kōvaiciyar (p. 151) s. Cowherds--one of the three classes of Vaisyas, இடையர்; [ex கோ, cow, et வைசியர்.] 42)

kōṭai (p. 149) s. A horse. W. p. 311. GHÔT'A. 17)

kōttai (p. 150) s. A blind man, குருடன். (தொல்கா.) 2. [loc.] The gum of the eyes, பீளை. கண்ணாற்கோத்தை. One blind as to his eyes. 54)

kōttirm (p. 150) s. A shrub, ஓர் நெட்டி. Aeschynomene, L. 2. A kind of grain-as கோத்திரவம், வரகு. (M. Dic.) 48) *

kōṭakam (p. 148) s. A horse, குதிரை. W. p. 311. GHÔT'AKA. 31)

kōmpai (p. 150) s. [prov.] The shell of a cocoa or areca-nut with the husk; also a young palmyra fruit after the edible kernel is removed. தேங்காய்முதலியவற்றின்கவசம். 85)

kōṭṭi (p. 150) --கோஷ்டி, s. Assembly, meeting, company of learned or respectable persons, சபை. 2. Multitude, collection, கூட்டம். W. p. 32. GOSHT'EE. 3. The gate of a tower, கோபுரவாயில். 4. Pleasantry, jest, joke, பகடி. 5. [loc.] Ignominy, reproach, நிந்தை. தந்திரருக்குவிஷங்கோஷ்டி. Joking is hurtful to the poor. பிராமணகோஷ்டி, s. An assembly of brahmans. 7)

kō (p. 148) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. கோர்க்க.] To string--as beads, flowers, ola leaves, &c., to file, கோவை செய்ய. 2. To insert and draw--as a string, thread, ratan, &c., in a hole, a mesh, a braid, &c., to thread a needle, &c., கயிறுமுதலியனகோக்க. 3. To compose, compile, arrange, to reduce to order, or system, தொடையாக்க. 4. To clasp or join --as the hands, &c., to lock--as the arms, தொடுக்க, பிணைக்க. 5. To fabricate, as stories, malicious reports, கதைகோக்க. சரங்கோத்ததுபோலேகோத்துவிட்டார். He arranged it as nicely as a string of flowers. கோத்திழைக்க, inf. [prov.] To mend a hole or rent in a mat, a basket, &c. கோத்துக்கொடுக்க, inf. To thread a needle in hedging, roofing, matting, &c., and pass it through to another person. 2. (fig.) To present in an unfavorable light--as the wrong, injury, &c., done to one by his adversary and thereby to aggravate the enmity. கோத்துச்செய்ய, inf. To reduce a theme to system and make a poem. (p.) கோத்துப்பின்ன, inf. To braid, to lace shoes, stays, &c. கோத்துவாங்க, inf. To turn back the shuttle in weaving so as to exclude the border that it may be of a different color. கோத்துவிட, inf. [prov.] To bring into difficulties. 2. To sow discord, to excite enmity. அத்திரங்கோத்துவிடுதல், v. noun. Setting arrows in the bow and discharging them. (p.) நூலில்லாமற்கோத்தல், v. noun. Fabricating a story without any foundation; (lit.) to string without thread. கோப்பு, v. noun. Stringing, inserting, threading, arranging, methodizing. 2. Gaudiness, showiness, gaiety, parade, இடம்பம். 3. (Rott.) Jest, sport, பகிடி. அவன்நலல்கோப்பாயிருக்கிறான். [prov.] He is a rich man. கோப்புகொடுக்க, inf. To prepare all kinds of food. (R.) 4)

kōvā (p. 151) --கோவை, s. The town of Goa, ஓர்பட்டணம். 38) *

kōcikaṉ (p. 148) s. The anchoret, விசுவாமித் திரன், son of the sovereign காதி See கௌசி கன். 24)