cōmpl (p. 212) v. noun. Apathy, listlessness, sluggishness, laziness, சோம்பு. 2. Drowsiness, stupor, மயக்கம். 3. Weeping, distress, அலம்பல். (c.) 4. [prov.] Small-pox, from its effects, வைசூரி; [ex சோம்பு. v. எனக்குச்சோம்பலாயிருக்கிறது. I feel drowsy. சோம்பலாளி, s. An idler, a sluggard. சோம்பல்முறிக்க, inf. [prov.] To yawn, stretch. See மூரிமுறிக்க. சோம்பற்காரர், s. Idle, sluggish or apathetic persons. 2. [prov.] Persons sick with small-pox, வைசூரியுள்ளவர். சோம்பற்றனம், s. As சோம்புத்தனம். சோம்பற்றழும்பு, s. [prov.] (com. அ ம்மைத்தழும்பு) Pits from small-pox. 104) *

cōḷṉā (p. 212) s. [vul.] As சோல்நா. 134)

coṭṭu (p. 210) s. A tap or knock with the end of the fingers on one's head, or with the beak of a crow, குட்டு. (Telugu usage.) 2. A drop, துளி. 3. [prov.] A small piece, slice, துண்டு. 4. (also சொட்டை.) Defect, blemish, stigma, &c., குற்றம். (c.) கள்ளிச்சொட்டுப்போலே. Milk as thick as that of the prickly pear. சொட்டுச்சொட்டாயிறங்க. To fall in drops. என்வேலைக்கொருசொட்டா. Can you point out a defect in my work? சொட்டுவைக்க, inf. To give a tap on one's head. சொட்டுப்போட, inf. To give a slap. 2. To disparage one's character. வட்டுவத்தின்மேல்சொட்டுப்போட்டால்வட்டுவ த்திற்குமாத்திரமாபடும். Will the slap on the betel-pouch affect that only, or also what it contains; i. e. if one member of a family suffers, will not others be affected? சொட்டுச்சொட்டென்றொழுக, inf. To drizzle, fall in drops. சொட்டுத்தண்டம், s. [prov.] A contribution made unwillingly, through the influence of others. சொட்டுச்சொல்--சொட்டைச்சொல், s. A jest. 2. A stigma. சொட்டுப்பால், s. [prov.] Thick milk, chiefly of the cocoa-nut. சொட்டுமூத்திரம், s. Strangury in children. (c.) தேங்காய்ச்சொட்டு, s. [prov.] A slice or thin piece of cocoa-nut kernel. 24)

coruṇai (p. 211) s. [prov.] See சொரணை.

cōṭṭā (p. 212) s. (Hind.) A club, rod, stick, ஓர்தடி. (c.) சோட்டாத்தடி, s. A baton with a curved end. 53)

coppaṉam (p. 211) s. (sometimes சொர்ப் பனம்.) Dream, கனவு. W. p. 962. SVAPNA. 2. (fig.) Misconception, illusion, மாயத்தோற் றம். (c.) சொப்பனாவத்தை, s. One of the five states of the soul. See அவத்தை. 9) *

caukantikam (p. 212) s. A kind of lily, வெள்ளாம்பல். W. p. 946. SOUGANDHIKA. 140) *

coḷḷai (p. 212) s. [vul.] That which is decayed, worm-eaten, or carious, சொத்தை. 2. [prov.] A slap on the head of the loser in a game of ball, சொட்டு. 3. (c.) Stigma, flaw in character, இழுக்கு. 4. Marks of small-pox, அம்மைச்சொள்ளை. சொள்ளைப்பிடிக்க--சொள்ளைவிழ, inf. To be decoyed--as fruits, or injured in character. சொள்ளைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areca-nut. சொள்ளைமுகம், s. A face marked by small-pox. 13)

cōḷakam (p. 212) s. (a change of சௌளம்.) [prov.] Shaving, the ceremony of tonsure, மயிர்கழிக்கை. 132)

