camātāṉam (p. 163) s. An equable state, peace, tranquillity, composure, equanimity, கலக்கமின்மை. 2. Consent, agreement, சம்மதம். 3. Reconciliation, ஒப்புரவு. 4. A reconciliatory answer in reasoning, தக்க வுத்தரம். (c.) 5. The stoicism or indifference of the Yogi or Gnani to terrestrial things, மனவவைவு; [ex சமம், quiet, et ஆதானம், having.] 6. W. p. 896. SAMADHANA. Deep and devout meditation, restraining the mind from external objects, entire abstraction, யோகநிஷ்டை. சமாதானகரணி, s. A medicament that restores distorted or otherwise disfigured limbs, features, &c., காயத்தானெகிழ்ந்தவுறுப்பு களைக்கூட்டுமருந்து; [ex கரணி, maker.] சமாதானக்கொடி, s. A flag of truce, or of peace. சமாதானக்கட்டுப்பாடு, v. noun. Social bond or union. சமாதானத்தினாவி, s. [in Christian usage.] The spirit of peace. சமாதானப்பட--சமாதானமாக, inf. To be tranquil, peaceable, quiescent. 2. To consent, சம்மதிக்க. சமாதானப்படுத்த--சமாதானம்பண்ண, inf. To quiet, calm, assuage, tranquillize. 2. To placate, to pacify, to compose, soothe. 3. To induce consent. சமாதானம்பேச, inf. To treat or sue for peace. சமாதானவுருவகம், s. [in rhet.] A species of metaphor, ஓரலங்காரம். மனச்சமாதானம், s. Tranquillity of mind. 2. The stoicism of the ascetic whose passions are annihilated--as சமா தானம், 5. நித்தியசமாதானம், s. Eternal rest, everlasting felicity. [Christian usage.] 9) *

ciyiṟutm (p. 185) s. The nut, கடுக்காய். (R.) 32)

cangkāviyam (p. 156) s. [prov. correctly சங்கா வேசம்.] The state of being panic struck, aghast, அச்சத்தாலாயசோர்வு, (from Sa. S'ankya, fear, and ஆவேசம்.) சங்காவியங்கெட, To be overcome with fear. (Little used.) சங்காவியத்துக்குப்பார்க்க, inf. To attempt to relieve one, panic struck, by magic. 5)

cakuṉi (p. 154) s. A bird in general, பறவை. (See சகுனம்.) 2. An augurer, one conversant with omens; an orniscopist, நிமித்தம் பார்ப்போன். 3. The eighth of the eleven astrological கரணம். 4. The maternal uncle of the Kuru princes and counsellor of Duryo'd'hana, துரியோதனன்மாமன். W. p. 824. S'AKUNI. 5. (fig. A great traitor, a perfidious man, சகுனிபோன்றவன். அதிலே அவனொருசகுனியாயிருந்தான். In that affair, he was a bad counsellor. 14)

cāyākavuḷam (p. 178) s. A melody, ஓரிசை; [ex கவுளம், கௌளம்.] (p.) 5) *

ciṇṭā (p. 182) s. As சிண்டு. 2. [vul. for செண்டா, which see.] A flag, &c. 13)

campattu (p. 164) s. Prosperity; acquisition; wealth, goods in possession; increase of any desirable kind--as of friends, power, fame, &c; செல்வப்பெருக்கு. (c.) W. p. 92. SAMPAD. சம்பத்துள்ளவன், s. [vul. சம்பத்தான்.] A wealthy man, a prosperous man. உலகசம்பத்து, s. Temporal prosperity, worldly riches. தனசம்பத்து--திரவியசம்பத்து, s. Riches. தானியசம்பத்து, s. Stores of grain. புத்திரசம்பத்து, s. The blessing of children. 7) *

ciṟkuṇam (p. 189) s. Pure intelligence, spirit, intellectual nature either of deity or of souls; [ex சித், wisdom, et குணம்.] சிற்குணன், s. The deity, கடவுள். 59) *

ciluvai (p. 186) s. (Syriac.) The cross of Christ, கழுமரம். (Chris. usage.) சிலுவைவரைய, inf. [R. Catho. usage.] To make the sign of the cross upon the forehead. சிலுவைமரம், s. The cross, the wooden cross. சிலுவைக்கொடி--சிலுவைப்பதாகை, s. Banner of the cross. சிலுவையடையாளம், s. Mark of the cross. சிலுவையிலறைய, inf. To crucify, nail to the cross. 69)

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *