kūṟu (p. 136) கிறேன், கூறினேன், வேன், கூற, v. a. To cry aloud, publish, promulgate, proclaim, பிரசித்தஞ்செய்ய. 2. To cry--as an auctioneer, a herald, a crier of goods, &c., விலைமுதலியகூற. 3. To speak, say; to declare, assert; to answer, சொல்ல. 4. (சது.) To sell by auction, விற்க. பழிகூற, inf. To blame, censure, scold, abuse, reproach. கூறியதுகூறல், v. noun. Tautology-one of the ten faults in a literary composition. See நூற்குற்றம் under under குற்றம். கூறியான், s. [prov.] The headman of the Chiviar caste or palankeen bearers. --Note. The name may be derived from his proclaiming before the palankeen the titles of the great person whom he carries. 22)

kūtir (p. 133) s. Cold as felt--not spoken of things cold in themselves; the sensation of cold, குளிர். 2. Dewy wind, பனிக்காற்று. 3. (நிக.) Wind, காற்று. 4. The cold season (October and November), கூதிர்ப்பருவம். See பருவகாலம். (p.)

kūr (p. 135) --கூரு, கிறது, கூரும், கூர, v. n. To be sharp--as the edge or point of an instrument, ஆயுதமுதலியகூராக. 2. To become keen, acute, brilliant--as the intellect; to be sagacious, clever, penetrating, புத்திமுத லியகூர; [ex கூர், sharpness.] 3. To be abundant, copious, excessive, மிக; [ex கூர், abundant.] கூர்ந்தபுத்தி, s. Sharp wit, quick perception. கூர்ந்துபார்க்க, inf. To look with a sharp eye, to look intently. கூர்ப்பு, v. noun. Intenseness of passion; keenness of the faculties or senses; copiousness, abundance, excessiveness; greatness, eminence, உள்ளதுசிறக்கை. நினைவுகூர, inf. To remember. 8)

kūtl (p. 133) s. [prop. கூதிர். in Madras, ஊதல்.] Cold as felt--the effect in distinction from its cause, குளிர். 2. Chills before an intermittent fever, காய்ச்சற்குளிர். அறநனைந்தவருக்குக்கூதலென்ன. No cold to them that are completely wet; i. e. no fear or shame to the desperately wicked. கூதல்விறைக்க, inf. To stiffen with cold--hyperbolically, for very cold. கூதற்காய, inf. To warm one's self. 32)

kūli (p. 135) s. Hire, wages, pay; daily pay, சம்பளம். 2. Fare, freight, வண்டிமுதலியவற் றின்கூலி. 3. Rent, commonly in composition--as குடிக்கூலி. 4. A hired servant; a cooly, கூலிக்காரன். கூலிக்காரன்--கூலியாள், s. A day-laborer, a hired man, a cooly. கூலிக்குப்பிடிக்க, inf. To hire. கூலிக்குமாரடிக்க, inf. To beat the breasts for pay--as women at a funeral; i. e. to do a thing for form's sake, insincerely. கூலிப்பாடு--கூலிப்பிழைப்பு, v. noun. Hired labor; maintenance by day-labor. 25) *

kekkaṭṭam (p. 136) --கெக்கட, s. Giggling, hearty laughter, மிகச்சிரிக்கை. (from Sans. Gaggha, laughter, and At't'a, excessive.) Compare அட்டகாசம். கெக்கட்டமிட்டுச்சிரிக்க, inf. To laugh boisterously; to giggle, crackle. 25)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

kūmpu (p. 134) கிறது, கூம்பினது, ம், கூம்ப, v. n. To close conically, to close--as a flower. குவிய. 2. To contract itself, to shrink, ஒடுங் க. (Compare the verb சூம்பு.) 3. To close --as the mind, excluding worldly things, மனமடங்க. கூம்பிக்கொண்டிருக்க, inf. To sit down close and motionless--as a bird at roost. கூம்பல், v. noun. Closing up, &c., குவி தல். 2. Shrinking, &c., ஒடுங்குதல். 19)

kūccu (p. 133) s. [prop. கூர்ச்சு.] the point of a thing, the sharp end of an instrument, கூர். Wils. p. 239. KOORCHCHA. 13) *

kūẕāṉ (p. 136) s. The sálagráma-stone, கண்டகிக்கல். See சாலக்கிராமம். 13)