tḷḷāṭu (p. 229) கிறேன், தள்ளாடினேன், வேன், தள்ளாட, v. n. (a compound of தள் and ஆடு.) To stagger, to reel, as a drunkard, &c., தடுமாற. 2. To rock, to vacillate, to vibrate, as a tree in a storm, &c. அலைய. 3. To waver, to fluctuate, as the mind, அசைய. (c.) தள்ளாடித்தள்ளாடிநடக்கிறான். He walks about with faltering steps. தள்ளாட்டம், v. noun. Staggering, reeling, rocking, அசைவு. 2. Wavering, fluctuation, தடுமாற்றம். 61)

tppu (p. 223) கிறேன், தப்பினேன், வேன், தப்ப, v. n. To miss a mark; to fail, பிசக. 2. To err, mistake, turn aside or wander from a course, a line or path; to blunder, தவற. 3. To miscarry, to be frustrated, disappointed, எண்ணங்குலைய. 4. To deviate from rectitude, fail in duty, வழுவ. 5. To go wrong--as a tune, recitation, or calculation, பிறழ. 6. To escape injury, desert, elope, விலக. 7. To escape, slip out, or away, to get free, get safe away, desert, elope, விலக. 7. To escape injury, to be saved, rescued, delivered, preserved, அபா யத்தினீங்க. (c.) அவன்தலையுடையக்கொஞ்சந்தப்பிற்று. He just escaped a broken head. தப்பிவிட, inf. To let escape, to cause, to release.2. To blunder, to make a mistake in calculation. தப்பவைக்க, inf. To release, to cause to escape. தப்பாமல், adv. Without fail, inevitably. தப்புவிக்க, inf. To rescue, extricate, liberate, deliver, save from injury or danger, தப்பச்செய்ய. கைதப்பிச்செய்ய, inf. To make a slip of the hand. வாயதப்பிச்சொல்ல, inf. To make a mistake in speaking. நிலைதப்பினவன், appel. n. One who has lost his standing in religion or morals. 77)

tūṟl (p. 255) s. As தூற்றல். 2. See தூறு. v. 31)

tāṉam (p. 236) s. (Sa. Da'na.) Gift in charity, donation, grant, contribution--commonly with a religious motive, as a work of merit; meritorious alms being bestowed on special occasions, as at the birth of a child, at a funeral, at the last moment of life, &c., கொடை. 2. Liberality, munificence, bounty, ஈகை. 3. Benefit, succor, உதவி. 4. The rut of the elephant, யானைமதம். 5. (Sa. Ta'na.) A tune, இராகம். --Note. தானம், for the souls of deceased ancestors is made to some of the பிதிர் class of gods, regarded as representatives of those progenitors; பிதிர் gifts are called தியாகம். தானம், 3. Three kinds of gifts. 1. தலைப்படுதானம், this is to give what one has honestly acquired to such as are free from the three great vices, lust, anger and scepticism, and who addict themselves with cheerful submission to a virtuous life; and when giving, praying that the gift may be received, அறத்தா லீட்டியபொருளைமுக்குற்றமற்ற நற்றவத்தோரைக்கொ ள்கெனப்பணிந்து, குறையிரந்து, தம்முள்ளமுவந்தீ தல். 2. இடைப்படுதானம், bestowing through pity, &c. (See இடை.) 3. கடைப்படுதானம், the last and lowest kind of charity, is, bestowing alms from love of popularity or praise, the fear of losing favor, or mere kindness of disposition, சுயநலத்தைப் பற்றியீவது. தானம், 1. Ten kinds of gifts. See தசதானம். பசுவையடித்துப்புலிக்குத்தானங்கொடுக்கிறதா.... Would one kill a cow and make a present of it to a tiger? நீற்றுப்பூசணிக்காய்த்தானம், s. The gift of an ash-colored pumpkin, instead of the life of a sick person required by the configuration of the planets; also called, மிருத்துதானம், கூஷ்மாண்டதானம், and கூஷ்மாண்டம். This kind of pumpkin is never cut, it being supposed to possess life; when used for food, it is always broken. தானங்கொடுக்க, inf. To give alms. 2. To make donation, contributions, presents, &c. 3. To make donations to a guru or brahman in the last extremity. See தாசதானம். தானங்கொடுத்தபசு, s. A cow given to a brahman or to a temple, just before death. தானசீலன், s. A liberal, charitable man. தானதருமம்--தானதன்மம், s. Alms and presents. தானபத்திரம்--தானபத்திரிகை, s. A deed of gift. தானாதிகருமங்கள், s. Bestowing alms, and performing other religious rites and duties. 12) *

tulai (p. 249) s. Steelyard, &c., as துலா, 1. 2. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 3. Picotta, as துலா, 2. நீரிறைக்குந்துலா. 4. (c.) Reservoir for receiving water from a well to distribute, துலைமுகம். 5. Defined weight, equilibrium, கனம். 6. Resemblance, ஒப்பு. துலைக்கிடங்கு--துலைமுகம்--துலைவாய், s. Reservoir near a well. See துலை. துலைக்குழி--துலைப்பள்ளம், s. The hole or pool whence the water is drawn for irrigation. துலைத்தட்டு, s. A balance. 27)

tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)

tuṇṇiṭ (p. 247) inf. v. n. To start, be struck with fear, திடுக்கிட. 4)

tāraṇi (p. 234) s. The earth, பூமி. (Sa. Dharin'i.) See தரணி. 30)

tūṣi (p. 253) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [not so properly துஷணி.] To abuse, revile, calumniate, slander, வைய. 2. To blaspheme, to vilify sacred things, பழிக்க. தன்னைத்துஷிக்க, inf. To mortify the bodily appetites, as an ascetic. 2. To accuse or reproach one's self for a fault. தூஷிப்பு, v. noun. Abusing, vilifying, revilling, நிந்திப்பு. 10) *

tvvu (p. 229) s. [prov.] A hole in a board, துவாரம். 2. v. noun. Shrinking, perishing, decay, ruin, கெடுதல். 3. (c.) Jumping, leaping, பாய்ச்சல்; [ex தவ்வு.] தவ்வறுத்துத்தைக்க, inf. To perforate, and fasten a thing. 3)