To be cut off, dropped, omitted, suppressed, &c., சொற்குறைந்துவர. 6. To be scarce, dear, difficult of attainment, அருமையாயிருக்க. குறைய, inf. To be insufficient, to be wanting. ஏறக்குறைய, [adverbially.] Nearly, almost, about. நடைகுறைந்துபோயிற்று. He now cannot walk much. 2. His influence is reduced. 3. The speed is reduced--as of horses, cattle, &c. குறைந்தவிலை, s. A dear bargain; a high price. 2. A reduced price, a low price. குறைந்தமரக்கால், s. A scant measure. வயிறுகுறைய, inf. To be unsatisfied --as hunger. குறைச்சல், v. noun. [vul. for. குறைதல்.] Defficiency, dearness, poverty, displeasure, complaint, &c. குறைச்சலல்ல. It is not dear. குறைச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To be dear, scarce, &c. குறைச்சலாய்ப்பேச, inf. To speak ill of one. செய்கைக்குறைச்சல், s. Misbehavior, misconduct. மனக்குறைச்சல், s. Dissatisfaction, displeasure; grievance. குறைவு, v. noun. Lack, deficiency, dearness, want, scarcity. 2. Indigency, necessity, poverty, தரித்திரம். குறைவறுக்க, inf. To make up a deficiency, to supply wants, to meet exigencies, &c. குறைவானது. That which is defective. 48)

kuntu (p. 121) s. A hop, a tip-toe, [vulgarly, கிந்து.] 2. [prov.] Fibres in fruits--as in the mango and palmyra; also, in roots, சக்கை. Probably a change of கூந்தல். See under the verb குந்து. அவர்களிலொருகுந்துங்கூருமில்லாமற்போய்விட்டது, There is not one of the family left--not even a fibre. குந்துகாலி, s. A hobbling or limping female. குந்துத்தடி, s. [prov.] A stick with several prongs, or a similar contrivance to take out the fibre from palmyra pulp. 25)

kukkuṟuppāṉ (p. 114) --குக்குறுவான், s. [prov.] A green, screeching bird; a species of barbet, ஓர்பறவை. 23)

kuṉi (p. 132) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. (from Sans. Kun'a, contracted or curved.) To stoop, crouch, bend; to be bowed--as the head, வணங்க. 2. To bend or be bent-as a bow, வளைய. 3. (fig.) To stoop, condescend; to yield, தாழ. 4. (சது.) To pity, commiserate, relent, grieve, இரங்க. குனியநிமிரமாட்டான். He can neither stoop nor straighten himself--either from disease, fatness, or having eaten too much. வில்லுக்குனியாதெய்தால்விலகாதெதிர்த்தபகை. If the bow be not bent sufficiently, the enemy will not be put to flight. முட்டுமுன்குனியவேண்டும். Stoop before you strike your head; i. e. after-thoughts avail nothing. குனிந்துநடக்க, inf. To walk stooping. குனிந்துபார்க்க, inf. To stoop and look. குனியப்போட--குனியவைக்க, s. To place in a stooping posture or position. குனிதல்--குனிவு, v. noun. Stooping; inclination. 64)