col (p. 212) s. Word, term, vocable, மொழி. 2. Saying, sentence, phrase, expression, passage, maxim, proverb, வாக்கியம். 3. Declaration, promise, assertion, command, assurance, உறுதிச்சொல். 4. Praise, encomium, panegyric, புகழ். 5. [in gram.] Parts of speech, பெயர்ச்சொல்முதலியன. 6. Toddy, fermented liquor--as inducing garrulity, கள். 7. Rice, paddy, நெல். 8. Fine rice, செந்நெல். 9. Ears of fine rice. நெற்கதிர். --Note. The parts of speech are four, viz.; 1. பெயர்ச்சொல், nouns and pronouns. 2. வினைச்சொல், verbs of both kinds. 3. இடைச்சொல், particles, as connectives, expletives, interjections, &c. 4. உரிச்சொல், adjectives and adverbs. Other specifications are included, as இயற்சொல். common words; திரிசொல், learned words; திசைச்சொல், provincial words, or according to the நன்னூல், words peculiar to or derived from any of the Tamil provinces around the Madura district, or form any of the Indian cognate languages; வடசொல் or வடமொழி, words of Sanscrit origin. அவனுடையபேச்சு காற்சொல்லுமரைச்சொல்லும்..... He speaks broken language; (lit.) half and quarter words. அப்படிச்சொல்லு. Say so--as a command; or as meaning--that is right. ஒருசொல்லுள்ளமனிதன்--ஒருசொல் வாசகன், s. A man steadfast to his word. சொல்லிற்பிழைதேட, inf. To detect a fault in speech. சொல்லணி--சொல்லலங்காரம், s. [in Rhetoric.] Figures founded in words, as distinguished from figures of thought. (See மடக்கு, &c.) 2. Elegance of expression. 3. Correct pronunciation. 4. Empty politeness, mere professions of kindness, உபசாரவசனம். சொல்லழுத்தம், s. Emphasis,--Note. Strictly speaking there is no increased meaning given to a word in Tamil, by a stress laid upon it; this is done by intensitive particles. சொல்லறுதி, s. Decisiveness in selling, making an offer, striking a bargain, &c. சொல்லாட, inf. To utter words, speak, talk. (p.) (குறள். chap. 82.) சொல்லாதசொல், s. Improper, indecent, uncourteous, offensive language. 2. Things improper to be told, secrets, &c. சொல்லாளி, s. One faithful to his word. 2. An eloquent person. (c.) சொல்லானந்தம், s. Unlucky or inauspicious use of a word, as portending evil to the hero of the poem. சொல்லிணக்கணம், s. [in grammar.] The chapter on words; etymology. சொல்லின்முடிவினப்பொருள்முடித்தல், v. noun. Confining the author's meaning to the finishing word or phrase, one of the thirty-two உத்தி. (p.) சொல்லின்பம், s. Euphony. சொல்லுக்குச்சொல், s. Returning abusive language. (c.) சொல்லுதவி--சொற்சகாயம்--சொற்று ணை. s. Aid by words--as recommendation. சொல்லுறுதி, s. Certainty, positive declaration, a averment, &c., as to a fact, event, &c. 2. Keeping one's word, faithfulness to one's promise. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. சொல்லுரை, s. Explanation of a word --an adopted phrase. சொல்லேருழவர், s. (plu.) Poets, the powerful in language, புலவர். 2. King's ministers, மந்திரிகள்; (lit.) those who plough with words. சொல்வகை, s. Classification of the parts of speech. 2. Proper method of speaking, as of a teacher, barrister, &c., stating a question. சொல்வல்லபம், s. Power of language, ability of speech, eloquence. சொல்வழிகேட்க, inf. To be obedient. சொல்வளம், s. Fluency in words, readiness in speaking. 2. Copiousness of language. சொல்வண்மை, s. Eloquence, power of language. 2. Emphasis. 3. Distinctness of language. சொல்விளம்பி, appel. n. Toddy--as causing babbling, கள். சொற்கலகம், s. Dispute, controversy. சொற்காக்க, inf. To keep one's word. 2. To speak cautiously, so as not to commit one's self. சொற்குற்றம், s. Verbal mistake, etymological error. சொற்குற்றம்வாய்க்குற்றம், s. Trivial mistakes in words. சொற்கேட்க, inf. To wait or attend on one. 2. To be obedient, listen to, regard, obey. சொற்கேளாப்பிள்ளையினால்குலத்துக்கீனம். The disobedient child will bring disgrace on the family. சொற்சாதுரியம், s. Eloquence. சொற்சித்திரம், s. A quibble, pun, play on words. சொற்சிமிட்டு, s. [prov.] The use of a little word or particle, easily overlooked yet materially affecting the meaning. 2. Artfulness, dexterity or ingenuity in the use of words. சொற்சிறப்பு, s. Superiority of one word over another to convey the author's meaning, or to suit the connection 2. Verbosity, bombast. சொற்சுவை, s. Choice selection of words. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. 2. Fault or error in discourse, either inadvertently, or intentionally. சொற்பட, inf. To succeed; to increase or yield--as grain, வாய்க்க. (p.) சொற்படி, According to one's word, command, promise. சொற்பயன், s. Meaning of a word. சொற்பாடு, v. noun. (with நேர்பாடு.) Occurring, as predicted at random. சொற்பிழை, s. Verbal mistake, a slight verbal error, &c. 2. The wrong use of a word. சொற்புணர்ச்சி, v. noun. Combination of coalition of words. சொற்புணர்ச்சிஇலக்கணம், s. Syntax. சொற்புத்தி, s. Advice, admonition. சொற்பொருள், s. Meaning of words. சொற்பொருள்விரித்தல், v. noun. Employing such terms as may exactly convey the author's meaning one of the thirty-two உத்தி. சொற்றவறாமை, s. Keeping one's word. சொற்றிருத்தம், s. Correct orthography and pronanciation, distinct articulation. 2. The correction of a mistake in pronunciation. சொற்றிருந்த, inf. To reform in speech. as a child or foreigner, who had previously failed; to become correct in speech. சொற்றொடர்நிலைச்செய்யுள், s. As அந் தாதி, which see. சொன்மாலை, s. Encomium, eulogy, panegyric, praise. 2. A poem sung to the praise of one--commonly in his presence. (p.) சொன்னீர்மை, s. The meaning of a word, சொற்பயன்; [ex நீர்மை.] (p.) 9)