cangkili (p. 156) s. A chain; a linking--as சிருங்கலம். W. p. 855. S'RUNKHALA. (c.) சங்கிலிக்கொத்து, s. A double or triple chain. (R.) சங்கிலிக்கோவை, s. A concatenation, a consecutive series--as of subjects, &c. சங்கிலிப்பின்னல், v. noun. The linking of a chain. சங்கிலிப்பூட்டு, s. The linking of a chain. 2. The clasp of a chain. 3. [prov.] Linking the arms in a particular manner in wrestling. 4. (fig) A great intricacy, சிக்குப்பிக்கு. சங்கிலிமடிப்பு, v. noun. The plait or fold of the chain about the neck, &c., (R.) சங்கிலிமோதிரம், s. Finger-rings curiously constructed of wire, சிக்குமோதிரம். சங்கிலிவடம், s. An iron chain used for drawing a car, &c. சங்கிலிவலயம்--சங்கிலிவளையம், s. The links or rings of a chain. இலாடசங்கிலி, s. A kind of chain. See இலாடம். சங்கிலிதம், s. [prov.] Progression. 17) *

cārūrcm (p. 179) --சாரூரகம், s. As சாருசம். (M. Dic.) 20)

ciṟāmpu (p. 189) கிறேன், சிறாம்பினேன், வேன், சி றாம்ப, v. a. [prov.] To scratch or rub an animal with a splinter, or thorn, பிறாண்ட. 2. v. n. To graze as a ball when passing, உராய்ஞ்ச. 31)

cīṟl (p. 191) v. noun. As சீறு, v. (R.) 44)

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

civṉārpākl (p. 187) s. A plant, Bryonia laciniosa, L. (R.)

ctirm (p. 159) s. A kind of cucumber, ஒர்க க்கரி. (M. Dic.) 2. [impr. vul. for சரீரம்.] Body, தேகம். (c.) 18) *

cāpālam (p. 177) s. One of the Upanishads, உபநிடதத்தொன்று. 10)

ciṉai (p. 189) s. Embryo, f&oe;tus, கருப்பம். 2. Spawn, மீன்சினை. (c.) 3. Egg, முட்டை. 4. Flower bud, பூவரும்பு. 5. Branch of a tree, மரக்கொம்பு. 6. A member, a component part,--as distinguished from முதல் உறுப்பு. 7. Bambu, மூங்கில். (சது.) 8. One of the six sources, பொதுவிடம், from which nouns are formed, பொருளாதியாறனுளொன்று.--Note. This word is in the first two meanings commonly applied to animals only. கெடாதஇடையன் சினையாட்டைக்காட்டினசம்பந் தம். As a shepherd, giving nothing, shows a ewe big with young; i. e. the illiberal make many promises. சினைகொள்ள, inf. To form--as flower buds. 2. To become impregnated--as animals. சினைப்பசு--சினைமாடு, s. A cow with young. சினைப்பட, inf. To be with young-spoken of animals. சினைப்பருவம், s. Ears forming inside the stalk, of growing grain. சினைப்பெயர், s. Names or nouns denoting parts or members of the body. 2. Names derived from such nouns. சினைமீன், s. A fish with spawn. சினையாக்க, inf. To impregnate. 2. (fig.) To cause excessive trouble, to annoy, தொந்தரவுகொடுக்க. சினைவினை, s. Verbs expressing the actions, motion, condition, &c., of the members or component parts of a body --as கால்முறிந்தது, the leg is broken, here, முறிதல் is a சினைவினை--opposed to முதல் வினை. 89)

cimpiḷi (p. 185) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be over-powered, dazzled, as the eyes, கண்ணிற்பொறிபறக்க. (Little used.) 18)