koṟu (p. 147) s. A wicker basket for the mouth of a calf to prevent it from sucking. 27)

koṇr (p. 146) கிறேன், ந்தேன், வேன், கொணர, v. a. To bring, convey, கொண்டுவர. The imperative of this verb is sometimes, கொணா--as ஆவைக்கொணா, bring the cow. 41)

kocu (p. 145) --கொசுகு, s. A class of several kinds of small flies, including gnats, mosquitos, &c., கொதுகு. Wils. p. 311. GHOSHA. கொசுத்தேன்--கொசுகாந்தேன், s. [prov.] Honey of flies. 24)

kongkāṇi (p. 145) --கொங்கணி, s. A braided cocoa leaf, used as a covering against rain; also one made of சம்பை grass, or canvas cloth, மழைதாங்குமேல்மூடி. 19)

koḷ (p. 147) --கொள்ளு, s. Gram, horsegram--as காணம். கொள்ளட்டு, s. A leguminous plant, Dolychos ciliatus, Nob. கருங்கொள், s. See under கருமை. கருப்புக்கொள்--கார்க்கொள், s. Black gram, used medicinally, Cassia absus, L. காட்டுக்கொள், s. Wild gram, Glycine suaveolens, L. செங்கொள், s. Common horse-gram. 14)

kolukolu (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become loose, disjointed, rickety, deranged in its parts, &c., கழல. (c.) 2. [loc.] To moulder, crumble into dust --as a dead body. 3. To be defeated in argument, &c., தோல்வியடைய. எலும்பெல்லாங் கொலுகொலுவாய்த் தெரிகிறது..... The bones all stick out. கொலுகொலுப்பு, v. noun. Becoming loose, disjointed. கொலுகொலுவெனக்கழல, inf. To become loose, or disjointed. 106)

kokki (p. 145) s. [prop கொளுக்கி.] A clasp for a necklace or ear-rings; a hook, a hasp, &c., பணிப்பூட்டு. கொக்கிப்பூட்டு, s. A lock of a clasp. கொக்கிமாட்ட, inf. To clasp. இரட்டைக்கொக்கி, s. A couple of clasps. 8)

kol (p. 146) --கொல்லு, கிறேன், கொன்றேன், வேன், கொல்ல, v. a. To take life, kill, slay, murder, கொலைசெய்ய. 2. To deprive mercury of its metallic properties by oxidation; to kill mercury, &c., இரசமுதலிய வற்றைக்கொல்ல. (c.) 3. (fig.) To vex, tease; to molest by continual importunity, அலட்ட. அரசனன்றுகொல்லுந்தெய்வம்நின்றுகொல்லும். The king is swift in executing judgment, but God waits. பார்க்கும்பார்வைஆsைக்கொன்றுபோடும். [prov.] His stern looks are enough to kill one. தன்னைக்கொல்லவரும்பசுவையுங்கொல்லவேண்டும். Even a cow that attacks one may be killed, i. e., we may destroy life in selfdefence. கொல்லத்தக்கசினம். Mortal wrath. கொல்லாமற்கொல்ல, inf. To speak sarcastically, to put one to shame by sarcasm. 2. To do one a great injury, to ruin one. 3. To compass one's death indirectly. 4. To touch the heart, by returning good for evil. கொல்லாமை, v. noun. [neg.] Abstinence from killing, one of the virtues. கொல்லாவிரதம், s. Vows to abstain from killing--as made by Jainas, Saivas, &c. கொல்லாவேதம், s. The sacred books or religion of the Jainas, அருகர்வேதம். கொல்லாவேதன், s. Argha--as the teacher of கொல்லாவேதம், அருகன். சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill utterly. 2. To harass, torment. நன்றிகொல்ல, inf. To be ungrateful. 2. To abuse kindness. (குற.) கொல்லி, s. That which kills--as in ஆட்கொல்லி, ஈர்கொல்லி, கன்றுகொல்லி, சோறு கொல்லி, தாயைக்கொல்லி, தந்தையைக்கொல்லி, பிள்ளைகொல்லி, மரங்கொல்லி, மீன்கொல்லி, மூட் டைகொல்லி, &c. 2. A bow, வில். (p.) 3. Fire, as சேர்ந்தார்க்கொல்லி. கொல்லிடம், s. The river Coleroon, commonly கொள்ளிடம். கொல்லியர், s. See ஈரங்கொல்லியர். 111)

koṭuppu (p. 146) s. [prop. கொடிறு.] The jaws, the opening of the jaws. 2. [local. ex கொடு. v.] Dealing of blows, &c., in burlesque. கொடுப்பிலடக்க, inf. To put into one side of the mouth--as a cud of tobacco, betel, &c. கொடுப்புப்பல், s. The double teeth, the grinders. கொடுப்புப்பீறி, s. A cancerous tumor in one of the corners of the jaws. 11)

koṇṭiyārm (p. 146) s. [prov. from கொண் டியம்.] Invective, நிந்தை. 2. Haughtiness, pride, insolence, செருக்கு. 3. Meddling, officiousness, பிறர்காரியத்திற்கையிடுகை. 4. Superbness, elegance, nicety, சிறப்பு. கொண்டியாரமாய்ப்பேச, inf. To speak politely, courteously, elegantly. 53)