camatai (p. 161) s. Similarity, sameness, equality, சமானம். W. p. 894. SAMATA. (c.) 2. See சமசை. அவனெனக்குச்சமதையா. Is he a match to me? 13) *

cāntu (p. 177) s. Mortar, plaster, சுண்ணச் சாந்து. 2. An unguent or compound ointment, கலவைச்சாந்து. (c.) 3. Sandal wood or tree, சந்தனமரம். See சாந்தம். (சது.) 4. Flower dust, pollen, பூந்தாது. 5. Fragrant powders as a perfumery, கந்தப்பொடி. 6. Powders in general, பொடி. 7. [loc. decently.] Human dung, filth, excrement, மலம்.--Note. The different kinds of unguents are four: namely, 1. பீதம். 2. கலவை. 3. வட்டிகை. 4. புலி, which see. சாந்தகப்பை, s. [prov.] A trowel. சாந்துலக்கை, s. A wooden pestle for beating mortar. (c.) சாந்துகுழைக்க, inf. To macerate and temper mortar. See குழை. v. சாந்துசாத்தி--சாந்துசேவை, s. The anointing of an idol. (R.) சாந்துபூச, inf. To plaster a wall. (c.) 2. To smear the body with odoriferous ointments, களபமணிய. அரைசாந்து, s. Ground mortar, stucco. கருஞ்சாந்து, s. Clay used as plaster. சுண்ணச்சாந்து, s. Lime-mortar. 2. Perfumed powders. மயிர்ச்சாந்து, s. Unguents for the hair, hair-ointment. (p.) செஞ்சாந்து, s. A fragrant ointment of a red sandal. 2. Paste of red sandal used in offerings to the sun. மூடுசாந்து, s. [prov.] An entire roof of plaster. See மூடு, v. வெண்சாந்து, s. White mortar. சாந்தணிய, inf. To put on sandal marks. சாந்தின்குழம்பு, s. Odoriferous ointment. (R.) சாந்துவாரி, s. A domestic scavenger. சாந்துப்பொடி, s. Perfume in powders, pulvil. (p.) சாந்துப்பொட்டு, s. [com. சந்தனப்பொ ட்டு.] A spot of sandal or other paste on the forehead. See பொட்டு. சாந்துக்காறை, s. An ornament. See காறை. 2) *

ciluppu (p. 186) கிறேன், சிலுப்பினேன், வேன், சி லுப்ப, v. a. The bristle, erect the hair, raise the quills as a porcupine; to dishevel, to make rough or shaggy, மயிர்நெறிக்கச்செய்ய. 2. (Tel.) To turn or shake the head in disdain or displeasure, &c., தலையசைக்க. 3. To stir, move, agitate, கலக்க. 5. To churn, தயிர்கடைய. சிலுப்பிக்கொண்டிருக்கிறான். He is angry, he bristles about. (R.) சிலுப்பல், v. noun. Roughness of a surface--as சிலும்பல். 2. (R.) Mixing, agitating, கலக்கல். சிலுப்பு, v. noun. Shivering, நடுக்கம். 63)

cātkppuṭpm (p. 174) s. Destroyed shell or sea stone--used as a medicine, கடனுரை. 96) *

cktāmtti (p. 153) s. The தகரை plant. 18)

ciṉṉl (p. 190) s. (Tel.) Foppery, elegance, வேடிக்கை. 14)

catāmūrkkam (p. 159) s. [correctly சதாவரி.] A plant which cures the bite of snakes, பாம்புகொல்லி. W. p. 828. SATAVAREE. 14) *

caṉaṉam (p. 173) s. Birth; transmigration, whether past, present or future; production in creation by birth, or otherwise, from the celestials down to vegetables. See பிறப்பு. W. p. 339. JANANA. சனனகாலம், s. The time of birth. சனனகாண்டம், s. [R. Cath. usage.] The book of creation, Genesis. சனனசக்கரம், s. The name of a work on human Anatomy, and Physiology, by திருநந்திதேவர், ஓர்நூல். சனனசாகரம், s. The vast ocean of births, consisting of endless transmigrations. சனனசாபல்லியம், s. The main object of births; viz.: to secure emancipation. சனனசூதகம்--சனனாசூசம், s. The ceremonial defilement of birth. சனனநாள், s. Birth-day. சனனபூமி, s. One's native land. சனனமரணம், s. Birth and death as incident to the soul. சனனமெடுக்க, inf. To take a birth, to assume transmigration--as the soul, in order to enjoy and suffer the fruits of former actions. சனனமெடுத்தபேறு, s. The object to be secured in taking a body, namely, final emancipation--as சனனசாபல்லியம். சனனமோசனம், s. The termination of births. சனனம்விட, inf. To die. (p.) நல்லசனனம், s. A good or pious person who secures the opportunity of his present birth to obtain salvation. சனனி, s. A mother, தாய். 2. One that is born, சனனமெடுத்தவன். (p.) சனனிக்க, inf. To be born, produced, &c., பிறக்க. (p.) 62) *

caraci (p. 166) s. See under சரசம். 35) *

caṉmāṉam (p. 173) s. See under சன். (சது.) 74)