ciṭṭm (p. 181) s. [loc. a change of கிட்டம்.] Dross. 93) *

cil (p. 186) adj. Some, a few, several, diverse, sundry, சில. 2. Small, little, diminutive, சிறிய. சிற்சில, adj. A repeated expression denoting several. See under சில. சிற்பொருட்பரமானபொருள். An insignificant object, and a transcendent object. (பார.) சில்லுண்டி--சில்லொண்டி, s. [vul.] Little children, as சிலுவட்டை. சில்வானம், s. Fractional parts, odds, an overplus in large numbers or reckonings, மேல்மிச்சம். ஆயிரத்துச்சில்வானம். One thousand and odd. சில்விஷம், s. Slight venom--as the poison of inferior reptiles; slight inflammation, slight injury. 82)

cilvr (p. 186) s. Hunters, those who live by the chase, வேடர். (சது.) 32)

cvvrici (p. 173) s. (for.) Sago. See சவ்வு. 9)

cānti (p. 176) s. Mitigation, alleviation, pacification, propitiation; a demulcent, an assuasive, தணிவு. 2. Mitigating the evil influence of planets, appeasing malignant demons, &c., in which sacrificial offerings by fire form a principal part, கழிப்பு. 3. Remedy, antidote, பரிகாரம். (c.) 4. Composure of mind, tranquillity, quiescence, mildness, gentleness, சாந்தம். W. p. 838. S'A'NTI. 5. The fourth of the five கலை, expressing the complex organism of the soul. See பஞ்சகலை. சாந்திகழிக்க, inf. To remove the evil influence of planets. See கழி. v. a. சாந்திபண்ண, inf. To appease by ceremonies or otherwise; to propitiate. 2. To allay, to mitigate, alleviate, தணிக்க. தாகசாந்தி, s. Allaying thirst. (Colloq.) வியாதிசாந்தி, s. The removal of disease, recovery of health. வாஸ்துசாந்தி, s. A ceremony to appease the goddess of the earth, when a house, temple, &c., is built;--also at the beginning of the annual temple-ceremonies; [ex வஸ்து, a house, a dwelling.] கிராமசாந்தி, s. A ceremony in honor of the tutelary goddess of a village. See under கிராமம். வயிரவசாந்தி, s. Appeasing the god Bhairava by ceremonies, offerings, &c., by fire at the அந்தியேட்டி of a person who dies a violent death. 51) *

cirēṭṭam (p. 185) --சிரேஷ்டம், s. Excellence, superiority, pre-eminence, that which is superior, முக்கியம். 2. Eldership, seniority, மூத்ததன்மை. 3. That which is precious, choice, valuable, சிறந்தது. Compare சேட்டம். W. p. 865. SRESHT'A. (p.) சிரேஷ்டப்படுத்த, inf. To extol, magnify, elevate, praise, மேன்மைப்படுத்த. சிரேஷ்டபுத்திரி--சேஷ்டபுத்திரி, s. The eldest daughter, மூத்தமகள். சிரேஷ்டமானவிருந்து, s. A sumptuous feast. (Colloq.) சிரேஷ்டபுத்திரன்--சேஷ்டபுத்திரன், s. The eldest son, மூத்தமகன். சிரேஷ்டகுரு, s. A superior guru. 2. [Rom. Catho. usage.] A bishop. சிரேஷ்டர், s. Eminent persons, சிறந் தோர். 2. Elders, elder brothers, மூத்தோர். 3. [R. C. usage.] A bishop, மேற்றிராணியார். சிரேஷ்டாதிகாரணக்கடவுள், s. The primeval deity. (p.) 80) *

cikki (p. 181) s. (Tel. prop. சிக்கு.) Shame, want of modesty, நாணம். Brown p. 164.--Note. This word is joined with வெட்கம்--as வெட்கஞ்சிக்கி, to denote intensity. (c.) 48)

cāmīkaram (p. 177) s. Gold, as சாமி, பொன். (p.) Sa. Svameekara. (சது.) 45) *

cngkāri (p. 156) s. The குதிரைவாலி plant. (M. Dic.) 3) *

capai (p. 160) s. A hall of assembly, a public hall; especially the halls in the temple at Chillumbram (சிதம்பரம்), மண்டபம்,--Note. Five apartments are enumerated in which Siva is said to manifest himself--as கனக சபை, சித்திரசபை, சிற்சபை, தேவசபை, நிருத்தசபை, which see. 2. (c.) An assembly, a meeting, congregation, company, அவை. 3. Society, an association, a conclave, கூட்டம். 4. An assembly of the learned, the literati, புலவர் சபை. W. p. 893. SABHA'. 5. [in Christian usage.], a select society of believers--as திருச்சபை.--Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in the Sanscrit compounds. சபாகம்பம், s. Diffidence as to appearing before an assembly. See கம்பம். சபாசனம், s. A stated assembly, சபை. (p.) 2. W. p. 893. SABHAJANA. Courtesy, politeness, civility, மரியாதை. சபாஸ்தம்பம், s. The pillar which supports the hall of an assembly. (R.) சபாபதி--சபாநாதன்--சபாநாயகன், s. The president of an assembly, சபைக்கிறை வன். 2. Siva--as god of the sacred halls at சிதம்பரம், சிவன். சபாமண்டபம், s. A public hall, assembly room. சாபாரஞ்சிதம், s. Pleasing manners, சபைக்கிதமானதன்மை; [ex இரஞ்சிதம், pleasantness.] சபைகூட, inf. To assemble, as a society or company. சபைக்கட்டு, s. [in Christian usage.] The established rules of the church. (c.) சபைக்கோழை, s. [com. சவைக்கோ ழை.] Bashfulness in company. See கோழை சபைச்சேகரத்தார், s. Parishioners. (R.) சபைப்பழக்கம், s. Acquaintance with society, etiquette, ceremony, &c. சபையார், s. The members of an assembly, society. 2. [among Christians.] Church-members, திருச்சபையார். சபையிருத்த, inf. To seat a company properly according to their respective rank, to keep them in order, &c. (Little used.) சபையிலிருந்துதள்ள--சபைக்குப்புறம் பாக்க, inf. To exclude or reject from society, to excommunicate. சபையேற, inf. To come before an assembly, to appear--as a performer, &c. 2. To join or mix in society. சபையேறினவன், s. A person accustomed to society. 2. A person of good manners, free from rusticity, &c. சபையுள்ளார், s. The chorus, or the chief singers, in a play, கூத்தாடிகட்கு உதவி யாய்ப்படிப்போர். (p.) சபைவளமை--சபைவண்மை, s. The authority or public acts of an assembly, சபையதிகாரம். (R.) சபையேற்ற, inf. To admit, or introduce one of low rank into society. 2. To indroduce one into an assembly, to overcome his bashfulness. (p.) நாட்டியச்சபை, s. An assembly as spectators of a play or ball, &c. 30)