cīttai (p. 190) s. The low, the base, கீழ்மக் கள். 2. Decay, rottenness, பதனழிவு. (சது.) 3. [prov.] The rotten kernel of a palmyra stone, பனஞ்சீத்தை. 4. (Bes.) Chintz, சீட்டி. --used on the western coast. சீத்தைக்கண், s. Blear eyes. சீத்தைக்கண்ணன், s. A blear--eyed person. சீத்தைக்காடு, s. A jungle, a thicket. சீத்தைப்பூரான்--சீத்தைத்தகன், s. [prov.] As சீத்தை, 3. 81)

cintu (p. 184) கிறேன், சிந்தினேன், வேன், சிந்த, v. a. To spill, shed, effuse, தெளிக்க. 2. To scatter, diffuse, சிதற. (c.) 3. (p.) To take away life, to kill, slay, கொல்ல. இரத்தஞ்சிந்த, inf. To shed blood. கண்ணீர்சிந்த, inf. To shed tears. மூக்குச்சிந்த, inf. To blow the nose. Compare சளிசிந்த. (c.) சிந்திப்போட, inf. To shed any dry thing, as grain, seed, sand, &c. பொரிசிந்த, inf. To scatter parched paddy at a funeral, at the house, in the way before the corpse and when that is laid on the pile. 2. To cast parched paddy and flowers in a marriage hall. சிந்துண்டுபோக, inf. To be shed, to be spilt. (c.) ஒழுகிச்சிந்த, inf. To leak, to drop from a leak. வேர்வைசிந்த, inf. To perspire in drops--spoken of hard labor, industry, &c., கடும்பாடுபட. 4) *

cāmpavam (p. 177) s. One of the eighteen secondary Puranas, ஓருபபுராணம். (சது.) 56) *

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

cāntakam (p. 176) s. Softness, mildness, gentleness, சாந்தம். (c.) W. p. 837. S'A'NTAKA. 46) *

camāpti (p. 163) s. End, conclusion, completion, முற்று, முடிவு. W. p. 897. SAMAPTI. 13) *

cṭcīti (p. 157) s. [in astrol.] The time designated by the 7th degree of the சரம் months, the fifth of the திரம் month, and the 9th of the உபயம் months, regarded as inauspicious, ஓர்யோகம். 29)

cyiṉi (p. 166) s. The long-pepper, திப்பிலி. (M. Dic.) 19) *

ctvīru (p. 159) s. The மல்லிகை shrub. (M. Dic) 3) *

ciṟprvuppu (p. 189) s. Sea-salt, சிந்துலவணம். 69)