turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *

tīvṭṭi (p. 244) s. [prop. தீவர்த்தி.] See தீ. 3) *

tuṉ (p. 251) [a change of the Sanscrit prefix, துர் before some soft letters, as ம் and ன்.] Evil, ill. Compare சன். துன்மதி, s. Folly, wickedness, அவமதி. துன்மரணம், s. A violent, untimely, or unhappy death, அகாலமரணம். துன்மனம், s. [also துர்மனம்.] An evil mind, vicious disposition. துன்மாதிரி, s. Bad example. துன்மாதிரிகாட்ட, inf. To set a bad example. துன்மாமிசம், s. [also துர்மாமிசம்.] proud flesh in an ulcer, கெட்டஊன். 2. A disease, sore, ஓர்நோய். துன்மார்க்கம், s. [also துர்மார்க்கம்.] A vicious course of conduct, a wicked life, vice, immorality, கெட்டவழி. துன்னிமித்தம், s. Ill omen, bad sign in general, துர்நிமித்தம். துன்னெறி. s. Vicious conduct. 36) *

tūvu (p. 255) s. Flesh, meat, ஊன். (சது.) 24)

tuvṭṭānāḷ (p. 249) s. The fourteenth lunar asterism, சித்திரைநட்சத்திரம். 50)

tiri (p. 239) s. A roll or twist of cloth or thread for a wick, &c., விளக்குத்திரி. 2. A match, வெடிக்குழாய்த்திரி. 3. (fig.) A candle, மெழுகுதிரி. (c.) திரிகொளுத்த, inf. To light a lamp; (lit.) to light a wick. திரிச்சீலை, s. A twisted rag used as wick. திரிதிரிக்க, inf. To twist wicks for lamps. திரிதிரிப்பொம்மை, s. A play of girls, one hiding the wick or lint by dexterity of hand in a heap of sand, the other being required to pick it out. 31)

tacāṉaṉ (p. 221) --தசானனன், s. An epithet of Ravana. இராவணன்; [ex தசம், ten.] 36)

tikkālukku (p. 237) See under திக்கு. 24)

tyngku (p. 224) கிறேன், தயங்கினேன், வேன், க, v. n. To glitter, to corruscate, to shine, ஒளிசெய்ய. 2. To waver, to shake, to be flexible, weak--as unable to bear a weight, அசைய. 3. To feel forsaken, destitute, melancholy, dejected, கலங்க. 4. To be perplexed, to be agitated, in mind or body, நடுங்க. (c.) தயங்கல், v. noun. As தயக்கம். 17)

tūṇi (p. 253) s. Quiver for arrows, அம்புக் கூடு. (Sa. Tûn'in.) 13)