caṟpaṉai (p. 173) s. Treachery. See சர்ப்பனை. 50)

cantu (p. 159) s. Joint in general, மூட்டு. 2. [from Sa. Sandhi.] A joint, articulation of the body, சரீரமூட்டு. 3. The hips, இடுப்பு. 4. A place where four ways meet, நாற்றெரு கூடுமிடம். 5. Corner of a street, முடுக்குத் தெரு. 6. A gap, a cleft, பிளப்பு. 7. Rump, தொடைச்சந்து. (c.) 8. Message, errand, தூது. 9. Messenger, தூதன். (p.) 1. [vul.] Opportunity--as சந்தி, சமையம். 11. [a contraction of சந்தனம்.] Sandal. 12. [com. செந்து.] An animal, brute, insect, &c., சீவபிராணி. W. p. 339. JANTU. சந்துக்குச்சந்து. From corner to corner of the streets. (c.) சந்துசந்தாய்த்துண்டிக்க, inf. To disjoint, dissect by joints, quarter. (c.) சந்துசெய்ய, inf. To reconcile parties. (p.) 2. To join severed or detached parts. (Little used.) சந்துபார்க்க, inf. [loc.] To watch for an opportunity, to choose a fit time. சந்துபிசைய--சந்துபொருத்த--சந்து பொதிய--சந்துவாயிசைக்க, inf. To stop up clefts in walls, or to fill interstices in brick floors with mortar. (c.) சந்துபெயர--சந்துபுரள, inf. To be out of joint--as the hip. சந்துபொந்து, s. [lit. a cleft and a hole.] A lurking place, ஒளிப்பிடம். 2. A crooked way, a corner, a nook, a private place. சந்துமந்து--சந்துமுந்து, s. [prov.] A corner, முடுக்கு. 2. confusion, disagreement, disturbance, குழப்பம். 3. Inconvenience from want of adaptation or of fitting--as of joints, &c., or difficulty from multiplicity of engagements, தாறு மாறு. சந்துபோக, inf. To go on a message, an errand, &c., (p.) சந்துவாதம், s. The hip-gout, the sciatica, ஓர்நோய். சந்துவாய், s. A cleft, an opening. (c.) சந்துவிப்புருதி, s. [prov.] A cancer, or other virulent tumor at or near the hips. (Limited.) சந்துவீடு, s. A house of which a road leads between two or more houses. (c.) பின்சந்து, s. The back of the hips. முன்சந்து, s. The front of the hips.

cañcāram (p. 157) s. (ex Sa. Sanchara.) Sojourning, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural residence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephantstable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not frequented by men; it is a solitary place. சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass. சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க. சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.) 12)

cīvaṉārttam (p. 191) s. Support of life as the object of pursuit; secular motives--as distinguished from ஆத்துமார்த்தம்; [ex சீவனம் et அர்த்தம்.] (c.) 28) *

camkṣēpam (p. 164) s. [prop. சஞ்சேபம், which see.] 2) *

cāṭi (p. 174) s. A jar, தாழி. (c.) 2. A sign of the zodiac, Aquarius, கும்பவிராசி. 3. A man's hair-knot; a mode of dressing the hair, ஆண்மயிர். 4. A cloth, clothes, சீலை. (சது.) 5. [prov.] Slander, crimination--as சாடை, கோள், (B.) 6. Long-pepper, திப்பிலி. (M. Dic.) 61)

citai (p. 182) s. Inferiority, lowness, baseness, கீழ்மை. (p.) சிதையர், s. Low or mean people, கீழ் மக்கள். (சது.) 51)

cirippāṇi (p. 185) s. [vul.] A laughing stock, கொள்ளாச்சிரிப்பு. 2. A jest--as matter of laughter; fun, ridicule. பகிடி. 3. (fig.) Derision, பழிப்பு. சிரிப்பாணிப்பட, inf. To expose one's self to laughter and contemptuous treatment, சிரிப்புக்கிடமாக. 2. To suffer shame, distress, or privation, சிறுமைப்பட. சிரிப்பாணிப்பட்டவன், appel. n. One who was very indigent in early life. சிரிப்பாணியானகாரியம், s. A ridiculous thing. 66) *

camutti (p. 163) s. (also சமர்ததி.) The line or phrase or words repeated at the conclusion of each verse of a poem, செய்யுட்சமன் முடிவு. 2. Completeness--as சமசை; [ex Sa. Samrudd'hi, complete.] 3. Fullness, நிறைவு. (p.) சமுத்திகட்ட, inf. To construct the சமுத்தி portion of a stanza. சமுத்திபாட, inf. To show one's ability in composing poems on any given subject. 59)

ciṉm (p. 189) s. Anger, wrath, rage, கோபம். சினத்திலெழுந்தீ. Fury, anger. (lit.) fire produced from rage. (p.) சினங்கொள்ள, inf. To be angry. சினங்காக்க, inf. To restrain anger. சினத்தன், s. An angry, iracible person. (p.) சினந்தவிர்த்தோன், s. An epithet of Argha--as one who has cast off anger. சினவர், s. Foes, enemies, பகைவர். (p.) 75)